Hillary Clinton is geen alternatief

Hillary Clinton wordt door de kapitalistische media al uitgeroepen tot kandidaat van de Democratische Partij, voor het presidentschap van de Verenigde Staten van Amerika. Als we haar campagne bekijken, zien we vooral hoe makkelijk ze het heeft. De media eet uit haar handen en stelt geen lastige vragen. Hoe anders is dat bij haar tegenstander Bernie Sanders, die steeds te horen krijgt dat hij als ”democratische socialist” toch wel verdacht is voor veel Amerikanen. Clinton daarentegen wordt behandeld als een koninklijk figuur met waardigheid. Dit terwijl ze helemaal niet progressief van aard is, laat staan een linkse politicus!

Ook in Nederland is de media het eens. Hillary Clinton wint de nominatie, zonder dat men aandacht geeft aan de standpunten van Bernie Sanders. We hebben dit eerder gezien in 2012. Toen werd Diederik Samsom opeens neergezet als het gezicht van progressief links Nederland. Emile Roemer van de SP had die positie eerder gehad, maar de kapitalistische media profiteerde van zijn onvermogen om een duidelijk links alternatief neer te zetten. Daarnaast was PvdA leider Samsom strijdvaardiger dan Roemer. Dus draaide de media de twee politici om. Samsom was opeens de grote tegenstander van VVD leider Mark Rutte en Roemer werd nauwelijks meer genoemd. Hierdoor won de PvdA de linkse stem, terwijl de SP bleef zitten op 15 zetels!

We zien dit ook met Hillary Clinton en Bernie Sanders. Niet alleen krijgt Clinton veel meer geld, ze krijgt ook meer media aandacht en men stelt geen lastige vragen. In het begin dacht het Clinton camp dat ze heel makkelijk konden winnen. Hilary nam geen progressieve houding aan en zei enkel en alleen dat zij de beste keus was om de radicaal rechtse Republikeinen te verslaan. Maar Sanders kwam uit het niets en won verrassend wat voorverkiezingen. Hierdoor begon haar team nervous te worden. Zo erg zelfs dat de dochter van Bill en Hilary zich in de race werpt en de aanval opende op de senator uit Vermont. Dochterlief beweerde glashard dat Amerikanen op haar moeder moesten stemmen, omdat Sanders met zijn opvattingen de Republikeinen zou versterken. Vooral zijn mening over de gezondheidszorg zouden nooit door het (door Republikeinen gecontroleerd) congress komen. Dus moet alles zo blijven zoals het is. Behoorlijk ”progressieve” taal van dochter Clinton!

De kapitalistische media in de VS maakt zich echter geen zorgen. Ze zien Trump en Clinton straks tegenover elkaar staan. Vooral het rechtse Fox News is al helemaal ingesteld op een confrontatie tussen wat ze noemen het ”establishment” (Clinton) en de rechtse populist Donald Trump. Ze zullen de strijd verkopen als een titanenslag tussen de ”linkse elite” en het ”patriottistische volk” dat tegen de (niet bestaande) seculier linkse opvattingen van Clinton zou zijn. In werkelijkheid is het Trump electoraat vooral een mix van bange blanke Amerikanen. Bang gemaakt door jaren van antisocialistische propaganda. Daarnaast speelt Fox News een grote rol door opzettelijk berichtgeving te doen, die deze propaganda versterkt!

Als vrouw van president Bill Clinton is Hilary altijd al machtig geweest. Ze groeide op als deel van de bourgeoisie, zo ging ze naar het prestigieuze Wellesley College in Wellesley, Massachusetts. Daarna ging ze studeren op de Yale-universiteit en leerde Bill Clinton kennen in 1971. Als advocaat nam ze het op voor verschillende bewegingen die voor de mensenrechten vochten. In haar jonge jaren sympathiseerde Hilary duidelijk met socialistische opvattingen. Nu moet wel vermeld worden dat het in de jaren 70, heel hip was om links te zijn. Veel jongeren uit rijkere gezinnen vonden het stoer om zich Marxist te noemen. Dat de meesten later weer aanhangers van het kapitalisme werden is niet ongewoon. Ook Hillary Clinton kan tot die groep gerekend worden!

In 1975 trouwde ze met Bill Clinton. Doordat deze Bill benoemd was tot Arkansas Attorney General verhuisde Hillary naar Little Rock, de hoofdstad van de Staat Arkansas. Vier jaar later lukte het haar man om Gouverneur van de Staat Arkansas te worden voor de Democratische Partij. Op slechts 29 jarige leeftijd was ze al een machtige vrouw en een bekendheid in de politiek. De Republikeinen waren natuurlijk niet blij dat ze Arkansas verloren hadden. Dus voerden ze een genadeloze strijd in 1979 om Bill Clinton te verslaan. Dit lukte omdat hij als Gouverneur enkele belastingen verhoogd had. Daarnaast had President Jimmy Cather besloten om duizenden Cubaanse vluchtelingen vast zetten in Arkansas. De rechtse Republikeinen gebruikte het leed van de vluchtelingen als politiek wapen. Met de leugen dat Clinton het Fidel Castro regime zou steunen, verloor hij de verkiezingen. Frank D. White werd de nieuwe Gouverneur van de Staat Arkansas!

Hilary deed het beter dan haar man. Tussen 1978 en 1992 was haar salaris vele male hoger dan dat van Bill. Veel Amerikaanse mannen zouden daar moeite mee hebben, dat hun vrouw niet alleen een volledige baan heeft, maar ook nog eens meer verdient. Bill Clinton had er echter geen moeite mee. Hij accepteerde dat zijn vrouw het goed deed en daardoor ook meer geld binnen haalde. Als advocaat was haar jaarinkomen boven de 200.000 dollar, wat natuurlijk een enorm salaris is, zeker voor de jaren 80!

Nee, de Clintons waren geen arme mensen en behoorde tot de bourgeoisie. Hilary had toen al veel contacten in het bedrijfsleven opgebouwd. Die waren best bereid om van haar diensten als jurist gebruik te maken. We zien dit terug in 2016, want in de race om het presidentschap heeft Hillary Clinton, veel donaties ontvangen uit het bedrijfsleven. Vermoedelijk van contacten die ze al jaren eerder heeft gemaakt. De vraag is dan waar haar loyaliteit ligt? Bij de mensen die op Hillary stemmen en snakken naar verandering of de donateurs die neoliberale politiek verwachten van een president Clinton?

De Republikeinse Gouverneur van Arkansas, bakte er niets van en verloor de verkiezingen aan niemand anders dan Bill Clinton. Frank D. White die in 1979 nog trots brulde dat hij de ”linkse” Democraten verslagen had, moest in 1983 zijn positie teruggeven aan Bill. Die zou bijna tien jaar Gouverneur van de Staat Arkansas blijven. Zo doende was Hilary weer First Lady van Arkansas. Maar dat hield niet in dat ze zich nu rustig zou houden. Ze zat in de directies van zowel none-profit organisaties als commerciële bedrijven. Hierdoor kreeg ze een ruime bekendheid, bij zowel arbeiders als kapitalisten. Als centrum Democraat probeerde ze haar imago te versterken bij alles en iedereen. Ze deed dat met de gedachten in haar achterhoofd om die contacten ooit eens te gebruiken (bij een verkiezingscampagne?)

In de directie van Wall Mart (een grote supermarkt) pleitte Hilary om beter om te gaan met het milieu. Maar ze hield haar mond over de lage lonen en het feit dat vrouwen lagere salarissen ontvingen. Hier zien we het dubbele gezicht van Hillary Clinton. Als vrouw van het bedrijfsleven, wou ze bedrijven best aanmoedigen om wat milieu vriendelijker te werken. Maar dat Wall Wall fel tegen het vakbondsrecht was, hoorde je niet van advocaat Clinton. Die hield haar mond wel over het feit dat arbeiders bij Wall Mart geen vakbond mochten oprichten!

Bill Clinton won in 1992, de nominatie van de Democratische Partij voor het presidentschap. Hij ging de strijd aan met George Bush, de president die Ronald Reagan had opgevolgd in 1988. Bush had gehoopt dat de eerste Golf Oorlog hem een tweede termijn als president zou geven. Daarnaast leefde de Republikeinen nog in de waan dat het Amerikaanse volk trouw was aan de Republikeinse Partij. Maar de race ging in het voordeel van Bill Clinton. Hij versloeg George Bush met 6% verschil, wat een enorme klap was voor de Bush familie en de Republikeinse Partij!

Maar wie dacht dat Bill Clinton nu een linkse president zou worden had het enorm mis. De jaren 90 waren de jaren van privatiseringen en marktwerking. Bill Clinton was een rechtse Democraat en liet dat duidelijk merken. Hoe progressief zijn vrouw misschien ooit was in de jaren 70, in de jaren 90 waren alle linkse idealen vergeten. De markt was God, concurrentie was Koning. Weer hield advocaat Clinton haar mond, toen Bill zijn neoliberale politiek ten uitvoer bracht!

Als First Lady zat Hillary Clinton op alles. Sommigen vond haar niet geschikt omdat ze zo dicht bij de politiek stond. Maar daar gaf de nieuwe First Lady niets om. Omdat ze zo dicht bij haar man stond en diens politiek, werden de Clintons wel eens de presidenten van de VS genoemd. Een groot plan van Bill Clinton was het invoeren van een gezondheidsstelsel waarbij de werkgever aan mee zou betalen. Natuurlijk waren de Republikeinen hier enorm fel tegen. Ze mobiliseerde de gehele kapitalistische media tegen het Witte Huis. De Republikeinen kregen steun van het bedrijfsleven en rechtse Democraten, die het een extreem plan noemde!

Hoewel de Democratische Partij zowel de senaat als het congress bestuurde, lukte het de Clintons niet om hun gezondheidsplan in te voeren. Omdat alle Republikeinen en genoeg rechtse Democraten tegen stemde. Door deze mislukking zakte de president en zijn vrouw in de peilingen. Bill Clinton besloot om nooit meer het bedrijfsleven uit te dagen. Vanaf 1993 zou hij een trouwe kapitalistische president zijn. Hilary zette zich in de jaren 90 voor de rechten van vrouw. Zo vond ze dat vooral ontwikkelingslanden wat meer moeite mochten doen voor de positie van de vrouw!

De grote klap kwam in 1998, toen bekend werd dat Bill ontrouw was geweest. Hij had stiekem seks gehad met Monica Samille Lewinsky. De Republikeinen wouden het seks schandaal gebruiken om de president tot aftreden te dwingen. Vooral het net opgerichte Fox News viel Clinton enorm hard aan. Hilary bleef haar man echter steunen en accepteerde zijn excuses. Door haar stevig optreden tegen de genadeloze Republikeinen, kreeg ze het imago van een sterke vrouw, geliefd bij veel centrum Democraten!

Toen het termijn van Bill Clinton erop zat, begon de politieke carrière van Hilary pas echt. In het jaar 2000 werd ze senator voor de Staat New York en zou dat tot 2009 blijven. Als senator stemde ze in met de invasie van Afghanistan en de Irak oorlog. Daarmee is ook Hilary Clinton schuldig aan het Amerikaanse oorlogsimperialisme en het leed dat het aanrichtte in deze landen. Ook sprak ze zich uit tegen het homo huwelijk, waar ze pas in 2016 op terug zou komen onder invloed van de linkse Bernie Sanders. Net als alle Republikeinen en een groot deel van de rechtse en centrum Democraten stemde Hilary voor de Patriot Act. Een wetgeving dat de Amerikaanse overheid in staat stelt om hun eigen bevolking te bespioneren in naam van de strijd tegen het terrorisme!

In 2008 probeerde ze haar eerste poging om voor de Democraten de nominatie te winnen. Ondanks de steun van burgerlijke feministische groepen, kon ze gewoon niet op tegen de hoopvolle boodschap van een gekleurde senator genaamd Barack Obama. Hij wist Clinton te verslaan met zijn boodschap van hoop en verandering, iets waar de Amerikanen enorm naar snakte. Vele zagen in Hillary Clinton slechts een vrouwelijke president, die niet echt met progressieve ideeën kwam. Daarnaast hadden de Clintons een reputatie opgebouwd van trouwheid aan het bedrijfsleven. Zo verdiende Bill veel geld door toespraken te houden voor bedrijven. Hij werd daarvoor zeer goed betaald!

Obama werd president en koos Hillary als Secretaris van de Staat (Minister van Buitenlandse Zaken). Hierdoor was Clinton het gezicht  van de Obama regering en maakte veel reizen naar het buitenland om Amerikaanse zakenbelangen veilig te stellen. Daarbij hoorde ook handjes schudden met de vrouw onvriendelijke regimes in Saoedi-Arabië en andere Arabische monarchieën. Maar de politicus Clinton hield haar mond, want ze wist dat het Amerikaanse kapitalisme niet gebaat was bij woedende Arabische regeringen. Ze wist heel goed hoe slecht vrouwen het hadden in het Koninkrijk Saoedi-Arabië. Maar net als alle westerse regeringen, gaf ze nooit kritiek op het totalitaire regime van de toenmalige koning; Abdullah bin Abdulaziz Al Saud!

Doordat het haar niet gelukt was om de Democratische nominatie te winnen, had Hilary Clinton enorm veel schulden opgebouwd. Veel geld was uitgegeven om Obama in 2008 te verslaan en dat was niet gelukt. Meer dan 13 miljoen dollar was geleend en dat geld moest terug betaald worden. Het duurde vijf jaar voordat ze haar schuldeisers had terug betaald. Dit bewijst hoe plutocratisch de verkiezingen in Amerika geworden zijn. Wie geen geld aanneemt van invloedrijke donateur kan het wel vergeten, zegt men. Bernie Sanders is een goed voorbeeld. Hij weigert geld van grote bedrijven en rijke personen, omdat hij een politieke revolutie wil. Hillary Clinton daarin tegen accepteert graag geld van de rijken, die weten dat ze niets radicaals zal veranderen!

Zo lukt het ex-senator en ex-secretaris om veel geld binnen te halen. De contacten die ze sinds 1978 heeft opgebouwd, werpen nu hun vruchten af. Daarnaast krijgt Sanders nauwelijks media aandacht, waardoor hij onbekend is bij (oudere) Amerikanen die de politiek niet volgen. CNN, MSNBC en het rechtse Fox News zien haar als de kandidaat van de Democratische Partij, Bernie Sanders is vanaf het begin al genegeerd. De meeste media aandacht trekt de grote favoriet van de Republikeinen; Donald Trump. Een kapitalistische uitbuiter, miljardair en racist!

In het begin van haar campagne was Hillary Clinton niet eens progressief in haar taalgebruik. Ze was gewoon de politicus Hillary die verwachtte gewoon te winnen. Want haar twee tegenkandidaten hadden niet de status en bekendheid. Maar toen die onbekende Bernie Sanders wat staten begon te winnen, werd men toch bezorgd. Hilary ging weer progressief praten om zo linkser over te komen. Natuurlijk weten vooral jongeren wel beter, want die lezen op het internet hoe Clinton zich gedragen heeft als vertegenwoordiger van de kapitalistische politiek. Maar de oudere Amerikanen die geen internet hebben en kijken naar de televisie, zien een vrouw die met al haar kracht zich lijkt in te zetten voor vrouwen, zwakkeren en zwarte Amerikanen. Dat Bernie Sanders een veel beter verleden heeft als strijder voor deze groepen is bij hun onbekend!

Ook in Nederland is Clinton mateloos populair. Zo ging een D66 politicus naar Amerika om voor Clinton vrijwilligerswerk te doen. Daarnaast hopen vele dat Hillary in staat is om de rechtse Republikeinen tegen te houden. De waarheid is echter dat dit niet zo vanzelfsprekend is. Jongeren die achter Bernie Sanders staan zullen niet zomaar op Hilary Clinton stemmen. Ook is een groot electoraat fel tegen haar, met name de conservatieve Amerikanen die heilig geloven dat ze betrokken is bij samenzweringen tegen het volk. Dat heeft natuurlijk de rechtse media verspreid en de Republikeinse Partij maakt er dankbaar misbruik van!

Maar wie echt een alternatief wil op de radicaal rechtse Donald Trump en zijn Republikeinse aanhang, moet niet kijken naar Clinton. De enigste kandidaat die echt een progressief alternatief wil neerzetten is Bernie Sanders, maar daar hoor je niets over. Wie weet in Nederland wie hij is? Een oude blanke senator uit de kleine Staat Vermont is misschien het enigste wat men weet. Het is heel goed mogelijk dat Hilary Clinton het wint van Sanders. Daarom is het aan hem om de strijd voor een politieke revolutie niet op te geven. Hij mag niet capituleren voor Hillary en de Democratische Partij!

Want het partijbestuur staat achter haar, net zoals het bedrijfsleven en het kapitalisme. Donald Trump moet het niet hebben van de politieke elite, want die vrezen dat de bombastische miljardair er een bende van maakt. Nee, men kiest liever voor stabiliteit en wie kan dat het best geven? Hilary Clinton. Met Bernie Sanders vreest Wall Street dat er iemand komt die hun macht zal doen afbrokkelen. Want dat is wat president Sanders wil doen, de macht van de beurzen en het grote geld afbreken. Nog nooit heeft een kandidaat zo fel stelling genomen tegen de plutocratie in de VS. Daarom krijgt hij nauwelijks aandacht, daarom negeren de grote televisie stations hem. Sanders is een gevaar voor het kapitalisme, ook al is hij slechts een klassieke sociaal democraat!

De ”Movement4Bernie” is opgezet door Socialistisch Alternatief in de VS, met als doel de arbeidersklasse te mobiliseren voor Bernie Sanders. Maar daarvoor moet Sanders zelf inzien dat hij moet breken met de Democratische Partij vroeg of later. Hij kan doen wat hij beloofde mocht hij niet de nominatie winnen. Zich achter Hilary scharen en zijn verlies toegeven. Er zijn al genoeg kapitalistische tv presentatoren die dat roepen. Dat zou echter een enorme desillusie veroorzaken bij al die Amerikanen, die in hem een echt alternatief zien op Trump en Clinton. Vooral bij de jonge stemmers, want die willen helemaal geen president die trouw is aan het bedrijfsleven, met name Wall Street!

Hillary Clinton zal een president van de heersende klasse worden, net als haar man Bill Clinton. Mocht Hillary het van de Republikeinse kandidaat winnen, dan blijft alles bij het oude. Ze wordt dan een vrouwelijke Obama, die van alles beloofde maar door lafheid en compromisgedrag, niets veranderde (No Change). De radicaal rechtse Republikeinen zullen alles op alles zetten om terug in het Witte Huis te komen. Je kunt de strategische kaart spelen en oproepen om op Clinton te stemmen puur om Trump buiten het Witte Huis te houden. Maar dat doen de linkse Amerikanen al jaren, stemmen op de Democraten ook al zijn ze het helemaal niet met deze (neo)liberaal conservatieve partij eens. Het is alsof je steeds op de VVD/D66 stemt om de PVV/SGP buitenspel te zetten. We weten allemaal hoe ”sociaal” Mark Rutte is!

Wie ook de nominatie krijgt, Bernie Sanders moet zijn beweging opbouwen buiten de Democraten om. Want dat zijn niet zijn bondgenoten in de strijd tegen de plutocratie. Jonge Amerikanen willen al jaren verandering, maar de neoliberale Democraten hebben dat steeds tegengehouden. Want die willen alles zo houden zoals het is. Dat is wat hun kapitalistische donateurs willen. Een politieke revolutie is meer dan noodzakelijk om de Amerikaanse democratie te redden, ook al zal dat een pittige strijd worden!

 

Stem op mij en er veranderd niets. De rijken blijven rijker worden ten kosten van de arbeidersklasse!

Stem op mij en er veranderd niets. De rijken blijven rijker worden ten kosten van de arbeidersklasse!

Advertenties