Tegen terrorisme en haat, voor solidariteit

Tientallen doden en gewonden. Een land in shock. Dat is het resultaat van de vreselijke terreuraanslagen deze morgen in Zaventem en Brussel. We betuigen ons medeleven met de slachtoffers, hun gezinnen en kennissen. De slachtoffers zijn eens te meer gewone mensen, het geweld was compleet willekeurig. Brussel werd platgelegd, duizenden mensen zitten vast in de hoofdstad, bezorgd om hun kinderen, familieleden, … Deze verschrikkelijke aanslagen zijn barbaars.

Een artikel van de Linkse Socialistische Partij in België!

De daders komen wellicht uit de hoek van Islamitische Staat. Die groepering staat voor een bijzonder reactionair regime van haat en terreur tegen zowel de bevolking in de door IS gecontroleerde gebieden in Irak en Syrië als tegen de rest van de wereldbevolking.

De aanslagen worden overal besproken. Iedereen stelt vragen en is bezorgd. Iedereen kent wel iemand die met de metro naar het werk gaat, iedereen komt wel eens in de vertrekhal van Zaventem. De nabijheid van het terrorisme en het feit dat de slachtoffers gewone werkmensen zijn, maken de verbijstering groter.

Dit leidt tot woede, maar ook tot solidariteit. We zien opnieuw reacties zoals na de aanslagen bij Charlie Hebdo of die in Parijs van november. Taxichauffeurs bieden gratis diensten aan. Mensen kondigden aan dat ze hun huis openstelden voor wie door het uitvallen van het openbaar vervoer niet thuis zou geraken. De solidariteit van gewone mensen is zoals steeds bij rampen enorm.

Er is een stemming van samenhorigheid en eenheid. We moeten er wel voor opletten dat deze eenheid niet zodanig breed is dat ze ook de wapenhandelaars en oorlogsvoerders omvat of nog diegenen die verantwoordelijk zijn voor het besparingsbeleid waarmee het sociale weefsel ondergraven wordt. Anderzijds is het eveneens belangrijk dat we eenheid en solidariteit plaatsen tegenover diegenen die met hun verdelende racisme deze menselijke tragedie hopen te recupereren.

De roep naar veiligheid is terecht en verdient een ernstig antwoord. We hadden al de aanslagen op Charlie Hebdo, de terreurgroep die in Verviers werd ontmanteld, de aanslagen van 13 november in Parijs en nu dus dit. De arrestatie van Abdeslam Salah, de meest gezochte terrorist van Europa, heeft geen einde gemaakt aan de terreurdreiging. De efficiëntie van een beleid wordt afgemeten aan de resultaten ervan. Het veiligheidsbeleid van deze regering – enkel gebaseerd op repressie met lockdowns, soldaten op straat, … – heeft nieuwe aanslagen niet kunnen voorkomen.

We moeten er overal over kunnen spreken

De schok rond de Brusselse aanslagen maakt dat dit overal wordt besproken. Wij vinden het belangrijk dat iedereen zich kan uiten. Het zou onredelijk zijn om te verwachten dat iedereen gewoon aan het werk gaat alsof er niets gebeurde. Laat ons de discussie op de werkvloer organiseren met regelmatige pauzes zodat iedereen de nieuwsberichten collectief kan volgen, familieleden en kennissen kan contacteren om na te gaan of iedereen OK is. Het moet ook toelaten om de gevolgen van een eventuele nieuwe lockdown of andere maatregelen op het dagelijkse leven van de bevolking te bespreken en eventueel maatregelen hierrond te nemen (bvb om kinderen op te vangen).

Collectieve discussies moeten toelaten dat de schok ook collectief verwerkt wordt onder collega’s. Op deze manier kunnen vragen, ongerustheid en woede geuit worden. Ook de komende dagen moeten er momenten van collectieve discussie voorzien worden op de werkplaatsen, in de scholen en in de wijken.

In de werkplaatsen bestaan daar structuren voor die specifiek opgezet zijn om de veiligheid op de werkvloer te bespreken, maar ook bijvoorbeeld het woonwerkverkeer. Zo is er het Comité Preventie en Bescherming op het Werk (CPBW). De vakbondsafgevaardigden kunnen een centrale rol spelen in het organiseren van discussies op de werkvloer, zodat er ook vanuit de arbeidersbeweging een antwoord wordt geboden.

Veiligheid niet overlaten aan regering en patronaat

Iedere werkende weet dat er voor veiligheid op de werkvloer nood is aan investeringen in zowel de infrastructuur als de algemene arbeidsvoorwaarden die tot stress en andere gezondheidsproblemen kunnen leiden. Het is onze wijken niet anders. Veiligheid is een illusie op een sociaal kerkhof. Deze week stelde sociologe Sarah Bracke in De Standaard (19.3) nog dat volledige bevolkingsgroepen in de armste wijken van ons land – wijken met een groot aantal migranten – stelselmatig gemarginaliseerd en gedehumaniseerd worden. “En dehumanisering brengt geweld met zich mee. In eerste instantie symbolisch geweld, maar dat kan snel naar fysiek geweld overgaan.”

Kunnen we op deze regering vertrouwen voor onze veiligheid? Deze regering ondermijnt onze sociale veiligheid met besparingen op sociale zekerheid, arbeidsvoorwaarden en koopkracht. Deze regering en het besparingsbeleid maken het sociaal kerkhof steeds groter. Dit zal niet tot meer veiligheid leiden. Het vergroot de tegenstellingen en bijhorende sociale spanningen in de samenleving. Reactionairen van allerhande slag – populisten, salafisten, racisten,… –  vinden daar een vruchtbare voedingsbodem, zeker indien ook onze politiek en syndicaal collectief verzet aan banden wordt gelegd, zoals de regering dit wil.

Na de eerste schok zal er onvermijdelijk meer discussie zijn over het veiligheidsbeleid en de strijd tegen zowel terrorisme als haat. Discriminatie, een imperialistische en oorlogzuchtige buitenlandse politiek gekoppeld aan een jarenlange steun aan dictaturen in onder meer het Midden-Oosten, en dichterbij het asociale besparingsbeleid, dragen erbij toe dat een kleine minderheid jongeren ten prooi valt aan reactionaire groepen en methoden zoals terrorisme. Ervoor zorgen dat iedereen perspectief heeft op een toekomst met een degelijke job, betaalbare huisvesting en de mogelijkheid om vooruit te gaan in het leven, is de beste manier om ervoor te zorgen dat de voedingsbodem voor reactionaire groepen en terrorisme kleiner wordt.

Het Belgische buitenlandse beleid versterkt het gevaar op aanslagen. Vanaf de zomer zal België wellicht ook in Syrië militair tussenkomen, eerder was dit al het geval in Irak en Afghanistan. Bombardementen die onvermijdelijk ook willekeurige slachtoffers maken, zullen ook de veiligheid hier niet verbeteren, integendeel. Het zijn hun oorlogen, die van het lokale en internationale winstbejag, de machthebbers en krijgsheren. De slachtoffers vallen echter vooral langs onze kant, de kant van de werkenden, armen, jongeren, … zowel hier als in het Midden-Oosten. We roepen alle werknemers en hun syndicale delegaties op om samen met de jongeren deel te nemen aan de nationale betoging van 24 april tegen de aankoop van gevechtsvliegtuigen en Belgische deelname aan de oorlog in Syrië.

Het kapitalistische systeem kent een diepe crisis. Het ondermijnt de toekomstperspectieven van een steeds grotere groep in de samenleving. Dit leidt ook tot elementen van barbarij, zoals terrorisme en andere vormen van willekeurig geweld. Onze strijd voor een andere samenleving is ook een gevecht voor een veilige toekomst voor iedereen. Een wereld waarin de beschikbare middelen, denk maar aan de enorme rijkdom die in handen is van een erg kleine minderheid, worden ingezet gericht op de behoeften en noden van de meerderheid van de bevolking, dat is wat we onder socialisme verstaan. Het is een voorwaarde om armoede, ellende, oorlog, haat en terrorisme voor eens en voor altijd naar de prullenmand van de geschiedenis te kunnen verwijzen.

 

tegenterreur1

Advertenties