Brexit niet mogelijk onder het kapitalisme

Een uittreding van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie. Daar gaat een aankomend referendum over. Rechtse nationalisten van de United Kingdom Independence Party (UKIP) pleiten voor een Brexit, terwijl de traditionele kapitalistische partijen allemaal in de EU willen blijven. In de media wordt de strijd vooral afgebeeld tussen nationalisme en internationalisme. Maar in werkelijkheid is het een strijd tussen twee kapitalistische kampen. Revolutionair socialisten zijn tegen het nationalisme van UKIP, maar ook tegen het neoliberalisme van de conservatieven, liberalen en sociaal democraten. Wij pleiten voor een socialistische uittreding!

Mocht het Britse volk inderdaad stemmen om de Europese Unie te verlaten, zal dat een mokerslag zijn voor premier David Cameron en zijn Conservatieve Partij. Hij snapt dat het Britse kapitalisme belang heeft bij de gemeenschappelijke Europese markt. Dat die markt eist dat arbeiders zich onderwerpen aan loonsverlagingen en slechtere arbeidsvoorwaarden doet er voor hem niet toe. Groot Brittannië moet deel blijven van de neoliberale EU, dat is ook wat de leider van de Arbeidspartij vindt!

Jeremy Corbyn is een oude socialist en sinds enkele maanden leider van de sociaal democratische; Arbeidspartij (Labour Party). Anders dan Tony Blair is Jeremy Corbyn nog een echte linkse politicus, die zich heel kritisch over het neoliberalisme heeft uit gelaten. Helaas is de oude socialist geen voorstander van een Brexit under het socialisme. Hij gelooft in de illusie dat socialisten de EU kunnen hervormen en pleit daarom ervoor om binnen de EU te blijven. Revolutionair socialisten vinden dat behoorlijk jammer, zeker omdat Corbyn in het verleden zeer kritisch was over de manier waarop Brussel, bezuinigingen afdwong op lidstaten!

Door de weigering van Corbyn om te pleiten voor een onafhankelijk socialistisch Groot Brittannië buiten de Europese Unie, hebben de EU aanhangers een joker binnen. Ze kunnen beweren dat zowel links als rechts het Europese project steunt. Het kamp dat de EU wil verlaten wordt hierdoor slechts vertegenwoordigd door rechtse nationalisten, die vrezen voor vluchtelingen en migranten uit Oost Europa. Vreemdelingenangst en racisme spelen een grote rol in de campagne van UKIP, om de Britse arbeiders te overtuigen om vooral voor een uittreding te stemmen, vanuit een rechts nationalistische ooghoek!

De kapitalistische media geeft volop aandacht aan het nationalistische kamp, maar er is weinig aandacht voor een uittreding op socialistische basis. Zo’n uitreding zal alleen mogelijk zijn op basis van een breuk met het kapitalistische systeem. Alleen zo kan Groot Brittannië buiten de EU overleven. Natuurlijk zal een socialistisch Brittannië het economisch lastig krijgen, maar het land zal een boegbeeld worden van wat mogelijk is. Arbeiders uit andere Europese landen zullen inzien wat socialisme echt inhoudt, waardoor de kapitalistische propaganda aan kracht verliest. Misschien komt het wel zo ver dat andere landen de unie verlaten en deel willen worden van een toekomstige Europese Socialistische Federatie!

Maar op dit moment worden vooral twee rechtse campagnes gevoerd. De nationalistische bourgeoisie aan de ene kant en de meer internationale georiënteerde bourgeoisie aan de andere kant. Arbeiders hebben niets te winnen bij een Brexit onder het kapitalisme, zeker omdat de lasten dan bij de werkende klasse terecht komen. Denk maar niet dat de Britse kapitalisten gaan betalen als het economisch slechter gaat doordat het land geen toegang meer heeft tot de Europese markt. Maar binnen de EU blijven is ook geen optie, want deze unie is gemaakt voor het kapitaal. Brussel wil daarnaast een beleid afdwingen dat vooral de kapitalisten klasse te goeden komt. Het Europese Parlement is slechts een schijninstituut, de werkelijke macht ligt bij de Europese Commissie en die wordt niet democratisch gekozen!

In Groot Brittannië is weinig aandacht voor politieke partijen links van de sociaal democratie. De media spiegelt de Arbeidspartij nog altijd af als de partij van de arbeiders, die schijn wordt al jaren zo gehouden. In werkelijkheid zijn de sociaal democraten alles behalve links. Ze hebben hun socialistische veren al in de jaren 80 opzij gelegd. Net als Diederik Samsom en de PvdA in Nederland, voerde de Arbeidspartij een neoliberaal beleid in de jaren 90. Socialisten die weigerde om de ”moderne koers” te steunen werden geroyeerd waaronder de gehele jongerenafdeling. Die waren namelijk behoorlijk kritisch geworden en veel jonge socialisten waren in de ban van het revolutionair socialisme. Dit tolereerde de rechtse partijleiding niet en dus werd alles in het werk gesteld om de jongerenafdeling tegen te werken!

Al in 1987 werden de statuten van de Arbeidspartij Jonge Socialisten zodanig veranderd dat leden nauwelijks meer iets te zeggen hadden. Hiermee wou de partijleiding vooral de invloed van de trotskisten vernietigen. De aanhangers van Leon Trotsky hadden de Militante Tendentie opgebouwd om van de Arbeidspartij een revolutionaire partij te maken. Veel jonge socialisten konden zich in hun marxistische opvattingen vinden. Maar de partijbonzen natuurlijk niet. Militant werd begin jaren 90 geroyeerd, de Arbeidspartij Jonge Socialisten in 1993 opgeheven en vervangen door Jonge Arbeid. In deze nieuwe jeugdafdeling zitten geen anti-kapitalisten, laat staan revolutionair socialisten!

Er is veel woede onder Britse arbeiders. Maar doordat de Arbeidspartij niet met socialistische oplossingen komt en in feite nog steeds een neoliberale partij blijft, grijpen de rechtse nationalisten hun kans. Ze vergiftigen de arbeidersklasse door te beweren dat goedkope Oost Europeanen schuldig zijn aan de massa werkeloosheid. Niet de kapitalisten krijgen de schuld, maar de Bulgaren, Roemen en Poolse arbeiders. Britten zouden alleen al daarom de EU moeten verlaten volgens de racistische UKIP. Revolutionair socialisten snappen de woede van de Britse arbeidersklasse. Maar verdeeldheid is precies wat de kapitalisten willen. UKIP is een partij die een rechts economisch programma heeft, wat natuurlijk de Britse kapitalistenklasse te goeden komt. Zo willen de rechtse nationalisten marktwerking invoeren en de nationale gezondheidszorg privatiseren. Ook steunen ze keiharde bezuinigingen!

Net als de PVV in Nederland zijn vooral moslims het ”grote kwaad” binnen UKIP. Groot Brittannië heeft 2,7 miljoen inwoners die de islam als godsdienst aanhangen. Ze maken echter slechts 4,7% van de totale bevolking uit. Toch beweren rechtse nationalisten dat de islam ”het land aan het veroveren is”. De conservatieve zender Fox News in de VS, beweerde zelfs dat moslims al een grote Britse stad in bezit hadden en daar de islamistische wetgeving invoerde. Niet-moslims mochten niet die stad in aldus Fox News. In werkelijkheid ging het om de stad Birmingham waar 1,1 miljoen mensen wonen. Volgens de ”terreur expert” van de rechtse zender, zouden Britse moslims deze stad ”bezitten”. Probleem is dat 80% van Birmingham niet gelooft in de islam. Dat is de werkelijkheid, moslims zijn een minderheid. Maar om de conservatieve kijker bang te maken werd een keiharde leugen verteld!

De armoede onder Britse arbeiders groeit en zonder een arbeiderspartij, zijn delen van de werkende klasse vatbaar voor de racistische propaganda van UKIP en andere nationalistische organisaties. Armoede is ook groot onder de moslim bevolking die zich steeds minder Brits voelt door het groeide racisme. Een deel van de moslimjeugd isoleert zich hierdoor en riskeert vatbaar te worden voor het islamisme. Armoede, isolatie en discriminatie zijn een giftig mix waardoor moslims en niet-moslims van elkaar gescheiden worden. Het is daarom dat revolutionair socialisten pleiten voor een arbeiderspartij op een socialistisch programma, die recht ingaat tegen UKIP en alle rechtse nationalisten!

Groot Brittannië heeft gelukkig wel een politieke coalitie van socialistische partijen en organisaties genaamd TUSC – Trade Unionist and Socialist Coalition. Deze Socialistische Vakbondscoalitie is ontstaan doordat er nood is aan een socialistisch alternatief op de verrechtste sociaal democratie. Probleem is dat TUSC nauwelijks tot geen media aandacht krijgt. Ook bij dit referendum over een mogelijk Brexit, worden de socialisten van TUSC nauwelijks gehoord. De BBC zend wel eens een kort programma uit met vertegenwoordigers van de Socialistische Partij die deel is van de coalitie, maar over het algemeen weten maar weinig Britse arbeiders van TUSC af!

TUSC probeert een socialistisch antwoord te geven bij het referendum. Net als Revolutionair Socialistische Media is de Socialistische Vakbondscoalitie ervan overtuigd dat een Brexit alleen mogelijk is onder het socialisme. De enorme woede onder de arbeidersklasse omtrent de neoliberale politiek van de EU is helemaal terecht. Maar de rechtse nationalisten misbruiken deze woede door te pleiten voor ”eigen volk eerst”. EU aanhangers pleiten voor het idee dat de unie een ”democratisch” blok moet vormen tegen andere imperialistische grootmachten zoals Rusland en China. In feite spelen ze op dezelfde gevoelens van ”wij tegen zij”!

Waarom zijn revolutionair socialisten tegen de Europese Unie? Om een antwoord te geven hoeven we alleen maar te kijken naar Griekenland. Daar kwam de voormalige Coalitie van Radicaal Links (SYRIZA) aan de macht. Nadat de EU al in 2009 zware bezuinigingen eiste, stemde de Grieken massaal op SYRIZA. De sociaal democraten van de Pan-Helleense Socialistische Beweging (PASOK) hadden in 2009 al belooft het anders te doen. Maar in plaats van een vuist te maken tegen het neoliberalisme, zakte PASOK als een pudding in elkaar en deed braaf was Jeroen Dijsselbloem (president van de Euro-Groep) eiste. SYRIZA werd gezien als links alternatief, zeker nadat PASOK de Griekse arbeiders verraden had!

Toen SYRIZA inderdaad won was de Griekse heersende klasse in paniek. Europa eiste van Alexis Tsipras (leider van SYRIZA) dezelfde bezuinigingslogica. Wanhopige probeerde Tsipras te onderhandelen. Bijna een half jaar deed hij pogingen om Europa over te halen. Maar sociaal democraat; Dijsselbloem wou het Griekse volk laten bloeden. Zelfs een referendum over de bezuinigingen deed de ijskoude neoliberaal niets. Europa wou neoliberaal beleid gericht op privatiseringen en marktwerking. Griekenland moest haar luchthavens en zeehavens verkopen en de belastingen verhogen. Net als PASOK bleek SYRIZA geen revolutionaire partij en capituleerde. Nu voert Alexis Tsipras het beleid van Brussel uit!

De handelingen van SYRIZA in Griekenland tonen aan waarom wij tegen de EU zijn. Brussel zal nooit tolereren dat een land socialistisch wordt. Want dan verstoort zo’n land de markt en daarmee de grondbeginselen van de EU. Die grondbeginselen zijn namelijk kapitalistisch van aard en dus is er maar één optie mogelijk. Een socialistisch land MOET de EU verlaten of ze wordt uit de unie gezet door de ondemocratische Europese Commissie. Het is daarom beter om zelf te kiezen voor een uittreding!

Natuurlijk moet je niet gaan denken dat je socialisme in één land kunt opbouwen, zeker als zo’n land omsingelt is door vijandige kapitalistische landen. Daarom moet een socialistische natie proberen om de revolutie te verspreiden. Als de arbeiders van Europa eenmaal inzien wat socialisme echt inhoudt zullen ze makkelijker over te halen zijn om voor echte socialistische partijen te stemmen. Probleem is wel dat er vaak geen socialistische alternatieven bestaan. Politiek links bestaat voornamelijk uit gematigde socialisten (meestal ex-stalinisten), groenen, de oude communistische partijen waarvan sommigen nog steeds in de mythe van het stalinisme geloven en natuurlijk de verrechtste sociaal democratie die men nog steeds links durft te noemen!

Gematigde socialisten zoals SYRIZA durven niet tegen de macht van de Europese Unie in te gaan. Andere gematigde socialistische partijen zijn de SP in Nederland, Die Linke in Duitsland, het Linkse Front in Frankrijk en het Linkse Blok in Portugal. Waarom presenteren deze partijen geen stevig socialistisch alternatief? Omdat vele overtuigd zijn dat je compromissen moet zoeken met de vijanden van de arbeidersklasse, om iets te bereiken. Dat is wat de kapitalistische media hun heeft wijs gemaakt. Ook geloven veel gematigde socialisten in compromissen met de verrechtste sociaal democraten. In Noorwegen en Denemarken werden gematigde socialisten deel van kapitalistische regeringen en moesten bezuinigingen goedkeuren. Hierdoor verloren deze partijen de steun van de arbeidersklasse. Daarom zijn gematigde socialisten niet in staat om socialistische alternatieven te presenteren. Ze hebben geen visie wat socialisme inhoudt omdat ze hun marxistische opvattingen overboord geworpen hebben!

Mochten de Britten voor een uittreding uit de EU stemmen, dan zullen de markten alles op alles zetten om via economische sabotage het land binnen de EU te houden. We zagen dat al bij SYRIZA toen de Europese beurzen flink omlaag gingen nadat Alexis Tsipras de verkiezingen won. Zo probeert het kapitalisme om aan de macht te blijven, via intimidaties en dreigingen proberen ze regeringsleiders ervan te weerhouden om hun macht in te perken. Revolutionair socialisten gaan zelfs nog verder. Willen de volledige onteigening van alle miljonairs en miljardairs. Daarnaast eisen wij de nationalisatie van alle grote bedrijven die de Europese economie domineren. Er moet een einde gemaakt worden aan de beurzen, bedrijven horen eigendom te worden van de gemeenschap en bestuurd worden door arbeidersraden!

Zover durven types als Emile Roemer, Jeremy Corbyn en Alexis Tsipras niet te denken. Die blijven helaas gematigd en denken binnen de bestaande politieke machtsstructuren. Daarom moeten we druk uitoefenen en blijven strijden voor een socialistisch alternatief. Een Brexit kan alleen werken als de Britse arbeidersklasse de controle krijgt over de economie. Een voortzetting van een kapitalistisch Groot Brittannië zal lastig worden in een wereld waarin het kapitalisme vooral internationaal opereert. De Britse sociale zekerheid zal hoe dan ook verder gesloopt worden. Mocht Corbyn ooit aan de macht komen, zullen we zien of hij het lef heeft om de macht van het bedrijfsleven te doorbreken. Er is helaas een grote kans dat hij een Alexis Tsipras wordt en niets zal durven ondernemen. Dan zal pijnlijk duidelijk worden waarom gematigde socialisten geen alternatief kunnen zijn!

 

brexit1

Advertenties