Deense democratie in dienst van de nazi’s

Het is een verhaal die maar weinigen kennen. Van alle landen die bezet werden door Nazi Duitsland was er ééntje waarbij de gehele politiek koos voor collaboratie met de Duitsers. Het Koninkrijk Denemarken werd in april 1940 bezet. In plaats van verzet aan te kaarten, besloten de kapitalistische partijen om over te gaan tot collaboratie. De nazi’s gingen akkoord, maar alleen omdat Hitler in de Denen een Germaans volk zag. Sociaal democraten, liberalen, conservatieven en nationalisten werden met rust gelaten. Op bevel van de Duitsers werd maar één politieke partij verboden: De Communistische Partij van Denemarken!

Denemarken kende een relatief rustige bezetting. Dit kwam omdat de Duitsers in het Deense volk een Germaans broedervolk zagen. Ook de Nederlanders werden in het begin aangezien als ”broedervolk”, maar door het groeide verzet tegen de ”moffen” begonnen de Duitsers steeds wreder op te treden. In Denemarken was dit minder nodig omdat de gehele burgerlijke politiek, de kant van de bezetter koos. Alleen de communistische partij ging in het verzet en mag zich terecht als verzetspartij omschrijven. Alle andere partijen, zijn schuldig aan collaboratie met Hitler!

Toen de Duitsers het koninkrijk binnen vielen, werd de communistische partij niet direct verboden. Hitler had een alliantie met Stalin en aangezien de partij geen felle oppositie tegen de bezetting voerde, lieten de nazi’s de Deense stalinisten nog even met rust. Dat veranderde na 22 juni 1941, toen de invasie van de Sovjet Unie begon. Op 22 augustus 1941 voerde de Deense politiek een wet uit genaamd: wet op verbod van communistische organisaties en communistische activiteiten. Alle burgerlijke partijen in het parlement steunde deze ondemocratische wetgeving. Ook de koning zette zijn handtekening en daarmee was de Communistische Partij van Denemarken (DKP) verboden op Deens grondgebied!

Nog diezelfde dag arresteerde de Deense politie meer dan 230 belangrijke leden van de DKP. Al in de jaren 30 hadden de autoriteiten een lijst opgemaakt met Deense burgers die een hoge functie binnen de communistische partij bekleden. Omdat hun organisatie verboden was, gingen de meeste communisten het verzet in. Hun leider was Aksel Larsen, die vanaf 1932 de partij leidde. Anders dan veel stalinisten, was Larsen niet bepaald een slaaf aan de Sovjet-Unie. Officieel was hij trouw aan het ”marxisme-leninisme” zoals Stalin dat propagandeerde. Inofficieel bleef Aksel Larsen altijd een tegenstander van het stalinisme. Dat bewees hij al in het saboteren van Sovjet artikelen, waarin hij de felle stalinistische propaganda zo vertaalde dat zijn kameraden vaak iets gematigde teksten te lezen kregen!

De Nationale Eenheidsregering was de naam van de Deense overheid tussen 1940 en 1945. Alle kapitalistische partijen deden eraan mee. Dat waren de:

  1. De Sociaal Democratische Partij, de gematigde arbeiderspartij
  2. De Conservatieve Volkspartij, partij van de groot kapitalisten
  3. De Deense Liberale Partij, partij van middenstanders en boeren
  4. De Deense Sociaal Liberale Partij, partij van de progressieve burgerij
  5. De Deense Nationaal Socialistische Arbeiders Partij, nazi partij
  6. De Rechtvaardigheidspartij, kleine centrum-linkse partij
  7. De Boerenpartij, een agrarische boerenpartij

Wat deze partijen verenigde was hun wens om Denemarken te blijven besturen. Daarvoor moest de communistische partij geofferd worden. De conservatieven, liberalen en nazi’s hadden daar helemaal geen probleem mee. Ook de sociaal democraten offerde de partij op om de macht te behouden. Denemarken is dus niet echt bezet geweest zoals Nederland. Want de politiek koos voor collaboratie en alle politieke partijen maakte zich er schuldig aan!

Op 3 maart 1943 gebeurde iets vreemds. De Duitsers lieten vrije verkiezingen toe in Denemarken. Aangezien alle politieke partijen deel waren van de Nationale Eenheidsregering hoefde men in Berlijn niet bang te zijn, dat er een regering zou komen die de Duitse overheersing zou bevechten, laat staan bekritiseren. De winnaars waren de conservatieven en sociaal democraten. Toch zou er aan het Deense beleid niets veranderen. De overheid bleef de lijn van de nazi’s trouw, maar de communistische partij voerde ondertussen het verzet aan!

Veel Denen gebruikte de verkiezingen om hun ongenoegen te tonen. De opkomst was daarom ook hoog, bijna 85% van de bevolking ging stemmen. Het was de eerste en laatste keer dat het volk zo massief kwam opdagen, ook al wisten vele niet wat de reactie van de Duitsers zou zijn. Dat die passief bleven zagen de Denen dan ook positief aan. Ze konden ook niet weten dat hun politieke leiders achter Adolf Hitler aanliepen als bange hondjes.Want dat was de oorzaak voor de politieke collaboratie van de Deense politiek. Natuurlijk kun je zeggen dat dankzij de steun van de kapitalistische partijen aan de bezettingsmacht, er weinig Denen gedood zijn tijdens de tweede wereld oorlog. Tussen 1940 en 1945 zijn slechts 6.000 burgers van het Koninkrijk Denemarken gedood. Dat waren allemaal burgers, want het militair heeft zich niet verzet toen de Duitsers kwamen in april 1940!

Aksel Larsen en zijn illegale; Communistische Partij van Denemarken stichtte de verzetsgroep; Vrij Denemarken. Het was de enigste grote verzetsbeweging in het land. Larsen had graag het verzet aangestuurd, maar hij werd in 1942 opgepakt door de politie en overgedragen aan de Duitsers. Die stuurde hem naar het concentratiekamp Sachsenhausen. Daar werd de Deense communistenleider in een isoleercel geplaatst. Twee jaar leefde hij afgesloten van de buitenwereld. Totdat Aksel Larsen samen met andere gevangenen uit het kamp, op bussen werden gezet richting Zweden in april 1945. Op 5 mei keerde Larsen als held terug naar Denemarken. Zijn partij had de status van verzetspartij gekregen en dat was te zien bij de verkiezingen van 15 september 1945. De DKP won 12% van de stemmen en was daarmee de derde partij van het land!

Na de oorlog leek het alsof Larsen een loyale stalinist geworden was. Hij vereerde de Sovjet-Unie en prees Stalin voor zijn ”heldhaftige” rol tijdens de ”Grote Patriottistische Oorlog”.  Door de oprukkende Koude Oorlog veranderde het publieke beeld van de DKP. Het anticommunisme groeide doordat Aksel Larsen en zijn partij kritiekloos alles steunde wat de Sovjet-Unie deed in Oost Europa. De coup van de Tsjechoslovaakse stalinisten in 1948 zorgde voor een omzwaai. Publieke opinie keerde zich tegen de DKP, vier jaar na de oorlog was er van hun heldenstatus niets meer over!

In de jaren vijftig zou Aksel Larsen van kant wisselen. Na de geheime toespraak van Nikita Khrushchev draaide hij af van het stalinistische pad. Samen met andere ex-stalinisten uit de communistische partij stichtte Aksel Larsen begin 1959, de Socialistische Volkspartij. Een socialistische partij die via de parlementaire democratie het socialisme wou bereiken. In 2005 werd bekend dat de voormalige DKP leider tussen 1958 en 1964 informatie doorgaf aan de criminele CIA, de misdadige inlichtingendienst van de Verenigde Staten van Amerika. Larsen was zo anti-Moskou geworden dat hij besloot om informatie door te geven aan de Amerikanen. Die waren zeer geïnteresseerd in hoe Moskou, controle uitoefende over de communistische partijen. Ondanks dat Larsen veel prijsgaf over de handelswijze van de Sovjets, vertelde hij bitter weinig over zijn voormalige kameraden in de DKP!

Tijdens de ”bezetting” liet de Deense regering toe dat de Waffen SS, jonge mannen ronselde voor de strijd aan het Oost Front. Hoewel de Denen als Germaans ”broedervolk” werden aangezien, kozen slechts 6.000 jonge mannen voor de ”strijd tegen het bolsjewisme”. Vergelijk dit met de 50.000 Nederlandse vrijwilligers en 20.000 Vlaamse vrijwilligers die vochten voor Hitler. Van de Deense politie werd verwacht dat ze ook meehielpen met de jacht op joden. Veel joden konden echter vluchten naar Zweden dankzij het Deense verzet!

Niemand in Denemarken heeft ooit de burgerlijke politiek verantwoordelijk gehouden voor de collaboratie met de Duitsers. Nee, men was blijkbaar blij dat Denemarken de oorlog zo goed doorgekomen was. Dat de communistische partij verboden en onderdrukt werd, was een kleine prijs die de Deense kapitalistische partijen graag betaalde. De geschiedenis heeft dit nooit veroordeeld, dat de ”democratische” partijen de vrijheid van meningsuiting annuleerde voor revolutionair links. Hun ”wet op verbod van communistische organisaties en communistische activiteiten” was de smerigste antidemocratische wetgeving die Denemarken ooit gekend heeft. Pas in 1951 werd in de grondwet duidelijk gemaakt, dat het verbieden van een politieke overtuiging verboden is!

 

6.000 Deense mannen sloten zich aan bij de Waffen SS

Van 1940 tot 1945, collaboreerde de Deense politiek met de nazi’s!

Advertenties