Koerden verliezen hun rechten in Turkije

Het dictatoriale bewind van Erdogan is met een groot offensief begonnen om zowel de PKK als alle critici van Ankara in zuid oost Turkije te vernietigen. Dat doet ze met massieve zuiveringen. Democratisch gekozen burgemeesters worden afgezet, duizenden leerkrachten in Turks-Koerdistan zijn geschorst. Erdogan richt zich nu op zuid-oost Turkije, omdat de pro-Koerdische; Volksdemocratische Partij (HDP) erg sterk staat in deze Koerdische gebieden. Het is nu wel duidelijk dat de dictator geen vrede wil. Daarom heeft de PKK het morele recht om terug te slaan. Mocht ook de HDP verboden worden, dan heeft Turks politiek links geen alternatief en moet de illegaliteit in gaan!

Niet alleen bemoeit Ankara zich met de Syrische  burgeroorlog, Erdogan wil nu ook achter de Volksdemocratische Partij aangaan. De mislukte staatsgreep kwam hem heel goed uit. Dat doet denken aan de nacht toen de Duitse Rijksdag in vlammen opging, in 1933. Marcus van der Lubben werd verantwoordelijk gehouden en veroordeeld. De Rijksdag brand gaf de nazi’s genoeg steun (van nationaal conservatieven) om dictatoriale wetten door het parlement te jagen. Erdogan doet precies hetzelfde. Hij gebruikt de mislukte staatsgreep om al zijn vijanden binnen Turkije, voorgoed uit te schakelen. De organisaties van Fethullah Gülen en Abdullah Öcalan, staan direct in het vizier!

Öcalan zit al 17 jaar in een Turkse cel en het contact met hem is verbroken, sinds het conflict met de PKK eind 2015 weer losbarstte. Wat gaat Erdogan met de ideologische leider van zowel Syrisch Koerdistan als de PKK doen? Vermoorden? Martelen? Wie weet, er is al heel lang niets meer van Abdullah Öcalan vernomen. Fethullah Gülen is de grote concurrent van Erdogan op het conservatieve vlak. Beidde mannen waren ooit bondgenoten in de jaren 90, tegen de seculiere Turkse elite. Eenmaal aan de macht kregen de twee echter conflicten, waardoor Gülen al sinds 1999 in de VS woont!

Ondertussen heeft de Turkse ”Justitie” haar ogen gericht op HDP leider; Selahattin Demirtas. Volgens de dictatoriale overheid moet de linkse Turk, vijf jaar de cel in voor zijn ”steun aan de terroristische PKK”. Dat is het spelletje dat de Turkse overheid altijd speelt. Elke partij die het opneemt voor de Koerden wordt ”een aanhanger van de PKK” genoemd en verboden. De Volksdemocratische Partij (HDP) is niet de eerste pro-Koerdische partij die door deze aanklacht vervolgt en verboden is. Mocht het inderdaad lukken om de linkse partij te verbieden, dan is de Turkse democratie volledig dood. Het zal aantonen dat Ankara niets geeft om de mensenrechten, laat staan de rechten van etnische minderheden!

Demirtas wordt een ”PKK aanhanger” genoemd omdat hij voor vrede is tussen de Koerdische rebellen en de Turkse overheid. Iedereen die dat wil (vrede) is meteen een vijand van Turkije, aldus de nationalistische media van de AK Partij. Die wordt bijgestaan door de extreem rechtse; Nationalistische Bewegingspartij (MHP). We kennen deze gewelddadige nationalisten van hun jongerenbeweging; De Grijze Wolven. Ook in Europa zijn de Grijze Wolven actief. Ze verspreiden etnisch nationalisme en haat onder de Turkse gemeenschappen. Voor Erdogan komen deze nationalisten goed uit en hij gebruikt ze graag tegen de HDP en linkse Turken. Die krijgen het steeds lastiger om hun mening te zeggen!

Één ding is zeker, Turkije is geen rustig vakantie land meer. Nu Erdogan de Koerden weer wil onderdrukken zullen meer aanslagen van de PKK volgen. Revolutionair socialisten geven kritische steun aan de Koerdistan Arbeiders Partij. Dit houdt niet in dat wij alles goed praten wat de Koerdische rebellen doen. Zelfmoordaanslagen op Turkse burgers zijn contraproductief en versterken de angst voor de PKK onder burgers. We moeten ook inzien dat Erdogan, jonge Turkse mannen dwingt om het leger in te gaan. In Turkije heerst dienstplicht en zo gebruikt Ankara, jonge mannen om tegen de PKK te vechten. Als de Koerden dus op soldaten schieten dan wordt niet de AK Partij geraakt, maar veel Turkse gezinnen die een broer, zoon of man verliezen!

Maar de Koerden hebben ook geen keus. Passief verzet wordt met geweld en intimidaties door politie en nationalisten onderdrukt. Als straks HDP burgemeesters in Turks Koerdistan vervangen worden door bewindvoerders van Ankara, is wel duidelijk hoe Erdogan het wil. Hij weet dat de Koerden in Turkije stemmen op de Volksdemocratische Partij en dus moet ook deze linkse partij verboden worden. Revolutionair socialisten roepen op tot eenheid van de arbeidersklasse om de dictator omver te werpen. Massa protesten zijn nodig in zowel zuid oost Turkije (Koerdistan) als in Ankara, Istanboel en andere grote Turkse steden!

Probleem is dat te veel Turkse arbeiders gehersenspoeld zijn met etnisch nationalisme. Een product van hun opvoeding, want Turken wordt verteld dat Turkije boven alles staat. We zien dit nationalisme ook terug in de Turkse gemeenschappen in Europa. Erdogan aanhangers zijn ook in Nederland zeer sterk vertegenwoordigd. Dat komt omdat veel Turkse gastarbeiders uit de jaren 60 en 70, allemaal van het platteland kwamen. Daar haalt de AK Partij haar aanhang vandaan. De band tussen plattelands Turken en de Turkse staat is zeer sterk. Trots zijn ze op ”hun” leider, die niet afstamt van de seculiere elite!

In Syrië, heeft het Turkse Leger een anti-Koerdische alliantie opgebouwd met sektarische elementen van het Vrije Syrische Leger en islamistische fundamentalisten van het Sham Legioen en Harakat Nour al-Din al-Zenki. Vooral die laatste islamistische groep is omstreden omdat ze op televisie een 12 jarig kind onthoofde. Harakat Nour al-Din al-Zenki werd tot 2015 ook met wapens gesteund door Amerika via Turkije. Het is niet vreemd dat Erdogan nu deze reactionaire terroristen gebruikt tegen de Koerden. Die hebben zich verenigd in de Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF) een coalitie van Koerden, Arabieren, Turkmenen en Assyriërs. Anders dan het Vrije Syrische Leger zijn de SDF anti-sektarisch en niet gericht op etnisch nationalisme!

De interventie van het Turkse Leger in de Syrische burgeroorlog moet vooral gezien worden als een wanhopige poging om de opmars van de SDF tegen te houden. Erdogan vindt het al erg genoeg dat Syrisch-Koerdistan zich min of meer onafhankelijk verklaart heeft. Wat alles nog erger voor hem maakt, is dat Rojava (Syrisch-Koerdistan) een samenleving wil opbouwen volgens de idealen van de PKK. Dat zou betekenen dat de Koerden in Turks-Koerdistan een sterke bondgenoot hebben in het zuiden, want bijna de gehele noordelijke grens van de Syrische Arabische Republiek is nu in de handen van Rojava!

Ankara snijdt zichzelf alleen maar in het vlees, want door de democratische organisaties van de Koerden te onderdrukken, zal de steun voor de PKK alleen maar toenemen. De Koerdistan Arbeiders Partij is een product van het wrede Turkse nationalisme en de weigering van Ankara om de Koerdische minderheid, democratische rechten te gunnen. Het onderdrukken van basis vrijheden zal veel Koerdische jongeren motiveren om in het bewapende verzet te gaan. Erdogan geeft daar weinig om, want hij offert graag zijn eigen soldaten voor de ”machtige” Turkse natie!

Voorbij zijn de dagen toen Turkije een voorbeeld was van stabiliteit en welvaart. Nee, dictator Erdogan heeft voor angst, onzekerheid en wanhoop gezorgd. Want toeristen uit Europa blijven weg en dat doet badplaatsen zoals Bodrum en Belek niet goed. Een groot deel van de bevolking leeft daar van het toerisme. Als Europeanen langdurig wegblijven zal dat enorme gevolgen hebben voor miljoenen arbeiders. We praten hier over faillissementen en massaontslagen. De klap is vooral hard omdat Turken die in het zuid-westen werken, welvarender zijn dan de Turken in het binnenland. Voor Erdogan maakt hun leed weinig uit. Hij haalt zijn electoraat toch niet uit het zuid-westen van Turkije!

Daarom moeten Turkse arbeiders in opstand komen. Maar het etnische nationalisme dat hun is aangeleerd maakt een revolutionaire opstand lastig. Echter Turkse arbeiders hebben al laten zien dat ze kunnen demonstreren tegen de autoritaire president, zie de protesten in het Gezi Park van 2013. Zodra de Turkse arbeidersklasse inziet dat Erdogan niets voor hun betekend, zullen ze in opstand komen. Etnisch nationalisme is ook het enigste dat de autoritaire president aan de macht houdt. Hij kan winnen doordat hij speelt op trotsheid en liefde voor het ”vaderland”. Maar Erdogan kan niet verhullen dat hij een neoliberale dictator is, die sjoemelt met staatsgeld en zichzelf enorm verrijkt. Zie het nieuwe presidentiële paleis in Ankara!

Ondertussen beweert de staatsmedia, dat de president zich ingezet voor stabiliteit en de strijd tegen de Islamistische Staat. Dat is ook een lachertje, want Erdogan heeft de IS juist gebruikt in de hoop dat ze de Koerdische strijders in Syrië konden verslaan. Nu blijkt dat dit niet lukt (mede door de etnische eenheid in de SDF) gebruikt Ankara toch maar hun eigen leger om de Koerden tegen te houden. Ondanks protesten van de Syrische regering zal dictator Erdogan gewoon doorgaan met zijn interventie. Hij is zo’n man die naar niemand luistert, alleen eenheid der arbeidersklasse zal in staat zijn om hem omver te werpen!

1773560-1

Selahattin Demirtas van de Volksdemocratische Partij dreigt opgepakt te worden door de Turkse ”Justitie”

Advertenties