Nieuw schip voor Sea Shepherd

De strijd tegen walvisvaarders gaat door. Onder Nederlandse vlag hebben de dappere strijders van Sea Shepherd een nieuw schip in dienst genomen. Sneller dan elk vaartuig in Neptune’s Navy, de Ocean Warrior heeft genoeg snelheid om de Japanse schepen van het criminele; Institute of Cetacean ”Research”, bij te houden. Tot nu toe hadden de Japanners betere en snellere vaartuigen. Sea Shepherd moest het doen met schepen die vaak al 20 tot 50 jaar oud zijn. De Ocean Warrior is echter nieuw en zal het de walvisvaarders erg moeilijk gaan maken!

In 1977 stichtte Paul Watson, de Earth Force Society (de voorloper van Sea Shepherd). Watson was een medeoprichter van Greenpeace, maar werd uit de organisatie gezet. Samen met een klein clubje activisten ging Watson de strijd aan met illegale vissers, walvisjagers en hebzuchtige zee kapitalisten. Het bedrijfsleven was natuurlijk niet blij met deze rebel op zee, die hun winsten bedreigde. Dankzij donaties wist de Earth Force Society een schip te kopen in 1978. Dit schip kreeg de naam Motor Vessel: Sea Shepherd!

”Ik ging niet de zee op om slechts getuigen te zijn van dierenleed en uitbuiting van onze zeeën” verklaarde Paul Watson. Hij wou niet alleen protesteren, maar ook actie ondernemen. In tegenstelling tot Greenpeace was de Earth Force Society bereid om de confrontatie aan te gaan met het groot kapitaal en we weten allemaal wat er dan gebeurd. Het kapitalisme tolereert activisten, zolang ze op afstand blijven en slechts hun mening zeggen. Watson was echter niet passief en in juli 1979 komt het tot een botsing tussen illegale walvisvaarders en de MV Sea Shepherd. Het schip van de walvisvaarders wordt beschadigd en moet de jacht opgeven. Voor Watson is dit een enorme overwinning, maar het kapitalisme wilde wraak. De Spaanse ”democratie” stelde zich in dienst van de illegale visserij en nam de MV Sea Shepherd zonder rechterlijk bevel in beslag. Watson en zijn bemanning stelde een plan op om ervoor te zorgen dat de MV Sea Shepherd niet in de handen van walvisvaarders terecht kwam. Op 25 december 1979 bracht Paul Watson zijn eigen schip tot zinken in een Spaanse haven!

In Canada gingen de activisten van de Earth Force Society de strijd aan met zeehonden slachters. Deze slachters vonden het leuk om elk jaar jonge zeehondjes op te sporen en gruwelijk te doden. Paul Watson en zijn bemanning vertrokken naar Noord Canada en wisten meer dan drieduizend baby zeehondjes te redden. Door hun huid rood te spuiten hun fel niets waard. De slachters waren woedend. Watson werd een ”terrorist” genoemd, een man die zijn ”linkse opvattingen” wil opdringen aan traditionele Canadezen. Rechtse politici eiste de arrestatie van zijn team, waarop de Canadese politie in actie kwam. Sindsdien bewaakt de politie het terrein waar de slachters elk jaar mogen doden. Dit met de bedoeling om Sea Shepherd ervan te weerhouden de moorden te filmen en tegen te houden!

Drie jaar na de oprichting van zijn organisatie besloot Paul Watson om van naam te veranderen. De Earth Force Society werd officieel de Sea Shepherd Conservation Society. In 1980 kwam de MV Sea Shepherd 2 in dienst, waarmee Watson bijna 11 jaar zou varen. In de jaren 80 vocht Sea Shepherd een de strijd vanuit een morele overtuiging. Dat werd niet in dank afgenomen door kapitalistische en stalinistische regeringen. De directe acties van Paul Watson werden door bijna alle overheden afgekeurd. Vooral omdat Sea Shepherd bereid is om mensenlevens op het spel te zetten voor het redden van zeedieren. Revolutionair socialisten kunnen echter wel begrip tonen voor de acties. Watson is een man van actie en wil niet stil zitten en afwachten. Elke dag worden bedreigde dieren vermoord door hebzuchtige figuren, die zichzelf en hun organisaties willen verrijken!

Hoewel de Sea Shepherd Conservation Society al in haar begin jaren steun kreeg van bekende personen, was het de show; Whale Wars, die Watson bekendheid zou geven. Nu pas zag de gehele wereld hoe wreed met name de Japanners optreden tegen walvissen in de zuidelijke oceaan. Voor Watson is het niet enkel een morele strijd, hij ziet zichzelf en zijn organisatie als politie macht van de zee, omdat overheden vaak niet de mogelijkheid of de politieke moed bezitten om internationale regels na te leven. Hierdoor kunnen illegale vissers en walvisvaarders gewoon hun gang gaan. Sea Shepherd wil de internationale regels naleven en ook hierin is het kapitalisme hun grootste tegenstander!

Een grote natie van walvismoordenaars zijn de Japanners. Maar door de jaren heen is walvisvlees niet meer zo populair. Dus je zou denken dat ze de jacht op deze dieren zouden opgeven? Niet dus, het criminele; Institute of Cetacean Research (ICR), maakt nog steeds jacht op bedreigde walvissen. Onder het mom van ”wetenschappelijk onderzoek” mogen de Japanners niet meer dan 1000 walvissen per jaar doden. De schepen van het ICR worden voorzien van het woord ”RESEARCH” en als Sea Shepherd opnames maakt, houden de walvisvaarders borden omhoog met de woorden; ”Wij doen wetenschappelijk onderzoek”. Iedereen kijkt echter door hun rookgordijn heen. Want het vlees van de walvissen wordt gewoon op Japanse vismarkten verkocht. In 1997 werd meer dan 20 miljoen Amerikaanse dollars verdient met het verkoop van walvisvlees!

Het ICR weet dat maar weinig Japanners walvisvlees eten. In de jaren 90 at maar 5% van de totale Japanse bevolking geregeld walvis. Toch blijven vooral de landen Noorwegen, IJsland en Japan doorgaan met de jacht. Volgens de regels uit 1986 mogen maximaal 1000 walvissen per jaar per land gedood worden, voor wetenschappelijk onderzoek. Watson zegt echter dat Noorwegen, IJsland en Japan een commercieel motief hebben om te gaan jagen. Gezien het feit dat je geen 1000 walvissen hoeft te doden voor wetenschappelijk onderzoek, is het wel duidelijk dat kapitalistische belangen hier in het spel zijn!

Whale Wars maakte Sea Shepherd internationaal bekend en ze kregen steun van bekende persoonlijkheden zoals; Pierce Brosnan, Rutger Hauer, Sean Penn, Martin Sheen, Farley Mowat, Richard Dean Anderson, Bob Barker, Brigitte Bardot en William Shatner. Japan was daar niet van gediend en zorgde ervoor dat de landen waaronder de Sea Shepherd schepen voeren, onderdruk gezet werden. Maar al te vaak kreeg Paul Watson te horen dat zijn schepen niet meer welkom waren. In 2010 werd daarom besloten dat Nederland als thuishaven zou gaan dienen. Dit bleek een goede zet want veel Nederlanders staan sympathiek tegenover de strijd en ook de Nederlandse regering heeft zich (nog) niet laten intimideren door de Japanse overheid. Al zes jaar vaart Naptune’s Navy (Neptunus Marine) onder Nederlandse vlag. Het nieuwste schip is ook door een Nederlands bedrijf gebouwd met geld van Nederlandse, Britse en Zweedse postcode loterijen. De Ocean Warrior is in september 2016 te water gelaten en zal over twee maanden in dienst komen van Neptune’s Navy!

Begin jaren 90 bestond de organisatie uit maar één schip en enkele activisten. 26 jaar later is de Sea Shepherd Conservation Society uitgegroeid tot meer dan slechts een protest groep. ”Admiraal” Paul Watson bezit een vloot van negen schepen (inclusief de nieuwe Ocean Warrior) waarmee Sea Shepperd zich internationaal kan opstellen. Met de MV Steve Erwin als vlaggenschip en de MV Ocean Warrior als snelheidsduivel zullen alle illegale vissers en walvisvaarders het lastig krijgen in de toekomst!

Kapitein Watson vaart al een tijdje niet meer. Het is Japan gelukt om de gehele Amerikaanse afdeling van Sea Shepherd van de strijd weg te houden. Aangezien Watson in Amerika woont en een Amerikaans paspoort bezit, mag hij niet meer strijden in de zuidelijke oceaan. De overheid van de VS dreigt elke Amerikaan met celstraffen, als ze in de buurt van de walvisvloot komen. Daarom wordt de strijd nu geleidt door Sea Shepherd Australië, terwijl het hoofdkwartier in Amsterdam is gevestigd. Ondanks uitspraken van het internationale gerechtshof, dat de walvisjacht van Japan niet wetenschappelijk van aard is, zal het kapitalistische ICR niet opgeven. Daarom is het aan Sea Shepherd om de internationale regels na te leven en het ICR zo dwars mogelijk te zitten. Hoe minder walvissen ze kunnen vangen, hoe minder wisten ze kunnen maken. Als hun operaties verliezen draaien dan zal dat gevolgen hebben!

Om landen zoals Japan, Noorwegen IJsland en anderen te dwingen om de jacht op walvissen te stoppen zijn directe acties nodig. Verzet op land en zee, dat is de kracht van Sea Shepherd en Revolutionair Socialistische Media ondersteunt daarom hun missie!

 

Advertenties