Conservatief Democratisch Appèl

Het is zover, het voormalige Christen Democratisch Appèl is nu het Conservatief Democratisch Appèl geworden. Hoezo zou je denken? Nou, de christen democraten hebben namelijk bijna volledig afstand genomen van het christendom als politieke lijndraad. Over God en Jezus hoor je het CDA al jaren niet meer praten. De christen democratie in Nederland is tegenwoordig volledig seculier en meer conservatief liberaal geworden. In het jaar 2016 kun je bij het CDA ook niet meer praten over een christelijke partij, die de normen van de Bijbel wil invoeren, hiervoor moet je bij de SGP en in mindere maten bij de ChristenUnie zijn!

In 1980 fuseerde drie christelijke partijen met elkaar om het politieke christendom een stem te geven. Dat waren de Anti-Revolutionaire Partij, de Christen Historische Unie en de Katholieke Volkspartij. De ARP was de oudste Nederlandse politieke partij. Opgericht in 1879, vertegenwoordigde de ARP het meest reactionaire conservatisme in Nederland. De CHU was de centrum partij als we de ARP rechts noemen en de KVP meer links. Anti-revolutionairen verwierpen de liberale idealen van de Franse Revolutie. Ze waren met name calvinistisch, monarchistisch en zeer reactionair ingesteld. De ARP was ook een tegenstander van de vrijheid van meningsuiting en wou met name de socialisten vervolgen!

De Christelijk Historische Unie werd in 1908 opgericht door kritische anti-revolutionairen. Die vonden dat er algemeen kiesrecht hoorde te komen, waar de reactionaire ARP fel tegen was. Daarnaast vonden deze vrijere anti-revolutionairen, dat de christenen zich diende te verenigen tegen de seculiere liberalen en socialisten. Maar de dogmatische calvinisten wouden geen samenwerking met de Rooms Katholieke Staats Partij. Die RKSP was de politieke tak van de Rooms Katholieke Kerk in Nederland, opgericht in 1904 om de katholieken een stem te geven. Net als de andere christelijke partijen was de RKSP tegen de klassenstrijd, maar vond dat kapitalisten en arbeiders samen diende te werken. Dit gedachtegoed zou later resulteren in samenwerking met de (gematigde) socialisten van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij!

Tijdens de koude oorlog (1945-1991) lieten de christen democraten duidelijk zien aan welke kant ze stonden. Onder het mom van ”’wij steunen de parlementaire democratie” deden de christelijke partijen mee met de anticommunistische politiek van de Verenigde Staten van Amerika. Anticommunisme was een belangrijk onderdeel van de christenen. Dit omdat de stalinistische landen het (staats)atheïsme verspreiden en de religie bevochten. In alle west Europese landen werden communistische partijen buitengesloten en geïsoleerd. De Italiaanse Communistische Partij werd zelfs zo gevaarlijk gezien, dat de Amerikanen miljoenen dollars overmaakte op de bankrekening van de christen democraten!

Pas na de ondergang van het stalinisme, zou duidelijk worden hoe veel moeite de zogenaamde christen ”democraten” gedaan hadden om aanhangers van het marxisme zwart te maken en te isoleren. Daarbij maakte de christelijke politici geen onderscheid tussen stalinistische communisten (inclusief maoisten) en anti-stalinistische communisten (trotkisten). Al in 1951 toonde de Nederlandse; Katholieke Volkspartij aan, hoezeer ze het communistische verzet tijdens de tweede wereld oorlog minachtte. Met soldaten en tanks werd alles in het werk gezet om de herdenking van Hannie Schaft (het meisje met de rode haren) tegen te houden. Oud verzetsstrijders stonden vol onbegrip te kijken, toen politie en leger op bevel van de KVP-PvdA regering hun de toegang tot de begraafplaats ontzegde!

Dictaturen die jacht maakte op communisten werden gesteund door christelijke partijen. Met name het fascistische Spanje onder de streng katholieke; Franco, kon op steun van zowel de Rooms Katholieke Kerk als andere christelijke stromingen rekenen. Franco voerde een dictatoriaal bewind en liet aan het einde van de Spaanse burgeroorlog meer dan 200.000 antifascistische Spanjaarden executeren. Echter door zijn anticommunisme poogde veel christenen ervoor om Spanje uit haar isolement te halen. President Eisenhower ging hiermee akkoord en bezocht zelfs de fascistische dictatuur om de banden tussen Amerika en Spanje te versterken. Jaren eerder had de Katholieke Kerk steun verleend aan de fascisten van Benito Mussolini. Als dank hiervoor mocht de kerk een eigen religieuze staat oprichten in het hart van Rome. Deze theocratische staat bestaat nog steeds en heet: Vaticaan Stad!

Een andere anticommunistische dictatuur die christelijke steun kreeg was Zuid Vietnam. Opgericht in 1954 en geleid door de autocratische Ngo Dinh Diem. Deze Zuid Vietnamese president was katholiek en kreeg steun van Kardinaal Francis Spellman toen hij de VS bezocht in 1957. Net als Franco werd Ngo Dinh Diem gesteund omdat hij de communisten (Viet Cong) onderdrukte en katholieke normen met dwang oplegde aan boeddhistische Vietnamezen!

Na de oorlog verloor de streng calvinistische; Anti-Revolutionaire Partij langzaam aan steun. De partij was fel kolonialistisch, racistisch, anti-vrouw, antisocialistisch, antiliberaal, voor de monarchie en in feite anti-democratusch. Het calvinisme bleef uiteindelijk alleen populair bij streng protestanse christenen. Bij de verkiezingen van 1948 won de ARP: 13,2% van de stemmen. Drie jaar later begonnen de calvinisten langzaam aan steun te verliezen en haalde 11,3%. De laatste verkiezingen waarbij de ARP onder haar eigen naam meedeed waren die van 1972. Onder leiding van Barend Biesheuvel kwam de Anti-Revolutionaire Partij uit op 8,8%. Om de conservatieve politiek te versterken gingen ARP, CHU en KVP akkoord met de oprichting van een coalitie onder de naam; CDA: Christen Democratisch Appèl!

Het CDA was eerst een coalitie, voordat het een eigen politieke partij werd. Pas in 1980 werd besloten om de Anti-Revolutionaire Partij, de Christen Historische Unie en de Katholieke Volkspartij op te heffen. Het Christen Democratisch Appèl zou geen christelijke theocratie nastreven. De nieuwe partij was trouw aan de seculiere grondwet en het koninklijke huis. Wel was de Bijbel de grondslag voor veel opvattingen en het CDA stond kritisch tegenover het homohuwelijk, abortus en openheid over seks. Slechts drie kamer leden van de partij zouden voor het homohuwelijk in 1998 stemmen!

Vanaf haar oprichting zou het CDA een staatspartij voorstellen, een partij die bijna altijd aan de macht was. Doordat de partij een centrum ideologie hanteerde kon ze zowel met rechts (VVD) als met links (PvdA) in zee. Wel moet duidelijk worden gemaakt dat het CDA altijd een kapitalistische partij is geweest en daarmee het bedrijfsleven steunde. De verrechtsing van de christen democratie is dus niet zo dramatisch als bij de sociaal democratie, die van oorsprong socialistisch van aard was. Het CDA stond aan de wieg van het neoliberale denken in Nederland. Hoewel het niet in de paarse kabinetten van Wim Kok zat, steunde het CDA wel de opvatting dat de markt alles beter zou doen. Ook de christen democraten stemde voor meer privatiseringen en meer marktwerking!

Rond 2002 kreeg het CDA met een nieuw fenomeen te maken, het rechtse populisme. Dat begon met de opkomst van Pim Fortuyn, een homoseksuele professor met een diepe minachting voor de islam. Fortuyn vond dat de islam niet bij Nederland hoorde en dat migranten uit islamistische landen, een negatief effect hadden op de samenleving. Daarnaast wees hij op de effecten van de neoliberale politiek, die vooral arbeiders zwaar geraakt hadden. Doordat de PvdA zich had ontdaan van haar socialistisch gedachtegoed onder Wim Kok, was de partij vervreemd van de arbeidersklasse. Pim Fortuyn zag dit maar al te goed en speelde in op de ontevredenheid onder arbeiders. De neoliberalen van VVD, D66 en PvdA wisten niet met het Fortuyn fenomeen om te gaan. Vooral de arrogante PvdA leider: Ad Melkert bleek niet opgewassen tegen de charismatische professor!

Fortuyn was op economisch gebied een liberaal, hij steunde het bedrijfsleven. Dit is bijzonder omdat diezelfde Pim Fortuyn in jaren 70 probeerde lid te worden van de stalinistische CPN. Fortuyn beweerde tegen de elite te strijden, maar in feite was hij altijd al deel van de academische elite. Als jonge docent gaf hij marxistische sociologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Omdat het stoer was voor studenten om marxist te zijn, wou de jonge Pim meteen lid worden van de communistische partij. Doordat hij echter bevriend was met een criticus van de CPN, werd hem het lidmaatschap ontzegd. Fortuyn ging toen maar naar de (toen nog linkse) Partij van de Arbeid. Diezelfde PvdA die hij in de jaren 90 zou gaan minachten. Natuurlijk zouden de aanhangers van de professor uit Rotterdam dit nooit te weten komen. Dat hun Pim Fortuyn ooit ”radicaal links” was en zelfs bij de PvdA van Joop Den Uyl zat!

Vlak voor de verkiezingen op 6 mei 2002, werd Pim Fortuyn vermoord door een milieu activist. De moordaanslag zorgde voor massaal verlies voor VVD en PvdA. Het Christen Democratisch Appèl wist de verkiezingen wel te winnen, omdat hun leider; Jan Peter Balkenende, niet mee had gedaan met de hetze tegen Pim Fortuyn. Balkenende stelde een kabinet samen met de erfgenamen van de gedode politicus. De Lijst Pim Fortuyn kwam voor het eerst in de regering. Maar door de verrechtsing binnen de christen democratie kon het CDA rustig doorgaan met de neoliberale politiek van Wim Kok, gesteund door die nieuwe LPF en VVD. Echter de Lijst Pim Fortuyn bleek zonder hun icoon geen eenheidsformatie. De erfgenamen waren niet geschikt als politici. Zo maakte LPF ministers openlijk ruzie en bleken meer geïnteresseerd in hun eigen belangen. Na minder dan 87 dagen aan de macht te zijn geweest, moest Jan Peter Balkenende het ontslag van zijn kabinet aankondigen. Het kapitalisme was woest en bij de nieuwe verkiezingen in 2003, werd de LPF dan ook zwaar gestraft voor hun incompetentie!

Maar de christen democraten niet, die wonnen zelfs een extra zetel en kwamen uit op 44 zetels. Samen met de VVD en D66 werd een rechts kabinet opgesteld, dat steun verleende aan de criminele invasie van Irak door de Amerikanen. Premier Balkenende stond als marionet naast George W. Bush en is medeschuldig aan de huidige ellende in Irak en Afghanistan. In totaal zou Balkenende vier kabinetten leiden. Geen enkel kabinet heeft zijn volledig termijn uitgezeten. Het CDA voerde vooral een koers ten voordeel van het bedrijfsleven en de rijken, zelfs met de PvdA aan boord bleef het overheidsbeleid gericht op bezuinigingen en aanvallen op de sociale zekerheid. De premier zei dat men eerst het zuur diende te proeven voordat het zoet zou komen. Arbeiders van Nederland kregen dat zuur heel snel te proeven, maar dat beloofde zoet kwam nooit!

De enorme verkiezingsoverwinning van de SP in november 2006, shockte het kapitalisme. De PvdA en CDA besloten om weer samen voor het kapitaal aan de slag te gaan. Maar ze hadden een derde partij nodig voor een meerderheid. De SP was te links en ondanks de pogingen van Jan Marijnissen werden de gematigde socialisten buiten gesloten. Jan Peter Balkenende koos voor de ChristenUnie. Deze kleine christelijke partij is opgericht in 2001 en verschilt van het CDA. Daar waar de christen democraten grotendeels de seculiere normen en waarden geaccepteerd hebben, is de ChristenUnie nog behoorlijk Bijbels trouw. Met name op het punt van homohuwelijk en acceptatie van homoseksuelen. Partijleider André Rouvoet was daar in 2010 heel duidelijk over. Homoseksuelen zouden binnen de ChristenUnie geen bestuurlijke rol kunnen vervullen!

Bij de verkiezingen op 9 juni 2010, verloor het CDA bijna 12,9% van haar stemmers. Jan Peter Balkenende had gefaald en trad terug als partijleider. Voor het eerst was de grote christen democratische partij gereduceerd tot een middel machtige partij qua zetelaantal.  Toch mochten de christen democraten weer meedoen met de neoliberale regering. Dit keer onder de vleugels van de VVD onder leiding van Mark Rutte. Maar dit kwam het CDA niet goed uit, want het kabinet Mark Rutte 1 had steun nodig van een radicaal rechtse partij; De ”Partij voor Vreemdelingenhaat en Vrijemarktpolitiek”. Deze PVV is radicaler dan de LPF en eist bijvoorbeeld een verbod op hoofddoeken en het sluiten van moskeeën. Daar waar de Lijst Pim Fortuyn nog een ledenpartij was, is de PVV een beweging met maar één lid: Geert Wilders!

Wilders was bijna in het kabinet Rutte 1 gestapt. Maar als populist wou hij zijn handen niet vuil maken aan neoliberale bezuinigingen. Terwijl VVD en CDA al klaar waren om keiharde aanvallen uit te voeren op de arbeidersklasse, besloot Wilders om slechts via het parlement steun te verlenen. Het kabinet Rutte 1, was dus een minderheidskabinet en hield maar twee jaar stand.  Op 12 september 2012 werden weer verkiezingen gehouden die catastrofaal voor de christen democraten uitpakte. Het Christen Democratisch Appèl verloor -5,10% en eindigde als vijfde partij van het land. Zelfs de Socialistische Partij kreeg meer stemmen dan de voormalige christelijke staatspartij!

Waarom verloor het CDA zoveel stemmen? Dat komt voornamelijk omdat veel stemmers zich niet konden vinden in een mogelijke samenwerking met de PVV. Daarnaast draagt de partij de verantwoordelijkheid voor neoliberaal wanbeleid onder zowel de Balkenende kabinetten als Mark Rutte 1. Kort samengevat: Het CDA is afgestraft omdat ze een rechtse neoliberale partij zijn. Een zure partij die gewoon niet lekker meer is. Dus heeft men binnen de christen democratie een andere weg gekozen. Een middenweg zonder christendom, maar met genoeg rechtse opvattingen. In het programma van 2016/2017 spreekt de partij niet meer over het christendom. Men wil vooral de individualisering van de maatschappij tegengaan. Na 16 jaar het individualisme gesteund te hebben, draait het CDA weer terug naar haar oude conservatieve opvattingen!

Revolutionair socialisten hebben zich altijd tegen de christelijke politiek uitgesproken. Vooral omdat religieuze opvattingen vaak ondemocratisch en dwingend van aard zijn. Het christendom heeft zich als reactionair en verdedigers van het kapitalisme bewezen. Nog steeds zijn de meeste christelijke partijen in de wereld, rechts en conservatief. In Polen zetten ze de aanval in op vrouwenrechten. In Amerika willen christenen dat Bijbelse normen en waarden gaan heersen. De christen fundamentalisten staan zeer sterk binnen de radicaal rechtse; Republikeinse Partij. Juist omdat christen democraten aan de kant van de heersende klasse staan, behoren ze tot de tegenstanders van de arbeidersklasse. Dit betekend niet dat christelijke arbeiders fout zijn. Maar ze stemmen wel steeds op partijen die eerder voor het bedrijfsleven kiezen dan voor hun achterban!

Het nieuwe ”Conservatief Democratisch Appél” zal niet veel anders zijn. Het CDA is geen centrum partij meer. Het is een rechtse partij, die het neoliberalisme gewoon trouw blijft. Partijleider Sybrand Buma zegt dan wel tegen de individualisering te zijn, maar zodra het CDA weer met VVD of PvdA in een kabinet stapt, zal de partij de neoliberale principes trouw uitvoeren. Daarom is het zo onlogisch om op het CDA te stemmen als je het beleid van Balkenende en Rutte afkeurt. Er zijn genoeg redenen om kritisch te zijn over gematigde koers van de SP.  Maar er is op dit moment maar één partij die het nog deels voor de arbeidersklasse wil opnemen. We bedoelen daarmee niet het liberale GroenLinks, maar de ”Sociaaldemocratische” Partij!

 

Sybrand Buma, de huidige leider van het ''Conservatief'' Democratisch Appél

Sybrand Buma, de huidige leider van het ”Conservatief” Democratisch Appél

Advertenties