De vluchtelingen crisis

Amnesty International is duidelijk. Europese landen geven geen moer om het welzijn van vluchtelingen. Volgens een rapport van de mensenrechten organisatie worden met name Syrische vluchtelingen als vuil behandeld door Europese landen. Hongarije staat voorop als het gaat om mishandeling, opsluiting en intimidatie van mannen, vrouwen en kinderen. Maar ook westerse landen doen vrolijk mee. Italië voelt de druk van de EU en gebruikt soms harde methodes om vluchtelingen te registeren. Alleen al in 2015 kwamen 150.000 mensen aan in het land, waarvan slechts 1200 hun reis mochten vervolgen. De rest zit vast en kunnen geen kant op!

Punt is dat veel Europese landen zich geen raad weten met de enorme stroom vluchtelingen. Dit begon in 2014 toen de Islamistische Staat in Irak en Syrië, aan een opmars begon. Niet alleen Irakezen sloegen massaal op de vlucht, ook Syriërs ontvluchtte hun land. Door het uitbreken van de tweede Libische burgeroorlog proberen nu ook veel Libiërs hun land te ontvluchten. Drie Arabische landen in chaos en daar is het kapitalistische westen medeverantwoordelijk voor. Irak is sinds 2003 instabiel, Syrië vanaf 2011 en Libië in feite vanaf datzelfde jaar!

In maart 2003 viel een coalitie rond de Amerikaanse president George W. Bush, Irak binnen om dictator Saddam Hussein te verjagen. De Amerikanen beweerde dat ze een democratie wilden stichten, maar werden gedreven door kapitalistische motieven. In 2005 werd een nieuwe Irakese grondwet aangenomen, waarin staat dat geen enkele wet de opvattingen van de islam mag tegenspreken. Hoewel democratische vrijheden werden opgenomen, zal Irak nooit een vrij land zijn. Religieus sektarisme groeide namatte de sjiitische meerderheid de controle kreeg over de Irakese politiek. In 2006 wordt Nouri al-Maliki aangesteld als premier. Die had als sjiitische bureaucraat onder de Amerikanen, het gehele overheidsapparaat gezuiverd van soennieten, met name die uit de Ba’ath Partij van Saddam Hussein!

Soennitische Irakezen waren altijd de baas geweest in Irak. Maar ze maken een minderheid uit, want 60% van het land gelooft in de sjiitische islam. Hussein onderdrukte de sjiieten en dwong het soennitische geloof af. De islamistische partij van Nouri al-Maliki, was tot 2003 een verzetsbeweging. Na de ondergang van het Ba’ath regime kreeg zijn Islamitische Dawa Partij veel steun van sjiitische Irakezen. Door de voortdurende oorlog tussen soennitische opstandelingen, sjiitische milities en het Amerikaanse leger, sloegen al veel Irakezen op de vlucht!

Die waren niet bepaald welkom in Europa. Zeker omdat in de eerste jaren van de 21ste eeuw, het rechts populisme aan het opkomen was. Het verraad van de sociaal democratie en de ondergang van het stalinisme, had politiek links in het defensief gedrukt. Veel voormalige arbeiderspartijen keerde zich tegen de belangen van de arbeidersklasse. Met name in Groot Brittannië onder Tony Blair, waar de Arbeidspartij zich volledig in dienst van het Britse kapitalisme stelde. Ook in Nederland gebeurde dit met de PvdA en in Duitsland draaide de SPD volledig naar rechts. Politiek links verloor hierdoor aan steun en rechtse populisten zagen een markt voor hun radicaal nationalistische opvattingen. Moslim vluchtelingen spelen daarbij een grote rol. Volgens de rechts populistische politici zouden namelijk vluchtelingen uit het midden oosten, allemaal ”gewelddadig” zijn en met geweld de Sharia willen invoeren!

Tien jaar na invasie van Irak was het land nog steeds een hel op aarde. Een nieuwe generatie Irakezen groeide op tussen armoede, oorlog, pijn, ellende en wanhoop. Met name de soennitische Irakezen, die vooral nostalgisch terug dachten aan de tijd toen Saddam Hussein aan de macht was. Veel kansloze jonge mannen besloten om zich aan te sluiten bij islamitische terreurgroepen om zowel de Amerikanen als de Irakese (sjiitische) overheid te bevechten. Toen Barack Obama in 2011 zijn soldaten terug trok, groeide de macht van het islamistische verzet. Eind 2013 werd duidelijk dat met name de Islamistische Staat in Irak veel aanhang had in steden zoals Fallujah en Ramadi. In januari 2014 vielen strijders van deze groepering, Fallujah & Ramadi binnen. Politie en leger werden overmeesterd en de twee steden waren opeens in handen van een terreurgroep!

Een half jaar later stonden 1400 strijders van de Islamistische Staat in Irak voor de poorten van Mosul. Het Irakese leger had 30.000 soldaten in stad en genoeg politie agenten. Maar het leger was gedemoraliseerd en had totaal niet de behoefde om terug te vechten. 1400 strijders wisten binnen zes dagen, een stad van 1,8 miljoen inwoners volledig te veroveren. Tien duizenden soldaten en politie agenten sloegen in paniek op de vlucht. Ze lieten daarbij al hun wapens en legermateriaal achter, dat meteen in de handen van de nieuwe Islamistische Staat viel. De val van Mosul was een enorme blamage voor Irak. 1/3 van hun land kwam eind 2014 in bezit van IS. Nouri al-Maliki moest verstrekken, terwijl in Syrië de Islamistische Staat ook aan het oprukken was!

De val van Mosul zorgde voor een vloed aan vluchtelingen. Daarnaast waren veel mensen in Syrië al sinds 2011 op de vlucht. In de Syrische Arabische Republiek woedt nu al vijf jaar en zeven maanden een wrede sektarische burgeroorlog. 400.000 Syriërs zijn gedood door bombardementen, gevechten en terreuraanslagen. President/dictator Bashar Al-Assad is verantwoordelijk voor dit leed, hij gaf zijn leger de opdracht om om demonstranten te schieten. Dit resulteerde in het feit dat sommige soldaten weigerde en deserteerde. Het Vrije Syrische Leger begon als verzamelnaam voor militairen die zich aan de kant van de demonstranten stelde en nu het Syrische leger bevechten. Al snel grepen radicaal islamistische groeperingen ook naar wapens. Deze groepen worden bewapend door Amerika, Europa, Turkije, Saoedi-Arabië en de golfstaten. De Syrische Koerden worden echter buitengesloten, omdat NAVO bondgenoot; Turkije de Syrische Koerden omschrijf als ”terroristisch”. Ook al zijn het juist de Volksbeschermingseenheden (YPG) die de echte terroristen verdrijven uit Noord Syrië!

Sinds het begin van de Syrische burgeroorlog zijn 7,6 miljoen Syriërs op de vlucht geslagen. Meer dan 4 miljoen verlieten Syrië en zochten toevlucht in buurlanden zoals Turkije en Libanon. Die hebben ook de meerderheid van de vluchtelingen opgevangen. Maar de opvang is zeer slecht. Met name het kleine Libanon heeft niet de mogelijkheid om bijna twee miljoen mensen op te vangen. De Libanese samenleving is al sektarisch zonder Syrische vluchtelingen en hun komst maakt het leven niet makkelijke. Turkije gebruikt sommige vluchtelingen ondertussen als goedkope arbeidskrachten. In 2016 doken berichten op dat Syrische kinderen verplicht worden om arbeid te verrichten in Turkse kledingzaken!

Duitsland heeft meer dan 600.000 Syrische vluchtelingen opgenomen. Dit wordt niet gezien als iets positief door een groot deel van de Duitsers. Net als in Nederland speelt het rechtse populisme in op heersende vooroordelen en de angst voor terroristische aanslagen. Nadat het westen begon met het bestrijden van IS in Syrië en Irak, zweerde IS leider Abu Bakr al-Baghdadi wraak. In januari 2015 vielen Franse islamieten de kantoren van het satirische blad Charlie Hebdo binnen. De terroristen dode acht medewerkers en twee politie agenten. De aanval in Parijs was echter maar een voorgerecht, want in november zou de grootste terreuraanval van IS volgen. In de nacht van 3 op 4 november 2015, werden 137 burgers van Parijs vermoord door Franse aanhangers van IS. De meeste slachtoffers vielen in het Bataclan theater!

Door deze aanslagen in Parijs groeide de angst en de intolerantie voor vluchtelingen. Eind 2014 was in Duitsland de radicaal rechtse groepering: PEGIDA opgericht. De Patriottische Europeanen tegen de Islamisering van het Avondland, trekt ook mensen die eigenlijk geen radicaal rechts gedachtegoed hebben. Het is vooral de angst voor moslims, angst voor de islam en onvermogen om zich in te leven in het leed van vluchtelingen. Er zit echter ook een diepere oorzaak voor het feit dat PEGIDA veel mensen trekt. De groepering speelt op de woede en afkeer van de gevestigde politiek. 30 jaar neoliberaal beleid en het verraad van de Sociaaldemocratische Partij van Duitsland, heeft veel Duitse arbeiders vervreemd van politiek links!

Revolutionair socialisten gaan tegen de heersende populistische mentaliteit in. Wij zeggen dat Syrische, Irakese, Libische en andere vluchtelingen hier welkom zijn. Deze mannen, vrouwen en kinderen hebben jaren in angst geleefd en verdienen een plek waar ze in vrijheid kunnen leven. Nederland en Europa zouden zich moeten schamen voor hun asielbeleid. Daarnaast wordt er ook niets voor deze mensen gedaan. Ze komen in een Asielzoekers Centrum terecht waar ze niets mogen. 24 uur per dag zitten mannen, vrouwen en kinderen in zo’n centrum. Werken mogen ze niet, waardoor met name jongeren zich gaan vervelen. We weten allemaal wat hangjongeren doen door verveling!

De rechts populisten spelen hier op in en beweren dat elke keer wanneer een niet-westerse crimineel iets fout heeft gedaan, dat de schuld is van de gehele groep. Als witte jongeren zich schuldig maken aan massaverkrachting is het niet de schuld van hun ouders of hun gemeenschap. Maar wanneer niet-westerse jongeren zich hieraan schuldig maken, krijgen bijna alle moslims hiervan de schuld. Net als bij zwarte mensen in Amerika, heerst in Europa het beeld van de ”enge moslim man”. Alsof alle mannen van het islamistische geloof, verkrachters en seksisten zouden zijn. Kijk maar naar Donald Trump. Een oude racistische seksist die graag opschept over hoe hij als rijkaard, heel makkelijk aan de vrouwen kan zitten en er mee weg komt door zijn status als miljardair!

Tolerantie voor vluchtelingen betekend niet tolerantie voor reactionair gedrag. Revolutionair socialisten zijn van mening dat vluchtelingen die zelf intolerantie verspreiden hier op aangesproken moeten worden. Natuurlijk kun je een streng religieuze moslims niet tegenhouden, net zo min dat je een reactionaire christenen of orthodoxe joden kunt zeggen hoe ze moeten denken. Er zullen best veel conservatieve opvattingen heersen onder Syrische vluchtelingen, met name bij mannen. Maar door educatie is het mogelijk om dat jaren 50 denken te verminderen. In Nederland is dat ook gelukt, dus dat zal zeker lukken bij vluchtelingen. Maar daarvoor moet de samenleving wel bereid toe zijn. Syrische vluchtelingen moeten aan de slag gaan. Niet 24 uur zitten in een AZC. Laat de kinderen meteen naar school gaan, ook de jongeren onder 18 jaar. Geef de volwassenen vrijwilligerswerk of laat ze een opleiding volgen!

Het beeld dat veel Europeanen hebben van ”conservatieve moslims” wordt door de Koerden al meteen vernietigd. In Noord Syrië hebben de Koerden samen met Arabieren, Assyriërs en Turkmenen een eigen confederatie opgebouwd. De Federatie van Noord Syrië – Rojava is gebaseerd op het Zwitserse systeem en streef een democratisch confederaal ideaal na. Dit hebben ze van de Koerdistan Arbeiders Partij, de PKK uit Turkije. Rojava is het resultaat van een multicultureel ideaal en het levende bewijs dat volkeren gemeenschappelijk kunnen werken voor een betere toekomst. Het is ook dankzij de Syrische Koerden dat de IS nu terug gedreven wordt!

In Libië is het sinds de moord op Muammar Gaddafi nooit rustig geworden. De Grote Socialistische Volks Libisch Arabische Jamahiriya die eigenlijk een soort raden-democratie moest voorstellen (de-facto een militaire dictatuur), werd in oktober 2011 vernietigd door rebellen gesteund door NAVO vliegtuigen. Na de ondergang van de Jamahiriya ging het mis. Het westen had geen rekening gehouden met het feit dat Libië helemaal geen systeem in plaats had om Gaddafi te vervangen. Parlementaire democratie was onbekend, Libië is sinds haar oprichting in 1952 altijd bestuurd geweest door dictators. De eerste was koning Idris (1952-1969) en de tweede was de ”lieve broederlijke leider” Gaddafi (1969-2011). Zowel Idris als Gaddafi wisten de stammen in bedwang te houden. Nadat de laatste dictator echter was vermoord, konden oude conflicten weer oplaaien. Drie jaar ruziede verschillende lagen van de Libische politiek om de macht. In mei 2014 grepen ze naar de wapens en begon de tweede Libische burgeroorlog!

Een ander land waar veel mensen uit vluchten is Eritrea. Dit land is een wrede dictatuur, het Noord Korea van Afrika min of meer. Eritrea vocht jaren een strijd voor nationale onafhankelijkheid van Ethiopië. Op 29 mei 1991 werd het land onafhankelijk, maar democratie zou er nooit komen. Het voormalige links-nationalistische: Eritrea Volksbevrijdingsfront nam alle macht in eigen handen. Echter een volksrepubliek kwam er niet. Vermoedelijk omdat het stalinisme implodeerde en de Sovjet-Unie ophield met bestaan. Eritrea werd dus geen officiële socialistische staat naar ”marxistisch-leninistisch” voorbeeld. Ironisch is ook dat Ethiopië tot 28 mei 1991, officieel een stalinistische volksrepubliek was, gesteund door de USSR en het Oostblok!

Eritrea werd wel een eenpartijstaat, vanaf 1994 bestuurd door het ”Volksfront voor Democratie en Rechtvaardigheid”. Nu is het land absoluut geen democratie en rechtvaardigheid heerst er helemaal niet. Eritrea is een wrede dictatuur en president Isaias Afwerki heerst sinds 1993 met dictatoriale vuist. Veel jongeren kiezen daarom om te vluchten. Hun ouders hadden gevochten voor de onafhankelijkheid van het land, maar de generatie na 1991 heeft gemerkt dat een vrij leven onmogelijk is. Angst, onderdrukking en mishandeling zijn dagelijks aan de orde. Veel jonge vluchtelingen uit Eritrea hebben veel moeite om zich te integreren in de westerse wereld. Dit komt doordat ze in hun thuisland altijd naar de grond kijken en dus nooit oogcontact maken. Eigen initiatieven nemen is hun onbekend. Angst is de oorzaak, want een verkeerde blik kan al leiden tot arrestatie en marteling in een staatsgevangenis!

Wie wil vluchten moet geld op zak hebben. Want mensensmokkelaars willen veel geld zien. Een overtocht van Libië naar Italië kan al 2.000 euro kosten per persoon. Veel vluchtelingen geven al hun spaargeld om toch naar het ”welvarende” Europa te reizen. Ze denken totaal foutief dat ze in Groot Brittannie een beter leven kunnen krijgen. Dat is ook waar de meeste naartoe willen. Echter Europese regels zeggen dat een vluchteling zich moet laten registeren in het land van aankomst. Dat willen de meeste vluchtelingen niet want dan moeten ze daar blijven, ze reizen liever door naar noord Europa. De oversteek is zeer gevaarlijk. De boten van mensensmokkelaars zijn niet gemaakt voor de open zee. Er wordt vermoed dat sinds 2014 al meer dan 5.300 vluchtelingen verdronken zijn. Maar daar is Europa niet rouwig om. Dat is misschien wel de tragiek, het onvermogen van veel Europeanen om zich in te leven in het leed van de mensen die oorlog, geweld en terreur ontvluchten!

 

boat_massimosestini_highres-not-for-sharing

Advertenties