Hong-Kong: Dictatuur een feit

Hong-Kong is geen democratie. Het idee dat in deze voormalige kolonie van het Verenigd Koninkrijk een democratie bestaat is een illusie. De staats-kapitalistische dictatuur in Beijing doet al jaren haar best om vrijheden te beperken. In dit jaar heeft het regime de ultieme aanval op de oppositie uitgevoerd. Vier leden van het Hong-Kong parlement zijn uit hun functie gezet. Nationalisten, neoliberalen en conservatieven juichen, want die steunen het dictatoriale beleid. De vier volksvertegenwoordigers zijn namelijk links en progressief ingesteld. Rechtse politici in Hong-Kong staan als een blok achter het regime van de Chinese ”Communistische” Partij!

Politiek rechts in Hong-Kong heeft niets met mensenrechten. De grote politieke partijen van het kapitalisme staan aan de kant van het neoliberale regime van de Chinese ”Communistische” Partij (CCP). Er bestaan twee kampen in de speciale administratieve regio. Je hebt het pan-democratische kamp en het pro-Beijing kamp. Hoewel er nog verkiezingen gehouden worden die min of meer democratisch zijn, doet Beijing enorm veel moeite om critici tegen te werken. De meest recentelijke aanval op het pan-democratische kamp is het verwijderen van vier volksvertegenwoordigers uit het parlement van Hong-Kong. Dit officieel omdat de vertegenwoordigers niet een juiste eed van trouw aflegde op de Volksrepubliek China, wat alle politici moeten doen!

Het pro-Beijing kamp bestaat uit de volgende (rechtse) politieke partijen:

  • Democratische Alliantie voor de verbetering en vooruitgang van Hong Kong. Een Chinese conservatieve partij, bestaat voornamelijk uit voormalige linkse aanhangers van de Volksrepulbiek China. Deze loyalisten draaide net als de Chinese ”Communistische” Partij naar het rechtse spectrum. Tegenwoordig is de Democratische Alliantie een sociaal conservatieve partij!
  • Zaken en Professionelen Alliantie voor Hong-Kong. Zoals de naam al zegt, een partij opgericht door zakenmensen. Anders dan de Democratische Alliantie die ooit linkse opvattingen had, is de Zaken en Professionelen Alliantie altijd rechts en pro-kapitalistisch geweest!
  • Hong Kong Federatie van Vakbonden. Een van oorsprong linkse vakbond voor arbeiders, die tegenwoordig echter kritiekloos achter de Volksrepulbiek China aanlopen. De Federatie van Vakbonden is daarnaast sociaal conservatief, Chinees nationalistisch en fel tegen elke criticus van Beijing. Ze zijn geen instrument voor de arbeidersklasse!
  • Liberale Partij. Een neoliberale partij opgericht door zakenmensen. Hoewel ze zich liberaal noemen steunt de partij geen typische liberale opvattingen. De Liberale Partij is trouw aan het neoliberalisme en steunt Beijing bij het onderdrukken van arbeiders en critici!
  • Nieuwe Volkspartij. Een conservatieve rechtse partij. Trouw aan Beijing en het neoliberalisme in Hong-Kong. Hun kiezersbasis komt ook grotendeels af van de ambtenaren, met name gepensioneerde ambtenaren van de gedisciplineerde diensten!

Tegenover het pro-Beijing kamp staat het pan-democratische kamp, bestaande uit:

  • Democratische Partij. Een sociaal liberale partij van oorsprong, die echter onder druk van het wereldwijde neoliberalisme veel compromissen sloot met Beijing. Hierdoor verloor de partij meer aanhang onder pan-democraten.
  • Burgerfeest. Opgericht in 2006 is het Burgerfeest afgeleid van de Basiswet Artikel 45 Concernen groep gevormd door een groep advocaten in het nastreven van het algemene kiesrecht!
  • Arbeidspartij. Een sociaal democratische partij die echter implodeerde door interne conflicten. Tegenwoordig heeft de Arbeidspartij nog maar één zetel in het Hong-Kong parlement!
  • Volksmacht. Een activistische partij opgericht in 2011 door een splitsing in de Liga van Sociaal Democraten. Ondanks dat de LSD en Volksmacht samenwerkte voor de 2016 verkiezingen, verloren ze veel steun onder jongeren en activisten!
  • Liga van Sociaal Democraten. Ooit een boegbeeld van links verzet tegen het Beijing regime, maar tegenwoordig een schaduw. De LSD verloor veel leden en aanhang door (je raad het al) interne ruzies wat resulteerde in een splitsing. Dit is een veel voorkomend probleem dat het pan-democratische kamp plaagt!

Het pro-Beijing kamp weet te profiteren van de interne verdeeldheid en de ruzies binnen het pan-democratische kamp. De conflicten zijn vaak persoonlijk van aard, charismatische figuren die ieder hun eigen clubje aanhangers hebben en elkaar bevechten. Het pro-Beijing kamp is daarnaast gecentraliseerd en autoritair ingesteld, een enorm verschil met het pan-democratische kamp dat juist decentraal is. Hun probleem is vooral dat ze te veel debatteren en te weinig eenheid in actie tonen. Lenin’s democratisch centralisme zou de oplossing kunnen bieden, maar daar denken de pan-democraten niet aan!

Naast de interne problemen heeft het pan-democratische kamp ook te maken met een overheid die zwaar onder druk staat van Beijing om de oppositie de mond te snoeren. De staatskapitalisten van de Chinese ”Communistische” Partij willen het liefst dat dat Hong-Kong een eenpartijstaat wordt. Maar de afspraak met Groot Brittannië was dat het ”socialistische” systeem van China pas na 50 jaar (vanaf 1997) mag worden ingevoerd in Hong-Kong. Niet dat Beijing zuivere socialistische bedoeling heeft want marxisten worden net zo hard vervolgt als pan-democraten. Zeker in de laatste 10 jaar heeft de CCP de aanval geopend op marxisten en zelfs maoïsten. Dit leidde tot de oprichting van de Maoïstische Communistische Partij van China. Deze illegale partij bekritiseerd de koers van de CCP en roept op tot een revolutie in naam van Mao Zedong. Dit kunnen de officiële erfgenamen van Mao natuurlijk niet accepteren en dus worden de maoïsten vervolgt!

Met het verwijderen van Sixtus Leung, Yau Wai-ching in november 2016 en Leung Kwok-hung, Nathan Law, Yiu Chung-yim en Lau Siu-lai op 14 juli 2017, heeft het pan-democratische kamp meer dan zes volksvertegenwoordigers verloren. Hiermee heeft het pro-Beijing kamp een sterke meerderheid gekregen. Het verwijderen van democratisch gekozen vertegenwoordigers is een directe aanval op de laatste restanten van wat de burgerlijke media altijd een ”democratie in Hong-Kong” noemde. De aanhangers van Beijing waren natuurlijk heel blij toen het hoge gerechtshof bepaalde dat de vier pan-democratische vertegenwoordigers niet terug naar het parlement mochten. Dit officieel omdat ze hun eed van trouw niet goed hadden afgelegd. Onder Chinese nationalisten, conservatieven en neoliberalen was luid gejuich te horen!

Revolutionair socialisten van Socialistische Actie keuren deze ondemocratische zet van het hoge gerechtshof fel af. Natuurlijk snappen we dat deze aanval niet onverwacht komt. Beijing wil de pan-democraten marginaliseren en dat lukt door ze op bureaucratische wijze tegen te werken. Ze worden daarbij ondersteunt door de manier waarop het pan-democratische kamp al jaren werkt. Een bureaucratische top-down constructie leidt ertoe dat veel activisten zich vervreemden van de pan-democraten. Die voeren hun politiek via de klassieke parlementaire weg, met weinig tot geen contact aan de basis. Dit verklaart ook waarom de Democratische Partij meer dan 200.000 stemmen heeft verloren sinds 1995!

Wat nodig is zijn massa protesten. Protesten van jong en oud tegen de ondemocratische houding van de politieke elite. Er zal een moment komen waarop Beijing besluit een einde te maken aan de speciale administratieve regio. Dat mogen ze doen vanaf 2047, dus de tijd tikt. In de laatste 20 jaar vanaf 1997 is gebleken dat de kapitalisten en hun lakeien achter het regime van de CCP staan. Niet omdat ze het eens zijn met de officiële propaganda van de communistische partij, maar eerder omdat ze inzien dat China tegenwoordig kapitalistisch is en niet ”socialistisch”. Dat miljonairs nu gewoon lid worden zijn van de communistische partij is meer dan genoeg bewijs dat Beijing de kant van de superrijken kiest, tegen de arbeidersklasse en de armen!

Vanuit de arbeidersklasse roept Socialistische Actie op tot stakingen. Dit is misschien belangrijker dan massa protesten. Stakingen komen minder voor en de Hong-Kong Federatie van Vakbonden (pro-Beijing) gaat die natuurlijk niet organiseren. Ook de vakbonden van het pan-democratische kamp hebben nooit echt tot massa stakingen opgeroepen. Veel pan-democraten durven het blijkbaar niet aan om het economische leven te verstoren. Dit is echter juist wat wereldwijd wordt gebruikt door arbeiders om hun eisen te versterken, stakingen en het verstoren van het economische leven. Natuurlijk zal de media in Hong-Kong niet positief over stakingen schrijven. We weten allemaal hoe negatief de kapitalistische media is, als arbeiders opkomen voor hun belangen via stakingen. Socialistische Actie is er van overtuigd dat stakingen een noodzakelijk onderdeel van de strijd horen te zijn. Protesten zijn goed, maar kunnen niet langdurig volgehouden worden. Daarnaast kijkt de overheid graag de andere kant op en negeert protesten. Stakingen raken echter de economie en de kapitalisten, ook in Hong-Kong!

 

De socialist: Leung Kwok-hung is democratisch gekozen, maar mag niet plaatst nemen in het parlement!

Advertenties