Freedom Flotilla vaart weer naar Gaza

FFC-LOGO-cr

Een nieuwe Freedom Flotilla zal proberen om hulpgoederen te leveren aan het noodlijdende Gaza, dat al 13 jaar geïsoleerd wordt door de terreurstaat Israël.  In 2010 liet de Israëlische bezetter merken dat ze geen hulpgoederen dulden. Op 31 mei vielen commando’s de vloot aan waarbij zes activisten gedood werden. Israël beweerde dat ze het recht hadden om zich te ”verdedigen”, dat is wat zionisten altijd beweren wanneer ze massamoorden van Israëlische soldaten proberen goed te praten. Dat de activisten het recht hadden om zich te verzetten is meer dan duidelijk. Hun schepen waren in internationale wateren en werden in feite aangevallen door Israël. Het is goed mogelijk dat de nieuwe Freedom Flotilla opnieuw aangevallen zal worden. Nadat de terreurstaat vijftig Palestijnse demonstranten aan de grens met Gaza dode, is het regime van massamoordenaar Benjamin Netanyahu er niet vies van om piraat te spelen in internationale wateren. Natuurlijk zullen Amerika en Europa de kant van Israël kiezen en alles in het werk stellen om de tocht van de Freedom Flotilla zwart te maken. De pro-Israëlische NOS is daar een ster in!

Vijftig Palestijnen werden afgeslacht aan de grens tussen Israël en Gaza. Terwijl de zionisten en hun aanhangers de 70ste verjaardag van hun terreurstaat vieren, zijn meer dan 50 families in Gaza in diepe rouw. Volgens de Israëlische media zijn alle slachtoffers namelijk ”terroristen” en allemaal militanten van Hamas, de Islamistische groep die Gaza bestuurd. De massamoord op deze vijftig  activisten toont de wreedheid van Israël en waarom het noodzakelijk is om je te verzetten tegen Benjamin Netanyahu. Wie de grote hypocriet speelt is een andere massamoordenaar, Sultan Erdogan van Turkije. Veel Palestijnen zijn blij dat Ankara aan hun kant staat. Maar de misdadige Sultan is geen haar beter dan Netanyahu. Erdogan onderdrukt en vermoord ook een volk, de Koerden. Terwijl hij kraait over de misdadigheid van het Israëlische leger pleegt zijn eigen leger in zuid-oost Turkije net zulke misdaden. Revolutionair Socialistische Media is fel tegen het zionisme van de Staat Israël, echter ook fel tegen het Turkse nationalisme van Erdogan en zijn reactionaire AK Partij!

De Freedom Flotilla wordt georganiseerd door de Internationale Humanitaire Hulporganisatie (IHH), een Turkse hulpgroep met een conservatief-islamistische houding. Dit zien we terug in het feit dat ze materiële steun geven aan Hamas en de Syrische Moslim Broederschap. Het is wel duidelijk dat de Koerden in zuid-oost Turkije en Noordelijk Syrië geen steun hoeven te verwachten van de Internationale Humanitaire Hulporganisatie. Dit omdat de IHH de Koerden als ”terroristen” aanziet en geen steun levert aan ”terroristen”. Om precies deze redenen is de IHH in Israël verboden, want Israël ziet de Turkse hulpgroep aan als een terreurorganisatie. Het is best ironisch als je bedenkt dat de IHH weigert de Koerden te helpen, maar wel de Palestijnen. Daarom is het belangrijk om de hypocrisie duidelijk te maken. Dit houdt niet in dat de Freedom Flotilla fout is, aanhangers van Israël willen dat juist doen geloven. Gaza is een open lucht gevangenis, wiens luchtruim en territoriale wateren niet onder diens controle staan!

Het is goed om aandacht te vragen voor het leed van de Palestijnen en het wordt hoogtijd dat het westen ophoudt het met steunen van Israël. Maar dat gaan Amerika en Europa echt niet doen. De Staat Israël is opgericht om westerse belangen te dienen in het midden oosten.  Daarnaast is het een kunstmatige natie die door miljarden aan belastinggeld in leven wordt gelaten. Israël kan haar illegale bezetting niet vol houden zonder de subsidies en dollars uit Amerika. Elk jaar gaan miljarden naar Jerusalem, hierdoor kan het zionistische regime zich neerzetten als ”rijker” dan haar Arabische buren. Zonder de miljarden uit het westen zou het veel lastiger zijn om zowel de bezetting als de welvaart hoog te houden. Bijna alle scholen, wegen en grote delen van de civiele infrastructuur zijn gebouwd door giften uit het buitenland. De Palestijnse gebieden hebben niet eens de kans om zich te ontwikkelen omdat ze bezet en geïsoleerd worden door Israël. In 2002 merkte John Pilger (Australische journalist) op dat Palestina nog steeds leed, ondanks de Oslo Akkoorden van 1993. Hij vertelde terecht dat Israël zich niets aantrok van de akkoorden en doorging met het koloniseren van de Westelijke Jordaanoever (West-Bank)!

Revolutionair socialisten zijn niet kritiekloos tegenover de Palestijnen. Zelfmoord aanslagen zijn contraproductief en versterken het terreur van de Staat Israël alleen maar. Daarnaast verwerpen we Hamas en Fatah als reactionaire organisaties die niets  geven om het welzijn van de arbeiders. Hamas (Islamistische Verzetsbeweging) is een islamitische organisatie en wil het liefste een Palestina zien dat zich 100% baseert op de soennitische islam. Fatah is huidige naam van de Palestijnse Nationale Bevrijdingsorganisatie, de partij van Yasser Arafat. Van oorsprong was Fatah een seculiere verzetsbeweging, maar onder de invloed van Hamas begon Arafat meer richting het islamisme te drijven. Na zijn dood en de tweede Intifada groeide Hamas uit tot de grootste Palestijnse beweging, mede door het feit dat de seculiere nationalisten de strijd tegen de bezetting leken te hebben opgegeven na 1993. Fatah wordt door steeds meer Palestijnen geminacht, zeker omdat president Mahmoud Abbas sinds 2005 geen verkiezingen meer heeft uitgeschreven. De Socialistische Strijdbeweging in zowel Israël als Palestina gelooft dat alleen door klassenstrijd van beidde arbeidersklassen een einde kan worden gemaakt aan de bezetting en onderdrukking. Daarvoor moeten de arbeiders echter afstand nemen van vooroordelen en etnische haatgevoelens, die aan beidde kanten erg dominant zijn!

De schepen van de Freedom Flotilla tonen de wereld dat Gaza lijdt. Het is enorm dapper dat deze activisten proberen de blokkade van de Gaza Strip te doorbreken. Israël zal alles in het werk stellen om de vloot te dwarsbomen. Acht jaar geleden leidde dat tot de executie van negen activisten. We weten heel goed hoe wreed en misdadig de Israëlische commando’s kunnen zijn. Daarom is het juist moedig dat er mensen zijn die hun leven op het spel zetten voor Gaza. Daarom steunen Israëlische/Palestijnse socialisten de acties van de Freedom Flotilla. Ons doel is de oprichting van een seculier socialistisch Israël en een seculier socialistisch Palestina volgens de grenzen van 1967. Natuurlijk zijn er Palestijnse nationalisten die gaan voor de volledige opheffing van Israël. Dat gaat echter niet lukken. Na 70 jaar is er een natie die Israël heet en die gaat niet weg. Wel kan die natie socialistisch worden en afzien van haar zionistisch karakter. Een onafhankelijk Palestina mag geen islamistische staat worden zoals Hamas dat graag wil zien. Dat verwerpen wij net zo hard als het zionisme. De Socialistische Strijdbeweging ( מאבק סוציאליסטי  نضال اشتراكي ) staat voor de seculiere socialistische democratie en zal elke natie op religieuze identiteit afwijzen!

 

Advertenties

Mark Rutte in dienst van het kapitalisme

Mark Rutte is een neoliberaal en dus een voorstander van het kapitalisme. Hij is daarin niet alleen. Ook sociaal democraten, christen democraten en rechtse populisten steunen de dictatuur van de zogenaamde ”vrije markt”. We weten allemaal dat de VVD de partij is van het grote geld. Helaas weten de kapitalistische partijen de meerderheid van de Nederlandse arbeiders voor zich te winnen. Dat komt omdat er geen socialistisch alternatief bestaat en politiek links de werkende klasse vaak genoeg in de steek gelaten heeft. Politiek rechts profiteert daarnaast nog steeds van het feit dat ze de controle hebben over de media. Er bestaan geen kranten of televisiezenders die het socialisme verkondigen. Zelfs de VARA pleit niet voor een socialistische samenleving. Mark Rutte kan hierdoor doorgaan met het voeren van politiek in dienst van de rijken en het kapitalisme. Zo heeft zijn rechtse regering net de dividendbelasting afgeschaft, een cadeautje van 1,4 miljard voor buitenlandse grootaandeelhouders van de grote Nederlandse multinationals!

Naast de afschaffing van de dividendbelasting wil Mark Rutte ook de vennootschapsbelasting verlagen voor bedrijven. Hierdoor loopt de staat nog meer inkomsten kwijt en zal men opnieuw ”moeten” bezuinigen. De rechtse media zullen kraaien dat dit ”noodzakelijk” is. In werkelijkheid zijn alle bezuinigingen sinds Wim Kok enkel en alleen doorgevoerd omdat de staat minder haalt bij de rijken en meer bij de werkende klasse. 3,3 miljard euro gaat de overheid verliezen door de verlaging van de vennootschapsbelasting. Met die 1,4 miljard die men verliest door de dividendbelasting af te schaven krijgt het kapitaal een cadeautje van 4,7 miljard euro van Mark Rutte. Men heeft Rutte geadviseerd om deze lijn niet te volgen. Maar de neoliberaal is een vurige aanhanger van het bedrijfsleven en werkt 100% in dienst van het kapitaal. Grote bedrijven hoeven zich in Nederland toch al niets aan te trekken van de bestaande belastingregels. Via zogenaamde ”rulings” kunnen ze vaak veel minder belasting betalen dan wettelijk bepaald is. Fiscaal gezien staan de grote bedrijven boven de Nederlandse wet, dankzij politieke partijen zoals de VVD, CDA, D66, PvdA (vorige kabinet) en ChristenUnie!

Terwijl Mark Rutte cadeautjes uitdeelt aan het kapitalisme, haalt hij het geld hiervoor op bij de werkende klasse. Door met name te bezuinigen op de zorg, het onderwijs en de AWBZ. Rechts bult dat alles te duur wordt en dat bezuinigingen ”noodzakelijk” zijn. Revolutionair socialisten zeggen dat dit een grove leugen is. Helaas is de werkende klasse in Nederland geïndoctrineerd met deze onwaarheid. Veel arbeiders geloven dat aanvallen op hun levensstandaard ”noodzakelijk” zijn om het land ”economisch gezond” te houden. Daarnaast speelt politiek links de neoliberalen in de hand, door geen krachtige oppositie te voeren. De Partij van de Arbeid is medeverantwoordelijk voor de aanvallen van Mark Rutte, GroenLinks en de ”Sociaaldemocratische” Partij participeren in lokale overheden met rechts om het beleid van Rutte uit te voeren. Hierdoor hebben de arbeiders geen enkele politieke partij die zich 100% tegen dit oneerlijke systeem keert. Daarom is politiek rechts zo sterk, omdat politiek links zich niet verzet en te vaak juist meedoet met de neoliberale aanvallen!

Massaal verzet is noodzakelijk. De Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV) moet het voortouw nemen en het verzet opbouwen. Helaas is de vakbond erg reformistisch ingesteld en gelooft nog in het poldermodel, waarbij alles via overleggen mogelijk is. Dit model heeft nooit gewerkt en is door de sociaal democratie ingevoerd om de vakbonden te verzwakken. Arbeiders hebben hierdoor het vertrouwen in de bonden verloren, dat zien we aan het feit dat velen niet eens lid zijn van een vakbond. Vooral jongeren onder de 30 jaar zien weinig heil in de vakbond. Dit is ook een resultaat van het feit dat het best wat geld kost om lid te zijn van de FNV, je betaald per maand al snel € 16,48 als je modaal verdient. Het extreme individualisme van de laatste 30 jaar heeft ook een negatief gevolg voor de vakbeweging gehad. Het neoliberalisme heeft via haar media het idee verspreid dat het individu alles zelfstandig kan regelen. Collectieve acties werden als ”ouderwets” afgebeeld. Daarnaast speelde het verraad van de sociaal democratie en de ondergang van het stalinisme ook een rol bij de neergang van de strijdbaarheid. Dat veel sociaal democraten nog leidinggevende functies binnen de FNV dragen is ook een probleem. Want de PvdA is geen linkse partij, laat staan een partij voor de arbeidersklasse!

Het bedrijfsleven heeft veel winsten gemaakt in de afgelopen 30 jaar. De superrijken hebben hun financiële rijkdom met 400% zien toenemen. In 2018 bezitten slechts 42 personen meer dan 50% van alle welvaart op deze planeet. Deze extreme ongelijkheid is niet alleen een resultaat van het neoliberalisme, het is een kern onderdeel van het kapitalisme. Want het privé bezit van bedrijven en productie middelen leidt ertoe dat de eigenaars (kapitalisten) kunnen bepalen wat ze doen met de winsten. Revolutionair socialisten pleiten voor een economie waarbij er geen kapitalisten bestaan. Wij willen dat de arbeidersklasse aan de macht is via hun eigen raden. Dit systeem noemen we de raden-democratie. Helaas is de meerderheid van de Nederlandse arbeider ervan overtuigd dat de bezittende klasse recht heeft op de winsten, die arbeiders (zijzelf dus) produceren. Deze mentaliteit is ons op gedwongen door de staat, school en media. Anti-kapitalistische opvattingen worden als ”naïef” en ”gek” weg gezet. Ook de VARA en de Volkskrant steunen het kapitalistische absolutisme. Volgens Maarten van Rossum (een sociaal democraat) moeten we ons neerleggen bij de bestaande machthebbers. Van Rossum beweert dat mensen altijd een elite nodig hebben en dat elke poging om deze elite om ver te werpen, zal leiden tot ”onderdrukking”. Dit is precies wat kapitalistische geschiedenisschrijvers (zoals van Rossum) beweren!

Ondertussen stijgen de kosten in de zorg. Terwijl de overheid miljarden misloopt, halen de zorgverzekeraars meer geld binnen bij de werkende klasse. Een basiszorgverzekering kost nu al snel 123 euro per maand. Vooral arbeiders met een laag inkomen ervaren de stijging als een last. Daarnaast is het eigen risico van 385 euro ook een rede van zorg. In 2006 privatiseerde het rechtse kabinet van Jan Peter Balkenende (bak ellende) de zorg. De christen democraat beweerde dat de stijgende zorgkosten hierdoor zouden stoppen. 12 jaar later zien we precies het tegenovergestelde. De kosten voor zorg en ondersteuning zijn niet gestopt. Dit komt voornamelijk door de marktwerking en een enorme bureaucratie, waarbij directeurs van zorgbedrijven hogere salarissen voor zichzelf rekenen. Ook worden er miljoenen per jaar verspild aan nutteloze reclames, marketing trucs en het verhogen van financiële buffers. De lasten komen voor een groot deel bij de arbeidersklasse te liggen, met groeiende premies en een hoog eigen risico. Mark Rutte vindt dit allemaal prima. Hij krijgt als minister-president een leuk salaris van € 157.286,91 per jaar!

De SP begon vorig jaar met campagne gericht op de invoering van een Nationaal Zorgfonds. Een focus op samenwerking in plaats van concurrentie, op kwaliteit en toegankelijkheid. Helaas is het relatief stil geworden rond het Nationaal Zorgfonds na de verkiezingen van 2017. Dat het kabinet van Mark Rutte het plan van de SP afwijst is logisch. Ook de PvdA steunt geen Nationaal Zorgfonds. De sociaal democraten stonden altijd bekend als tegenstanders van marktwerking in de zorg, maar pleegde verraad toen ze met Balkenende en Rutte ging regeren. Hierna stemde de PvdA voor het afschaffen van de vrije artsenkeuze en steunde ze zelfs het voorstel om winstuitkering in ziekenhuizen en zorginstellingen toe te laten. Dit toont aan dat de sociaal democraten niet te vertrouwen zijn. De SP zou er goed aan doen om de campagne voor een Nationaal Zorgfonds nieuw leven in te blazen. Helaas lijken de gematigde socialisten zich erbij te hebben neergelegd, dat er geen steun is in de Tweede Kamer voor hun plan. Dit toont hoe zwak en beperkt de SP geworden is. Ze denken te veel binnen de beperkingen van de parlementaire democratie!

Nederland heeft een arbeiderspartij nodig om Mark Rutte te verslaan. De SP kan die partij niet worden. De PvdA heeft de arbeidersklasse verraden en GroenLinks is niet anti-kapitalistisch ingesteld. Politiek links zoals het nu in de Tweede Kamer bestaat biedt geen alternatief op de neoliberale ellende van de regeringspartijen. Maar zo’n arbeiderspartij kan alleen opgebouwd worden als de werkende klasse zich bewust is van haar kracht. Ze moet besef hebben dat het kapitalisme niet werkt en dat het socialisme noodzakelijk is. Probleem is dat het socialisme door sociaal democraten en stalinisten zo misbruikt is dat veel arbeiders niet weten wat het nu inhoudt. Is het socialisme wat de sociaal democratische partijen opbouwde na 1945? Of dat systeem wat de stalinistische CPN en maoïstische SP steunde in landen zoals Rusland en China? Revolutionair socialisten verwerpen de omschrijving van het socialisme door sociaal democraten en stalinisten/maoïsten. Voor ons is het socialisme een systeem waarbij de arbeidersklasse de politieke en economische macht bezit. Onder de sociaal democratie en het stalinisme hebben zij deze macht nooit gehad nog gekregen!

 

rutjerutjrtuje

De Sinterklaas voor de rijken en het bedrijfsleven!

Donald Trump is niet betrouwbaar

Donald Trump is niet alleen als zakenman onbetrouwbaar, hij is ook als president niet te vertrouwen. Terwijl Barack Obama het voor elkaar kreeg om een einde te maken aan het nucleaire wapenprogramma van Iran, zorgt The Donald ervoor dat de islamistische theocratie haar atoomprogramma zal hervatten. De deal tussen Amerika en Iran moest een einde maken aan de oneerlijke sancties die de VS had opgelegd sinds 1979. Iran is net als Cuba afgesloten van de wereld markt. Door de economische sancties op te heffen kon de handel hersteld worden. Trump en de radicaal rechtse Republikeinen waren altijd fel tegen de deal die Obama sloot met Teheran. Zij willen Iran onder de duim houden omdat dit land (net als Cuba) zich afkeerde van het westerse imperialisme. Europa zal het nu lastig krijgen, omdat veel bedrijven al contracten afgesloten hebben met Iran!

Met het herinvoeren van de sancties wordt het handelsembargo van de VS herstelt. Bedrijven zoals Iran Air zullen daar veel last van ondervinden. De nationale luchtvaartmaatschappij zal vermoedelijk geen Boeing toestellen ontvangen en het is maar de vraag of de bestelde Airbus toestellen geleverd kunnen worden, gezien het feit dat Amerikaanse technologie gebruikt is in de bouw van deze vliegtuigen. Washington DC kan Airbus op de zwarte lijst zetten mochten ze toch Amerikaanse technologie afleveren, wat zeer slecht zal uitpakken voor dit bedrijf. Voor de vernieuwing van haar burgerluchtvaart zal Iran moeten kijken naar andere landen. Rusland en China zijn bezig met nieuwe passagierstoestellen, maar die zullen niet voor 2020 beschikbaar zijn. Dus zal Iran Air nog langer moeten doorvliegen met hun 30 tot 40 jaar oude toestellen!

Hoe zal het verder gaan met Cuba en Noord Korea? Ook deze landen hebben toenadering gezocht tot de VS. Als Trump (onder invloed van de conservatieve Republikeinen) ook een vijandige houding aanneemt tegenover deze landen, dan zijn we geen stap dichterbij internationale vrede. Noord Korea en Zuid Korea hebben de VS eigenlijk ook niet nodig om hun oorlog te beëindigen. Cuba zit nog steeds onder dat misdadige handelsembargo. Ondanks dat Raul Castro afgestapt is als president en de Communistische Partij van Cuba steeds meer toegeeft aan het internationale kapitalisme, houden de hypocriete Amerikanen het handelsembargo aan.

Revolutionair Socialistische Media noemt de Amerikanen bewust hypocriet, want het gaat niet om nucleaire wapens of mensenrechten. Amerika geeft niets om deze thema’s, het gaat puur om controle. Cuba heeft zich in 1959 losgerukt uit de klauwen van het westerse kapitalisme, dat heeft de VS hun nooit vergeven. De Republikeinse Partij brult dat Cuba ”democratisch” moet worden, vreemd genoeg stelde ze niet die eisen aan stalinistisch China en Vietnam eind jaren 80. Toen de Vietnamezen hun markten opstelde voor Amerikaanse kapitalisten werd het handelsembargo tegen Vietnam in 1994 opgeheven!

Trump wil met het schrappen van de deal vooral de Republikeinse Partij tevreden stellen. Die is namelijk extreem anti-Obama en wil alles vernietigen wat deze neoliberale president heeft gedaan tussen 2008 en 2016. Trump was ooit een Democraat en sprak heel positief over rechtse Democraten zoals Hillary Clinton. Maar nadat Obama president werd draaide de mislukte zakenman naar het kamp van de extreem rechtse conservatieven. Trump ging populistische thema’s gebruiken en wist zo de presidentiële verkiezingen van 2016 te winnen. We weten nu dat hij net zo’n leugenaar blijkt als Barack Obama!

Ook Trump gaat geen verandering brengen, daar zorgt de Republikeinse Partij wel voor. De overeenkomst tussen Amerika en Iran was een kroonjuweel van de Obama periode, daarom moest Trump het opblazen. Hierdoor staan internationale bedrijven voor een probleem. Willen ze zaken doen met Ira dan lopen ze kans om op de zwarte lijst van de Amerikanen te komen. Handel met de Verenigde Staten is dan niet te doen. Voor bedrijven die afhankelijk zijn van de Amerikaanse markt is de keus snel gemaakt. Hier blijkt weer eens uit hoeveel economische macht de VS bezit. Alleen al daarom is het goed dat Europese landen nog wel vasthouden aan de afspraken en niet direct achter Trump aanlopen!

Een andere winnaar van het opblazen van de deal is Benjamin Netanyahu. De radicaal rechtse premier van Israël had alles in het werk gesteld om Trump te overtuigen de overeenkomst met Iran op te zeggen. De zionisten beweerde dat Teheran stiekem haar atoomwapenprogramma heeft voorgezet, harde bewijzen hebben ze hiervoor niet. De 100.000 documenten die Israël via een PowerPoint presentatie toonde waren daarnaast uit 2002, toen Iran inderdaad nog actief bezig was met haar atoomprogramma!

Netanyahu wil het liefste een oorlog beginnen tegen Iran. Daarbij gebruikt hij dezelfde argumenten die George W. Bush hanteerde om Irak aan te vallen. Saddam Hussein zou namelijk kernwapens in bezit hebben, daarom viel Bush hem in maart 2003 aan. Uiteindelijk bleek dat Irak helemaal geen massavernietigingswapens bezat. Amerika had de wereld voorgelogen om een imperialistische veroveringstocht te voeren. Netanyahu wil opnieuw oorlog om Iran te verzwakken. Want de Iranezen steunen volop Hezbollah in Libanon, een doodsvijand van Israël. Daarnaast is Iran erg betrokken bij de Syrische burgeroorlog door het Ba’ath bewind te steunen!

Iran eist dat Washington DC zich aan de afspraken houdt. Donald Trump heeft echter bewezen dat hij onbetrouwbaar is. Het wordt tijd dat de wereld zich losrukt van de Verenigde Staten van Amerika. Want de Amerikanen willen geen vrede of verzoening. Ze zijn er slechts op uit om de wereld te controleren. De Europese Unie moet in zaken de deal met Iran duidelijk maken dat de houding van de VS onacceptabel is. Trump dient geïsoleerd te worden, niet dat hij daar iets om zal geven. De kapitalistische uitbuiter geeft toch al weinig om zijn eigen imago. Probleem is wel dat internationale organisaties minder snel naar de VS zullen kijken. De invloed van het land van de zogenaamde ”vrijheid” op de internationale politiek neemt hierdoor juist af. Zonder het direct te weten isoleert Trump de VS met zijn onbetrouwbaarheid!

Een tweede regionale macht in het midden oosten die graag een verzakt en geïsoleerd Iran ziet is de totalitaire absolute monarchie van Saoedi-Arabië. Deze reactionaire atoommacht toont de vreselijke hypocrisie van westerse leiders zoals Trump. Saoedi-Arabië bezit nucleaire wapens en is een vreselijke dictatuur van 2000 mannelijke leden van de Koninklijke Saud Familie. Het grote verschil tussen het (soennitische) islamitische Saoedi-Arabië en het (sjiitische) islamitische Iran ligt in hun houding tegenover Israël en Amerika. Saoedi-Arabië steunt de VS en achter de schermen praten ze ook met Israël, hierdoor mogen ze nucleaire wapens bezitten en Amerikaanse technologie. Iran heeft zich in 1979 tegen Amerika gekeerd en zich fel uitgesproken tegen Israël. Saoedi-Arabië  ziet het sjiitische Iran aan als vijand vanwege religieus sektarisme. De absolute monarchie onderdrukt sjiitische moslims in eigen land en weet dat Iran deze minderheid steunt!

Arbeiders in Amerika, Iran en Europa hebben toch al niets te winnen. De enigste klasse die wint is de klasse der kapitalisten. Die was natuurlijk blij toen Obama een einde maakte aan de sancties. Iran wil graag buitenlandse kapitalisten aantrekken en heeft geld. Het is een land met een relatief jonge bevolking, dat al 39 jaar afgesloten is van de wereldmarkt. Over sociale ongelijkheid kunnen we duidelijk zijn. Bijna 50% van alle bewoners (40 miljoen) behoort tot de lage arbeidersklasse, die het moeten doen van een zeer laag inkomen. Van die 40 miljoen armen leven minimaal 10 miljoen in absolute armoede (geen geld voor water, voedsel, huis of gezondheidszorg)!

De staat heeft tussen 2004 en 2010 enorm veel economische macht afgestaan aan de vrije markt. Waar de overheid in 2004 nog 80% van het GDP bezat, is dat na 2010 gereduceerd tot 40%. Elk jaar groeit de macht van de bourgeoisie in Iran, met alle ongelijkheid van dien. Volgens de voormalige president Mahmoud Ahmadinejad (2005-2013) bezitten slechts 300 mensen meer dan 60% van alle welvaart in het land. Ahmadinejad is echter verantwoordelijk hiervoor, want het waren zijn neoliberale regeringen die de privatiseringen en deregulering mogelijk maakte!

De radicaal rechtse Trump heeft zijn eigen electoraat verraden en ook de bevolking van Iran. Amerikaanse arbeiders die hoopte op een president die hun banen zou beschermen kregen een typische Republikeinse president. In zijn eerste jaar heeft Donald Trump alleen maar politiek gevoerd in dienste van de kapitalistenklasse. Dat is logisch omdat hijzelf tot deze klasse behoort. Trump is een bezitter, een aanhanger van de vrije markt dictatuur. Zijn populisme was slechts een verkiezingsstunt en omdat Hillary Clinton als icoon van de elite bekend staat, kozen veel arbeiders toch voor Donald Trump. Had Bernie Sanders de nominatie voor de Democratische Partij gekregen in 2016, dan had Trump geen schijn van kans gemaakt. Sanders had de vloer aangeveegd met de leugens van The Donald.

Nu zit deze onbetrouwbare man nog drie jaar op de presidentiële troon van de VS. Het wordt tijd om de Amerikanen te laten merken dat de wereld het niet met hun eens is. Want ondanks alle propaganda van CNN, Fox News en MSNBC is de VS niet de voorhoede van de democratie. De Amerikanen blijven dictaturen steunen die de kant van Washington DC kiezen. Iran mag geen Boeing vliegtuigen kopen en bezitten, terwijl in het totalitaire Turkmenistan van dictator Gurbanguly Berdimuhamedow, genoeg Amerikaanse techniek rondvliegt (zie Turkmenistan Airlines)!

Nog geen 24 uur nadat Trump de overeenkomst met Iran had opgezegd, vielen Israëlische oorlogsvliegtuigen doelen aan in Syrië. Dit bevestigd dat de zionistische staat betrokken is in de Syrische burgeroorlog. Benjamin Netanyahu weet dat hij Syrië kan aanvallen omdat de Amerikanen hem via de VN veiligheidsraad altijd zullen steunen. Saoedi-Arabië mag met Amerikaanse wapens Jemen kapot maken en Israëli doet hetzelfde met Palestina en Syrië. Deze twee agressieve bondgenoten van het Amerikaanse imperialisme vormen een veel grotere bedreiging voor de wereldvrede dan de Islamitische Republiek Iran, plus ze bezitten nucleaire wapens!

 

28-trump-netanyahu.w710.h473

Twee radicaal rechtse leiders. Trump en Netanyahu!

Herdenk de Cap Arcona

Op 3 mei 1945 vielen Britse jagers het voormalige Duitse passagiersschip de Cap Arcona aan. De Britten hadden te horen gekregen dat het schip kon dienen om de leiding van de Schutzstaffel (SS) te voeren. In werkelijkheid diende de Cap Arcona als gevangenisschip voor meer dan 5.000 mensen uit verschillende concentratiekampen. De gevangenen werden bewaakt door 400 mannen en 20 vrouwen van de Schutzstaffel. Drie aanvalsgolven van 200 vliegtuigen viel de baai van Lübeck aan. Hun doelwitten waren de passagiersschepen Cap Arcona en Deutschland, als ook de vrachtschepen Thiekbek en Athena. De Britten maakte gebruik van raketten waardoor ze hun doelen effectief konden raken. 

Het wrede SS personeel weigerde de gevangenen vrij te laten. Ze opende het vuur op iedereen die probeerde te vluchten. Uiteindelijk werden de Duitse bewakers gered door reddingsschepen.  Enkele honderden gevangenen wisten van boord te springen. Zij werden door SS soldaten vanaf het land beschoten. Echter niet alleen de Nazi’s schoten op de mensen in het water. De Britse Royal Air Force dacht foutief dat de drenkelingen tot de SS behoorde en opende het vuur. Zo werden de weinigen die uit de brandende schepen wisten te ontsnappen aangevallen, door zowel de Schutzstaffel vanaf het land als ook van de Royal Air Force vanuit de lucht. Slechts 350 van de 5.000 gevangenen wisten de kogels van de SS en de RAF te ontwijken en bleven in leven!

 

 

Na de moslims jaagt Myanmar nu op christenen

Het streng boeddhistische Myanmar wil blijkbaar een natie worden voor enkel en alleen boeddhisten. Nadat het leger van de Republiek van de Unie van Myanmar het land gezuiverd had van de islamistische Rohingya, keert het zich nu tegen de christelijke Kachin. Dit volk is net als de Rohingya een minderheid in het land. Dat het leger op religieuze minderheden jaagt komt voort uit diens boeddhistisch fundamentalisme, dat de meerderheid sinds 1948 probeert af te dwingen op de rest. In reactie hierop kwamen rebellen in opstand, eerst tegen de militaire junta en sinds 2016 tegen de regering van Aung San Suu Kyi, de staatskanselier. Die zwijgt opnieuw en laat toe dat het leger (opnieuw) zich schuldig maakt aan enorme mensenrechtenschendingen! 

68% van Myanmar (in het westen ook bekend onder de koloniale naam Birma) behoort tot de Bamar, een boeddhistisch volk. Wat echter problematisch is dat de Bamar het boeddhisme willen opdringen aan niet-boeddhisten. Dit gebeurde met name onder het regime van de militair Ne Win. Die greep in 1962 de macht en mixte Bamar nationalisme met fundamentalistisch boeddhisme. Dat noemde generaal Ne Win de ”Birmese weg naar het socialisme”. Van socialisme was natuurlijk geen spraken, de arbeiders hadden niets te zeggen en moesten gehoorzamen aan de generaal en diens kritiekloze volgers van de Birmese Socialistische Programma Partij. Door het wrede Bamar nationalisme kwamen etnische minderheden in opstand. Het Kachin Onafhankelijkheidsleger vecht sinds 1962 tegen de overheid. Ze bezitten tussen de 10.000 tot 20.000 militanten. De regering van Aung San Suu Kyi blijft de Kachin omschrijven als terroristen, net zoals de vorige militaire junta (1988-2011) had gedaan. Suu Kyi volgt daarmee de lijn van de criminele Tatmadaw (het leger) dat zich toch al niets aantrekt van de staatskanselier!

Dit kunnen ze doen omdat de Tatmadaw veel politieke macht heeft. Ze hebben 25% van alle parlementszetels in bezit en ook belangrijke ministeries staan onder militair bestuur. Staatskanselier Suu Kyi heeft niet eens het commando over haar eigen leger, dat als onafhankelijk staatsorgaan gewoon doorgaat met het onderdrukken van niet-boeddhisten. Al twee jaar kijkt Aung San Suu Kyi toe hoe de Tatmadaw misdaad op misdaad blijft begaan. Ze zwijgt uit angst om de politieke steun van invloedrijke Bamar nationalisten te verliezen, die hebben haar namelijk de grote verkiezingsoverwinning gegeven. Als de Nationale Liga voor de Democratie zich zou verzetten tegen het conservatieve boeddhisme, dan riskeert ze massieve afstraffing bij de volgende verkiezingen. Dus zwijgt de NLD en pleegt daarmee verraad aan haar liberale idealen en aan al die activisten die gevochten hebben tegen de militaire junta, die tot 2011 aan de macht was!

Ondanks de massieve etnische zuiveringen tegen de islamistische Rohingya en de christelijke Kachin, is er geen spraken van internationale actie. Men blijft geloven in de schijn dat Aung San Suu Kyi voor de democratie en de mensenrechten staat. Dit vooral omdat de staatskanselier een kapitalistische economische politiek voert en blijkbaar graag zaken doet met grote bedrijven. Vooral olie maatschappijen zijn zeer geïnteresseerd in Myanmar, want 43% van diens export is ruwe olie. Daarom zwijgt het zogenaamde ”democratische” westen. Als het om olie gaat zijn de mensenrechten niets waard, we zien dit al bij andere oliestaten zoals Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. Die landen zijn absolute monarchieën, doen aan massieve uitbuiting van Pakistaanse arbeiders en slaat alle mensenrechten in de wind. Toch zwijgen de regeringsleiders van Europa en Amerika, want de olielanden hebben iets waar het westen enorm verslaafd aan is. Toen de militairen in Myanmar hun junta ophieven en een schijn-democratie oprichtte, werden meteen veel VN sancties opgeheven. Hillary Clinton was bijzonder blij met de neoliberale politiek die president Thein Sein (2011-2016) voerde. Met de opening van de eerste handelsbeurs in 2014 kreeg het kapitalisme meer greep op Myanmar!

Revolutionair socialisten roepen alle arbeiders op om zich tegen Aung San Suu Kyi en de Tatmadaw te keren. Dat zal moeilijk zijn voor al die activisten die voor de Nationale Liga voor de Democratie gestreden hebben. Suu Kyi was het icoon van de mensenrechten, een vrouw die jaren onder huisarrest stond. Maar datzelfde icoon kijkt nu drie jaar toe hoe de Tatmadaw gewoon doorgaat met wat ze al sinds 1962 doen, het onderdrukken van niet-boeddhisten. De Nationale Liga voor de Democratie (NLD) heeft niets gedaan om de volkeren te verenigen. Uit angst om stemmen van de Bamar te verliezen zwijgen NLD leiders. Het boeddhistisch fundamentalisme is het echte probleem en geen politieke leider wil de streng gelovige meerderheid tegen zich krijgen. De Bamar maken dan wel 2/3 van de bevolking uit, maar dat geeft ze niet het recht om hun cultuur en religie af te dwingen op volkeren zoals de Rohingya en Kachin. In de deelstaat Rakhine waar veel Rohingya wonen heeft het leger de toegang tot de media enorm beperkt. De Tatmadaw wil daarmee voorkomen dat de buitenwereld erachter komt hoe veel onrecht er heerst. Daarom is het noodzakelijk dat de werkende klasse in opstand komt. Er moet een arbeiderspartij komen voor alle etnische volkeren. Dit is heel lastig in een land dat erom bekend staat minderheden te onderdrukken!

De liberale NLD heeft meer interesses in economische hervormingen. Buitenlandse kapitalisten aantrekken en arbeiders opofferen aan het altaar van het neoliberalisme. Op het gebied van de mensenrechten is Aung San Suu Kyi geen haar beter dan Thein Sein, de ex-generaal die door de militaire junta was aangesteld om de eerste kapitalistische hervormingen door te voeren in 2011. Suu Kyi heeft de ondemocratische grondwet van 2008 erkent, die het militair 25% van alle zetels geeft en ook ministeries aan het leger afstaat. Daarmee blijft de militaire macht in feite bij de Tatmadaw liggen, ongeacht of de NLD nu aan de macht is of niet. De militairen worden in hun misdadige acties ondersteunt door een groot deel van de Bamar, met name boeddhistische fundamentalisten. Die willen het liefste een Myanmar zien zonder moslims en christenen. Uiteindelijk is het zwijgen van Suu Kyi een mooi bewijs dat ze helemaal geen alternatief kan bieden. Daarom pleit Revolutionair Socialistische Media ervoor om de NLD af te straffen en een nieuwe arbeiderspartij op te bouwen!

 

kachin

Kachin christenen protesteren tegen het zwijgen van Aung San Suu Kyi

Voor de Nederlandse Raden-Republiek

Op 27 april 2018 is het Koningsdag. Dan wordt weer een verjaardag van de monarch gevierd in het Koninkrijk der Nederlanden. Men viert dan feest en de media doet alsof iedereen Oranje trouw is. Althans dat is het plaatje dat via televisie en internet verspreid want. Maar niet iedereen is een liefhebber van het Koningshuis. Revolutionair socialisten hebben niets persoonlijks tegen Willem Alexander, zijn vrouw Maxima en diens kinderen. Wij verzetten ons tegen het instituut dat de parlementaire monarchie heet. Ook verwerpen we de burgerlijke parlementaire republiek. Ons ideaal is de socialistische raden-republiek, een republiek gebaseerd op arbeidersraden die de politieke en economische macht bezitten. Terwijl Nederland weer Oranje kleurt zal bij RSM de rode vlag met hamer en sikkel wapperen, in verzet tegen de heersende dogma dat iedereen een voorstander is van de monarchie!

Tegenstanders van Oranje zijn niet bepaald gewenst. In het verleden hebben politieagenten hard opgetreden tegen republikeinen en anti-monarchisten. Vooral op 27 april mogen tegenstanders van het Koningshuis hun mening niet openlijk zeggen. Dat merken vooral aanhangers van het Republikeinse Genootschap. Echter ook linkse activisten zoals de studente Joanna zijn bekend met politiegeweld. Joanna werd in 2013 opgepakt, omdat op een bord van karton had geschreven; ”WEG MET DE MONARCHIE, HET IS 2013”. Politieagenten grepen snel in om haar mening te censureren, want op Koningsdag moet iedereen pro-Oranje zijn. Republikein; Hans Maessen, is ook een slachtoffer geworden van politie intolerantie. Tijdens de kroning van Willem Alexander sloegen agenten hem in de boeien, zijn misdaad? Een bord met de woorden: ”Geen monarchie, maar Democratie”. Meneer Maessen mocht het ”sprookje” niet bedreven. Iedereen hoort namelijk voor Oranje te zijn!

Nederlanders houden van een feestje zegt men, maar daarvoor hebben we dat elitaire koningshuis niet nodig. Voorstanders zeggen dat de koning het land verbindt, revolutionair socialisten voelen echter geen verbinding met een familie die rijk is door de belastingbetaler. Inderdaad, want als prinses Amalia straks 18 jaar oud is krijgt ze een ”uitkering” van 1,5 miljoen euro per jaar. Bedenk dat het modaal inkomen in Nederland ongeveer 1.983 euro per maand is, wat neerkomt op 36.500 euro op jaarbasis. Daar moet modaal Nederland het mee doen, terwijl Amalia een uitkering zal ontvangen van 125.000 euro per maand. De bijstand is net 986 euro per maand. Dit is de ongelijkheid waar revolutionair socialisten (en een groot deel van Nederland) fel tegen zijn. Feit is dat de kapitalistische politiek er helemaal geen probleem mee heeft. Neoliberale partijen hebben een hekel aan mensen in de bijstand (die kosten geld), maar rechts (en kapitalistisch links) geeft graag 1,5 miljoen per jaar aan een meisje van net 18 jaar. De koning zelf mag elk jaar ongeveer 5 miljoen euro ontvangen. Volgens het Republikeinse Genootschap heeft de Oranje familie met aandelen erbij, een eigen vermogen van zeker 12 miljard euro!

Dit is wat Nederland viert op 27 april. Een feestje voor een elitair koningshuis en de schijn dat deze mensen op gelijke hoogte leven met de rest. Dat is niet waar. De Oranje familie leeft op het niveau van de superrijken. Zij kunnen zich alles veroorloven, terwijl steeds meer arbeiders al moeite hebben met de stijgende huurprijzen elk jaar. De Oranjes bezitten paleizen, villa’s, vakantiehuizen, terwijl dat voor 99% van de bevolking niet het geval is. Daarom alleen al wil Revolutionair Socialistische Media dat de monarchie direct afgeschaft wordt. Dit nog los van het feit dat het een reactionair idee is, een restant uit een tijd toen enkele families leefde met grootheidswaanzin in hun hoofden. Deze waanzin werd doorgegeven aan elke nieuwe generatie. Zij zouden door God uitgekozen zijn om te heersen. Zo rechtvaardigden de koningen, keizers en de adel hun absolute heerschappij. Revoluties hebben gelukkig in veel delen van de wereld een einde gemaakt aan hun almacht. Helaas is dit in Nederland nog niet het geval geweest. Politiek links is daar medeschuldig aan. Met name de PvdA, maar ook GroenLinks en SP zijn niet fel anti-koningshuis. De ”Sociaaldemocratische” Partij zegt over het koningshuis; ”Wij zien voor Koning Willem-Alexander vooral een ceremoniële functie als symbool en vertegenwoordiger van Nederland”. Daarmee is duidelijk dat de gehele politiek achter de parlementaire monarchie staat!

Ons alternatief is niet de parlementaire burgerlijke republiek. Wij willen niet dat een elitaire president de elitaire monarch vervangt. Revolutionair socialisten zijn voor een socialistische raden-republiek. Dat is een staatsvorm waarbij de politiek en economie onder controle staat van arbeidersraden. Deze raden (ook wel sovjets genoemd in het Russisch) worden direct gekozen door de werkende klasse. Diens gekozenen verdienen een modaal arbeiderssalaris (1.900 netto per maand ongeveer) en zijn altijd afzetbaar door hun electoraat. Na de eerste wereld oorlog onstonden verschillende raden-republieken. De meeste bekende was de Russische Socialistische Federatieve Sovjet Republiek, deze natie werd gesticht in november 1917. In Beieren werd in april 1919 een raden-republiek uitgeroepen. Echter het leger van de Weimar Republiek (onder leiding van de verraderlijke sociaal democraten) viel de raden-democratie aan en maakte er met geweld een einde aan. Datzelfde gebeurde met de Hongaarse Raden-Republiek, omvergeworpen door het Roemeense koninklijke leger. Uiteindelijk bleef alleen Sovjet Rusland over die samen met Sovjet Belarus, Sovjet Oekraïne en Sovjet Transkaukasië in december 1922 de Unie van Socialistische Sovjet Republieken stichtte!

We weten allemaal dat deze raden-unie (USSR) geen daadwerkelijke raden-democratie werd. De Unie Wijde Communistische Partij was namelijk een machtsinstrument van de staatsbureauraten die neerkeken op de arbeiders, Stalin was hun vertegenwoordiger. Ondanks pogingen van de Linkse Oppositie versnellende de bureaucratisering van de Sovjet-Unie na Lenin’s dood. De stalinisten beweerde dat ze het socialisme hadden opgebouwd en veel communistische partijen geloofde dit. Hun façade bleef tot 25 december 1991 bestaan, pas daarna werden de symbolen van het kapitalisme en tsarisme herstelt en werd Rusland weer een kapitalistische dictatuur, eerst onder Boris Yeltsin en anno 2018 onder Vladimir Poetin!

Revolutionair socialisten verwerpen de stalinistische eenpartijstaat. Wij weten gelukkig dat een degeneratie naar Russisch model in Nederland niet mogelijk is. Wel kan een revolutie bureaucratiseren als alle macht bij de voorhoedepartij komt te liggen, zonder daadwerkelijke controle van de arbeidersklasse over die partij. We zien dit in Venezuela, waar de verenigde socialistische partij nu een bolwerk is van staatsbureauraten, militairen en kritiekloze aanhangers van president Nicolas Maduro. Dit terwijl de PSUV in 2007 was opgericht als partij van het volk, aldus Hugo Chavez die in 2013 overleed. Om een degeneratie te voorkomen moeten de vertegenwoordigers in de raden een modaal salaris verdienen. Ook moeten ze afzetbaar zijn door hun electoraat als ze diens vertrouwen niet meer hebben!

Op vrijdag 27 april 2018 zal het Koninkrijk der Nederlanden weer Oranje kleuren. We zullen zien hoe de politie dit jaar optreed tegen protesten van republikeinen en anti-monarchisten.

 

NEE tegen buitenlandse interventies in Syrië!

Syrië is een slagveld geworden tussen de twee imperialistische grootmachten. De Amerikanen en hun bondgenoten aan de ene kant en Rusland en diens aanhangers aan de andere kant. Rusland steunt dictator Bashar Assad en de Amerikanen steunen de Syrische rebellen, die via Turkije een oorlog voeren tegen de Democratische Federatie van Noordelijk Syrië, een natie opgericht door de Koerden. Officieel zitten Amerika en Rusland in Syrië om de terroristen van Islamistische Staat te bevechten. Maar die zijn al in 2017 min of meer verslagen. Nu gaat het erom wie de macht krijgt in dit land, verscheurd door burgeroorlog, religieus sektarisme en imperialistische bemoeizucht.

Op 15 maart 2011 begonnen massa demonstraties in de Arabische wereld. De jeugd was het zat om in armoede te leven, veroorzaakt door het neoliberalisme dat Arabische dictators aanhingen. In Tunesië en Egypte liet de heersende klasse hun dictators in de steek. In Libië en Syrië echter grepen de dictators naar de wapens om aan de macht te blijven. Aanvankelijk had de Syrische oppositie veel steun. Bashar Assad sloeg echter genadeloos toe en gaf zijn leger de opdracht om gericht te schieten. Sommige soldaten weigerde dit bevel te gehoorzamen. Deze eenheden vormde de basis van het Vrije Syrische Leger. Zeven jaar later is alles anders dan men in 2011 voor ogen had. Syrie is opgedeeld in drie stukken. In het westen en midden zit de Syrische Arabische Republiek, het regime van Assad. Die hebben sinds 2015 zich hersteld en terrein gewonnen, met name op Islamistische Staat. De Koerden en hun Volksbeschermingseenheden wisten zich te verenigen met Arabische, Assyrische en Turkmeense milities om de Syrische Democratische Strijdkrachten te vormen. In 2016 werd in hun gebied de Democratische Federatie van Noordelijk Syrië opgericht!

Het kapitalistische westen erkent die federatie echter niet. Nee, Europa en Amerika erkennen de Syrische Regering in Ballingschap. Deze regering wordt ook ondersteunt door Turkije, die hun gebruikt als stoottroepen in hun imperialistische veroveringstocht om de Democratische Federatie van Noordelijk Syrië te verwoesten. De Syrische Regering in Ballingschap is nooit een verenigde kracht geweest. Veel rebelse gebieden in Syrië staan daarnaast onder bestuur van radicaal islamistische groepen. Die willen een theocratie oprichten en voelen niets voor de democratie. Nu de Syrische Regering in Ballingschap de kant heeft gekozen van het Turkse imperialisme, is zij haar legitimiteit volledig kwijt. Ze zijn een marionet van Ankara geworden en dat is duidelijk zichtbaar. De zogenaamde ”legitieme overheid” die het westen erkent heeft, is verantwoordelijk voor de plunderingen in Afrin Stad. Hun soldaten gedragen zich als wilde beesten en roven alles weg wat de bevolking van deze regio ooit bezat. De NAVO zwijgt zoals gewoonlijk, omdat bondgenoot Turkije verantwoordelijk is voor het feit dat de Syrische rebellen massaal aan het plunderen zijn geslagen in Afrin!

Bashar Assad kan spelen op twee machtige bondgenoten. Rusland en Iran staan aan zij kant. Teheran steunt hem omdat Assad tot de sjiitische islam behoort en daarom al gehaat wordt door de soennitische oppositie. Rusland moet er niet aan denken dat na de val van Assad, Syrië opeens een pro-westerse regering krijgt. Dat wil Moskou voorkomen en dus moet Bashar Assad aan de macht blijven. Doordat de Syrische Regering in Ballingschap een marionet is van zowel Ankara als Washington DC, kan de regering van Assad spelen op anti-imperialistische gevoelens. De steun voor het Ba’ath regime is toegenomen nu Islamistische Staat bijna vernietigd is. Damascus richt zich vooral op de gebieden in bezit van de Syrische Regering in Ballingschap. Volgens de staatsmedia zijn alle tegenstanders van de regering meteen ”terroristen”, diezelfde logica hoor je ook in Turkije. Die noemt de YPG ”terroristisch” en voert sinds januari 2018 een veroveringsoorlog om alle Koerdische gebieden onder de vlag van hun marionetten te krijgen!

De raketaanvallen van Trump op Syrië zijn bedoeld om Assad te laten zien dat de Amerikanen bereid zijn om hem omver te werpen. We weten nog precies hoe fout dat afliep in Irak (2003) en Libië (2011). De Amerikaanse bemoeizucht in het Midden Oosten heeft alleen al in Irak voor meer dan 200.000 doden gezorgd. Revolutionair socialisten zijn fel tegen elke westerse interventie. Dit houdt niet in dat Rusland goed is. Poetin steunt Assad uit eigenbelang en is medeverantwoordelijk voor het feit dat de Turkse vlag nu wappert boven Afrin Stad. Als de Russen echt om Syrië gaven dan hadden ze voorkomen dat Erdogan een invasie kon doorvoeren. Maar Moskou en Ankara behoren tot dezelfde reactionaire soort en tolereren elkaar voorlopig. Het is daarom enorm contraproductief om Poetin te steunen omdat hij tegen Amerika is. Opnieuw is het de leer van de Koerdistan Arbeiders Partij (PKK) die voor democratische ontwikkelingen zorgt. Hoewel we veel vraagtekens kunnen zetten bij de anti-kapitalistische aard van de PKK en hun zusterorganisaties, is duidelijk dat wat de Syrische Koerden hebben opgebouwd veel progressiever en democratischer is dan wat Trump en Poetin steunen!

Wie winnen bij een potentiële invasie door het westen? De kapitalistische oorlogsindustrie. Het is deze machtige lobby die pleit voor oorlog. Zij hebben een machtige positie en krijgen veel aandacht door de kapitalistische media. In de kranten van de VS schrijven propagandisten dagelijks columns om een Amerikaanse aanval op Syrië te rechtvaardigen. Ook de Democratische Partij is bereid om een oorlog met Bashar Assad te steunen. Vooral Hillary Clinton staat erom bekend dat ze graag een interventie van de NAVO in Syrië ziet. Het was Donald Trump die in 2016 nog beweerde fel tegen de oorlogsmaniak Clinton te zijn. Wij revolutionair socialisten wisten wel beter en hadden meteen door dat Trump’s anti-oorlogstaal slechts een verkiezingsstunt was. Helaas waren miljoenen Amerikanen bereid om de populistische kapitalist te geloven. Zij stemde op hem en werden in 2017 al massief in de steek gelaten. Trump is geen president voor het volk, hij is geen man die de arbeiders beschermt tegen de klauwen van het kapitalisme. Donald Trump is de personificatie van het Amerikaanse imperialisme. Het is Trump die bommen gooit, Trump die oorlogstaal uitslaat, Trump die een oorlogsmaniak (John Bolton) aanstelt als Nationaal Veiligheidsadviseur!

John Bolton is een echte oorlogsmaniak. De mannelijke variant van Hillary Clinton kun je zeggen. Bolton werd aangesteld door George W. Bush als ambassadeur in de VN. Daar pleitte hij openlijk voor het omverwerpen van de regeringen van Noord Korea, Iran en Syrië. Dat daarbij miljoenen zouden kunnen sterven doet John Bolton niets. Hij is de spreekbuis van de oorlogsindustrie, die maken miljarden winsten door oorlogsmateriaal aan het Amerikaanse leger te verkopen. Bolton steunde de oorlog in Afghanistan en de invasie van Irak. Op de Amerikaanse televisie pleit hij ook voor een militaire aanval op Iran en is daarbij bereid om miljoenen levens op het spel te zetten. Hij is echter niet allen in het verspreiden van oorlogspropaganda. Ook de Democratische Partij is daartoe bereid, met Hillary Clinton voorop als (neo)liberaal boegbeeld van het Amerikaanse imperialisme. Clinton steunde oorlogen in Afghanistan en Irak, zij was het die voor westerse interventie pleitte in de eerste Libische burgeroorlog (2011). Dat Libië anno 2018 een verscheurd en armoedig land geworden is waar slavernij openlijk wordt beoefent, is helemaal de schuld van politici zoals Clinton!

Revolutionair socialisten eisen de volledig terugtrekking van alle buitenlandse troepen uit Syrië. Alle Amerikaanse, Russische, Turkse, Europese en Iranese soldaten moeten het land direct verlaten. Daarnaast moet alle steun worden ingetrokken aan de Syrische Regering in Ballingschap. Syrische arbeiders moeten niet vertrouwen op het kapitalistische westen of het imperialistische Rusland. Dat de Turkse regering vijandig tegenover hun staat is meer dan duidelijk. Erdogan wil alle kantons van noord Syrië vernietigen, omdat deze opgebouwd zijn volgens de confederale leer van de PKK. Directe democratie via kantons is een doorn in het oog van Turkse nationalisten en hun Arabische marionetten. Wij eisen een socialistische opbouw van Syrië waarin de arbeidersklasse de politieke en economische macht bezit. Buiten het land dient een massieve anti-oorlogsbeweging opgebouwd te worden, om zo de strijd aan te gaan tegen oorlogsmaniakken zoals Clinton, Trump en Bolton. Het kapitalisme biedt geen uitweg uit deze sektarische burgeroorlog. Alleen het socialisme verenigd alle arbeiders, ongeacht hun geloof of etniciteit!

 

Russia

Russische troepen staan aan de kant van het Ba’ath regime.

Martin Luther King: SOCIALISME IS NODIG

Het is een deel van het verhaal dat de kapitalistische media niet wil vermelden. Martin Luther King, de held van de Amerikaanse zwarte burgerrechtenbeweging, was een tegenstander van het kapitalisme. King zag heel duidelijk hoe het racisme gekoppeld was aan het economische systeem, hoe de grote bedrijven massief deden aan discriminatie en het in stand houden van het Apartheid stelsel in de VS. In 1968 werd het icoon vermoord net als Malcolm X, vier jaar eerder in 1964. Ondanks de dappere strijd van miljoenen Amerikanen is het racisme nog niet verslagen. Dankzij de rechtse politiek en racistische houding van politie en overheid, worden zwarte Amerikanen nog steeds als minder behandeld!

Dit jaar is het 50 jaar geleden dat Dr. Martin Luther King werd vermoord. Ondanks dat sommige leden van de liberale bourgeoisie beweren dat er gelijke rechten bestaan, is dat in realiteit een mythe. Zwarte Amerikanen krijgen hogere gevangenisstraffen dan witte Amerikanen, worden vaker vermoord door politie agenten en leven vaker in armoede dan witte Amerikanen.  Zwarte armoede is wel anders dan bijvoorbeeld de modale armoede in de VS. In veel zwarte arbeiderswijken is spraken van collectieve armoede, waar hele gezinnen onder de armoede grens leven. Dit is vooral zo in steden zoals Detroit in de staat Michigan. 81% van de stad Detroit is etnisch zwart en 32% van alle inwoners (dat zijn 192.000 mensen) leven van minder dan 11.000 euro per jaar!

Waarom is er na 50 jaar niets veranderd? Dat komt vooral omdat de heersende politieke en economische elite geen fuck geven om het lot van de arbeidersklasse. Vooral de zwarte arbeidersklasse wordt genegeerd door de rechtse politici uit Washington DC. In 2008 leek er even een lichtpunt te komen met de verkiezing van Barack Obama tot president van Amerika. Echter Obama bleek een neoliberaal en deed niets om de positie van zwarte arbeiders fundamenteel te veranderen. Het racisme groeide juist enorm onder Obama en zijn overheid deed er niets tegen. Dit resulteerde in de overwinning van de racist Donald  Trump, omdat veel Obama stemmers uit 2008 en 2012 niet gingen stemmen. Er was in 2016 slechts de keus tussen een racistische kapitalist en een neoliberale oorlogsmaniak, andere kandidaten zoals Jill Stein kregen geen media aandacht en worden altijd volledig genegeerd. Ondanks dat veel zwarten toch voor de oorlogsmaniak (Hillary Clinton) kozen, bleven bijna 1,2 miljoen Obama stemmers thuis!

Vaak stemmen zwarte Amerikanen op de (neoliberale) Democratische Partij. Veel prominente zwarte politici komen van de Democratische Partij. De radicaal rechtse Republikeinse Partij heeft wel een paar zwarte aanhangers, maar dat zijn vooral mensen die in de racistische leer van de witte racisten geloven, dat armoede vooral de schuld van de zwarte Amerikanen zelf is. Deze conservatieve zwarten zijn populair op Fox News, zeker omdat ze op televisie de leugen verspreiden dat de hoge werkloosheid en criminaliteit onder zwarte jongeren vooral de schuldig is van het gezin. Niet armoede, niet racisme, maar het onvermogen van de zwarte Amerikaan om een stabiel gezinsleven op te bouwen zou schuld zijn. Deze racistische mentaliteit hebben witte Amerikanen al honderden jaren geleden verzonnen, om de armoede onder Afro-Amerikanen te rechtvaardigen.

Al jaren is het een feit dat de Democratische Partij probeert om de stem van de Afro-Amerikaan te krijgen. In de tijd van Martin Luther King was dat nog niet het geval. Toen waren veel (witte) Democraten uiterst racistisch ingesteld. Het was de Democratische Partij in het zuiden van de VS, die het racisme van de oude confederatie (CSA 1861-1865) in leven hield. Pas na de jaren 70 en vooral de jaren 80 draaide de rollen om en werd de Republikeinse Partij de partij van conservatief-rechts en ook racistisch rechts in de VS. Revolutionair socialisten zeggen al jaren dat het fout is om puur op de Democraten te stemmen om de Republikeinen buiten schot te houden. Ook al heeft de Democratische Partij meer zwarte leden zegt dat niets. Economisch gezien is deze neoliberale partij niet zo verantwoordelijk voor de groeide ongelijkheid als de extreem rechtse conservatieve partij. Beidde partijen hebben bijgedragen aan het racistische klimaat!

Doctor King begreep dat socialisme noodzakelijk was. Het moet dapper geweest zijn om tot zo’n realisatie te komen, want socialisme werd meteen gelijk geschakeld met het stalinisme van Stalin. In de jaren 50 produceerde Hollywood de ene antisocialistische film na de andere. Deze propagandafilms moesten de Amerikanen doodsbang maken voor iedereen die het socialisme aanhing. De Rode Angst ging zelfs zo ver dat progressieve Amerikanen zwart gemaakt werden. Charlie Chaplin verliet Amerika en ging in ballingschap naar Zwitserland. Hij was slechts één van de vele prominenten wiens vrijheid ontnomen werd door de Rode Angst. Martin Luther King was in de ogen van de witte elite al een ”gevaarlijke communist” omdat hij zich fel uitsprak tegen het institutionele racisme van de zuidelijke staten. Door deze Apartheid konden veel zwarte Amerikanen ook niet stemmen. Hoewel dit illegaal was deden racistische ambtenaren enorm hun best om het voor zwarten heel moeilijk te maken om te gaan stemmen!

In 1965 begon King samen met zijn aanhangers aan een grote tocht van Selma naar Montgomery, de hoofdstad van de Staat Alabama. Op dat moment was George Wallace (een Democraat) de gouverneur en een overtuigde racist. Wallace gaf de opdracht aan zijn witte politie om hard op te treden. Met brut geweld vielen de racistische agenten de vreedzame demonstranten aan, met de bedoeling om via terreur een einde aan de tocht te maken. Ondanks het geweld van de politie en witte racisten wist Martin Luther King strijdvaardig te blijven. George Wallace kreeg te maken met protesten van de witte Amerikanen, die de kant van King kozen. De racist werd in het nauw gedreven en kreeg de opdracht van de federale regering om King’s demonstranten te beschermen!

Wallace weigerde om bescherming te bieden, dus besloot de president persoonlijk om 1.900 leden van de Nationale Garde in te zetten ter bescherming van Martin Luther King. Langs de weg stonden namelijk vaak racistische tegendemonstranten, aanhangers van George Wallace die maar al te graag geweld wouden gebruiken. Hun symbool was (en is nog steeds) de oorlogsvlag van de Geconfedereerde Staten van Amerika, aangenomen om het witte verzet tegen de burgerrechtenbeweging te symboliseren. Gouverneur Wallace steunde het racisme en de Apartheid in zijn staat. Op het parlementsgebouw in Montgomery wapperde tot nog diep in de jaren 70, de oorlogsvlag van de zuidelijke confederatie. Een symbool dat duidelijk maakte dat de racistische witte Amerikaan het voor het zeggen had in de Staat Alabama en niet de gelijkheidsidealen van Martin Luther King!

Die durfde echter openlijk om te pleiten voor democratisch socialisme. Slechts weinig zwarte leiders waren bereid om dat te doen, omdat ze graag de steun van de witte Amerikanen wouden hebben. Liberale families zoals de Kennedy’s waren bereid om de burgerrechtenbeweging te steunen, maar ze hadden natuurlijk niets met de idealen van het socialisme. De witte heersende klasse vond gelijke rechten leuk klinken, maar het moest bij mooie woorden blijven. Liberaal Amerika was namelijk net zo kapitalistisch ingesteld als de racisten in het zuiden. De strijd van de burgerrechtenbeweging leidde tot belangrijke hervormingen, maar niet tot fundamentele economische verandering. De voortzetting van het kapitalisme betekent dat veel zwarten in een nachtmerrie blijven leven.

Martin Luther King zei hierover:

”Je kan niet spreken over het oplossen van de economische problemen van de zwarten zonder te spreken over de miljarden dollars. Je kan niet spreken over het verdwijnen van de sloppenwijken zonder te zeggen dat de winsten uit de huizenmarkt weg moeten. Hiermee kom je op erg gevaarlijk terrein omdat je met bepaalde mensen te maken krijgt. Meer bepaald met de grote bedrijfsleiders. Dit betekent dat we ons in moeilijk water begeven, omdat we eigenlijk zeggen dat er iets verkeerd is met het kapitalisme. Er moet een betere verdeling van de rijkdom komen en misschien moet Amerika in de richting van democratisch socialisme gaan.”

Helaas werd het icoon van de burgerrechten beweging vermoord. Sommigen zeggen dat zijn moordenaar niet de echte dader is geweest. Ook een deel van de familie King gelooft dat James Earl Ray niet de man was die Martin Luther vermoord heeft. Een kogel maakte op 4 april 1968 een einde aan het leven van 39 jarige pastoor. Een man die ondanks alles toch bleef geloven in een wereld zonder racisme, zonder oorlog en vooral zonder kapitalisme. Deze Martin Luther King wil de kapitalistische media niet erkennen. Zij spelen slechts op zijn anti-racisme en strijd voor gelijke rechten. Dat hij poogde voor socialisme wordt niet verteld op de grote televisienetwerken. CNN, MSNBC en vooral het radicaal rechtse Fox News, houden het graag op de liberale Dr. Martin Luther King. Een icoon dat enkele en alleen het racisme bevocht. De echte Dr. King was meer dan alleen een tegenstander van Apartheid, hij was een socialist en een tegenstander van het kapitalisme!

 

MLK-DemSoc

SP steeds minder een alternatief

Ondanks het massieve verlies van de Socialistische Partij in Amsterdam, stapt de partij misschien opnieuw in een kapitalistisch college. Nu willen de gematigde socialisten gaan regeren met GroenLinks, PvdA en D66. Bij de gemeenteraadsverkiezingen verloor de SP massief in de hoofdstad, dit omdat ze deel waren van de burgerlijke politiek samen met de VVD en D66. Zowel de PvdA en SP verloren meer dan 50% van hun stemmers. Die gingen grotendeels naar GroenLinks, maar ook naar Bij1 (voormalig Artikel1) en DENK. Toch wil SP Amsterdam weer regeren met twee neoliberale partijen. Ze wordt dan een kleine partij binnen een coalitie van grote kapitalistische partijen en zullen opnieuw geen strijdbare oppositie kracht zijn tegen het neoliberalisme in Amsterdam!

Het is geen prettig feit, maar het wordt lastiger om een stemadvies te geven voor de SP. Dit komt omdat de partij zo verrechtst is dat we de Socialistische Partij nauwelijks nog kunnen zien als partij voor een socialistische maatschappij in Nederland. Ondanks dat in de statuten staat dat de SP voor zo’n maatschappij wil vechten, toont de realiteit iets anders. De gematigde socialisten zijn geen revolutionairen en hulpeloos verdwaald in het moeras van de sociaal democratie. Toch wil Lilian Marijnissen niet leren uit de nederlaag in Amsterdam en Arnhem. Daar waar de SP ”regeringsverantwoordelijkheid” droeg is ze afgestraft door de kiezer. Die zag de partij aan als deel van de burgerlijke politiek. Dit had voorkomen moeten worden door juist niet met rechts in zee te gaan!

Alle revolutionair socialistische groepen hebben de SP steeds opgeroepen om geen verantwoordelijkheid te nemen voor kapitalistisch beleid. De Internationale Socialisten, Socialistisch Alternatief en Socialistische Alternatieve Politiek wezen er terecht op dat de Socialistische Partij haar imago als linkse partij hierdoor kwijt raakt. Sinds 2010 is de SP aan het stagneren en wint geen landelijke verkiezingen meer. Er is nog een trouwe kern over, maar de meeste arbeiders zien de partij niet aan als HUN vertegenwoordigers in de politiek. Wij hebben altijd gezegd dat een socialistische partij een partij van de arbeiders moet zijn. Want de arbeidersklasse is de klasse die onder het socialisme de macht moet hebben. In onze kapitalistische samenleving zijn het de kapitalisten die bepalen wat er gebeurd. Zij hebben genoeg politieke vertegenwoordigers, van de radicaal rechtse PVV en FvD (neofascistisch) tot aan de neoliberale VVD, D66, PvdA en CDA. Ook GroenLinks steunt het kapitalisme en daarmee de bourgeoisie!

Een ding is duidelijk, de SP is deel van het systeem en wordt op straat nauwelijks meer gezien als partij van actie. Hoewel de partijleiding tot over hun oren vast zit in de sociaal democratisch wereld van compromissen sluiten met het kapitaal, zijn veel individuele SP leden nog wel bereid om te strijden. Het werkt echter demoraliserend als de SP in een gemeente aan de macht is samen met politiek rechts en dus kapitalistisch beleid voert (want geen enkele burgerlijke partij zal met de SP samenwerken op een anti-kapitalistisch programma). In Amsterdam zien je het verschil niet tussen VVD-D66 wethouders en die van de SP. Beidde dragen namelijk zakenkleding en lopen met een stropdas rond. De leden van de SP snappen niet hoe foutief het afloopt met linkse partijen die kapitalistische politiek gaan steunen, in naam van ”regeringsverantwoordelijkheid”!

Voor buiten-parlementair links is werk aan de winkel, zegt de krant De Socialist. Ze wijzen erop dat de zogenaamde linkse partijen in het parlement weinig aandacht schenken aan de dagelijkse problemen van de arbeider. Met name de groei van radicaal rechtse partijen toont aan dat verzet nodig is. Van de PvdA, GroenLinks en SP komt dat verzet niet. Kapitalistisch links blijft denken binnen de muren van de parlementaire monarchie en het kapitalistische systeem. Politiek links moet zich losbreken van het parlementaire systeem en een socialistisch alternatief opbouwen. Dat kan via de vakbonden, als men daar echter bereid is om te strijden. De neoliberale vijand is sterk en bezit niet alleen de media, de politiek en de bedrijven, ze beheersen ook wat menige arbeiders denken. Via extreemrechtse websites zoals De Dagelijkse Standaard, PowNed en GeenStijl worden racisme en discriminatie genormaliseerd. Alsof het normaal is om je moslim buurman te minachten, alsof het normaal is om op te roepen tot geweld tegen critici van Zwarte Piet.

Racisme en discriminatie zijn een probleem, met name niet-westerse Nederlanders ervaren dit racisme, de inheemse witte Nederlander echter niet. Mensen met een zwarte of islamistische achtergrond merken dat ze vaak gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt, huizenmarkt en in de samenleving als geheel. Witte Nederlanders beweren vaak dat er geen spraken is van racisme, zij kunnen het zich niet voorstellen hoe het is om op grond van je huidskleur of religie afgewezen te worden voor een baan of een hypotheek in het ”liberale” Koninkrijk der Nederlanden. Het stelselmatig ontkennen van racisme is onderdeel van de witte cultuur en vloeit voort uit het idee dat Europa zichzelf verheven heeft. Dat de westerse wereld zich ontdaan heeft van het oude racisme na 1945.

Terwijl vele ontkennen dat Zwarte Piet racistisch is, zijn rechtse personen er als de kippen bij om alle moslims neer te zetten als antisemieten. Dat veel moslims een hekel hebben aan joden is een feit. Dit antisemitisme wordt aangewakkerd door de misdaden van de terreurstaat Israël. Aan de andere kant is de moslimhaat juist gestegen door de misdaden van de Islamistische Staat. Daarom wijzen revolutionair socialisten zowel het antisemitisme als islamofobie af. Joden zijn niet verantwoordelijk voor wat Israël doet en moslims zijn niet schuldig aan de opkomst van IS!

Er is zoveel potentiaal voor de SP om een partij van de arbeiders te worden. Maar de partijleiding kiest daar niet voor. Net als de PvdA kiest de SP onder Lilian Marijnissen voor regeringsdeelname en het steunen van politiek in dienst van de bourgeoisie. Dit houdt in dat de SP deel wordt van het politieke systeem, deel van de machtsstructuren die voor ongelijkheid en neoliberalisme zorgen. Wij revolutionair socialisten zijn niet tegen samenwerking, maar wel tegen compromissen met politici die het kapitalisme ondersteunen en eisen dat politiek links dat ook doet. Wij willen geen kapitalisme, geen neoliberalisme, geen politiek in dienst van het grote geld en het bedrijfsleven. Revolutionair socialisten staan voor klassenstrijd en willen de heerschappij van de bourgeoisie vernietigen. Dat moet via een revolutie gebeuren onder leiding van een arbeiderspartij. De ”Sociaaldemocratische” Partij wil dat blijkbaar niet meer. Terwijl de SP ooit begon als een revolutionaire partij in 1972!

Voor de SP stemmer wordt het steeds minder aantrekkelijker om op de partij te stemmen. In Amsterdam en Arnhem hebben ze dat al duidelijk gemaakt. SP stemmers willen geen partij die deel is van de bestaande machtsstructuren. Ze willen geen SP wethouders die met politiek rechts in zee gaan. Socialisten met liberalen is verraad aan idealen is een gezegde. De PvdA heeft haar idealen al jaren geleden verraden, helaas leert de SP er niet van en loopt op precies dezelfde weg. Voor politiek rechts komt dit natuurlijk prachtig uit. Zij kunnen dan steeds aan de macht blijven, terwijl links verliest. Arbeiders zullen niet meer links stemmen en makkelijk te misleiden zijn met rechts populisme.

Het kan ook zijn dat grote delen van de arbeidersklasse niet eens meer gaan stemmen, wat ook goed is voor de neoliberale machthebbers. In oost Europa zien we wat kan gebeuren als het vertrouwen in de politiek enorm afneemt. Daar is het opkomstpercentage bij verkiezingen vaak niet hoger dan 50%. In Polen kwam net 50,9% stemmen in 2015. In Roemenië stemde slechts 39% in 2016 en maar 51% van de Bulgaren stemde in datzelfde jaar. Zo laag is het vertrouwen in de politiek, mede mogelijk gemaakt door sociaal democraten die samen met neoliberaal rechts voor corruptie, machtsmisbruik en massieve ongelijkheid hebben gezorgd in oost Europa!

 

1379796335

SP verliest massief in Amsterdam en Arnhem

In Amsterdam en Arnhem heeft de SP flink verloren. Waarom zullen de gematigde socialisten zich afvragen? Ze hebben toch ”regeringsverantwoordelijkheid” getoond en de boel ”menselijker en socialer” gemaakt? Blijkbaar zien de werkende mensen van de hoofdstad en de Gelderse stad dat niet zo. In Amsterdam en Arnhem zat de SP in het bestuur en regeerde samen met neoliberale partijen (VVD en D66). Revolutionair socialisten hebben coalities met rechtse partijen altijd afgewezen, omdat je nooit een links beleid kunt voeren met rechts. Compromissen sluiten betekend altijd dat een linkse partij haar imago verliest, zie de PvdA. GroenLinks heeft veel linkse stemmen gewonnen, maar zal die net zo snel weer verliezen. Want de partij van Jesse Klaver heeft al bewezen trouw te zijn aan dezelfde compromis logica als de PvdA en SP. Ook GroenLinks zal met rechts in zee gaan en bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen de linkse stemmer weer verliezen!

Moeten socialisten dan niet gaan regeren? Zeker, maar niet met partijen die het neoliberalisme trouw zijn. De SP is echter zo verrechtst in een sociaal democratische partij dat ze precies dezelfde fouten maken als de PvdA: Samenwerken met je vijand, compromissen sluiten met het kapitaal. Dat is waar revolutionair socialisten altijd fel tegen zijn. Wij weten wat er gebeurd met linkse partijen die met het kapitalisme in zee gaan. Noorwegen is een mooi voorbeeld, waar de Socialistische Linkse Partij (SV) ervoor koos om in een kapitalistische regering te stappen. Het rechtse beleid dat de SV moest goedpraten viel enorm verkeerd bij haar electoraat!

Van 12,5% in 2001 naar 4,1% in 2011. De Noorse socialisten leden in tien jaar het ene verlies na het andere, puur omdat ze twee keer voor regeringsdeelname kozen en niet voor strijd tegen het Noorse kapitalisme. In de gemeentes Amsterdam en Arnhem heeft de SP het zelfde ervaren als de SV, waar Jan Marijnissen in 2007 zo trots op was. Dat een strijdvaardig icoon zoals Marijnissen al tien jaar geleden pleitte voor regeringsdeelname, toont hoe ver de SP is afgestapt van het socialistische pad. Daan Monjé (oprichter van de Socialistische Partij) zou zich in zijn graf omdraaien!

”Meebesturen in Amsterdam zou politieke zelfmoord zijn voor de SP en het zou leiden tot demoralisatie bij de aanhang van de SP. Wij roepen jullie dringend op om niet met rechtse partijen in zee te gaan. Stop de onderhandelingen met D66 en de VVD! Kies voor een linkse politiek en voor linkse samenwerking, in de gemeenteraad, maar vooral daarbuiten”

Internationale Socialisten – 30 mei 2014

Dit schreven de Internationale Socialisten in 2014, toen de onderhandelingen tussen VVD, D66 en SP in Amsterdam aan de gang waren. Terecht waarschuwde de trotskisten dat de SP aan politieke zelfmoord zou doen en aanhang kon verliezen. Vier jaar laten kregen ze gelijk. De Socialistische Partij verloor bijna 50% van haar stemmers in de hoofdstad. Het gemeente akkoord had verworpen moeten worden door de SP leden, maar dat gebeurde niet. Dat komt omdat de leden niet revolutionair denken en blijkbaar de druk van de (kapitalistische) media voelen. Die eisen namelijk compromissen en hebben de SP in het verleden al beschuldigd van zwakheid, omdat ze geen ”regeringsverantwoordelijkheid” toonde. Nu de SP dit wel getoond heeft is ze afgestraft, maar dat vindt het kapitalisme niet erg, eerder prachtig!

Dat de SP en haar leden moedwillig voor regeringsverantwoordelijkheid kozen met neoliberale partijen, resulteert nu in het keiharde feit dat de linkse stemmer geen vertrouwen meer heeft in de Socialistische Partij. Als GroenLinks straks ook met rechts in zee gaat dan zal er maar één winner zijn en dat is politiek rechts. Want die zullen via hun populistische vleugel (Wilders en Baudet) beweren dat politiek links niet te vertrouwen is, veel arbeiders gaan dit geloven. Want sociaal democratisch denken leidt tot demoralisatie en het verlies van vertrouwen onder de arbeidersklasse. Alleen revolutionair socialisme kan de SP nu nog doen groeien. Als de partij op deze koers blijft dan zal ze eindigen als de Partij van de Arbeid. Dit moet voorkomen worden en daarom roept Revolutionair Socialistische Media op om vooral te leren uit dit verlies!

Lilian Marijnissen heeft echter niet een revolutionair socialistisch imago. Ze is populistisch en mixt dit met sociaal democratisch denken. De SP als partij laat weinig ruimte voor revolutionair socialisten om zich te organiseren. Trotskisten zijn al buitengesloten omdat hun socialistische opvattingen blijkbaar niet passen bij een socialistische partij. De SP vindt ook weinig aanhang bij niet-westerse arbeiders. Vermoedelijk omdat de partij te wit is en nauwelijks iets wil doen aan de strijd tegen racisme, discriminatie en het bevechten van radicaal rechts (PVV & FvD). Wij denken dat dit komt omdat de SP weet dat haar electoraat erg vatbaar is voor populistische retoriek. De strijd tegen Zwarte Piet en de restanten van het kolonialisme wordt massaal afgekeurd door de witte meerderheid. Socialisten moeten echter juist strijden tegen elke vorm van racisme. Dat betekent dat je soms tegen de stroom moet invaren. Maar dat durft de SP niet uit vrees om stemmers te verliezen. Nu heeft de partij die al verloren, juist omdat ze geen strijdbaar socialistisch alternatief presenteerde!

We sluiten dit bericht af met twee citaten. Van de Internationale Socialisten en vroegere Socialistiese Partij uit 1987!

Als de SP echt verantwoordelijkheid wil nemen voor de bevolking van Amsterdam, dan moet ze niet in zee gaan met neoliberale partijen, maar met huurders, studenten, zorgwerkers, vakbondsleden, en met andere linkse mensen en organisaties actie voeren tegen alle verslechteringen en voor sociale oplossingen van de crisis. Op basis van deze beweging kan de SP stevig oppositie voeren in de raad.

Internationale Socialisten

Het politieke systeem dat wij nu in Nederland hebben, de parlementaire demokratie, is het meest demokratiese systeem binnen het kapitalisme. Maar de maatschappij zal er nooit grondig door worden veranderd. Het parlement heeft er nòch de macht, nòch de mogelijkheden toe. Echte veranderingen in de politiek voltrekken zich als gevolg van wijzigingen in de machtsverhoudingen zoals die in de maatschappij bestaan.

Stuk uit de beginselen van de Socialistiese Partij van 1987

Knokken lukt niet als je met rechts samenwerkt.