Superrijken weer rijker

Iedereen weet het, maar niemand denkt er iets tegen te kunnen doen. De superrijken zijn opnieuw 434 miljard dollars rijker geworden sinds het begin van 2020. Deze vreselijke onrechtvaardigheid is geen uitschieter, het is een logische conclusie van een systeem dat alleen bestaat voor een minderheid. De meeste mensen zien dat ook in, alleen door een berg aan kapitalistische propaganda en indoctrinatie, gelooft men niet dat er een alternatief is. Het socialisme is door stalinistisch en sociaaldemocratisch verraad volledig foutief in de hoofden van mensen geplaatst. Met de SP die alleen pleit voor meer overheid en de PvdA/GroenLinks die maar al te graag hun principes overboord werpen, is (gevestigd) politiek links in Nederland geen socialistisch alternatief. 

Jeff Bezos is de eigenaar van Amazon, de grootste online winkel van de wereld. Bezos is de rijkste man op aarde en is miljarden rijker geworden sinds het begin van de Covid-19 crisis. Dit komt omdat vele nu thuis werken en dus meer online kopen. Amazon doet dus goede zaken en het geld stroomt binnen. Echter de arbeiders van Amazon verdienen er niets bij. Het extra risicoloon dat Amazon had ingesteld aan het begin van de Covid-19 crisis wil Jeff Bezos nu weer afschaffen, dit terwijl het virus nog lang niet verslagen is in Amerika. Terwijl de grootste kapitalistische uitbuiter op aarde rijker en rijker wordt, ontneemt hij zijn arbeiders hun risicoloon en dwingt ze om weer voor ”normaal” loon te werken.

Facebook doet het ook goed. Mark Zuckerberg is 25 miljard Amerikaanse dollars rijker geworden. Dit terwijl bijna 1/3 van alle Amerikanen hun inkomen ziet verdwijnen. Er staan al genoeg mensen in de rij voor gratis voedsel. Amerikanen kennen allemaal de foto’s uit 1930, toen veel arbeiders ook in de rij moesten staan voor eten. Dit beeld werd de kapitalistische media afgeschilderd als ”verleden tijd”. Niemand zou in het ”rijke Amerika” nog in de rij moeten staan voor voedsel was hun propaganda. Echter 2020 laat zien dat dit weer realiteit is. 90 jaar na de grote economische crisis zorgt Covid-19 ervoor dat laagloon arbeiders opnieuw in de rij moeten. We praten hier over zeker 40% van alle inwoners van de Verenigde Staten van Amerika!

Elk jaar is het hetzelfde nieuws. Het eerste artikel op Revolutionair Socialistische Media van 18 januari 2016 zei: ”62 superrijken hebben meer geld dan 50% van de planeet”. Dat was vier jaar geleden. Ondertussen bezit minder dan 42 superrijken meer geld dan 50% van de planeet, althans dat was in 2018. Als we nu zouden gaan kijken is het best mogelijk dat minder dan 30 mensen meer dan 50% al het geld op deze aarde bezit. Het kapitalistische systeem veroorzaakt deze enorme ongelijkheid. Wij revolutionair socialisten roepen daarom op om voor een nieuw systeem te vechten. Een systeem waarbij de financiële rijkdom niet in bezit van een kleine minderheid is. Een democratisch systeem waarbij niet een bureaucratische staat nog een kleine klasse van bezitters alle bepaalt en bezit.

Waarom groeit deze enorme ongelijkheid? Vooral omdat de politiek dat toelaat. Neoliberale regeringen staan in dienst van personen zoals Jeff Bezos en Mark Zuckerberg. Ze verlagen de vennootschapsbelasting en de inkomstenbelasting voor de rijken, die in de afgelopen 30 jaar enorm verlaagd is. Dit terwijl voor de werkende klasse de lasten via prijsstijgingen en loonstagnatie alleen maar is toegenomen. Ondersteund worden neoliberale regeringen door verraderlijke sociaaldemocraten, die beweren nog links te zijn. In hun propaganda kraaien deze klassenverraders van alles, maar zodra ze met politiek rechts een regering vormen is het meteen ”zaken boven alles”.

Links van de sociaaldemocratie staan ex-stalinisten, die tegenwoordig meer gematigde socialisten zijn dan revolutionaire marxisten. Ex-stalinisten zoals de Socialistische Partij in Nederland of DIE LINKE in Duitsland hebben zich ontdaan van hun marxistische ideologie en pogen tegenwoordig niet voor een socialistisch alternatief. Natuurlijk moet wel vermeld worden dat er een groot verschil is onderling. De Nederlandse SP is een brave burgerlijke partij, terwijl DIE LINKE verdeeld is tussen een burgerlijke vleugel (ex-stalinisten) en een revolutionaire vleugel (ondersteunt door Socialistisch Alternatief – ISA Duitsland) van met name jonge leden. Die maken echter een minderheid uit, hierdoor is DIE LINKE vooral nog een partij die niet openlijk pleit voor het socialisme.

Doordat gevestigd links niet pleit voor het socialisme, staat politiek links wereldwijd zwak. Linkse politici durven maar niet te breken met het kapitalistische systeem en blijven te vaak braaf binnen de bestaande machtsstructuren. We zagen dat met Alexis Tsipras in Griekenland (2015-2019). Doordat Tsipras niet wou breken met het kapitalisme verloor zijn partij de verkiezingen. Nu heerst politiek rechts in Griekenland en speelt een vreselijk spel met het leven van vluchtelingen, die opgejaagd en wreed gedeporteerd worden. Het asociale beleid van de huidige Griekse regering is allemaal mogelijk omdat Tsipras weigerde het socialisme te realiseren in 2015. Dat maar 57.91% kwam stemmen bij de laatste verkiezingen zegt genoeg over het vertrouwen in de Helleense Democratie.

Veel arbeiders zullen moeten accepteren dat ze aan de verliezende hand zijn omtrent de Covid-19 crisis. Regeringen zullen hun niet helpen, maar wel miljarden aan belastinggeld uitgeven om grote bedrijven te redden. Extreemrechts zal de woede aanwakkeren door minderheden de schuld te geven. Dat neofascistische partijen zoals de PVV en FvD keihard stemmen voor neoliberaal beleid wordt natuurlijk niet verteld. Belangrijk is om de strijd aan te gaan. Daarom steunt Socialistisch Alternatief – ISA Nederland, de campagne VOOR 14 van de FNV. Die is opgezet omdat iedereen een leefbaar minimumloon hoort te verdienen en dat kan alleen met 14 euro per uur. Natuurlijk zal de kapitalistische propaganda meteen zeggen dat dit allemaal te ”duur” is. Voor hun is alles te duur, daarom is strijd, solidariteit en uiteindelijk socialisme nodig!

foto3

Na de crisis zullen bezuinigingen komen, want onze overheid heeft ”weer” te veel geld uitgegeven. Politiek rechts zal eisen dat men het geld van de arbeidersklasse haalt en niet het bedrijfsleven. Gevestigd links zal niet durven te knokken en dus zal na de crisis een nieuwe neoliberale regering de lasten bij de werkende klasse leggen. Dit is wat wij afwijzen. Er moet verzet komen en dat mag niet beperkt blijven tot meer regels/meer overheid. De overheid is niet de oplossing, maar deel van het probleem. Of nu Mark Rutte of iemand anders de regering leidt, de Nederlandse staat is niet neutraal en zal altijd de belangen van het bedrijfsleven boven die van arbeiders stellen. Dat laat de geschiedenis keer op keer zien.

De superrijken worden weer rijker. Daarom mogen arbeiders ook wel wat krijgen. 14 euro per uur minimumloon is een goed begin. Echter we kunnen niet vertrouwen dat deze regering ons 14 euro per uur minimumloon gaat geven. Daarom moet de regering van Mark Rutte weg. Ze dient vervangen te worden door een regering die wel bereid is om naar de wensen van werkende mensen te luisteren. Helaas kunnen we niet op gevestigd links rekenen. Hoewel GroenLinks het goed doet in de peilingen zal deze partij geen links beleid voeren. Links in Nederland heeft niet de meerderheid van de werkende klasse achter zich, omdat vele niet geloven dat politiek links hun goed doet. Daar zorgt de kapitalistische media wel voor en het verraad van de sociaaldemocratie heeft politiek links een nare bijsmaak gegeven.

Terwijl werkenden ontslagen worden, krijgen bedrijven veel subsidies van de staat. We zagen het al 13 jaar geleden bij de economische crisis van 2007-2008. Ook toen verdwenen miljarden aan belastinggeld in de zakken van grote bedrijven. Socialistisch Alternatief in Nederland merkt op:

En dan zijn er nog bedrijven die van de coronacrisis misbruik maken om de lonen te verlagen. De Britse verzekeringsreus Aon vroeg zijn personeel in Nederland om 20% van het brutosalaris in te leveren. En dat terwijl het nu nog goed gaat met de verzekeringsmakelaar. Thermo Fisher Scientific vraagt de best betaalde schalen in Nederland drie maanden 5% tot 15% in te leveren. De rest van de circa tweeduizend werknemers wordt verzocht zesenhalve dag onbetaald verlof op te nemen, een salarisverlaging van zo’n 3%. Aon en Thermo Fisher boekten in het eerste kwartaal echter nog flinke winsten.

Socialistisch Alternatief – ISA Nederland

Het is meer dan logisch dat grote bedrijven zich verrijken. Het is de aard van het kapitalistische systeem. Uitbuiting van arbeiders om de bezittende klasse nog rijker te maken. Jeff Bezos en Mark Zuckerberg laten zien hoe onrechtvaardig dit systeem is. Ze verdienen geen miljarden aan eigen vermogen. Ze hebben niet ”hard” gewerkt voor dat geld zoals rechtse types vaak beweren. Er werken 750.000 mensen bij Amazon en 44.942 bij Facebook. Deze mensen zorgen voor de miljarden die Jeff Bezos en Mark Zuckerberg zichzelf toe eigenen. Het kapitalisme geeft hun dat recht, wij verwerpen dat. Socialisme zorgt ervoor dat de miljarden van bedrijven toebehoren aan de gemeenschap en democratisch gebruikt zullen worden. Natuurlijk zullen Bezos en Zuckerberg nooit die miljarden opmaken. Ze sterven ooit en dan gaat het geld naar hun kinderen en zo verder. Nazaten die nooit iets met de oprichting van Amazon en Facebook te maken hebben en toch tot de klasse van kapitalisten behoren door BEZIT!

 

Jeff Bezos naast een andere kapitalistische uitbuiter, de kroonprins van de Saoedische absolute monarchie!

De helden van de coronacrisis verdienen een heldensalaris!

Minimumloon omhoog

naar 14 euro per uur!

Tijdens de coronacrisis blijkt duidelijk wie de maatschappij draaiende houden. Niet zogenaamde ‘werkgevers’, de aandeelhouders of de managers, maar de gewone werkenden, in de distributie, de supermarkten, de zorg, bij de schoonmaak, de vuilnisophaaldiensten…. En soms riskeren ze daarbij hun eigen leven. Maar juist deze cruciale werkenden hebben de laagste salarissen. Dit is schandalig en moet veranderen! Daarom steunt Socialistisch Alternatief de campagne van de FNV voor een minimumloon van 14 euro per uur (www.voor14.nl) en roept iedereen op, dat ook te doen.

Een pamflet van Socialistisch Alternatief – ISA Nederland.

SA pamflet

Over ”Maring”

Op 13 april 1942 werden enkele dappere socialisten door de Duitse bezetter vermoord. Onder hen was Henk Sneevliet (‘’Maring’’) een overtuigde revolutionair socialist en medeoprichter van het Marx-Lenin-Luxemburg Front (MLL-Front). Deze verzetsbeweging was de illegale voortzetting van de Revolutionair Socialistische Arbeiders Partij (RSAP). Anders dan veel Nederlandse politieke partijen had de RSAP zich al voorbereid op een mogelijke illegaliteit. Op 14 mei 1940 werd de RSAP opgeheven en kwam het MLL-Front in bestaan. Henk Sneevliet en zijn kameraden waren dus al veel eerder begonnen met hun verzetswerk dan menige politieke groeperingen. Helaas werden ze in april 1942 verraden, opgepakt en doodgeschoten. Ze stierven als helden van de Nederlandse arbeidersklasse.

De naam ”Maring” kent geen Nederlander. Dat is omdat het een schuilnaam was van een westerling genaamd Henk Sneevliet, een medeoprichter van de Communistische Partij van China. Deze communistische partij is echter totaal niet te vergelijken met de huidige Chinese ”Communistische” Partij (CCP). De partij die Sneevliet hielp oprichten in 1921 was gebaseerd op het revolutionair socialisme en niet het staatskapitalisme van Xi Jinping. Henk Sneevliet zou absoluut geen aanhanger van Xi geweest zijn, laat staan Mao Zedong. Het is daarom des te ironischer dat een nationalistische partij (de CCP) misbruik maakt van een man die zich 100% tegen de huidige dictator van China zou keren.

Er wordt wel eens gezegd dat Sneevliet een aanhanger van Trotski was. Het klopt dat hij uit de CPH (de latere CPN) stapte vanwege diens steun voor Trotski. Maar er waren ook duidelijke meningsverschillen tussen de verbannen Sovjet revolutionair en de Nederlander. Sneevliet was zo fel anti-Stalin dat hij weigerde om de Sovjet-Unie in elk opzicht te steunen. Zelfs toen Hitler de USSR aanviel in juni 1941 weigerde Sneevliet om steun te geven aan de Sovjets. In zijn ogen was de strijd tussen Hitler en Stalin een oorlog tussen twee imperialistische grootmachten. Trotski vond dat revolutionair socialisten de Sovjet-Unie dienden te steunen tegen agressie van imperialistische landen.

In Spanje botste Sneevliet ook met Trotski. Die was namelijk kritisch over de positie van de Spaanse Arbeiders Partij van de Marxistische Eenheid (POUM). Deze POUM was aanvankelijk tegen het zogenaamde Volksfront tussen sociaaldemocraten en stalinistische communisten. Door de Spaanse burgeroorlog koos de leiding van de POUM ervoor om toch deel te worden van het Volksfront. Trotski bekritiseerde dit fel, maar Sneevliet stond pal achter de keus om deel te worden van de Spaanse republikeinse regering. Het niet doortrekken van de revolutie door de krachten van het Volksfront maakten dat de reactionaire krachten rond Franco het uiteindelijk konden halen.

Voor de Eerste Wereldoorlog was Sneevliet al een overtuigde revolutionaire sociaaldemocraat, een term die alle socialisten gebruikten voor de Russische revolutie. Zo was hij al op jonge leeftijd betrokken bij een wilde spoorwegstaking. In 1913 vertrok hij naar Indonesië, toen nog een kolonie van Nederland. Daar hielp Sneevliet bij de oprichting van de Indische Sociaal Democratische Vereniging. Later zou deze groepering de naam Communistische Partij van Indonesië (PKI) aannemen. Sneevliet stond aan de wieg van zowel de communistische partijen in Nederland, Indonesië en China. Hij vertegenwoordigde de Indonesische communisten tijdens het Congres van de Communistische Internationale in 1921.

Natuurlijk was het ”democratische” Nederland niet blij met de revolutionaire politiek van Henk Sneevliet in ‘HUN’ Indonesië. Zo werd de Indische Sociaal Democratische Vereniging verboden en Sneevliet moest terugkeren naar Nederland. De handelingen van Sneevliet brachten hem aanzien in Sovjet Rusland. Vladimir Lenin gaf de Nederlander de taak om de communistische partij in China op te bouwen. Daarom ging hij naar het oosten en werkte onder de schuilnaam ”Maring” mee aan de oprichting van de Communistische Partij van China.

Sneevliet vond dat de Chinese communisten samen moesten werken met de nationalistische partij. Die was in 1921 nog links-nationalistisch, in tegenstelling tot wat later zou gebeuren nadat de rechtse Chiang-Kai-Shek leider van de nationalisten werd. Henk Sneevliet sprak goed over Sun Yat-sen, oprichter van de Chinese Nationalistische Partij en bewonderaar van Lenin. Drie jaar later keerde Sneevliet terug naar Nederland en werd lid van de partijleiding der Communistische Partij van Holland in 1925. Lang zou hij niet in leiding zitten. Zijn slechte relatie met Stalin gezinde partijleiders zorgde ervoor dat Sneevliet twee jaar later uit de CPH stapte.

De Revolutionair Socialistische Partij (RSP) werd de partij van anti-stalinistische socialisten. Henk Sneevliet bood een derde weg tussen de reformistische SDAP en stalinistische CPH (CPN). In 1933 kwam Sneevliet in de Tweede Kamer voor de RSP. Het waren vier jaar van isolement, want liberalen, sociaaldemocraten, conservatieven en stalinisten hadden een enorme hekel aan de overtuigde tegenstander van het Nederlandse kolonialisme, imperialisme, kapitalisme en stalinisme. Sneevliet werd niet herkozen in 1937, maar kwam wel in de gemeenteraad van Amsterdam. Hij en de RSP (na 1935 de RSAP) werkten hard aan het antifascistische bewustzijn, ze kregen echter marginaal steun van de grotere linkse partijen.

Op het gebied van vakbondswerk steunde Sneevliet het Nationaal Arbeids-Secretariaat (NAS). Hij weigerde om samen te werken met het grotere Nederlands Verbond van Vakverenigingen (NVV). Dit kwam voort uit zijn afkeer van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij (SDAP) en diens reformistische houding. Ook had de SDAP samen met het NVV zich negatief uitgesproken over radicale stakingen. Zij poogde compromissen te sluiten met de bezittende klasse via onderhandelingen. Sneevliet’s weigering in het NVV om te werken resulteerde in de marginalisatie van het NAS. Want de meeste arbeiders sloten zich in de jaren 30 aan bij het Nederlands Verbond van Vakverenigingen. Met ongeveer 10.000 leden stond het NAS behoorlijk zwakker tegenover de 250.000 van de NVV in 1930.

Toen de Duitsers begonnen aan hun invasie van het westen, was de RSAP klaar voor de illegaliteit. Sinds eind jaren 30 had de partij een mogelijk verbod verwacht. Dit omdat ze bekend was met de ondemocratische politiek van de Nederlandse bezetter in Indonesië. Daarnaast had ze totaal geen illusies in de Nederlandse burgerlijke democratie. Al op 14 mei 1940 verklaarde het partijbestuur van de Revolutionair Socialistische Arbeiders Partij dat ze ontbonden waren. Dit was lang voordat de Duitse bezetter de andere politieke partijen zou verbieden. Het Marx-Lenin-Luxemburg Front werd de illegale voortzetting van de RSAP.

Anders dan veel verzetsbewegingen zag het MLL-Front niet alle Duitsers aan als slecht. Zo probeerde men in contact te komen met Duitse soldaten die tegen de oorlog waren. Helaas werd Sneevliet in april 1942 verraden op zijn onderduikadres. Hij en de gehele leiding van het Marx-Lenin-Luxemburg Front werden voor het Duitse oppergerecht gebracht. Ze hadden natuurlijk geen illusies en wisten dat ze geëxecuteerd zouden worden. Volgens een getuige zongen de leiders van het MLL-Front vlak voordat ze naar het bos in Leusden gebracht werden De Internationale, het strijdlied der arbeidersklasse. Henk Sneevliet ”Maring” werd op 13 april 1942 doodgeschoten.

Na de executie van hun leiders viel het Marx-Lenin-Luxemburg Front uit elkaar. Het Comité van Revolutionaire Marxisten en de Communistenbond Spartacus waren min of meer de voortzetting van het MLL-Front. Uit het Comité van Revolutionaire Marxisten kwam in 1945 de Revolutionair Communistische Partij, die al in 1952 weer opgeheven werd. Revolutionair socialisten gingen hierna werken binnen de Partij van de Arbeid. Tegenwoordig zijn ze niet meer actief binnen deze voormalige sociaaldemocratische partij. Het volledig opzijzetten van socialisme en de klassieke sociaaldemocratie om plaats te maken voor een volledige acceptatie van het kapitalisme, leidde immers tot een leegloop van de vroegere actieve arbeidersbasis.

De Communistische Partij van China won de Chinese burgeroorlog in 1949. Onder leiding van Mao Zedong versloeg ze de nationalisten van Chiang-Kai-Shek. Echter de Chinese communisten waren niet van plan om het socialisme te realiseren. Mao keek naar Stalin als zijn voorbeeld en niet naar Lenin. China werd een totalitaire volksrepubliek op stalinistische principes gemixt met Mao’s eigen leer, het maoïsme. Die leer zou na 1980 weer opzij gezet worden door Deng Xiaoping, een partijleider die bereid was om elementen van het kapitalisme toe te laten.

In Indonesië werd de communistische partij (PKI) een massapartij met meer dan drie miljoen leden in de jaren 60. Echter de Indonesische partij was door het stalinisme totaal niet revolutionair ingesteld. Ze steunde kritiekloos het bewind van president Sukarno. In maart 1966 beweerde het anticommunistische leger dat de PKI achter een complot zat om de macht te grijpen. Generaal Suharto voerde een staatsgreep uit en plaatste Sukarno onder huisarrest. 500.000 leden en sympathisanten van de PKI werden vermoord door het Indonesische leger. Nog steeds is de Communistische Partij van Indonesië verboden in het ”democratische” Indonesië.

Henk Sneevliet is anno 2020 vergeten door bijna iedereen. Alleen in China staat hij als medeoprichter van de CCP naast Mao Zedong. Hoewel de Chinese staat hem vereert, zullen ze natuurlijk niet vertellen wat Sneevliet echt dacht van Stalin en bijgevolg ook van Mao. Ze zullen niet vertellen dat hij een felle anti-stalinist was, een tegenstander van de eenpartijstaat en de dictatuur van een partijbureaucratie. Henk Sneevliet ”Maring” zou anno 2020 aan de kant van de onderdrukte arbeidersklasse staan. Hun oproepen tot revolutie tegen de partij die hij in 1921 mee hielp oprichten. Want dat was ”Maring”, een revolutionair socialist en daarmee een doodsvijand van de huidige CCP dictatuur!

Elk jaar op of rond de 13 april herdenkt het Sneevliet Herdenkingscomité de gedode revolutionair socialisten van de RSAP en het MLLF, ze doen dit sinds 1954. Ook is er een monument ter eren van Henk Sneevliet, Ab Menist, Willem Dolleman, Jan Edel, Cor Gerritsen, Jan Koeslag, Johan Roebers, Jan Schriefer, Rein Witteveen en Aaldert IJmkers. Het belangrijkst doel van het Sneevliet Herdenkingscomité blijft elk jaar hetzelfde: Herdenken en bewust te blijven van hun strijd voor socialisme en vrijheid.

 

Sneevliet

1 Mei moet vrije dag zijn

In vergelijk met veel landen is 1 Mei geen vrije dag in Nederland. De Dag van de Arbeid is door kapitalistische regeringen natuurlijk niet uitgeroepen tot een feestdag voor arbeiders. Hoewel gevestigd links wel kraait over ”eerlijkheid en solidariteit” heeft de Partij van de Arbeid nooit enige moeite gedaan, om de eerste mei uit te roepen tot een vrije dag toen ze in regeringen zaten. Dat is logisch omdat zowel de PvdA als GroenLinks niet willen dat arbeiders zich verenigen om voor het socialisme te vechten. Zelfs de gematigde SP praat niet over een socialistisch alternatief en zit vast in de acceptatie van de bestaande kapitalistische machtsstructuren. Revolutionair socialisten van Socialistisch Alternatief roepen daarom op om de 1 Mei uit te roepen tot een vrije dag voor alle werkenden!

Nu de PvdA niet meer in de regering zit wil ze opeens weer linkse standpunten verdedigen. De partij wil zelfs een minimumloon van 10 euro per uur. Dat is te weinig, arbeiders moeten minimaal 15 euro per uur krijgen. Zover willen de rechtse sociaal democraten niet gaan. Ze willen natuurlijk de bezittende klasse ten goeden komen en die niet op lasten met een eerlijk minimumloon. Dus houdt de brave PvdA het op 10 euro per uur minimum. Ondertussen is er een campagne voor 14 euro minimumloon. Dat is een goed begin, ook al is het één euro minder. De campagne: VOOR 14, is door de FNV ingezet. Het is alleen wel de vraag of de gematigde vakbondsleiding bereid is om hard ervoor te knokken!

VOOR 14 schrijft:

Terwijl de winsten en de welvaart jaar na jaar stijgen, ziet een grote groep Nederlanders daar niets of weinig van terug. Het aantal werkende armen is fors gestegen en 1 op de 9 kinderen groeit op in armoede. De campagne Voor 14 bouwt aan een beweging in de armste wijken van Nederland. Ook in Den Haag moeten ze wakker worden en merken dat Nederland het niet langer pikt dat een grote groep Nederlanders buitenspel wordt gezet. Politiek en werkgevers moeten naar de mensen luisteren en hen geven waar ze recht op hebben; een fatsoenlijk en leefbaar salaris of (AOW-) uitkering.

FNV: Minimumloon kan en moet hoger!

Het is natuurlijk een kwestie van politieke wil. Want de bezittende klasse gaat echt niet pleiten voor 14 euro per uur minimumloon. Dit omdat de kapitalisten zo min mogelijk geld willen uitgeven aan hun arbeiders. Gezien de aard van het systeem is dat logisch, daarom moeten werkenden deze eisen hard op tafel leggen. Het beste zou natuurlijk zijn als politiek links zich hiervoor inzet. De SP wil al langer een hoger minimumloon. Echter ze hebben zich nog niet duidelijk ingezet VOOR 14. GroenLinks is ook niet duidelijk over 14 euro per uur minimumloon. PvdA gaat niet verder dan 10 euro per uur!

Op de eerste mei van jaar 2020 heeft Internationaal Socialistisch Alternatief (ISA) een duidelijke boodschap voor de werkende klasse. Op de website van Socialistisch Alternatief is deze volledig te lezen. Revolutionair Socialistische Media laat hier een stukje lezen met een link naar het volledige artikel.

Maar de strijd om de economie fundamenteel te veranderen en een nieuwe samenleving te creëren, moet worden georganiseerd. We hebben strijdbare vakbonden nodig. We hebben mobilisaties nodig om de aanvallen van de bazen op de werkplekken, universiteiten en scholen en woonwijken tegen te gaan. We moeten vechten voor alles wat nodig is om ons leven te verbeteren. De kapitalisten zullen niet zomaar opgeven. Ze zijn ongelooflijk georganiseerd als het gaat om de verdediging van hun belangen. We moeten ons dus nog beter organiseren, in strijdbare vakbonden en massale arbeiderspartijen die gewapend zijn met een socialistisch programma en een socialistische strategie, verbonden met dergelijke organisaties in andere landen, zodat we voor eens en altijd een einde kunnen maken aan de verschrikkingen van het kapitalisme.

Verklaring ISA voor 1 Mei

gear_and_fist_emblem_by_party9999999_da0qthjProletariërs aller landen, verenigt U!

Helden verdienen geen loof van Mark Rutte

De kapitalistische media kraait de propaganda van de neoliberale regering maar al te hard na. Mark Rutte en zijn bende hebben grote woorden over onze helden, mannen en vrouwen die in supermarkten werken tijdens de Covid-19 crisis. Deze helden moeten inderdaad vereerd worden, maar ze verdienen die niet van de politiek. Want diezelfde politiek heeft het mogelijk gemaakt dat supermarkt kapitalisten veel van hun arbeiders inkopen voor minimumjeugdloon. Wordt je te oud is het meteen ontslag, want na je 21ste moet de baas volwassen minimumloon betalen en dat is precies wat supermarkten en veel horeca kapitalisten gewoonweg weigeren!

”Zorg goed voor elkaar” is nu een kreet die sinds maart overal te zien en te horen is. Dit terwijl men in Nederland al jaren niet goed voor elkaar zorgt. Neoliberale leiders zoals Wim Kok (1994-2002), Jan Peter Balkenende (2002-2010) en Mark Rutte (2010-Heden) hebben allemaal maar bezuinigt op de gezondheidszorg. Hierdoor is Nederland niet voorbereid geweest toen Covid-19 eraan kwam. Vermoedelijk was het virus al veel langer in het land actief dan doet vermoeden. Door de bezuinigingen op de zorg staat die nu onder massieve druk. Het vinden van een medicijn tegen het virus wordt ook bemoeilijkt door het feit dat de farmaceutische industrie een sector is die draait op winsthonger en hebzucht!

onderzoek

Daarom eisen revolutionair socialisten

  • Massale publieke financiering van wetenschappelijk onderzoek.
  • De intrekking van octrooien en patenten.
  • Steun voor initiatieven om informatie te delen en wetenschappelijke samenwerking te organiseren.
  • Onderzoek en ontwikkeling mogen niet los worden gezien van de productie en distributie van gezondheidsinstrumenten zoals medische apparatuur, geneesmiddelen en vaccins.
  • De nationalisatie onder controle en beheer van de werkenden en de gemeenschap van de farmaceutische en biomedische sector.

Natuurlijk gaat geen enkele overheid deze eisen doorvoeren. Want overheden op deze planeet dienen niet de belangen van de arbeidersklasse. Of een regering nu bestaat uit liberalen, conservatieven, sociaal democraten of groenen, allemaal staan ze aan de kant van het kapitalisme. Dit is waarom Socialistisch Alternatief in Nederland en de Linkse Socialistische Partij in België, ook pleiten voor de oprichting van arbeiderspartijen. Partijen die niet het kapitalisme ondersteunen!

Zorgarbeiders in ziekenhuizen en verzorgingshuizen zijn helden. Hun werk is essentieel voor een kwetsbare groep in tijdens van dit dodelijke virus. Maar zoals boven al vermeld, ze moeten geen verheerlijking van mensen zoals Mark Rutte accepteren. Rutte en zijn neoliberale overheid bezuinigen al op de zorg sinds 2010. Ze namen het asociale beleid van Jan Peter Balkenende gewoon over. Die sprak ooit dat na het zuur het zoet zou komen. Dat zuur ervaart Nederland nu al 30 jaar. Het begon onder Lubbers en is onder Kok, Balkenende en Rutte gewoon doorgegaan!

In de supermarkten is het heel normaal dat jonge arbeiders minder dan het minimumloon krijgen. Het minimum jeugdloon dient volgens RSM daarom ook direct afgeschaft te worden. Jongeren die werken horen net als volwassenen een leefbaar minimumloon te ontvangen. Supermarkt arbeiders zijn inderdaad echte helden omdat ze al werken voor weinig. Het Covid-19 virus verspreidt zich via mensen en dus lopen supermarkt arbeiders een groot risico. Zoals in de mei editie van de Linkse Socialist (LSP Belgie) te lezen zal zijn: zonder onze arbeid is hun kapitaal niets waard. Inderdaad, want bijna alle groot-kapitalisten halen hun rijkdom van arbeiders!

Daarom hebben we ze ook niet nodig. Personen zoals Bill Gates hebben misschien ooit iets nuttigs uitgevonden in de jaren 80. Maar ze hebben geen recht op miljarden. Want Gates maakte Microsoft niet groot. Dat deed hij samen met anderen die geen miljardairs zijn. Een andere groot-kapitalist is Jeff Bezos (117.2 miljard) van Amazon. Deze kapitalist betaalt zijn arbeiders vaak weinig en ontslaat ze mochten die kritiek geven. In de VS is er daarom een angstcultuur in grote bedrijven. Omdat de angst je baan te verliezen groot is. Bezos is er ook niet vies van om veel geld in rechtse politici te stoppen.

Ondertussen is Donald Trump nog veel idioter dan ooit. Hij beweert dat Covid-19 te genezen is door desinfectiemiddelen. Natuurlijk moest de elitaire kapitalistische uitbuiter terug komen op zijn woorden, het zou allemaal ”sarcastisch” bedoeld zijn aldus de bejaarde seksist. Ondertussen is de VS net als Nederland totaal niet voorbereid op de realiteit van Covid-19. Het virus slaat zijn slag en vooral de armste Amerikanen die zich geen zorgverzekering kunnen permitteren, zullen nu lijden. Die durven uit angst voor een hoge rekening niet naar het ziekenhuis. Vooral zwarte Amerikanen treft dit vreselijke lot. 42.87% van alle Amerikanen leeft van minder dan 24.000 dollars per jaar en dat in een land waar premies voor de zorg vaak al 500 dollars per maand zijn!

De Linkse Socialistische Partij in België maakt daarom heel duidelijk:

Democratie van de werkende klasse is geen hindernis, maar net een oplossing voor de crisis. Het zijn werkenden die weten welke productie essentieel is en het zijn werkenden die alles doen draaien. Zij hebben bescherming afgedwongen en weten best wat nodig is. In plaats van democratie als een obstakel te zien in de aanpak van de pandemie, moet deze net uitgebreid worden zodat de werkenden en de gemeenschap ook kunnen beslissen over wat en hoe er wordt geproduceerd en hoe de distributie verloopt.

De SP in Nederland zou moeten pleiten voor een socialistisch programma en niet met een zogenaamd ”aanvalsprogramma” komen, waarbij de marktstructuren gewoon blijven bestaan. Het markt denken is precies waarom het neoliberalisme voor ongelijkheid zorgt. Meer overheid lost niets op, zeker omdat de Nederlandse overheid deel van het probleem is. Ze is neoliberaal kapitalistisch ingesteld om de bezittende klasse van dienst te zijn. Daarom kunnen arbeiders niet op de staat vertrouwen, want die is niet neutraal en zal dat ook nooit zijn!

Dat de zogenaamde ”Socialistische” Partij steun geeft aan Mark Rutte en zijn beleid is volledig fout. Want hierdoor zet de partij zich opnieuw neer als deel van de gevestigde politieke order. Het zijn extreemrechtse partijen die hierdoor zich kunnen neerzetten als critici van Rutte en diens beleid omtrent Covid-19. Dat hebben we al gezien met Wilders en Baudet. Waar was politiek links met hun kritiek? Nergens, omdat zowel PvdA, GL en SP zich achter de neoliberale regering schaarde. In dit punt is gevestigd links een groot obstakel om een socialistisch alternatief te ontwikkelen.

Revolutionair socialisten vinden dat alle arbeiders een minimumloon van 15 euro per uur horen te krijgen. Natuurlijk gaat de overheid hier niet op in, want dat zou het bedrijfsleven ”schade” toen opleveren. Dat is precies de logica die je van de kapitalisten hoort. Meer loon zou hun concurrentiepositie doen verslechteren. Dit terwijl de winsten de laatste 30 jaar enorm zijn gestegen. Nog nooit is zoveel rijkdom zo sterk gecentraliseerd bij een zeer kleine groep superrijken. Daarom is 15 euro per uur niet alleen reëel, het is rechtvaardig!

Loof daarom voor alle arbeiders die in deze tijden blootgesteld worden aan elkaar. Geen loof voor neoliberale politici die nu opeens solidariteit prediken. Arbeiders hebben niets aan dit soort kreten van bedrijven, bazen en hun politici. Ze kunnen niet vertrouwen op Mark Rutte, alleen op hun eigen kracht. Daarom geldt in 2020 nog steeds de oude woorden van het Communistisch Manifest:

De proletariërs hebben niets te verliezen dan hun ketenen. Zij hebben een wereld te winnen.

PROLETARIËRS ALLER LANDEN, VERENIGT U!

94716450_3958535490853876_4071967332656742400_n

Niets veranderd in Zuid Korea

De verkiezingen in de Republiek Korea zullen niet leiden tot grote veranderingen. De neoliberale Democratische Partij van president Moon Jae-in is geen politiek alternatief voor miljoenen Koreanen. Helaas ziet een meerderheid van de bevolking wel iets positiefs in de neoliberale partij. Want voor het eerst wint deze partij een volledig meerderheid in het parlement. De grote verliezers zijn de anticommunistische neoconservatieven. Die zijn na de afzetting en veroordeling van (ex)president Park Geun-hye, totaal verdeeld en uit elkaar gevallen. De Democraten hebben nu de meerderheid, maar zullen geen alternatief bieden. Ook de Democratische Partij steunt het neoliberalisme en de uitbuiting van miljoenen!

In Nederland wordt de Democratische Partij omschreven als een linkse partij. Puur omdat enkele sociale punten van de partij inderdaad links te noemen zijn. Zoals het verhogen van het minimumloon. Maar dat zijn programmapunten en het is de vraag of de Democraten die ook daadwerkelijk gaan uitvoeren. Democraten 66 heeft ook progressieve standpunten gehad, maar anno 2020 is D66 een typische neoliberale partij in dienst van het kapitalisme. Voor het harde anticommunisme is de overwinning van de Democratische Partij natuurlijk wel een klap, omdat president Moon Jae-in juist toenadering zocht tot het stalinistische noorden. Elke conservatieve president weigerde dat!

Politieke partijen in de Republiek Korea worden gekenmerkt door versplintering en voortdurende naamswijzigingen. De (neo)liberalen van de Democratische Partij hadden altijd al de naam ”Democratische” in hun naam staan. Maar de neoconservatieven droegen bijvoorbeeld de namen; Grote Nationale Partij (1997-2012), Saenuri Partij (2012-2017) en Korea Vrijheidspartij (2017-2020). De huidige neoconservatieve partij is de Verenigde Toekomst Partij. In deze rechtse partij zit ook een bekende ex-Noord Koreaanse diplomaat. Dat is niet vreemd, want veel ex-stalinisten hebben zich bekeerd tot het rechtse denken. We zien dit vooral in Rusland en de ex-Sovjet landen!

Afsplitsingen van de neoliberalen en neoconservatieven heb je ook voortdurend. De Toekomst Korea Partij bijvoorbeeld, een rechtse afsplitsing van de neoconservatieven. Open Democratische Partij is een afsplitsing van de Democratische Partij. Ook de Partij voor Volkslevensonderhoudt splitste zich af van de neoliberalen. Vaak worden de afsplitsingen geleid door persoonlijkheden en zijn het vaak hun eigen ego’s die botsen met de partijleiding. Van duidelijke ideologische verschillen is geen spraak, maar in Zuid Korea kijkt men eerder naar personen dan naar opvattingen. Dit is zo gekomen omdat Zuid Korea een plutocratische ”democratie” is naar Amerikaans model!

Politiek links in de Republiek Korea heeft het lastig. Openlijk opkomen voor socialistische opvattingen is altijd taboe geweest. Zuid Korea was een totalitaire anticommunistische dictatuur van 1945 tot ongeveer jaren 90. Maar een duidelijk moment waarop een einde kwam aan het anticommunistische totalitarisme is niet duidelijk te zeggen. Wel zijn er grote democratische hervormingen doorgevoerd in de jaren 90. Echter de nationale veiligheidswet maakt het nog steeds mogelijk om critici van de Republiek Korea te arresteren. Zo gebruikte Park Geun-hye deze wet om een kritische politieke partij in 2014 te verbieden. Zelfs na de arrestatie van Park en de opkomst van Moon Jae-i is dit onrecht niet ongedaan gemaakt!

De Rechtvaardigheid Partij heeft 6 zetels van de 300 in het parlement. Dit is de enigste centrum-linkse partij vertegenwoordigd in de Zuid Koreaanse politiek. Tot 2014 had je de Verenigde Progressieve Partij. Deze partij was links nationalistisch en fel tegen de Amerikaanse aanwezigheid. Daarnaast wezen de linkse nationalisten er vaak op dat de vader van Park Geun-hye niet alleen een wrede dictator was, maar ook een soldaat van de Japanse bezettingsmacht. Dat viel natuurlijk niet goed bij de neoconservatieven. Dus zorgde die ervoor dat de linkse nationalisten neergezet werden als pro-Noord Koreaans. De veiligheidsdienst beweerde dat de partij een mogelijke Noord Koreaanse invasie zou steunen. Hierdoor kon de overheid de Verenigde Progressieve Partij verbieden!

Naast de sociaal democratische Rechtvaardigheid Partij is er ook de Arbeidspartij. Anders dan de sociaal democraten is de Arbeidspartij linkser ingesteld. De partij is een mix tussen reformisme en revolutionair socialisme. Politiek links in Zuid Korea is echter marginaal, centrum en rechtse opvattingen domineren de politiek. Dat komt omdat linkse opvattingen meteen gelijk geschakeld worden met Noord Korea. Al 72 jaar kraait de media, bedrijfsleven en overheid dat socialisme gelijk is aan ”communisme” en dat is wat Noord Korea doet, aldus de leugen. Door het ontbreken van een arbeiderspartij op een socialistisch programma, gelooft een groot deel van de arbeidersklasse deze leugen. Zeker omdat generatie op generatie hiermee is opgevoed!

De grote verkiezingsoverwinning van de Democratische Partij in 2020 zal niets doen veranderen. Natuurlijk zijn de neoliberalen veel minder gericht op confrontaties met Noord Korea, maar ze bieden geen alternatieven. Zuid Korea is een wrede plutocratie bestuurt door hebzucht en politieke corruptie. Zowel neoliberalen als neoconservatieven eten uit de hand van de bezittende klasse. Sociale zekerheid bestaat nauwelijks, wie geen (rijke) familie heeft hoeft niet op overheidssteun te rekenen. 15% van de bevolking leeft in armoede, waaronder veel ouderen. 45% van alle 60+ heeft te maken met relatieve armoede. De Republiek Korea is daarom zeker geen democratisch voorbeeld!

 

South Korea Prepares For Inter-Korean Summit

Dit minachten de neoconservatieven enorm. Zij wensen confrontaties met het paranoïde Noord Korea!

Sanders verslagen door Democratische Partij

Bernie Sanders stapt uit de race om de nominatie van de Democratische Partij in de VS. Hij kon niet winnen van het neoliberale partijapparaat en de kapitalistische media. Hoewel zijn tegenstander Joe Biden nog enkele maanden geleden een niets was, wist de partijelite hem neer te zetten als de ”enigste man die Trump kan verslaan”. In 2012 zagen we ongeveer hetzelfde met Emile Roemer. Die was ook even favoriet om het op te nemen tegen Mark Rutte. Maar de kapitalistische media in Nederland begon Diederik Samsom van de PvdA te promoten als ”sterke linkse leider”. Dus stemde progressief Nederland massaal voor Samsom, opgefokt door de media. Helaas is hetzelfde gebeurd met Sanders. Die kreeg niet alleen de Democratische partijleiding tegen zich, maar ook de media die kiezers opfokte met de illusie dat alleen een ”centrum kandidaat” van Trump kan winnen!

De neoliberale partijleiding van de Democratische Partij kan trots op zichzelf zijn. Ze hebben met Joe Biden een echte rechtse politicus die kan verliezen van Donald Trump. Want de top van de Democraten ziet liever met nog eens vier jaar Trump dan Bernie Sanders als president. Hoe wonnen ze deze strijd? Op precies dezelfde wijze waarop de kapitalistische media in 2012 het voor elkaar kreeg om iedereen op te hitsen om juist voor Diederik Samsom van de PvdA te stemmen. Joe Biden werd door bijna alle kandidaten van de Democratische Partij uiteindelijk gesteund. Dit terwijl Sanders van geen enkele concurrent steun kreeg, zelfs de zogenaamde progressieve: Elizabeth Warren koos niet voor Bernie Sanders!

Daarnaast was de liberale media in de VS erg pro-Biden. CNN en MSNBC waren de laatste maanden erg positief over de vice president van Barack Obama. Joe Biden werd als ”betrouwbaar” neergezet en juist veel ”gematigder” dan Bernie Sanders, die door de kapitalistische media steeds ”radicaal-links” genoemd is. Dit terwijl Sanders met zijn sociaal democratische agenda behoorlijk gematigd is. Het is Joe Biden die als neoliberaal en aanhangers van het Amerikaanse imperialisme neergezet zou moeten als extremistisch. Daarnaast is Bernie Sanders net als Emile Roemer geen revolutionair en juist centrum-links in zijn opvattingen!

Zo omschreef Bernie Sanders zijn concurrent Biden als ”vriend” en weigerde om hard spel te spelen. Emile Roemer deed precies hetzelfde en weigerde om de PvdA van Diederik Samsom in 2012, hard aan te vallen. Dit is kenmerkend voor reformistische politici die denken dat je door netheid en braafheid geaccepteerd wordt door de media. Die zijn echter genadeloos en spelen altijd om linkse kandidaten te verslaan. Dat is logisch omdat de eigenaren van media ondernemingen niet willen dat hun status in gevaar komt. Zelfs reformisten als Emile Roemer werden gezien als een gevaar voor de neoliberale elite. Zo kwam het dat de Tweede Kamer verkiezingen van 2012 uiteindelijk werden neergezet als een strijd tussen PvdA en VVD. Net zoals nu het geval zal zijn met Biden en Trump!

Sanders heeft zijn strijd opgegeven. Miljoenen arbeiders en jongeren zijn nu gedemoraliseerd en voelen zich in de steek gelaten. Socialistisch Alternatief zei in 2016 al dat Bernie Sanders niet moest opgeven en als onafhankelijke linkse kandidaten mee moest doen met de verkiezingen. Dan had hij een reële kans gehad om zowel Hillary Clinton als Donald Trump te verslaan. Nu is dat minder reëel omdat strategisch stemmen in 2020 belangrijk gezien wordt. De Democratische Partij speelt enorm op de afkeer die vele hebben van de Republikeinse president. Echter dit betekend niet dat Biden automatisch van Trump zal winnen. Het is al meer dan duidelijk dat vooral jongeren niet zullen gaan stemmen en dus zal het opkomst percentage niet hoog zijn, dat speelt in het voordeel van Trump!

58.2% stemde in 2008. Dat was de hoogste opkomst van stemmers sinds het jaar 1968. Barack Obama wist enorm veel stemmers te mobiliseren. Vooral zwarte Amerikanen kwamen stemmen, een groep die vaak juist niet ervoor kiest om hun stem uit te brengen voor rijke witte presidentiële kandidaten. Joe Biden kreeg veel oudere zwarte stemmers omdat hij vice president was van Obama tussen 2008 en 2016. Maar Biden is niet Obama en zijn politiek zal net zo rechts zijn als die van de eerste zogenaamde ”zwarte president”. Want Barack Obama heeft het leven van zwarte arbeiders niet verbeterd. Daarom zullen vooral jongeren thuis blijven. Witte arbeiders zullen weinig zien in een neoliberale bejaarde man die gebreken toont en deel is van de politieke elite!

Want daar gaat de Republikeinse Partij op hameren. Ze zullen Joe Biden neerzetten als een oude man die cognitief aan het aftakelen is. Want het is opgevallen dat de Biden van 2020 niet te vergelijken is met de Biden onder Obama (2008-2016). Joe Biden is ondertussen 77 jaar en hoewel dat niets zegt, is het toch duidelijk dat hij soms de weg kwijt is. Zo beweerde de presidentiële kandidaat eens dat hij streed voor de senaat en niet voor het Witte Huis. Zijn toespraken zijn niet helder en soms komt Biden niet uit zijn woorden. Donald Trump zal hem hierop keihard aanvallen en als Joe Biden inderdaad cognitief minder wordt, is het meteen duidelijk dat Trump zich gaat neerzetten als de enigste ”heldere” kandidaat!

Natuurlijk zullen er ook anderen mee doen met de uiteindelijke presidentiële verkiezingen. Maar in de plutocratische ”democratie” krijgen alleen de kandidaten van de neoliberale Democratische Partij en extreemrechtse Republikeinse Partij alle media aandacht. Kandidaten van de Groene Partij en Libertarische Partij worden genegeerd en de meeste Amerikanen weten niet eens dat deze partijen bestaan, laat staan dat ze kandidaten leveren voor het Witte Huis. Dat komt allemaal door de kapitalistische media, die flink betaalt wordt door de Democraten en Republikeinen. Miljoenen worden uitgegeven aan reclame boodschappen, televisiezenders zoals CNN, MSNBC en Fox News verdienen enorm aan verkiezingen!

Deze plutocratische ”democratie” wordt door Socialistisch Alternatief in de VS keihard afgewezen. Wij zijn heel duidelijk tegen en roepen al jaren dat politiek links in de Verenigde Staten van Amerika zich moet loskoppelen van de Democratische Partij. Het is alsof Emile Roemer zou proberen om via een VVD/D66 partij mee te doen. Natuurlijk zouden diens neoliberale leden niet kiezen voor een linkse politicus zoals Roemer, net zoals de meerderheid van de Democraten niet koos voor Bernie Sanders in 2016 en 2020. Deels omdat ze steeds verteld is dat alleen centrum kandidaten kunnen winnen, maar ook omdat vele gewoonweg niet links denken en het kapitalisme steunen!

Zal Donald Trump opnieuw president worden? Die kans is nu groter dan wanneer Bernie Sanders gekozen zou zijn. Hoewel hij de race heeft opgegeven blijft zijn naam op de kandidatenlijst staan als de kiesmannen van de Democratische Partij gaan stemmen. Maar met meer dan 300 kiesmannen achter Joe Biden is wel duidelijk dat hij geen kans maakt. Opnieuw kiest de partij voor een vertrouwde centrum kandidaat die het neoliberalisme trouw is. Dit zal de Amerikaanse kapitalisten goed doen, die erg bang waren voor een overwinning van Sanders. Het grote geld weet nu dat hun status en macht veilig blijft. Het maakt hun niet uit of het nu Biden of Trump wordt, het Witte Huis blijft volledig trouw aan de wetten van het kapitalisme!

Socialistisch Alternatief in de Verenigde Staten van Amerika roept op om een arbeiderspartij op te richten op een socialistisch programma. Echter wanneer politiek links opnieuw omroept om strategisch te stemmen verandert er niets. Woede is er genoeg, afkeer van beidde partijen ook. Echter de wil om los te breken van het tweepartijenstelsel is er nog niet. Vooral oudere stemmers durven niet te breken met de Democratische Partij. Bang zijn ze voor Republikeinse overwinningen. Echter de plutocratische partij van Trump wint toch verkiezingen, omdat hun aanhangers juist wel stemt. Conservatieve stemmers zijn een heel trouw electoraat!

Wat kan Bernie Sanders nog doen? Erkennen dat de Democratische Partij niet te hervormen is! Dat zou een grote stap zijn in de opbouw van een nieuwe partij. Het is belangrijk dat linkse leiders zich dat beseffen. Als Sanders zou gaan begrijpen en bereid is om mee te werken aan een alternatief los van de Democratische Partij, zou dat een enorme stimulans zijn. Arbeiders en met name jongeren zouden massaal in beweging komen als een persoon zoals Sanders hun zou mobiliseren voor een nieuwe linkse partij. Alleen al de Democratische Socialisten van Amerika met hun 56,794 leden zouden een grote bijdrage kunnen leveren. Hun probleem is echter het reformisme, het geloof dat ze de Democratische Partij en het kapitalisme kunnen hervormen!

De Groene Partij zal een goede kandidaat leveren voor de verkiezingen van 2020. Echter die kandidaat zal net als Jill Stein in 2016 geen media aandacht krijgen. Stein was de enigste linkse kandidaat voor het presidentschap bij de vorige verkiezingen. Het is best mogelijk dat Socialistisch Alternatief in de VS zal oproepen om op de Groene kandidaat te stemmen. Helaas weten we nu al dat de meeste Amerikanen dat niet zullen doen. Zeker 45% zal niet komen stemmen. De vraag is dus vooral hoeveel witte Amerikanen bereid zijn om opnieuw voor Donald Trump te stemmen? In 2016 kon hij met populisme winnen, echter na vier jaar is daarvan niets over. Trump is ontmaskert als een typische rechtse president, met alleen oog voor de klasse waartoe hij als kapitalist behoort!

 

download

Obama en Biden met vriend Trump. Van 2001 tot 2009 was Donald Trump een Democraat!

Dertig jaar geleden: stalinisten worden nationalisten

Dertig jaar geleden in maart 1990, begon de stalinistische kaste die de Sovjet-Unie bestuurde langzaam hun marxistische façade opzij te zetten voor nationalisme. Ze hadden wel door dat het stalinisme ten einden was. Tussen maart 1990 en december 1991 werden overal de façades van 69 jaar ”marxisme-leninisme” afgebrokkeld. Sovjet Litouwen was de eerste unie republiek die daarmee begon. Ze voerden namelijk de huidige vlag van Litouwen weer in, dat was drie jaar voor de daadwerkelijke ondergang van de Unie van Socialistische Sovjet Republieken. Al snel zouden anderen volgen en begonnen meer stalinisten zich op te stellen als burgerlijke nationalisten!

De Republiek Litouwen verklaarde zich onafhankelijk van de USSR op 10 maart 1990. Ze was de eerste Sovjet republiek die dat deed. Het land droeg de naan Litouwse Socialistische Sovjet Republiek van 1941/1944 tot 1990. Echter al in november 1988 hadden nationalistische stalinisten binnen de Communistische Partij van Litouwen besloten om de oude driekleur van de Republiek Litouwen (1918-1940) te herstellen. De Litouwse communistische partij stapte uiteindelijk uit de Communistische Partij van de Sovjet-Unie (CPSU) en werkte met de burgerlijke nationalisten van de Vernieuwingsbeweging (Sąjūdis), om Litouwen als eerste Sovjet republiek los van Moskou te krijgen!

Omdat de Litouwse stalinisten zich nationalistisch opstelde wisten ze nog steun te behouden onder een deel van de bevolking. Natuurlijk noemde deze nationalistische stalinisten zich toen geen communisten meer. De stalinistische bureaucratie in Litouwen had zich bekeerd en stond van 1990 tot 2001 bekend als de Democratische Arbeidspartij, een sociaal-democratische partij op papier. Ex-stalinist: Algirdas Brazauskas was zelfs President van de Republiek Litouwen van 1992 tot 1998 en van 2001 tot 2006. Natuurlijk niet als anti-kapitalist! Nee!! Brazauskas steunde braaf de privatiseringen die de eerste kapitalistische regering doorvoerde!

Nadat de Litouwse tak van de CPSU zich onafhankelijk had verklaard bleef een Moskou trouwe tak ook bestaan. Deze tak onder leiding van Mykolas Burokevičius, probeerde om de onafhankelijkheid van Litouwen te voorkomen en steunde de poging van Gobachev, om met geweld het land binnen de USSR te houden. Dat gebeurde op 11 januari 1991 en resulteerde in de dood van 14 Litouwse protestanten. Sovjet soldaten verlieten twee dagen later de Republiek Litouwen waarna de onafhankelijkheid een feit was. De regering van de USSR erkende de onafhankelijkheid pas op 6 september 1991. Omdat Burokevičius de acties van Sovjet soldaten steunde, werd hij veroordeeld tot 12 jaar cel in 1999. De Moskou trouwe tak van de Litouwse communistische partij werd verboden!

Dertig jaar geleden zorgde het nationalisme ervoor dat Litouwen zich onafhankelijk verklaarde. Het land is er niet goed op geworden. In 2016 stemde maar 50.64% van alle stemmers, bij de tweede ronde kwam slechts 1/3 van alle stemgerechtigden opdagen. Het toont dat het vertrouwen in de Litouwse politiek behoorlijk laag is en dat is meer dan terecht. Kapitalisme heeft niet voor welvaart gezorgd, voor de meerderheid van de bevolking is het hard werken om te kunnen overleven. 28.3% van alle Litouwers leeft in relatieve armoede, 11.1% leeft in echte armoede. De rest van de bevolking heeft het niet beter. Modaal verdient een arbeider in Litouwen maar 848 euro per maand!

De nationalisten van Sąjūdis kraaide dat het leven voor alle Litouwers beter zou zijn. Na 44 jaar stalinistische heerschappij geloofden de meesten deze leugen daadwerkelijk. Want in West-Europa leek zoveel welvaart en luxe, allemaal door het kapitalisme. Pas met de invoering van dat kapitalisme kwam men er achter wat een markt dictatuur inhoudt. Daarom stemde 43% op de Democratische Arbeidspartij in 1992. Veel arbeiders hoopte dat de ex-stalinisten van Algirdas Brazauskas de neoliberale politiek zouden terugdraaien en veel zekerheden herstellen. Brazauskas deed dat natuurlijk niet, zijn partij verloor hierdoor de verkiezingen van 1996!

Litouwen is één voorbeeld van een Sovjet republiek die door nationalisme uiteindelijk zich losrukte van Moskou. Er waren echter ook stalinisten die gewoon van kleur wisselde en zich na december 1991 opeens nationalisten noemde. De dictators van Kazachstan, Oezbekistan en Turkmenistan behoren tot deze groep. Islam Karimov was leider van de Communistische Partij van Oezbekistan vanaf 1989 en werd President van de Oezbeekse Socialistische Sovjet Republiek in 1990. In november 1991 veranderde zijn partij van naam, werd een nationalistische partij en toen de Sovjet-Unie ophield met bestaan was Karimov opeens een nationalist. Eenmaal leider van een onafhankelijk Oezbekistan, verwijderde ex-stalinist: Islam Karimov alle verwijzingen naar de Oezbeekse Socialistische Sovjet Republiek, alsof dat land nooit had bestaan.

Hetzelfde deed Saparmurat Niyazov in Turkmenistan. De Communistische Partij van Turkmenistan had hem in 1985 gekozen tot leider. Na de mislukte staatsgreep van stalinistische bonzen in Moskou (gesteund door Niyazov) wierp de Turkmeense stalinist zijn marxistische façade overboord. De huidige Republiek Turkmenistan is in feite een voortzetting van de stalinistische republiek, alleen nu zonder Lenin en alle revolutionaire symboliek. Saparmurat Niyazov bouwde een vreselijke nationalistische persoonlijkheidscultus op. Het land werd zijn persoonlijke achtertuin, waarin de wil van de Grote Leider wet was!

De Communistische Partij van Turkmenistan had zich hernoemt in Democratische Partij van Turkmenistan en bleef de enigste legale partij binnen het nieuwe nationalistische koninkrijk. Critici van Niyazov werden door de Turkmeense tak van de KGB onderdrukt. Zijn dictatuur leek enorm veel op die van Kim Jong Il in Noord Korea. Daarom is Turkmenistan ook wel het Noord Korea van Centraal Azië. Na de dood van Niyazov in 2006, werd zijn vice president (een tandarts) de nieuwe Grote Leider. Hij is nu 14 jaar het centrum van de Turkmeense persoonlijkheidscultus. De tandarts heeft echter geen charisma in vergelijk met Niyazov en kan alleen blijven heersen door het totalitaire karakter van de staat!

Nationalisme zorgde ook voor oorlogen en etnische zuiveringen. We zien deze conflicten vooral in landen waar etnische nationalisten hun eigen cultuur en taal willen opdringen aan minderheden. Letland is zo’n voorbeeld. In dit land was 34% van de bevolking etnisch Russisch in 1989. Toch eiste de Letse nationalisten dat alleen het staatsburgerschap toegekend werd aan etnische Letten die voor 1940 in Letland woonde. Veel Russen waren tijdens de Sovjet bezetting gekomen en dus een doorn in het oog van de nationalisten. Ook werd het Russisch niet meer erkend als officiële landstaal taal. Door de nationalistische politiek konden veel Russische Letten niet staatsburgers van hun eigen land worden!

Etnisch nationalisme stond aan de wieg van de oorlog in Nagorno-Karabakh. Dit is de Azerbeidzjaanse naam voor een gebied dat sinds 1991 bestuurd wordt door etnische Armeniërs. Het gebied ligt in de voormalige Azerbeidzjaanse Socialistische Sovjet Republiek en was een autonome regio. Etnisch nationalisme zorgde voor conflicten tussen Armeniërs en Azerbeidzjanen. Dat begon al in 1988 tijdens de Sovjet periode en beidde stalinistische bureaucratieën speelde met het nationalistische vuur. Het resultaat was een etnische burgeroorlog die tot 1994 duurde. Meer dan 1 miljoen Armeniërs en Azerbeidzjanen moesten vluchten. Hoewel er vrede is hebben zowel Armenië als Azerbeidzjan geen diplomatieke relaties, mededoor de Armeense bezetting van Nagorno-Karabakh!

In maart 1991 toonde een referendum in 9 van de 14 Sovjet republieken, dat een ruime meerderheid voor het behoudt van de USSR was. Anticommunistische nationalisten waren fel tegen dit Sovjet referendum. Dus werd het niet gehouden in Sovjet republieken waar nationalistische regeringen al aan de macht waren. Pro-Sovjet groepen organiseerde inofficiële referendums, echter kwam natuurlijk alleen de aanhangers van de unie stemmen en niet diens tegenstanders. Duidelijk is wel dat de bevolking van negen Sovjet republieken niets zag in nationalistische onafhankelijkheid onder het kapitalisme. Echter na de mislukte staatsgreep van de CPSU en KGB draaide de stalinisten hun eigen Sovjet-Unie zelf de nek om!

Dit bewijst wat wij revolutionair socialisten altijd gezegd hebben. De Unie van Socialistische Sovjet Republieken werd niet vernietigd door anticommunistische massabewegingen. Ze werd vernietigd door diens eigen leiders, die besloten om hun marxistische façade opzij te zetten voor acceptie van het kapitalisme. De uitslag van het referendum van maart 1991 werd gewoonweg genegeerd door de stalinistische bureaucratie. De huidige oligarchen en leden van de politieke adel hebben hun rijkdom te danken aan ex-stalinistische bureaucraten, die hun privileges en status gewoon behielden onder het kapitalisme!

Het huidige kapitalistische Rusland van Vladimir Putin kraait enorm over het schenden van minderheidsrechten in ex-Sovjet republieken. Vooral in landen waar etnische Russen door inheemse nationalisten het leven moeilijk gemaakt worden. Na 2014 begon dit in Oekraïne, waar de anticommunistische nationalist: Poroshenko een hetze voerde tegen Russische Oekraïners. Toen zijn regering dreigde het Russisch te verbieden kwamen etnische Russen in opstand. In de steden Donetsk en Lugansk grepen ze de macht, hierdoor ontstond de Donbass burgeroorlog die al zes jaar duurt. Putin en zijn propaganda steunen de separatisten ook al erkent Rusland de zogenaamde ”volksrepublieken” niet!

Rusland heeft wel de separatistische regeringen van Zuid-Ossetië en Abchazië erkent. Die vormen (net als de ”volksrepublieken” in Oost-Oekraïne) marionettenstaten van de Russische Federatie. Want het zijn Russische soldaten die voor ”veiligheid” zorgen en het zijn Russische roebels die de economieën draaiend houden. Wie ook maar kritiek heeft op de Russische aanwezig kan door de separatistische overheden opgepakt worden, dus van echte vrijheid is geen spraken. Daarnaast speelt Rusland een vreselijk hypocriet spel. Want binnen de grenzen van zijn eigen imperium worden etnische minderheden door Putin juist onderdrukt!

Officieel is Rusland een federatie, inofficieel zien we meer een centralistische unitaire staat met steeds minder macht voor lokale overheden. Tot 2011 mochten de Russische deelrepublieken hun eigen president kiezen, dat werd negen jaar geleden afgeschaft. Nu bepaalt de President van de Russische Federatie wie aan het hoofd van de lokale overheid staat. Als deze Hoofden niet doen wat Moskou eist dat worden ze aangeklaagd voor ”corruptie” en vervangen. Zo heeft Vladimir Putin veel critici vervangen door personen die geen enkele band hebben met de lokale bevolkingen zoals Vladimir Vasilyev, Hoofd van de Republiek Dagestan!

Deze Vasilyev is geboren in de stad Klin, Moskou regio en heeft niets met Dagestan. Hij is alleen aangesteld door Putin om zijn spreekbuis te zijn. Dagestan heeft namelijk het centralisme van Moskou steeds bestreden samen met Tatarstan, Karachay-Cherkessia en delen van Siberië. Dit bevalt tsaar Putin natuurlijk niet en dus vervangt hij vaak hoofden die niet zijn taal spreken. De Russische taal wordt steeds dominanter in deelrepublieken waar Russen een minderheid zijn. Zo is er massief bezuinigd op alle onderwijsinstellingen en culturele activiteiten in de Tatar taal, een Turkse taal die in de Republiek Tatarstan gesproken wordt!

Terwijl Moskou dus kraait over minderheidsrechten van etnische Russen buiten zijn Imperium, worden de rechten van minderheden binnen de grenzen van Rusland juist steeds minder. Dat is de hypocrisie van Vladimir Putin, die daar echter nooit op gewezen zal worden. Russische journalisten stellen hem geen lastige vragen, wie dat wel doet is meteen zijn baan kwijt. Want alle Russische kranten en televisiezenders worden min of meer betaalt door het Kremlin. Ook onafhankelijke kranten kunnen te maken krijgen met intimidaties, als ze die ”lastige journalist” niet ontslaan. Rusland is een duidelijke vijand van de persvrijheid!

Revolutionair socialisten verzetten zich tegen nationalistische politiek. Wij zijn tegen het beleid dat de dominante groep/volk boven alles stelt. Ook op het vlak van talen wijzen wij af wat de nationalisten in bijvoorbeeld Letland gedaan hebben. Het afschaffen van de Russische taal en het afwijzen van staatsburgerschap voor Russische Letten is door en door fout. Toen Oekraïne datzelfde deed in 2014 resulteerde dat in een burgeroorlog in Donetsk en Lugansk. Sindsdien kraaien de nationalisten in Letland dat etnische Russen niet te vertrouwen zijn en dus in de gaten gehouden moeten worden. Dit versterkt natuurlijk de propaganda van het Kremlin en Putin’s eigen groot Russische chauvinisme!

Geen enkele groep of volk heeft het recht op privileges zoals dat hun taal/cultuur dominant moet zijn. Wat de nationalisten in de ex-USSR gedaan hebben resulteerde in minachten en haat tussen de niet-Russische volkeren en de Russische minderheid. Hoewel we kunnen begrijpen dat de Russische taal en cultuur door de stalinisten afgedwongen werd, was het fout om de Russische minderheid de schuld hiervan te gegeven. Het is de taak van revolutionair socialisten om op te komen voor alle minderheden en hun rechten. Dat is ook de taak van de arbeidersbeweging, helaas hebben we gezien dat veel vakbonden in de ex-USSR zich hebben laten leiden door nationalisme en dus alleen voor hun eigen arbeiders kozen!

”Eigen volk eerst” is een nationalistische leus die elke socialist dient af te wijzen. De stalinisten deden het tegenovergestelde. Zij werden de nationalisten van de jaren 90 en voerden een neoliberaal wanbeleid ten kosten van de arbeidersklasse. Die werd met nationalistisch vergif opgehitst tegen arbeiders met een andere etnische achtergrond. Putin is geen verdediger van Russen buiten Rusland. Hij is een vreselijke chauvinist die zelf nationalistisch vergif verspreidt om zijn wanbeleid te maskeren. Feit blijft namelijk dat veel Russen in armoede leven en dat probeert het Kremlin te maskeren met nationalisme!

Het kapitalisme heeft niet tot welvaart geleid in de voormalige Sovjet-Unie. Elke keer als je ouderen (50+) hierop aanspreekt zullen ze je hetzelfde zeggen: Dat onder de Sovjet-Unie alle volkeren samen leefde en dat er saamhorigheid was. Ook al was het stalinisme totalitair het gaf alle 14 naties van de USSR een gevoel dat ze samen waren. Nu onder het kapitalisme is het ieder voor zich en niemand voor elkaar. Dat is wat name de ouderen voelen wiens pensioenen erg laag zijn. Revolutionair socialisten staan voor vrijwillige saamhorigheid en een federatie van socialistische staten. Wij vereren niet het verstikkende politieke systeem dat Stalin en zijn opvolgers hanteerde!

Nationalisme was een façade voor neoliberalisme. Net als het marxisme dat was voor het stalinisme. Nationalistische politici riepen dat ze alles voor het dominante volk deden, maar in realiteit altijd politiek voerden tegen de werkende man/vrouw. De massa privatiseringen hebben een hele generatie in de armoede gestort. Daar hadden deze nationalistische politici geen problemen mee. Nog steeds staan ze lachend op de foto met westerse bonzen van de EU en NAVO. Ex-stalinisten die aanhangers werden van het kapitalisme zoals Boris Yeltsin (Rusland) en Algirdas Brazauskas (Litouwen)!

Dit neoliberale tuig was de beste vrienden met het kapitalistische westen en ze werden dan ook met open armen ontvangen. Revolutionair Socialisten kunnen alleen maar de diepste minachting hebben voor deze stalinisten die nationalisten werden. Het zijn de doodgravers van de USSR geweest. Dertig jaar geleden begonnen ze met de ontmanteling van de Sovjet planeconomie. Het resultaat was duizenden doden door nationalistische conflicten, miljoenen in absolute armoede en sociale achteruitgang. De Baltische landen zijn nu deel van de EU en de NAVO. Dat is misschien wel de grootste ironie, dat Litouwen nu weer deel is van een unie. Van die zogenaamde ”onafhankelijkheid” is dus niets terecht gekomen!!

Bijna niemand had de ondergang van de Sovjet-Unie en het verraad van de stalinistenkaste zien aankomen. Zelfs de anticommunistische media in het westen was volledig verrast door de snelle evenementen tussen maart 1990 en december 1991. Dat is logisch omdat de wereldwijde bourgeoisie totaal niet had verwacht dat de stalinisten zouden capituleren. De verbannen revolutionair: Leon Trotsky echter had al in 1938 voorspelt dat de stalinistische bureaucratie in de USSR in staat was om het kapitalisme te herstellen.

Hij schreef in het overgangsprogramma:

of de bureaucratie, die steeds meer tot een orgaan van de wereld-bourgeoisie binnen de arbeidersstaat wordt, zal de nieuwe eigendomsvormen omverwerpen en het land in het kapitalisme terugstoten, of de arbeidersklasse zal de bureaucratie verpletteren en de uitweg naar het socialisme vrijmaken.

Helaas was de arbeidersklasse van de Sovjet-Unie niet in staat om de macht van de stalinisten af te pakken. Daarvoor misten ze het klassenbewustzijn en een revolutionaire partij. Jaren van onderdrukking, stagnatie, nepotisme en corruptie hadden daarnaast hun doen geloven dat al deze ellende het resultaat was van het ”socialisme”. Daarnaast kraaide hun eigen leiders dat men nu allemaal het kapitalisme moest accepteren. De neoliberaal: Boris Yeltsin wist de verkiezingen van 1996 alleen te winnen omdat zijn stalinistische tegenstander juist de Sovjet periode verheerlijkte. Veel Russen wouden natuurlijk niet terug naar de tijden van onderdrukking door de staat!

Leon Trotsky kreeg op 25 december 1991 gelijk. De stalinistische bureaucratie ontmantelde de Unie van Socialistische Sovjet Republieken!

Boris Yeltsin

Juli 1991, de staatsbureaucratie is nog trouw aan de symbolen van Sovjet Rusland!

gettyimages-522521144-2048x2048

Augustus 1996, de staatsbureaucratie vereert nu de symbolen van het tsarisme!!

In crisis is de overheid er niet voor arbeiders

De crisis omtrent het Covid-19 virus laat weer goed zien voor wie de overheid bestaat, niet voor de werkende klasse. Bedrijven groot en klein kunnen op massieve sympathie rekenen, terwijl arbeiders juist in onzekerheid leven. In Londen dwingen bedrijven hun arbeiders nog steeds om te komen werken, waardoor vele nog gebruik moeten maken van de metro, een prachtige plek om het virus te laten verspreiden. De extreemrechtse president van Brazilië wil zelfs alle noodmaatregelen weer opheffen, zodat zijn kapitalistenklasse weer verder kan gaan met het uitbuiten van arbeiders. Als het virus de armste van de wereld bereikt zal de pandemie leiden tot miljoenen doden!

We weten allemaal dat de overheden van de armste landen niets geven om het welzijn van arbeiders, laat staan baanlozen. In Zuid-Afrika, Brazilië en elders leven miljoenen in sloppenwijken zonder goede medische verzorging. Als het Covid-19 virus daar toeslaat zullen de gevolgen catastrofaal zijn. We praten dan over miljoenen die binnen dagen geïnfecteerd raken en zullen sterven. Want er is in die landen geen goede medische infrastructuur voor miljoenen. Alleen voor de rijken en de elite van de overheid zullen ziekenhuizen er zijn. Dit toont wederom waarom socialisme nodig is. Het neoliberalisme heeft met zijn massa ongelijkheid ervoor gezorgd dat een pandemie kan zorgen voor enorm veel doden!

De Spaanse griep duurde twee jaar, van januari 1918 tot december 1920. Ongeveer 500 miljoen mensen raakte ziek, waarvan tussen de 17 en 50 miljoen overleden. Dat was 100 jaar geleden, in een tijdperk toen het kapitalisme ook al niets gaf om goede medische zorg. Die was er alleen voor de superrijken, zelfs in de westen was zorg een luxe vaak alleen betaalbaar voor wie een goed inkomen had. Nu met Covid-19 kan het aantal doden ook enorm gaan oplopen, zodra het virus de sloppenwijken van deze planeet bereikt. Natuurlijk zullen de aanhangers van het systeem geen schuld leggen bij de vrije markt. Maar zoals Socialistisch Alternatief in Nederland al schreef:

Wilde diersoorten zoals schubdieren, slangen en civetkatten worden door de rijken gekocht als luxeproduct en statussymbool. Er is op het Weibo, een sociaal mediaplatform, een uitbarsting geweest van protest tegen de handel in wilde dieren. Dit gebeurde met de hashtag #RejectGameMeat. Meteen werd ook bijgeloof rond de veronderstelde medische eigenschappen van dierlijke producten bestreden. De uitbraak van COVID-19 en de publieke druk hebben geleid tot meer regelgeving rond de handel in wilde dieren, maar net als het tijdelijke verbod na de SARS-epidemie van 2002 zijn deze beperkingen beperkt en duren ze mogelijk niet lang.

Keishia Taylor – Socialistisch Alternatief – 23 maart 2020

De markt in Wuhan waar het allemaal begon is een typisch product van wild-kapitalisme. In China is snel rijk worden een dogma van de laatste 40 jaar. Tot 1980 was dit taboe en eiste de maoïstische propaganda dat iedereen zich strak hield aan de wil en wet van Voorzitter Mao. Toen die in 1975 overleed draaide de communistische partij onder Deng Xiaoping helemaal af van het collectivisme. Financieel rijk worden werd aangemoedigd. Hebzucht werd opeens (weer) goed en de overheid liet uitbuiting van mens, dier en natuur gewoon toe. De openbare markten in China draaien sindsdien overuren en je kunt er van alles kopen. Hygiëne en dierenwelzijn spelen totaal geen rol, alles draait om verkopen en winst maken!

Het Covid-19 virus heeft de handel in wilde dieren in China doen afnemen. Maar de beperkingen die nu bestaan zullen niet blijven, zodra de pandemie voorbij is. Het rijk van keizer Xi Jinping is kapitalistisch, dat houdt in dat de kern van de Chinese economie draait op hebzucht en uitbuiting van arbeiders. Zelfs al heeft de staat nog bedrijven in bezit, draaien die allemaal op markt principes. Ondertussen heeft de Amerikaanse overheid al meer dan 1 miljard dollars aan belastinggeld verspild in een poging de markten gerust te stellen. Maar zelfs het pompen van belastinggeld heeft niet geholpen, want de 1 miljard dollars was binnen 24 uur alweer verdampt!

De ironie maakt dat alle markt fundamentalisten van neoliberalen tot neoconservatieven nu schreeuwen om protectionisme en interventie van de overheid. 40 jaar dicteerde deze rechtse instituten aan overheden dat ze zich nergens mee moest bemoeien. De ”onzichtbare hand” van de vrije markt zou alles oplossen en beter doen dan de overheid, aldus hun propaganda. Nu Covid-19 ervoor zorgt dat de geldschieters van deze propagandisten in de problemen komen, is de rechtse houding opeens van ”stop (overheids)geld in onze bedrijven”. Wij zouden meteen eisen dat de gehele financiële sector plus de criminelen van de farmaceutische industrie, direct onteigend en hun bezit genationaliseerd wordt!

Belgische zorgarbeiders hebben de volgende eisen opgestelde die Revolutionair Socialistische Media ondersteunt:

Het Belgische actiecomité

Santé en Lutte

(Zorg in strijd) eist:

  1. Middelen en herfinanciering in overeenstemming met de behoeften.

  2. Een beheer van de voorraden op federaal niveau, een opeising van private voorraden en een herverdeling naar gelang van de behoeften.

  3. Het opeisen van ademhalingsapparatuur waar deze wordt geproduceerd, in plaats van het verhogen van de winst van de fabrikanten met geld dat door het publiek wordt aangeboden.

  4. Beschermingsmiddelen voor alle werknemers die werken om de basisbehoeften van de bevolking te waarborgen (supermarkten, ziekenhuizen, vuilnisophaling, thuiszorg, huishouding, etc.).

  5. Screening van al het risicopersoneel en maatregelen inzake organisatie van het werk om de gezondheid van het personeel niet in gevaar te brengen en om het niet uit te putten.

 

68407263_336591130582595_2254666326398205952_n

Covid-19 en kapitalisme

Nu de ernst van de situatie omtrent het Covid-19 virus meer dan duidelijk is, staan de grote bedrijven in de rij om belastinggeld te krijgen van de overheid. Natuurlijk zal de neoliberale regering van Mark Rutte de spaarkas opentrekken voor grote bedrijven, terwijl arbeiders geen zekerheid krijgen. Erger, VVD minister Eric Wiebes kraaide doodleuk dat ZZP’ers min of meer eigen schuld hebben, aan het feit dat ze straks minder inkomsten krijgen. Hij doet alsof ZZP mensen allemaal ervoor kozen om Zelfstandigen te zijn. Jaren lang hebben rechtse kabinetten het mogelijk gemaakt dat bedrijven steeds minder vaste contracten aanboden. Hierdoor moesten vele wel als ZZP’ers beginnen, niet dus altijd uit keus maar uit noodzaak. Grote bedrijven met miljarden steunen is wat elke neoliberale overheid doet in crisistijd, maar arbeiders hoeven niet op dezelfde sympathie te rekenen! 

Covid-19 is erg anti-nationalistisch en trekt zich niets aan van grenzen en landen. Het is een internationalistisch virus dat zich overal ter wereld verspreidt. Helaas slaat het vooral zijn slag in landen waar mensen makkelijk van A naar B kunnen reizen. Binnen de Europese Unie is er vrij verkeer van goederen en personen. Hierdoor kan zo’n virus heel snel van het ene EU land naar het andere trekken. Alleen al in Italië zijn op 17 maart 2020 meer dan 27,980 mensen besmet, 2,158 daarvan zijn overleden. De Italiaanse Republiek is volledig tot stilstand gekomen. Het land is op slot en dat zullen vooral arbeiders gaan merken, want hun overheid zal vooral grote bedrijven gaan redden.

We zagen dit ook al tijdens de economische crisis van 2007/2008. Toen pompte overheden ook miljarden aan dollars en euro’s in de economie. Toch verloren veel arbeiders hun banen en kwamen in de financiële problemen terecht. Dankzij het geld van de staat en het feit dat ze al rijk waren, is de bourgeoisie goed uit de 2007/2008 crisis gekomen. Datzelfde kunnen we niet zeggen over veel arbeiders. Want alleen al 45% van alle Amerikanen heeft geen spaargeld op de bank staan. Nog eens 25% heeft net 1.000 dollar aan spaargeld. Dus de grote miljarden aan financieel bezit ligt bij de laatste 30% van de Amerikaanse bevolking, de kleine burgerij en de heersende kapitalistenklasse!

Covid 19 toont ook hoe slecht het staat met de wereld gezondheidszorg. Vooral in armere landen is zorg een luxe product, iets voor rijken. Maar ook in EU landen zoals Roemenië, Bulgarije en ex-Joegoslavië, is de zorg vaak te duur voor modale arbeiders. Dit allemaal omdat de Europese Unie eiste dat de zorg commercieel werd. Ook in het westen is zorg een product en hoe beter je het product maakt, hoe meer geld de zorgverzekeraars eisen. Kijk maar naar Nederland, de basiszorgverzekering kost al 110 euro per maand en daar zitten veel belangrijke zorgproducten zoals fysiotherapie niet bij. Die moet je zelf bijkopen waardoor je al snel 130 tot 150 euro per maand betaalt. Hierbij komt ook 385 euro aan eigen risico!

De criminele farmaceutische industrie heeft het meest te winnen bij pandemieën. Deze zorgkapitalisten zullen direct hoge prijzen vragen voor een potentieel Covid-19 geneesmiddel, zodra het ontdekt wordt. Want voor de farmaceutische kapitalisten gaat winst maken boven mensenlevens. Dat hebben ze altijd al bewezen in het verleden. Daarom eisen revolutionair socialisten ook dat de gehele farmaceutische industrie genationaliseerd wordt. Dit is vandaag meer dan ooit noodzakelijk. Want het kapitalisme bevordert geen samenwerking, het bevordert concurrentie tussen medische bedrijven!

Wie betaalt uiteindelijk voor deze crisis? De arbeiders via hun belastinggeld, want dat zullen rechtse overheden gaan gebruiken om de bazen en eigenaren van bedrijven overeind te houden. Ondertussen zullen die alles in het werk stellen om te bezuinigen op loonkosten. Miljarden zullen uitgegeven worden waarna de rijken weer rijk en machtig zullen blijven. Arbeiders moeten deze onrechtvaardigheid niet pikken. Ze moten al helemaal niet luisteren naar een neoliberaal zoals Rutte, die beweert voor iedereen op te komen. Dat doet hij niet. Al sinds kabinet Rutte 1 voert de Nederlandse premier een beleid dat in dienst staat van de grote bedrijven!

Wat zal er straks gebeuren? Bedrijven zullen massa ontslagen doorvoeren en daarnaast enorme subsidies van de overheid krijgen om niet failliet te gaan. Duizenden arbeiders staat straks op straat en moeten rondkomen van twee jaar WW en daarna bijstand. In Italië heeft de regering besloten om het noodlijdende Alitalia opnieuw te nationaliseren. Echter dat wordt (opnieuw) gedaan met belastinggeld van Italiaanse arbeiders. Alitalia blijft een kapitalistisch bedrijf dat niet democratisch bestuurt wordt door diens arbeiders. Kapitalistische nationalisaties wijzen wij af. Socialisten staan voor nationalisaties waarbij de werkende klasse de controle heeft over genationaliseerde bedrijven!

Het is duidelijk dat het kapitalisme aantoont volledig te falen. Bijna 30 jaar van neoliberaal wanbeleid laat nu zien waartoe een virus zoals Covid-19 in staat is. Zieken in arme landen zullen aan hun lot overgelaten worden. We zien dit al in China waar miljoenen verplicht aan het werk gezet zijn zonder enige zorg. Keizer Xi Jinping is meer bezig om zijn imago overeind te houden dan zijn eigen mensen te beschermen. China is de productiefabriek van het wereldwijde kapitalisme. Dat snappen de dictatoriale leiders van de ”Volksrepubliek” China. Het is voor hun essentieel dat de economie weer op gang komt, dat dit grote risico’s voor arbeiders met zich mee brengt doet hun niets!

De logica van het Nederlandse bedrijfsleven blijft hetzelfde. Individualisering, marktwerking en iedereen voor zichzelf. Natuurlijk wijzen wij revolutionair socialisten deze kille logica af.

Wij staan voor:

  • Massale publieke investeringen in zorg

  • Nationalisatie van farmaceutische sector

  • Voor een democratische planning van de aanpak van de crisis

Geen enkele regering zal deze opvattingen ondersteunen. Dit omdat ze recht ingaan tegen de neoliberale logica van de laatste 30 jaar. De nationalisatie van bedrijven zoals KLM zou goed zijn, maar dan alleen als ook de winsten ten goeden komen aan de gemeenschap. Daarnaast moeten staatsbedrijven democratisch bestuurt worden en dat zal nooit gebeuren onder het kapitalisme. Wel is het zo dat onder kapitalistische nationalisatie de verliezen voor de kosten van belastingbetaler zijn. Het is zelf zo erg dat neoliberale regeringen maar al te graag staatsbedrijven slechts tijdelijk nationaliseren, om ze daarna weer af te staan aan kapitalisten!

Covid-19 is een serieuze pandemie. Echter vertrouwen op Mark Rutte of een kapitalistische overheid doen wij niet. We zien dat veel mensen dat ook niet doen en dus massaal toeslaan in de supermarkten. Dat wordt asociaal genoemd, maar is zeer begrijpbaar. Het komt voor uit een groot wantrouwen tegenover de overheid en dat is meer dan terecht. Want al bijna 30 jaar staat de overheid niet aan de kant van de werkende man en vrouw. Politiek rechts is hierin ondersteunt door gevestigd links, van PvdA (die 100% meewerkt met het neoliberalisme) tot GroenLinks en helaas ook de SP. Zij hebben bijgedragen door hun reformisme en collaboratie met de lakeien van het bedrijfsleven. Zowel nationaal (PvdA) als lokaal (GroenLinks en SP)!

 

JPG