Mugabe dood, zijn regime blijft

Robert Mugabe is eindelijk dood. Voordat Nelson Mandela werd vrij gelaten gelde hij als het icoon van de Afrikaanse bevrijdingsbeweging, tegen het westerse imperialisme en racisme. Mugabe werd in 1980 president van Zimbabwe, dat tot 1979 de naam Rhodesië droeg. Die naam kwam van Britse kolonialisten die het gebied in 1890 in bezit namen. Rhodesië verklaarde zich onafhankelijk van Groot Brittannië in 1965, omdat de Britten eiste dat er een einde kwam aan de witte minderheidsregering. De racist: Ian Douglas Smith vond dat onacceptabel. Met steun van het rechtse: Rhodesian Front greep Smith de macht. Aanhangers van het anti-kolonialisme verenigde zich in de Zimbabwaanse Afrikaanse Volks Unie (ZAPU), waaronder ook Robert Mugabe!

In 1962 stichtte Joshua Nkomo deze Zimbabwaanse Afrikaanse Volks Unie (ZAPU). Dit was een reactie op het verbod van de Nationaal Democratische Partij. Joshua Nkomo was leider geweest van de NDP en had al eind jaren 40 zich bewezen als een felle strijder tegen kolonialisme en Apartheid binnen de Britse kolonie: Zuid-Rhodesië. De leider van de witte minderheidsregering: Ian Douglas Smith, verbood alle politieke activiteiten van Nkomo, die daarop besloot om revolutionair geweld te gebruiken. Dit was volledig legitiem omdat het racistische bewind geen mogelijkheden gaf om via geweldloze manieren een einde te maken aan Apartheid!

Helaas was eenheid binnen de nationale bevrijdingsorganisatie van Zimbabwe geen feit. Stammenmentaliteit en sektarisme leidde tot een scheuring in 1962. Joshua Nkomo stamde af van het Ndebele volk, een etnische minderheid in het land. Robert Mugabe behoorde tot de Shona, het volk dat de meerderheid uitmaakt in Zimbabwe. Mugabe raakte onder de invloed van het maoïsme en predikte de boerenrevolutie. Dit terwijl Nkomo meer vasthield aan het klassieke marxisme-leninisme (stalinisme). Uiteindelijk splitste zich Robert Mugabe af van ZAPU en stichtte de Zimbabwaanse Nationale Unie (ZANU)!

Zowel Mugabe als Nkomo werden in 1964 opgepakt en veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf. Dit omdat ze verzet aan hadden aangekaart tegen het racisme en de witte minderheidsregering. Tien jaar zaten ze vast in het Gonakudzingwa concentratiekamp. Rhodesië verklaarde zich een jaar na hun gevangenname onafhankelijk, dit werd echter door geen enkel land erkent. In 1974 liet de regering van  Ian Douglas Smith, de twee anti-Apartheidsstrijders vrij. Mugabe en Nkomo gingen naar Mozambique waar FRELIMO (Bevrijdingsfront van Mozambique) aan de macht gekomen was nadat de Portugezen zich terug getrokken hadden!

FRELIMO bewapende de legers van Mugabe en Nkomo. Het leger van ZANU vocht een klassieke guerrilla oorlog, terwijl die van ZAPU deels guerrilla en deels conventioneel was. Het witte minderheidsleger in Rhodesië had al snel een groot probleem, want samen hadden de strijders tegen Apartheid meer dan 40.000 man op de been. Er waren in Rhodesië te weinig witte mannen bereid om te vechten tegen de zwarte vrijheidsstrijders. Elk jaar kwam Ian Douglas Smith weer mannen gekort. In totaal kon hij slechts 11.000 soldaten bijeen brengen. Het racistische Zuid Afrika leverde 5.000 soldaten om Smith te steunen, maar de overmacht was meer dan duidelijk!

Robert Mugabe gebruikte zijn tijd in Mozambique om zijn imago te versterken binnen het militair van ZANU. In 1976 was hij de absolute leider van het Zimbabwaanse Afrikaanse Nationale Bevrijdingsleger (ZANLA). Het sektarisme tussen Mugabe en Nkomo was ook duidelijk te merken tussen diens soldaten. Mugabe was niet vies om zijn soldaten naar gebieden te sturen die onder toezicht van Nkomo’s Zimbabwaanse Volks Revolutionair Leger (ZIPRA) stonden. Daar werd de burgerbevolking gedwongen om Nkomo te haten. ZANLA soldaten eiste voedsel en gedroegen zich vaak ongedisciplineerd tegenover de burger bevolking!

Dit kwam omdat Mugabe’s ZANLA meer een samenraapsel was van jonge mannen die door armoede en achtergesteldheid niets te verliezen hadden. ZIPRA was beter georganiseerd en bezat meer discipline. Dit voedde de afgunst die ZANLA soldaten voelden. Dit terwijl ZANLA bestond uit Shona mannen, de meerderheid van alle Zimbabwanen. Het Ndebele volk sprak niet de volkstaal van de Shona. Dus als ZANLA soldaten naar Ndebel dorpen gingen, konden ze hun eisen vaak niet duidelijk maken. Vaak waren die eisen beperkt tot voedsel en dus kregen Mugabe’s mannen de bijnaam: oSadza nehuku (geef me kip met Nsima)!

In 1976 besloten Mugabe en Nkomo om samen op te trekken, zowel politiek als militair. ZANU en ZAPU stichtte het Patriottische Front waaronder ze samen vochten. De witte minderheidsregering besloot drie jaar later om een coalitieregering samen te stellen met gematigde zwarte tegenstanders van Apartheid. Echter deze coalitie regering werd door niemand erkend, omdat de witte minderheid nog steeds te veel politieke macht bezat. Het land werd hernoemt in Rhodesië-Zimbabwe, toch zorgde dat niet voor internationale erkenning. Dus besloot men om de oude kolonie tijdelijk terug te brengen. Het Verenigd Koninkrijk was daartoe bereid aangezien ze de onafhankelijkheid van 1965 nooit erkend hadden!

Het Britse koloniale gezag duurde slechts vijf maanden, van december 1979 tot april 1980. De Britten organiseerde vrije verkiezingen waarbij ZANU en ZAPU mee mochten doen. Het resultaat was overduidelijk. Robert Mugabe had zich goed neergezet als de grootste anti-Apartheid strijder en won met ZANU: 63% van de stemmen. Er zijn berichten dat Mugabe al in 1980 geprobeerd heeft om de stemgang te beïnvloeden via geweld en intimidaties. ZAPU van Joshua Nkomo kreeg 24% van de stemmen en de partij van Ian Douglas Smith slechts 13%, waarvan 83% van de witte burgers op hem stemde!

Robert Mugabe werd minister president van de Republiek Zimbabwe. Joshua Nkomo en zijn Zimbabwaanse Afrikaanse Volks Unie zouden geen politieke rol spelen. Drie jaar na de oprichting van de republiek stuurde Mugabe zijn (door Noord Koranen getrainde) speciale Vijfde Brigade naar de gebieden waar de Ndebele wonen. Daar werden tussen 1983 en 1987 ongeveer 20.000 Ndebele vermoord. Martelingen en langdurige opsluiting waren hun methodes. Mugabe eiste dat Nkomo zijn politieke partij liet fuseren met die van hem. Onder druk van de dictator deed Nkomo dat. ZAPU werd gedwongen deel van ZANU en Mugabe plaatste de naam: Patriottistisch Front achter zijn partij naam. ZANU-PF was geboren!

Van 1987 tot 1999 mocht Joshua Nkomo de rol van vice-president op zich nemen. Op papier was dat een belangrijke positie, in werkelijkheid stelde het niet veel voor. Want Robert Mugabe had in 1987 zich laten kiezen tot President van de Republiek Zimbabwe, een titel die hij tot 2017 zou dragen. Al vanaf het begin gaf ZANU veel economische macht aan voormalige kameraden uit het Zimbabwaanse Afrikaanse Nationale Bevrijdingsleger. Deze ex-guerrilla soldaten hadden geen idee hoe je kapitalist speelt. Hun achtergesteldheid en onwetendheid leidde tot massief mismanagement van de economie!

De witte minderheid had een relatief stabiel kapitalistisch land opgebouwd tussen 1965 en 1980. De welvaart en economische macht lag echter bij een minderheid die nog geen 8% van de totale bevolking uit maakte. In 1979 waren 232,000 witten in Zimbabwe. Vele waren rijke boeren die het land verbouwde. Mugabe liet deze witte boeren met rust, pas vanaf het jaar 2000 zou hij hun onteigenen. 2/3 van alle witte Zimbabwanen verliet het land tussen 1980 en 1990. Alleen de witte boeren bleven nog over aangezien ze voor voedsel zorgde. Hun positie werd echter steeds minder prettig aangezien de afgunst groot was onder ZANU-PF aanhangers, die eiste dat de welvarende boerderijen onteigend werden!

Van de 5.000 boerderijen waren in 2006 nog maar 500 operationeel. De ZANU-PF aanhangers die eigenaar werden van het land, wisten niet hoe ze ermee om moesten gaan. Het resultaat is dat de ex-graanschuur van Afrika al bijna 20 jaar voedsel moet importeren. Van arbeiderszelfbestuur is nooit spraken geweest. Mugabe heeft gewoon de witte kapitalisten vervangen door zwarte kapitalisten. Dit gebeurde ook in Zuid Afrika na 1994. Nelson Mandela had niet de intentie om de socialistische principes van zijn Freedom Charter tot uitvoer te brengen. Mugabe in Zimbabwe had dat ook niet. Na 1990 noemde hij zich ook geen marxist-leninist meer!

In 1996 wouden ex-guerrilla soldaten een staatspension voor de tijd dat ze gevochten hadden tegen het witte minderheidsregime. Zimbabwe kon dit niet betalen aangezien de economie al slecht liep door mismanagement. Maar Mugabe had de steun van zijn ex-strijdmakkers hard nodig en dus stelde hij een royaal pensionplan voor, dat bekostigd moest worden door de belastingen te verhogen. Voor de straatarme bevolking was dit de druppel en er braken rellen uit. Alleen door het leger in te zetten wist ZANU-PF aan de macht te blijven. Het was duidelijk dat Mugabe geen legitimiteit meer had, dus was geweld, stemfraude en intimidaties nodig om verkiezingen te winnen!

Vanaf 2000 was voor iedereen duidelijk dat de Zimbabwaanse Afrikaanse Nationale Unie – Patriottistisch Front er een puinhoop van had gemaakt. In 20 jaar tijd was het land armer dan onder het witte minderheidsregime geworden. Naast het feit dat veel ZANU-PF bureaucraten meer aan zichzelf dachten dan aan het landsbelang, voerde Mugabe ook oorlog. Hij stuurde namelijk zijn leger richting Congo (Zaïre), om daar te participeren in de burgeroorlog. Het kosten Zimbabwe ongeveer 1 miljoen dollar per dag om in Congo te vechten. Hoewel het volk de oorlog niet wou, waren er enkele kapitalisten die goed geld verdiende. Vooral omdat de Congolese regering veel lucratieve zaken sloot met Zimbabwaanse bedrijven!

Robert Mugabe leed zijn eerste politieke nederlaag in februari 2000. In die maand wees het volk een nieuwe grondwet af. De ex-guerrilla leider was woest en gaf de witte boeren de schuld. Deze kapitalistenklasse die hijzelf met rust had gelaten, kreeg nu opeens overal de schuld van. ZANU-PF begon een heksenjacht op witte boeren en gebruikte het kolonialisme als schild om alle kritiek opzij te wuiven.  Ondertussen had oppositie zich niet rustig gehouden. De Beweging voor Democratische Verandering (MDC) moest ZANU-PF verslaan. Bij de verkiezingen van 2000 won de MDC ongeveer 47% van de stemmen. Toch zorgde Mugabe ervoor dat zijn partij elke verkiezing bleef winnen. Intimidaties en fraude bleven zijn wapens!

In 2005 werd Emmerson Mnangagwa aangesteld als Minister van Huisvesting en Sociale Zaken. Deze Mnangagwa had de bijnaam ”de krokodil”, omdat hij de massamoord op het Ndebele volk leidde in de jaren 80. De Krokodil zou steeds meer macht krijgen, zeker toen hij in 2014 werd aangesteld als vice-president onder Robert Mugabe. Die was ondertussen 90 jaar oud en steeds minder in staat om als alleenheerser te functioneren. De oude dictator weigerde echter afstand te doen van de macht in het land. Al in 2008 toonde Mugabe dat hij zou aanblijven, want in dat jaar had de MDC de presidentiële verkiezingen gewonnen!

Morgan Tsvangirai versloeg Mugabe in de eerste ronde van de verkiezingen van 29 maart 2008. Die eiste een tweede ronde en na veel fraude en vooral intimidaties van MDC aanhangers, won de dictator met 85% van de stemmen op een Noord Koreaanse manier. Tsvangirai’s MDC wist wel ZANU-PF te verslaan bij de parlementaire verkiezingen, waardoor de oude dictator samen moest werken met de Beweging voor Democratische Verandering. Natuurlijk deed ZANU-PF alles om MDC ministers tegen te werken. Van een echte coalitie kon je ook niet spreken. De verkiezingen van juli 2013 werden (natuurlijk) gewonnen door ZANU-PF. Mugabe had de MDC toen niet meer nodig en kon weer alleen heersen!

Mnangagwa merkte dat hij een nieuwe rivaal kreeg binnen de partij. De Krokodil had de beste kaarten om de zeer oude dicator op te volgen. Maar die had blijkbaar iemand anders op het oog: Grace Mugabe, zijn 41 jaar jongere vrouw. De First Lady van de Republiek Zimbabwe was een elitaire vrouw, die graag luxe artikelen kocht in Parijs en Londen. Ze had kunnen weten dat 99% van de Zimbabwaanse bevolking niet eens genoeg geld heeft om basis levensmiddelen te kopen. Toch eiste Grace Mugabe dat Air Zimbabwe haar steeds naar Europa vloog. Ze gaf de oude Robert Mugabe vier kinderen. Deze kregen een leven in luxe. Dochter Bona Mugabe mocht studeren in Hong-Kong en liet in 2017 nog een villa bouwen op grond dat eigenlijk voor een school bedoeld was!

Dat de kinderen van de dictator deden aan massieve zelfverrijking vond De Krokodil (Emmerson Mnangagwa) niet erg. Hijzelf behoort tot de top van de Zimbabwaanse Afrikaanse Nationale Unie – Patriottisch Front. Ook zijn vrouw en kinderen behoren tot adel van het land. Absolute armoede is door Mugabe en zijn bende toegenomen met meer dan 50%. Natuurlijk spelen droogte en slechte oogst ook een rol, maar een ijzerfeit blijft dat het inkomen van bijna alle Zimbabwaanse arbeiders niet genoeg is om van rond te komen. Doordat de overheid steeds meer geld te drukte nam de inflatie enorm toe. Hierdoor was de Zimbabwaanse Dollar niets meer waard, de nationale munteenheid werd in 2009 zelfs afgeschaft!

Zimbabwe gaf elk jaar enorm veel geld uit aan de verjaardag van Robert Mugabe. Die sprak op zijn laatste verjaardag zo langzaam dat het meer dan duidelijk was dat de stokoude man niet langer kon aanblijven. Echter niemand durfde kritiek te geven, want elke ZANU-PF bureaucraat had zijn elitair leventje te danken aan de Mugabe familie. Grace Mugabe nam steeds meer macht, ze was al leidster van de ZANU-PF vrouwenafdeling en eind 2017 werd duidelijk dat de oude dictator zijn vrouw wou aanstellen als vice president. De Krokodil verloor en werd afgezet. Wat Grace Mugabe echter vergat was de loyaliteit van het militair!

Die greep namelijk op 14 november 2017 de macht en bracht Emmerson Mnangagwa terug. Die liet zich snel kiezen tot President van de Republiek Zimbabwe volgens de typische regels (massieve fraude) en werd leider van het land. De hoogbejaarde Robert Mugabe weigerde om Mnangagwa te erkennen als zijn opvolger. Bij de presidentiele schijnverkiezing stemde Mugabe niet op zijn eigen partij, maar op de Beweging voor Democratische Verandering. Grace Mugabe en haar aanhangers werden uit ZANU-PF geroyeerd. Als vrouw van de ex-president mocht ze wel in luxe blijven leven. Robert Mugabe is altijd behandeld met eer door Mnangagwa, wat aantoont dat De Krokodil helemaal geen verbetering is!

Van socialisme is nooit spraken geweest. Ook de regering van Mnangagwa zet het neoliberalisme voort. Al onder Robert Mugabe waren grote delen van de economie afgestaan aan kapitalisten (natuurlijk wel pro-ZANU-PF). Dat het leger in november 2017 de macht greep lag er ook aan dat men bang was voor een massieve volksopstand. Dit had kunnen gebeuren aangezien de woede en afkeer van ZANU-PF groot is. Dat deze dictatoriale partij steeds verkiezingen wint ligt aan massieve fraude en staatsgeweld tegen andersdenkenden. Revolutionair socialisten geloven niet dat verkiezingen eerlijk zullen zijn zolang de Zimbabwaanse Afrikaanse Nationale Unie – Patriottistisch Front, aan de macht is!

Daarom is een proletarische revolutie nodig. De Zimbabwaanse arbeiders missen echter een massapartij. Een partij die niet is gebouwd op etnische wortels zoals ZANU en ZAPU waren. De Beweging voor Democratische Verandering bleek geen alternatief omdat ze geen revolutie nastreven en dachten binnen het bestaande systeem te kunnen werken. Daarnaast is de MDC ook opgesplitst geweest in twee partijen van 2005 tot 2019. Pas dit jaar fuseerde de twee MDC partijen weer tot één. De Arbeiders en Socialistische Partij in Zuid Afrika merkt daarom op dat:

  • Robert Mugabe nooit het kapitalisme heeft afgeschaft
  • ZANU-PF aanhangers de nieuwe zwarte kapitalisten werden na 1980
  • Witte boeren pas na 2000 onteigend zijn
  • Mugabe en zijn familie in luxe en welvaart leefde
  • ZANU-PF instemde met neoliberaal IMF beleid
  • Neoliberalisme voor meer armoede heeft gezorgd (met name na 1990)

Daarom is het noodzakelijk dat er een arbeiderspartij wordt opgebouwd. Zo’n partij moet een socialistische revolutie prediken en bereid zijn om geweld toe te passen. In een burgerlijke democratie is revolutionair geweld niet direct noodzakelijk. Maar in landen zoals Zimbabwe waar democratie slechts een facade is voor de heersende klik, is geweld nodig. Na bijna 40 jaar ZANU-PF is het tijd voor socialisme. Van oorsprong beweerde Mugabe dat ook na te streven. Maar net als bij Nelson Mandela bleek dat slechts propaganda taal. Zuid-Afrika en Zimbabwe zijn na hun onafhankelijk altijd kapitalistisch gebleven!

 

Robert Mugabe en Emmerson Mnangagwa hebben Zimbabwe kapot gemaakt.

Advertenties

De politie is niet je vriend

Revolutionair socialisten vertrouwen de burgerlijke politie niet. Waarom omdat wij weten welke samenleving zij dienen. Uit het ”Undercover Policing Enquiry” van de Britse politie is duidelijk geworden dat deze linkse groepen infiltreerde, om daar flinke schade toe te brengen. Socialisten moesten in diskrediet worden gebracht en daar hielpen geheime agenten aan mee. De kapitalistische staat minacht socialisten, omdat wij het kapitalisme en hun overheid verwerpen. In Nederland ging de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) dienst zelfs over tot het oprichten van een nep-maoïstische partij: De Marxistisch-Leninistische Partij van Nederland (MLPN)! 

De burgerlijke staat zegt altijd dat de ”Politie je Beste Vriend is”. Helaas ervaren veel arbeiders dat niet. In de jaren tot de Tweede Wereld Oorlog was de politie vaak het instrument van de kapitalistische staat, die hun agenten inzetten om stakers hard aan te pakken. Dat is logisch ook omdat de staat in dienst stond van de kapitalisten. Nog steeds is dat het geval. Want geen enkele overheid op deze aarde is socialistisch. Politieagenten zijn niet allemaal tuig, maar conservatieve opvattingen zijn vaak dominant. Dit komt omdat agenten getraind worden om ”orde” te handhaven en in veel dictaturen doen ze dat met geweld!

Echter ook in ”democratisch” Nederland wordt politiegeweld vaker toepast. In 2011 sloegen agenten twee zwarte Nederlanders ten gronden, omdat ze op hun t-shirts hadden staan: Zwarte Piet is Racisme. Dat mocht absoluut niet, want volgens de witte meerderheid en de politie is de racistische karikatuur uit 1850 namelijk ”niet-racistisch”. Daarom werden de twee activisten keihard in de boeien geslagen en afgevoerd, hun vrijheid van meningsuiting was niet van toepassing. Twee jaar later werd de politie gebruikt tegen republikeinse Nederlanders die protesteerde tegen de kroning van Willem Alexander. ”Iedereen is namelijk pro-Oranje” dat is de heersende dogma en anti-monarchistisch geluid was niet welkom!

In Duitsland is al langer duidelijk dat de politie veel vaker haar ogen heeft op politiek links dan op politiek rechts. In de veiligheidsrapporten van de Federale dienst voor de Bescherming van de Grondwet (BfV) worden anti-stalinistische socialisten op gelijke hoogte met het totalitaire stalinisme geworpen. De BfV beweert dat alle revolutionairen die zich baseren op de idealen van de Russische Revolutie (en ook de Duitse Revolutie) een ”totalitair” ideaal nastreven. Hierdoor heeft de Duitse politie het recht om je in de gaten te houden. Dit politieke denken is typisch in Duitsland, waarbij de staat een duidelijk antisocialistisch imago hanteert!

De Duitse BfV is dus niet ”neutraal”, maar heeft duidelijk politieke opvattingen en dat zien we ook bij de Federale Centrale voor Politiek Onderwijs. Duitsland heeft een overheidsorganisatie die belast is met het bevorderen van politieke ideeën die trouw zijn aan het dogma ”Vrijheid Democratische Grondorde” (Freiheitliche demokratische Grundordnung). Samengevat: ideologieën die pro-kapitalistisch zijn worden als acceptabel gezien en alles dat dit afwijst is meteen ”extreem” en ”fout”. Daarbij wordt het revolutionair socialisme op de extremistische hoop geworpen met het stalinisme, islamisme en fascisme. Dit omdat wij de parlementaire dictatuur afwijzen en een raden-republiek nastreven!

De politie in een kapitalistische staat is er om de interesse van die staat te beschermen. Als een rechter het bevel geeft om een staking met geweld te beëindigen dan moet de politie die beëindigen. Daarom worden agenten in dictaturen ook gezien als instrumenten van onderdrukking. Revolutionair socialisten willen daarom ook dat de politie afgeschaft wordt. In plaats daarvan moet er een militie komen die onder directe controle staat van de arbeidersraden. Dit was van oorsprong ook het geval in Sovjet-Rusland en later ook de Sovjet-Unie. Helaas werden de verdedigingsorganen van de arbeidersklasse juist het tegenovergestelde van wat ze hadden moeten zijn!

In de koloniën van het westerse imperialisme was de politieagent altijd een witte man. Hij was opgeleid met het idee dat hij als witte man boven de ”neger” stond. Daarom was politiegeweld tegen zwarte Afrikanen ook normaal. Nelson Mandela is vaak gemarteld door witte Zuid Afrikaanse politieagenten in diens cel. Hij wist deze mannen te vergeven. Patrice Lumumba kreeg ook te maken met racistisch geweld van witte Belgische agenten in Belgisch Congo. Zowel de witte Belgen als de witte Zuid Afrikanen leefde volgen de racistische leer dat zij het recht hadden om zwarte mensen te vernederen en te onderdrukken!

Zelfs in het ”democratische” Amerika leeft racisme onder de politie. De politieke beweging Black Lives Matter (Zwarte Levens doen er toe) is juist opgericht omdat zwarte Amerikanen veel vaker vermoord worden door politieagenten dan witte Amerikanen. Dit komt voort uit een racistisch vooroordeel dat zwarte Amerikanen vaker crimineler en dus ”gevaarlijker” zouden zijn. Het is niet alleen een racistisch probleem, want ook zwarte agenten in de VS hebben hiermee te maken. Ze worden opgeleid om eerst te schieten en dan te denken!

Gematigde socialisten geloven vaak dat in een (burgerlijk) democratische samenleving de politie je vriend is. De SP in Amsterdam reageerde heel fel toen Silvana Simons van BIJ1 kenbaar maakte dat veel Nederlanders met een niet-witte huidskleur zich niet altijd veilig voelen bij agenten. De zogenaamde ”Socialistische” Partij was woest dat Simons het lef had om te beweren haar achterban een ander beeld had van de politie dan menige witte Nederlanders. Hier zien we hoe de SP in Amsterdam (deel van het College van B&W) vooral een witte linkse partij is. De SP heeft geen antwoord op de hetze tegen moslims en neemt geen duidelijk standpunt in tegen Zwarte Piet!

Op dit vlak verschillen revolutionair socialisten van de gematigde (of ook wel reformistische) socialisten. Wij willen niet hervormen, wij willen afschaffen. De politie moet weg en vervangen worden door een proletarische militie onder direct bestuur van de raden. Dat is ook waar revolutionair socialisten voor staan, de raden-democratie of ook wel Sovjet-republiek. Sovjet is het Russische woord voor raad en de Unie van Socialistische Sovjet Republieken (USSR) had eigenlijk een unie van raden moeten zijn. Door de burgeroorlog, de isolatie en degeneratie van de communistische partij werd ze dat niet!

Overal in Europa werden socialistische en communistische partijen in de gaten gehouden door zogenaamde ”democratische” overheden. Officieel omdat revolutionair links een gevaar voor de ”democratie” was. Althans dat beweerde de staat en diens marionetten. Zelfs wanneer er een linkse partij in een regering kwam, bleven de veiligheidsdiensten vooral anti-socialistisch. Om politiek links te verzwakken stichtte de Nederlandse BVD in 1970 de Marxistisch-Leninistische Partij van Nederland. Deze nep-maoïstische partij had als doel contacten vanuit Nederland met China  onder Mao Zedong  en Albanië onder Enver Hoxha te controleren!

Hoewel de MLPN door de maoïsten in China vertrouwt werd, was dit niet het geval onder Nederlandse maoïsten. Die waren heel wantrouwend tegenover de partij omdat ze nooit deelnam aan acties. De mantelorganisatie van de BVD kreeg wel elk jaar donaties van de Chinese en Albanese overheid, die leefde in de veronderstelling dat hun geld ging naar een ”zuivere marxistisch-leninistische partij”. De MLPN heeft nog tot 1989 bestaan. Pas na de val van de Sovjet-Unie trok de BVD de stekker uit hun maoïstische partij. 15 jaar later werd bekend dat de hele partij slechts een mantelgroep van de Nederlandse staat was!

Revolutionair socialisten vertrouwen de politie niet, omdat ze een instrument is van de kapitalistische staat. Bij demonstraties is het steeds weer de politie die hard optreed tegen ons. Zogenaamd allemaal om de orde te bewaren. Politiek rechts vindt politiegeweld tegen links meer dan rechtvaardig. ”Activisten zijn toch allemaal tuig”, aldus veel rechtse mensen. Ze wijzen dan vooral op enkele relschoppers die demonstraties misbruiken om schade aan auto’s en winkelruiten te veroorzaken. Deze geweldige types zijn echter een zeer kleine minderheid en vertegenwoordigen ons niet. Wel stelen ze de aandacht in de media, waardoor rechts weer politiegeweld goedpraat!

Als er één land is waar de politie een paradoxale rol speelt is het de Volksrepubliek China wel. Dat land beweert socialistisch te zijn, maar gebruikt de Gewapende Volkspolitie om stakers keihard aan te pakken. Dit doen ze onder toezicht van de vakbond, die samenwerkt met de directie van bedrijven. Vakbondsmensen spelen in China niet de rol van vertegenwoordigers van de arbeiders. Ze zijn de vertegenwoordigers van de staat en daarmee de Chinese ”Communistische” Partij. Als een directeur of eigenaar een patriot is en ook partijlid, dan is de politie meteen ter plaatsen om geweld in te zetten tegen arbeiders die staken!

Als laatst een voorbeeld over hoe de politie ingezet wordt door de staat. NAVO land Turkije is geen democratie. De media zet dit land wel neer als ”democratisch”, hoewel dat niet het geval is. Verkiezingen maken van Turkije geen democratie, zeker niet als de overheid een etnisch-nationalistische koers vaart. Democratisch gekozen burgemeesters worden sinds 2015 veel vaker opzij gezet. Allemaal onder het mom dat ze de Koerdistan Arbeiders Partij (PKK) steunen. Ankara beweert dit namelijk altijd wanneer ze politici met een Koerdische achtergrond afzetten. Dit lukt hun steeds omdat Turkije erg vaak de politieke partijen van de Koerden afschildert als pro-PKK!

Turkse politie agenten hebben met NAVO wapens veel Koerdische dorpen vernietigd in de jaren 80 en 90. De PKK begon vanaf 1984 terug te vechten en heeft veel Turkse agenten vermoord. Dit wordt gezien als ”terroristisch” door de overheid en diens nationalistische aanhangers. Laten we echter niet vergeten dat deze agenten ingezet worden om Turks nationalisme met dwang op te leggen. Turkije heeft geen probleem ermee om de Palestijnen te steunen tegen de Israëlische bezetters die precies hetzelfde doen in bezet Palestina. Israëlische agenten zijn net als de Turkse politie een instrument van een bezettingsmacht!

Kun je de Nederlandse politie vertrouwen? Revolutionair Socialistische Media zegt van niet. De politie is er niet voor de arbeiders, zij beschermen de wetten die de kapitalistische politici in de Tweede Kamer maken. Bij demonstraties zal de politie je zien als een vijand van de staat en jouw mening doet er dan niet toe, vooral als die recht tegen een populair dogma ingaat. In een socialistische raden-democratie zal een proletarische militie in dienst staan van de arbeidersklasse. Diens agenten zullen dan de wetten van de revolutie beschermen. Een omschakeling van een burgerlijke politie naar een proletarische militie is daarom een noodzakelijk onderdeel van de socialistische revolutie!

 

Hongaarse arbeiders in 1956 vormde hun eigen militie, nadat ze de stalinistische staatspolitie omver geworpen hadden. Helaas wist het stalinisme deze revolutie neer te slaan!

Nikab en Boerka verbod

Op 1 augustus is het zogenaamde ”Nikab- en boerkaverbod” in werking getreden. Het wordt vanaf die dag verboden om gezichtsbedekkende kleding in openbare gebouwen te dragen. Waarom wordt opeens zo’n wet ingevoerd? Blijkbaar omdat de PVV denkt dat de één miljoen moslims in Nederland allemaal een Nikab en Boerka willen zien bij vrouwen. Revolutionair socialisten zijn fel tegen dit verbod omdat het juist moslimhaat in de hand speelt. Moslims voelen zich al niet gelijkwaardig en dit verbod zal reactionaire islamieten alleen maar versterken!

Wilders en zijn ”Partij voor Vreemdelingenhaat en Vrijemarktpolitiek” zijn natuurlijk enorm blij. Problematisch is echter dat PvdA en SP VOOR het verbod gestemd hebben met de verklaring dat de Nikab en Boerka vrouwen onderdrukken. Nu is dat historisch gezien ook correct. Maar waarom een wet invoeren die slechts 300 vrouwen in Nederland raakt, vrouwen die nu nooit naar buiten komen en min of meer veroordeeld worden tot gevangenen in eigen huis. Dan praten we ook alleen over de groep die een Nikab draagt. Want Boerka dragers heeft Nederland niet eens. Het ”Nikab- en boerkaverbod” helpt deze vrouwen niet en bevrijd ze al helemaal niet uit de klauwen van de conservatieve islam!

”De ongelovige Nederlanders willen de islam bestrijden, wij moeten ons afzonderen” dat is wat conservatieve (extreemrechtse) moslims zullen zeggen. Het islamistisch fundamentalisme wint hierdoor alleen maar aan kracht door zo’n ”Nikab- en boerkaverbod”. Reactionaire geestelijken die vroeger geen voet aan de grond hadden bij arbeiders met een islamistische achtergrond, worden nu door hun kinderen en kleinkinderen steeds meer vertrouwt. Dit komt omdat racisme en discriminatie tegen moslims een feit is waar velen mee te maken hebben!

Witte Nederlanders ontkennen dit. Want in de ogen van kleinburgerlijk Nederland is er geen spraken van racisme tegen moslims. Er is echter sinds 11 september 2001 een hetze van politiek rechts tegen de aanhangers van hete islamistische geloof, die zouden allemaal ”conservatief” en ”ondemocratisch” van aard zijn. Ook gebruiken extreemrechtse politici zoals Wilders graag het conservatisme binnen de islamistische gemeenschap om alle moslims over één kamp te scheren. Het is alsof je alle christenen verantwoordelijk houdt voor de misdaden van de Rooms Katholieke Kerk of alle joden voor de Terreurstaat Israël!

Revolutionair socialisten zijn tegen een verbod op de Nikab en Boerka. Waarom? Omdat het slechts dient om de hetze tegen moslims op te voeren. 99% van alle moslim vrouwen draagt geen Nikab of Boerka. Hoeveel vrouwen met zo’n gewaad zie je dagelijks op straat? Zelfs in landen waar moslims in de meerderheid zijn zul je weinig vrouwen tegenkomen die zich 100% bedekken. Alleen in conservatieve dictaturen zoals Saoedi-Arabië zijn de Nikab en Boerka vaker op straat te zien. In de jaren 60 en 70 was het juist heel ongewoon om je als vrouw te bedekken. De Egyptische president/dictator Nasser vond het de grootste onzin om vrouwen te dwingen een hoofddoek te dragen, dat zei hij al in 1953!

Helaas kregen de reactionaire geestelijken meer invloed op de Arabische wereld in de jaren 80. Arabische overheden hadden steun nodig om hun neoliberaal beleid te legitimeren en vonden die bij de politieke islam. In ruil voor de steun van conservatieve leiders zouden de regeringen van verschillende landen (zoals Egypte) gaan pleiten voor islamistische gebruiken, zoals het dragen van de hoofddoek bij vrouwen. Nu in 2019 draagt 90% van alle Egyptische vrouwen een hoofddoek, de vraag is hoeveel dat vrije keus is. Maar dat rechtvaardigt geen verbod, want het verbieden zal de conservatieve islamieten alleen maar versterken met hun ”Wij tegen Hun” mentaliteit!

Problematisch is ook dat de SP steun heeft gegeven aan het verbod. Dit komt helaas voort uit hun nationalisme en het feit dat de zogenaamde ”socialisten” meer linkse populisten zijn. Met populisme bedoelen we dan dat de SP vooral ”populaire” idealen wil steunen. Maar dat kunnen ook negatieve populaire opvattingen zijn, zoals de groeiende haat en hetze tegen moslims. Om steun van de witte arbeider te krijgen, speelt de ”Socialistische” Partij met racistisch vuur en verbrand zich hierdoor enorm. Want echte socialisten moeten juist strijden tegen de moslimhaat. Maar veel SP leden denken niet socialistisch, eerder populistisch (wat populair is onder het volk)!

Dit is wat veel witte Nederlanders ook ervaren. Logisch ook omdat 78% van het Koninkrijk der Nederlanden behoort tot de witte bevolking. Zij worden nooit gediscrimineerd op huidskleur of krijgen te maken of afkeer op grond van hun religie. Nederlanders met een iets donkere huidskleur weten wel beter, omdat zij juist wel te maken hebben met racisme. Ontkennen hiervan is ook sterk omdat de heersende dogma nog steeds is dat dit een ”vrij liberaal land” is. De intolerantie van de witte meerderheid tegenover tegenstanders van Zwarte Piet kennen we, maar ook tegenstanders van het Koningshuis krijgen te maken met hun intolerantie. Want iedereen is toch voor Oranje?

De Nederlandse afdeling van de International Marxist Tedency maakt duidelijk op:

Ongelijkheid tussen man en vrouw ligt veel dieper dan kleding. Het kapitalistisch systeem maakt juist gretig gebruik van die ongelijkheid tussen de geslachten; denk aan ongelijke lonen, baankansen, huishoudwerk, en nog veel meer. Een ‘symptoom’ hiervan verbieden werkt niet om hen te ‘bevrijden’, en al helemaal niet als de vrouwen in kwestie daar zelf niet achter staan. Dat is een naïeve gedachtegang.

Het verbod is nutteloos en levert niets op, alleen maar meer hetze tegen moslims. Extreemrechts staat al klaar om moslima die zich volledig bedekken te ”arresteren” via een burgerarrest. Geweld en intimidaties zijn daarbij niet uit te sluiten aangezien we al genoeg voorbeelden hebben van hoe veel minachting en haat er is voor moslims in Nederland. Revolutionair socialisten gaan de Nikab en Boerka  niet verheerlijken als ”symbolen van vrouwen vrijheid”, want dat zijn ze niet. Echter steun geven aan bourgeois-feministen die totaal niet begrijpen hoe dit verbod de hetze tegen moslims versterkt, doen wij niet!

 

maxresdefault

Nazi-clown steunt Baudet

Constant Kusters, de neonazistische leider van de Nederlandse Volks Unie (NVU) is een aanhanger van Forum voor Democratie. Dit is natuurlijk geen verassing, want Kusters en Baudet delen het neofascisme als centrale ideologie. Alleen zou Thierry Baudet zichzelf nooit openlijk een fascist noemen, terwijl Kusters dat wel doet. De NVU is een marginale extreemrechtse partij met geen politieke betekenis. 10 jaar geleden beweerde de NVU leider dat hij SP stemde vanwege diens sociale politiek. Nu er echter een neofascistische partij in de peilingen wint, stemmen de neonazi’s voor ”Forum voor Dictatuur”!

In de VS wint Donald Trump de stem van Amerikaans extreemrechts, in Hongarije doet Viktor Orban het goed bij Hongaarse nationalisten en tsaar Vladmir Poetin is al helemaal het boegbeeld van wat extreemrechts in een absolute leider wil zien. In Nederland was Geert Wilders vanaf 2006 een aantrekkingskracht voor extreemrechts, maar diens ”Partij voor Vreemdelingenhaat en Vrijemarktpolitiek” (PVV) heeft maar één obsessie en dat is anti-islam. Het ”Forum voor Dictatuur” (FvD) gaat veel verder. Baudet wil een nationalistische staat oprichten waarbij één etniciteit gezien wordt als beter dan de rest!

Neonazi’s zijn getolereerd geweest door het FvD. Natuurlijk is dat geen prettig reclame en toen duidelijk werd dat NVU lid Alexander Goossens ook lidmaatschap had gekregen van Forum, moest Baudet hem wel royeren. Officieel werd toen beweerd dat de neonazi’s stiekem lid geworden waren. Dit klopt echter niet met wat Constant Kusters beweert. Die zegt dat hij en zijn aanhang steeds welkom waren bij FvD bijeenkomsten. Daarnaast kent hij Theo Hiddema, de tweede man van FvD. Hiddema was jarenlang de advocaat van de weduwe van NSB’er Rost van Tonningen!

Als ”Den Leider” van de Nederlandse Volks Unie openlijk zegt dat hij en zijn extreemrechtse bende zich ideologisch met Thierry Baudet verwant voelen, dan moet toch duidelijk zijn dat ”Forum voor Dictatuur” geen zuivere koffie is. Baudet staat graag met extreemrechtse types op de foto, van etnische (witte) nationalisten tot aanhangers van de racistische Geconfedereerde Staten van Amerika (1861-1865). Nu de NVU de publiciteit heeft gezocht doet het FvD alles om zich te ontdoen van haar extreemrechtse vrienden. Het partijbestuur liet weten dat Constant Kusters nooit welkom zou zijn als partijlid!

Revolutionair socialisten snappen dat de moderne neofascisten alles in het werk stellen om niet te lijken op de ”oude fascisten”. Ze lopen in nette zakenkleding, praten over directe democratie en verdedigen de grondwet. Dat is echter schijn, want als FvD het voor het zeggen zou krijgen, dan wordt Nederland een land dat minderheden niet als gelijkwaardig zou aanzien. Het grootste voorbeeld voor Thierry Baudet in Europa is Hongarije. Daar is Viktor Orban al negen jaar bezig om haat en verdeeldheid te zaaien. Dat lukt behoorlijk omdat Orban kan rekenen op steun van zijn zakenvrienden die de media in bezit hebben!

Veel FvD leden zijn ambitieuze universiteitsstudenten die willen toebehoren tot een elite die heerst over het ”domme” voetjesvolk. In de jaren 70 was het een hype om dogmatisch revolutionair links te zijn. Jonge studenten werden lid van de CPN of sloten zich aan bij maoïstische clubjes. Anno 2019 is rechtse nationalisme populair onder studenten. In feite zijn veel FvD leden behoorlijke opportunisten, ze surfen mee op wat populair is. ”Forum voor Dictatuur” belooft deze rechtse jongeren een glanzende carrière in een wereld waarin zij de dienst uitmaken!

Dat politiek rechts zo sterk kan staan onder zowel studenten als ook arbeiders komt door het falen van politiek links. In Nederland hebben we de verraderlijke PvdA, het kapitalistische GroenLinks en een ”Sociaaldemocratische” Partij die maar niet durft te breken met de bestaande machtsstructuren. Zonder een socialistisch alternatief weten rechtse en extreemrechtse partijen te scoren. Zeker als politiek links niet in het verweer gaat!

GroenLinks wordt door veel linkse jongeren gezien als alternatief, maar die vergeten weer dat ditzelfde GroenLinks medeverantwoordelijk is voor de afschaffing van de studiebeurzen. Ook willen de groenen maar al te graag meedoen met de grote kapitalistische partijen. Nee, GroenLinks is niet links en niet te vertrouwen dat ze zich zullen verzetten tegen het wrede kapitalisme. Politiek links zou de strijd tegen racisme en discriminatie niet als secundair moeten zien. Consequente oppositie en ideologische strijd is nodig tegen de neoliberale politiek en ook tegen extreemrechts (PVV en FvD). Helaas is gevestigd links in Nederland daar niet toe bereid!

 

baudet-victory-speech-800x445

Het gezicht van Alt-Right in Nederland

Spijtige splitsing in het CWI

Helaas is het nieuws gekomen dat het Comité voor een Arbeiders Internationale (CWI) is gesplitst. Deze internationale organisatie van revolutionair socialistische partijen/groepen is in 1974 opgericht en heeft sinds 1992 geen grote splitsingen meer gehad. Spijtig is in 2019 het nu toch tot een splitsing gekomen, tussen de oude politieke leiding rond Peter Taaffe van de Britse: Socialistische Partij en de meerderheid van het CWI. Van de 45 secties kozen 7 ervoor om zich buiten de bestaande structuren ”opnieuw” te organiseren!

De kapitalistische media zal deze splitsing maar al te graag misbruiken om zogenaamd te beweren dat trotskistische socialisten allemaal sektarisch van aard zijn. Helaas heeft de trotskistische beweging inderdaad de reputatie om zich te splitsen. Vaak gebeurt dat niet omtrent ideologische verschillen, maar vaak vanwege conflicten binnen organisaties. Revolutionair Socialistische Media is niet deel van het Comité voor een Arbeiders InternationaleRSM is een onafhankelijke website met berichten vanuit een revolutionair socialistische visie. Het is wel spijtig dat de best georganiseerde internationale van socialistische krachten op de planeet nu zo’n splitsing doormaakt!

Toch moeten de 38 secties die het CWI vormen verdergaan, ook zonder historische personen zoals Peter Taaffe en de Socialistische Partij in Engeland en Wales. De Britse SP was de grootste afdeling van het CWI met meer dan 2.000 leden. Tragisch is dat 100 leden van de SP die nog wel vasthielden aan de structuren van het CWI, zonder pardon geroyeerd werden. Het kan best zijn dat Taaffe en zijn minderheidsfractie een goed standpunt hadden, allemaal mogelijk. Maar je gaat dan niet proberen om achter de bestaande structuren een ”nieuw congres” te organiseren. Het CWI is niet alleen de Britse afdeling en diens zeven internationale bondgenoten!

In 1992 was de laatst splitsing. Toen keerde een meerderheid zich tegen politiek leider Ted Grant. Die wou dat de trotskisten bleven werken binnen de bestaande sociaal democratische partijen. Peter Taaffe had toen der tijd gelijk dat de sociaal democratie niet meer socialistisch te maken was, gezien de enorme verrechtsing die plaatst vond na de ondergang van het stalinisme. Grant en zijn aanhangers bleven binnen de verrechtste sociaal democratie werken. Ondanks de opkomst van Jeremy Corbyn is de rest van de wereldwijde sociaal democratie niet linkser geworden. Als de minderheidsgroep rond Taaffe inderdaad goede standpunten heeft gehad, dan hadden ze de bestaande structuren van het CWI moeten gebruiken. Helaas kiezen ze ervoor om die te omzeilen!

Je kunt het eens zijn met Taaffe, maar zijn handelingen zijn fout. Hij heeft het CWI in 1974 samen opgericht met Ted Grant en zich jaren ingezet voor de socialistische zaak. Maar het Comité voor een Arbeiders Internationale is niet Peter Taaffe. Het omzeilen van de staturen die hijzelf in 74 heeft ondertekent is fout. Een feit is dat de minderheidsgroep rond Taaffe de controle heeft over de website Socialistworld.net. Ook bezitten ze de financiële tegoeden van het gehele CWI. Het gaat hierbij om bedragen van enkele tienduizenden euro’s. De website en het geld behoren toe aan het Comité voor een Arbeiders Internationale en niet aan een minderheidsgroep, die zichzelf nu ziet als het ”Herboren Comité voor een Arbeiders Internationale”!

Splitsingen zijn geen leuke feiten. Revolutionair Socialistische Media snapt ook dat het conflict in het CWI de arbeidersbeweging schade toedoet en de kapitalistische leugens omtrent trotskisten zal ”bevestigen”. Peter Taaffe is geen slecht mens, dat was Ted Grant ook niet. Het waren grote socialisten die jaren gegeven hebben voor de idealen van het revolutionair socialisme. Echter hun acties waren niet correct. We kunnen alleen maar hopen dat de meerderheid van het CWI in staat is om sterker uit deze splitsing te komen, ondanks het verlies van Taaffe en zijn Socialistische Partij!

Lees hier de verklaring van de Linkse Socialistische Partij

65839730_566206853911635_2064666426446184448_n

Stop de wapenwedloop

We wisten dat tijdens de Koude Oorlog er kernwapens opgeslagen waren in Nederland. Daartegen is veel geprotesteerd, met name door de Pacifistische Socialistische Partij en de Communistische Partij van Nederland. Anno 2019 zou je denken dat al dat wapentuig verwijderd zou zijn. Nee dus! Nu Donald Trump en Vladimir Poetin uit het Intermediate-Range Nuclear Forces-verdrag van 1987 zijn gestapt, is de bouw van atoomraketten weer gestart. Ondertussen is (per ongeluk) duidelijk geworden dat Amerikaanse atoombommen opgeslagen liggen in Nederland!

Het westerse imperialisme is uit het verdrag van 1987 gestapt, dit om de dreiging uit het oosten voor te zijn. Daarmee maakt Trump duidelijk dat hij en Vladimir Poetin van Rusland niet bepaald elkaars beste vrienden zijn. De extreemrechtse president van de VS wil namelijk spierballen laten zien en dus stapte de Amerikanen uit het Intermediate-Range Nuclear Forces-verdrag. President Ronald Reagan en Sovjet leider Mikhail Gorbachev hadden dit verdrag juist ondertekend om de productie van kernwapens te beperken. Nu zowel Amerika als Rusland het verdrag vernietigd hebben, is de weg weer open om de wapenwedloop te herstarten!

Revolutionair socialisten zijn altijd fel tegen de militaire opbouw van zowel de VS als de USSR geweest. Zowel de Verenigde Staten van Amerika als de Unie van Socialistische Sovjet Republieken concurreerde met elkaar om de macht op deze planeet tussen 1945 en 1985. We gebruiken het jaar 1985 als einde van de wedloop omdat Gorbachev in dat jaar gekozen werd tot leider van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie (CPSU). Hij realiseerde dat zijn land de race met de Amerikanen niet kon volhouden. Hoewel de USSR op militair gebied net zo sterk was als het westen, liep het minimaal 20 jaar achter op met name civiele producten!

Zo reden de meeste burgers van de Sovjet-Unie rond in auto’s die gebouwd waren op verouderde Italiaanse techniek. De bekende Lada 2105 (VAZ-2105) uit 1980 was gebaseerd op een Fiat 124 (1966). Pas met de invoering van de Lada Samara (VAZ 2108) in 1984, kreeg de Sovjet burgers de mogelijkheid om in een auto te rijden wiens techniek niet 20 jaar verouderd was. De Sovjet burgerluchtvaart was tot 1988 gedomineerd door drie type toestellen. Op korte afstanden had je de Tupolev 134, een model uit 1963. Voor middelmatige afstanden de Tupolev 154 van 1968. Op de lange afstanden dan de Ilyushin 62 uit het jaar 1963!

Alle drie types begonnen hun bestaan in de jaren 60. Hoewel de Tu-134, de Tu-154 en ook de Il-62 wel verbeterd werden in de jaren 70’s en 80’s, bleef de techniek uit de zestiger jaren. Daarnaast vlogen ook nog veel propellervliegtuigen die ontworpen waren in de jaren 50, waaronder de Antonov 24 (1959) en de viermotorige Ilyushin 18 (1957).  Het westen had eind jaren 70 al vooruitgang geboekt met de invoering van moderne type vliegtuigen zoals de bekende Boeing 757 (1981) voor middelmatige afstanden en de Boeing 767 (1981) voor lange vluchten. De Sovjets hadden pas in 1988/1989 opvolgers voor hun Tupolev’s uit de jaren 60!

Deze achterstand was een resultaat van de inefficiënte planeconomie. Kapitalistische propagandisten beweren dat het systeem van economische planning niet kan werken. Ze hebben echter een ideologische motivatie om dat te beweren. Dat de planeconomie van de Sovjet-Unie niet werkte lag aan het feit dat arbeiders geen democratische inspraak hadden en alles van boven af werd bepaald. Het systeem was daarnaast niet consequent omdat voorrang gegeven werd aan prestige objecten zoals ruimtevaart en kernwapens. Waar de Amerikanen in de jaren 70 een ruimteveer hadden ontworpen, was het de Sovjets gelukt om in de jaren 80 een ”space-shuttle” volledig automatisch te laten opstijgen en landen!

Maar ook hier zat een militaire oorzaak achter. Het Sovjet ruimtevaartprogramma werd gebruikt om raketten te testen voor het militair. Ook het ruimteveer de Buran was in eerste instantie gebouwd omdat de leiding van het Sovjet leger dacht dat de Amerikaanse Space Shuttle een militaire functie bezat. Zo paranoïde waren de Sovjets geweest dat ze pas eind jaren 80 begrepen dat de Space Shuttle nooit voor militaire doeleinden was ontworpen. Toen dat duidelijk werd stopte men ook direct met het financieren van het Buran ruimteveer. Het het Intermediate-Range Nuclear Forces-verdrag moest de productie van kernwapens reguleren. Helaas hebben Trump en Poetin ervoor gekozen om zich er niet meer aan te houden!

Daarom is het nu belangrijk dat er verzet komt. Dit verzet moet komen uit het westen, want de Russische arbeidersklasse is niet in staat om tegen hun dictator in te gaan. Die beweert namelijk via de staatstelevisiezenders dat Rusland slechts zichzelf verdedigd. Veel Russen geloven deze onzin en staat als patriottistische idioten achter hun leider. Datzelfde kunnen we over veel Amerikanen zeggen, die dolgraag geld uitgeven aan het leger (700 miljard), maar niet aan onderwijs, gezondheidszorg of armoede bestrijding. Net als in Rusland zijn veel Amerikanen het slachtoffer van hersenspoeling door niet alleen de media, maar ook door hun gemeenschap (kerken, politici en natuurlijk familie)!

Anders dan in Rusland en Amerika kunnen Europeanen zich beter verzetten tegen de nieuwe wapenwedloop. Daarom zegt Revolutionair Socialistische Media dat alle kernwapens direct uit Nederland verwijderd moeten worden. Mark Rutte dient dit duidelijk te maken aan Donald Trump. Die zal echter eisen dat Nederland als braaf schaap zich schikt aan zijn eisen. Trump vindt namelijk dat Amerika de leider is van het ”vrije westen” en dus moeten wij maar accepteren dat de Amerikanen hier hun atoombommen opslaan op vliegbasis Volkel. Probleem is dat de Nederlandse overheid nog steeds niet erkent heeft dat die wapens er al jaren opgeslagen liggen. Elk kabinet houdt zijn mond!

Het is duidelijk dat zestig jaar geleden in 1959, Nederland akkoord ging met het plaatsen van Amerikaanse kernwapens op Nederlands grondgebied. Probleem is wel dat de overheid alles op alles stelt om journalisten geen toegang te geven tot de verdragen en documenten hierover. Dit terwijl andere NAVO landen veel opener zijn en wel aangegeven dat ze kernwapens opgeslagen hebben voor de United States Air Force (VS luchtmacht). Nederland is als schoothondje van Washington DC blijkbaar nog steeds bang om straf te krijgen van de Amerikanen. Want openheid in zaken Amerikaanse kernwapens is niet waar Washington en Herr Trumpf (Trump’s opa was Duits) van houden!

Voor ons is het duidelijk. Alle Amerikaanse kernwapens dienen direct terug te gaan naar de VS. Het liefste zien revolutionair socialisten het liefst dat ze allemaal vernietigd worden. Zowel Amerikaanse, Russische, Chinese, Indische en ook Noord Koreaanse massavernietigingswapens moeten verdwijnen. Deze wapens zijn ook gemaakt om in het geval van oorlog, totale vernietiging te veroorzaken. Nu Trump en Poetin weer willen beginnen aan een wapenwedloop is het meer dan noodzakelijk dat Europa NEE zegt. Trump heeft al duidelijk gemaakt wat de consequenties zijn voor landen die niet dat doen wat hij wenst!

Zo mag Turkije geen nieuwe Joint Strike Fighters kopen! Dit komt omdat de Turken namelijk een Russisch raket afweersysteem gekocht hebben, de S-400. Herr Trumpf was razend dat Erdogan het gewaagd had om Russische wapens te kopen, dit terwijl Turkije toch NAVO lid is. Alsof alle landen van de Noord Atlantische Verdrag Organisatie verplicht zijn om dure Amerikaanse techniek aan te schaffen. Want de kosten voor de S-400 schijnen slechts 1/4 te zijn van de prijs die de Amerikanen vragen voor hun raketafweersysteem. De Amerikaanse wapenindustrie weet dat er veel vraag is naar militaire techniek vanuit het Pentagon en dus vragen ze een hoge prijs!

Van Mark Rutte hoeven we geen verzet te verwachten. Hij hecht veel waarde aan Herr Trumpf en diens neoliberale beleid. Daarnaast is het overheidsbeleid om de arbeidersklasse arm te houden via loonstagnatie en baanonzekerheid. De illusiepolitiek van de SP (sociaal democratie) gaat daarbij niet helpen. Het versterkt juist extreemrechts, met name ”Forum voor Democratie” van Thierry Baudet. Die steunt Trump en diens aanvallen op de arbeidersklasse, terwijl hij in Nederland doet alsof FvD zich inzet voor de gewone man/vrouw. Baudet speelt slim op het falen van politiek links en dan met name dankzij het verraad van PvdA en GroenLinks!

Zonder een socialistisch alternatief op kapitalistisch links zal politiek rechts blijven winnen. Rutte en Baudet winnen dankzij partijen zoals de Partij van de Arbeid, GroenLinks en de Socialistische Partij, die niet in staat zijn/willen zijn het kapitalisme te bevechten. Terwijl FvD beweert dat de media aan de kant van politiek links staat is er juist nood aan media voor de arbeidersklasse. Hoeveel kranten en televisie zenders zijn er die voor het socialisme opkomen. Hoe vaak praat de VARA nog over een socialistisch Nederland en hoeveel journalisten doen berichtgeving vanuit een arbeiders perspectief?

Politiek links moet pleiten voor openheid omtrent de NAVO kernwapens. Maar gebeurd dat? Nee, want de sociaal democratie heeft als trouwe aanhanger van de NAVO juist dat gedaan wat Washington DC van diens bondgenoten verwacht. Ook GroenLinks is bereid om zich te onderwerpen aan het westerse imperialisme, ondanks dat diens bonzen vroeger ooit fel tegen kernwapens waren. Daarom is het aan revolutionair links om openheid te eisen, maar zal iemand daar in Den-Haag naar luisteren? Vermoedelijk niet! Want revolutionair socialisten, anarchisten en andere  linkse activisten worden vaak genoeg afgekraakt door de kapitalistische media, die maar al te graag het kapitaal en diens kernwapens van dienst zijn!

 

Het verraad van Grieks links

Grieks links wordt verslagen bij de verkiezingen in Griekenland. Waarom? Omdat zowel de Pan-Helleense Socialistische Beweging (PASOK) als de Coalitie van Radicaal Links (SYRIZA) het vertikt hebben om een socialsitsich alternatief neer te zetten. SYRIZA won in 2015 de verkiezingen en had de mogelijkheid om samen met de communistische partij een socialistisch Griekenland op te bouwen. Helaas weigerde de sektarische stalinisten om samen te werken voor het socialisme. SYRIZA koos hierdoor voor een coalitie met rechtse populisten. Erger nog, de zogenaamde ”Coalitie van Radicaal Links” ging door het stof en capituleerde voor chantage en dreigingen vanuit de Europese Commissie!

Vier jaar later is Griekenland ”economisch gezond” gemaakt. Daar is het kapitalisme trots op. Maar wie moest daarvoor betalen? Wie lijdt armoede? De arbeidersklasse. Premier Alexis Tsipras heeft het geld van de werkende klasse gebruikt om Griekenland weer kapitaal krachtig te maken, in de ogen van neoliberale instituten zoals de EU en het IMF. Miljoenen voelen zich verraden en in de steek gelaten. Hierdoor zijn ze makkelijk te misleiden door de (valse) propaganda van conservatief rechts. Die wacht al vier jaar om weer aan de macht te komen. Nieuwe Democratie is de conservatieve partij en net als PASOK (sociaal democraten) verantwoordelijk voor corruptie, vriendjespolitiek en neoliberaal wanbeleid. Helaas zijn de Grieken dat blijkbaar vergeten!

Want Nieuwe Democratie staat aan de top van peilingen. Een stem op conservatief-rechts is vooral een protest stem tegen SYRIZA en Tsipras. Toch is dat heel dom, omdat iedereen kan weten hoe asociaal de conservatieve regeringen in het verleden zijn geweest. Nieuwe Democratie is er niet voor de arbeidersklasse, maar voor de rijken en de kapitalistenklasse. Maar de woede is groot na vier jaar Tsipras die ook nog eens Noord-Macedonië erkent heeft als onafhankelijk land. Griekse nationalisten noemen hem een verraden hierdoor. De Macedonische kwestie heeft de afkeer van SYRIZA alleen maar doen groeien. Nieuwe Democratie misbruikt dat en speelt op nationalistische gevoelens en de desillusie in linkse partijen!

Revolutionair socialisten hebben het al eens eerder gezegd. Als een linkse partij niet wil breken met het kapitalisme dan verliest ze het vertrouwen van haar achterban. We zagen dit bij de Nederlandse SP, die na 2006 haar imago als activistische partij liet vallen en een brave burgerlijke partij werd. Sindsdien stagneren de (gematigde) socialisten in Nederland. De Pan-Helleense Socialistische Beweging (PASOK) was tot 2009 altijd de grootste linkse partij in Griekenland geweest. In 2009 wonnen de sociaal democraten de verkiezingen nadat Nieuwe Democratie voor veel ongelijkheid had gezorgd (logisch). Maar in plaats van linkse politiek tegen het kapitalisme te voeren, namen de sociaal democraten het neoliberale beleid van de conservatieven over!

Dit zorgde voor de opkomst van SYRIZA, die in 2004 was gesticht als Coalitie van Radicaal Links. Alexis Tsipras was toen nog jong. Hij begon zijn politieke carrière in de jeugdbond van de Communistische Partij van Griekenland (KKE) en was een aanhanger van de euro-communistische (gematigde) groep. De KKE had in de jaren 80 een coalitie gevormd met andere linkse partijen. Deze coalitie droeg de naam: Coalitie van Linkse Bewegingen en Ecologie (Synaspismos). Rond de val van het stalinisme waren er felle debatten binnen de KKE over de partijkoers. 45% wou afstappen van het communisme en het links reformisme omarmen. Dit was typisch omdat na de ondergang van het stalinistische Oost-Blok, het ”communistische geloof” volledig aan legitimiteit verloren had!

Toch wisten de stalinisten binnen de KKE, de meerderheid te behouden. De Communistische Partij van Griekenland verliet Synaspismos die daarop een links-reformistisch programma aannam. De coalitie bleef tot 2009 relatief klein en wist niet te groeien, want PASOK was nog steeds officieel de ”arbeiderspartij”. Dit veranderde toen eindelijk duidelijk werd dat de Griekse sociaal democratie net zo rechts was als de partijen van het kapitalisme. Synaspismos was in de jaren 90 een politieke partij geworden en stichtte in 2004 opnieuw een coalitie met linkse partijen. Deze coalitie kreeg de naam: SYRIZA (Coalitie van Radicaal Links). Ook SYRIZA zou net als Synaspismos een eigen politieke partij worden!

Na het verraad van PASOK in 2009, begonnen arbeiders naar Alexis Tsipras te kijken, die zich opstelde als tegenstander van bezuinigingen en neoliberaal wanbeleid. Revolutionair socialisten riepen SYRIZA op om een socialistische koers te varen. Maar de gematigde socialisten deden dat niet. Ze bleven wel sterk op hun afwijzing van de door Europa op gedwongen bezuinigingen. In 2015 won SYRIZA de verkiezingen. De sektarische KKE weigerde om samen te werken, omdat zij vonden dat Tsipras niet revolutionair van aard was. Dat klopt, maar de KKE had moeten pleiten voor een socialistische coalitie tussen SYRIZA en KKE. Als Tsipras dan had geweigerd had de communistische partij hem kunnen ontmaskeren!

Maar de stalinisten weigerden omdat ze toch geen junior partner wouden zijn. In hun visie is alleen de Communistische Partij van Griekenland de voorhoede van de revolutie. Dat was zeker niet het geval omdat de KKE nog geen 10% van de stemmen had gekregen. Alexis Tsipras sloot een coalitieregering met een kleine rechts-populistische partij: de Onafhankelijke Grieken. Dit was mogelijk omdat de SYRIZA leider geen socialistisch beleid ging voeren en dus met de rechtse populisten in zee kon gaan. Die waren daarnaast ook fel tegen de bezuinigingen van Europa, dat is waarom een coalitie mogelijk was. De Onafhankelijke Grieken verlieten de regering pas in januari 2019 toen Tsipras Noord Macedonië erkende!

De Europese Unie eiste dat Griekenland zich hield aan de bezuinigingen die opgelegd waren in 2009. PASOK had zich braaf hieraan gehouden. Tsipras wou gaan ”onderhandelen” maar asociaal democraat: Jeroen Dijsselbloem van de Euro Groep was keihard. Griekenland moest ”economisch gezond” worden en dat kon alleen door neoliberaal (wan)beleid door te voeren. De luchthavens en zeehavens in bezit van de Griekse staat diende verkocht te worden en de markt moest overal haar slag kunnen slaan. Bedrijven die niet markt gericht werken moesten maar verdwijnen, de markt is god en concurrentie is koning. Toen Tsipras merkte dat hij geen compromis met de EU kon sluiten capituleerde de ”radicaal linkse” leider!

Een deel van SYRIZA weigerde de bezuinigingen te steunen. Toch wist Tsipras de tweede verkiezing in 2015 te winnen. Vermoedelijk omdat de Griekse bevolking nog steeds hoopte dat hij een goede deal kon sluiten met de EU. Dat bleek niet zo en al snel merkte de arbeiders dat hun premier een verrader was. De luchthavens en zeehavens werden geprivatiseerd. Pensioenen zijn gekort en lonen staat zwaar onder druk. In 2019 leven 35% van alle Grieken (1/3) op de rand van de armoede. 500.000 zijn al uit Griekenland gevlucht sinds 2011. Op de rand van de armoede staan betekend dat er alleen geld is voor de basis middelen (voedsel, water, huisvesting en elektriciteit). Er is geen geld om van het leven te genieten!

Etnisch nationalisme is gegroeid, racisme en discriminatie van minderheden zijn het resultaat. Syrische vluchtelingen worden enorm geminacht, alsof zij schuld zijn aan het verraad van SYRIZA. Griekse fascisten van de Gouden Dageraad verspreiden de leugen dat de overheid meer om vluchtelingen geeft dan om de Griekse bevolking. Dat wordt gelooft omdat Tsipras inderdaad de armoede heeft doen laten stijgen. Toch worden juist de vluchtelingen ook niet geholpen. Vele zwerven op straat rond. Sommigen bieden hun lichamen aan voor seks om aan geld te komen. De conservatieven van Nieuwe Democratie spelen goed in op de wanhoop en de afkeer van linkse partijen. Het is volledig terecht dat Griekse arbeiders wantrouwend geworden zijn voor Grieks links!

Het gaat echter niet beter worden onder een conservatieve regering. We kunnen nu al voorspellen dat de armoede niet zal dalen. Het kan alleen maar erger worden omdat Nieuwe Democratie altijd al heeft laten zien dat ze niets geven om de arbeidersklasse. De conservatieven zijn aanhangers van de EU en steunde daarom ook de bezuinigingen. Dat zoveel Grieken nu op hun willen stemmen is erg contraproductief. Dat ze SYRIZA willen afstraffen is duidelijk. Maar stem dan op een partij die bereid is om voor de arbeiders op te komen en het neoliberalisme afwijst. Helaas is zo’n partij er niet. De sektarische stalinisten weigeren elke samenwerking en andere delen van revolutionair links blijven verdeeld. Het verraad van PASOK en SYRIZA heeft links erg veel imago schade gebracht!

Toch roepen revolutionair socialisten op om niet op Nieuwe Democratie te stemmen. De conservatieven verdienen de proteststem niet. Aan de andere kant is stemmen op SYRIZA ook fout. Sommigen gaan dit doen uit angst voor een rechtse regering. Zowel Tsipras SYRIZA als Nieuwe Democratie hebben bewezen dat ze niet voor de arbeidersklasse opkomen. Het beste zou zijn om te gaan stemmen voor duidelijke linkse tegenstanders van de bezuinigingen en het neoliberalisme!

Er zijn drie partijen die hieraan voldoen!

  • Communistische Partij van Griekenland. De KKE is altijd fel tegen het verraad van SYRIZA geweest en blijft duidelijk anti-kapitalistisch.
  • Populaire Eenheid. Een partij ontstaan uit ex-SYRIZA leden die de bezuinigingen afwezen.
  • Front van Grieks Anti-kapitalistisch Links. Een coalitie van verschillende anti-kapitalistische partijen.

Een stem op een van deze partijen is al duizend keer beter dan stemmen op Nieuwe Democratie of SYRIZA!

 

GREECE-ECONOMY-POLITICS-TAXATION

Alexis Tsipras zal de geschiedenis ingaan als een verrader van de Griekse arbeidersklasse!

 

SP kan leren van DSA

In 2015 waren de Democratische Socialisten van Amerika nog een marinale groep met net 6.000 leden. Ze waren wel de grootste linkse politieke partij in de VS, maar hun ledenaantal was beperkt. Toen kwam Bernie Sanders die het democratische socialisme (sociaal democratie) op de agenda zetten. Miljoenen raakte geïnspireerd en duizenden besloten om lid te worden van de DSA. Door de overwinning van Donald Trump bleef het ledenaantal groeien. In 2017 waren al 19.000 mensen lid geworden van de DSA, die in 2008 nog maar 5.800 leden telden!

De Nederlandse: Socialistische Partij vraagt zich af waarom ze er niet meer toe doen. Die vraag is terecht, maar de SP leden begrijpen niet waarom ze stagneren. Ze stagneren omdat de partij geen socialistisch alternatief neergezet. Men blijft zeer vaag op het ideologisch vlak en herhaalt oude sociaal democratisch recepten gemixt met populistische uitspraken en zelfs nationalisme. Daarnaast zet de SP zich niet in voor migrantenrechten en is enorm stil op het gebied van antiracisme. Daarom is de linkse stemmer niet bereid om SP te stemmen, ze zien de partij als deel van de elitaire politiek. Dat is zeker in gemeentes waar de SP heult met rechts, juist daar heeft de partij flink verloren!

In Amerika groeit de afkeer van het kapitalisme. Ook in Nederland weten vele dat het systeem fout is. Maar hier hebben we geen partij die voor een socialistische toekomst wil strijden. Het socialisme centraal zetten doet geen enkele politieke partij. Alleen de  Nieuwe Communistische Partij van Nederland beweert voor het ”socialisme” op te komen. Zij zeggen:

De SP is niet het slachtoffer van grootheidswaan, maar van gebrek aan een juiste en standvastige socialistische koers. Jammer dat een partij met zoveel leden, geld en posities in het land zijn naam zo weinig eer aan doet. Voor de PvdA, de traditionele sociaaldemocratische partij, gelden dezelfde wetmatigheden, waardoor ook die partij heen en weer wordt geschud. Soms een beetje groei, dan weer voortgaand verlies. Die partij heeft echter een langere traditie en heeft een bredere internationale basis.

Manifest 5 

Maar de NCPN is niet de arbeiderspartij van Nederland. De stalinisten zitten daarnaast nog muurvast in de gedachten dat Cuba en de Sovjet-Unie het socialisme bereikt hadden. De NCPN spreekt van ”fouten”, maar weigert in te zien dat er juist geen socialisme heerste. Anders zouden ze namelijk moeten inzien dat hun partij en diens voorganger de CPN, jaren lang door en fout fout waren met hun verheerlijking van het Oostblok en de USSR. Ook hun iconen: Cuba en Venezuela zijn geen socialistische voorbeelden. Cuba wordt steeds meer kapitalistisch, terwijl Venezuela altijd een markt economie heeft gehad!

Waar de SP niet praat over het socialisme in haar propaganda, doet de DSA dat duidelijk wel. Lees hier de eerste regels van de statuten der Democratische Socialisten van Amerika en vergelijk dat met die van de Socialistische Partij in Nederland. Je zult het verschil snel opmerken:

Doel der Democratische Socialisten van Amerika

Wij zijn socialisten omdat we een economische orde verwerpen die gebaseerd is op privéwinst, vervreemde arbeid, grove ongelijkheid van rijkdom en macht, discriminatie op basis van ras, geslacht, seksuele geaardheid, genderexpressie, handicapstatus, leeftijd, religie en nationale afkomst, en brutaliteit en geweld ter verdediging van de status-quo. Wij zijn socialisten omdat we een visie van een humane sociale orde delen op basis van populaire controle over middelen en productie, economische planning, rechtvaardige verdeling, feminisme, rassengelijkheid en niet-onderdrukkende relaties.

Doel en middelen der Socialistische Partij 

De vereniging stelt zich ten doel het verwezenlijken van een socialistische maatschappij in Nederland, een maatschappij waarin de menselijke waardigheid, de gelijkwaardigheid van mensen en de solidariteit tussen mensen daadwerkelijk gestalte krijgen.

De Nederlandse SP praat alleen over socialisme in dit zinnetje van artikel 3 van diens statuten. Ze houden het echter heel vaag over wat dat inhoudt. In hun partijprogramma voor 2017-2021 spreekt de SP helemaal niet over hoe men een socialistische maatschappij in Nederland bereikt. De Democratische Socialisten van Amerika daarin tegen spreken in hun partijprogramma over:

Democratisch socialisten zijn van mening dat zowel de economie als de samenleving democratisch moet worden beheerd – om te voldoen aan de behoeften van het publiek, niet om winst te maken voor enkelen. Om een meer rechtvaardige samenleving te bereiken, moeten veel structuren van onze regering en economie radicaal worden getransformeerd door een grotere economische en sociale democratie, zodat gewone Amerikanen kunnen deelnemen aan de vele beslissingen die onze levens beïnvloeden.

Democratie en socialisme gaan hand in hand. Overal ter wereld, overal waar het idee van de democratie wortel heeft geschoten, heeft ook de visie van het socialisme wortel geschoten – overal behalve in de Verenigde Staten. Vanwege dit hebben veel valse ideeën over socialisme ontwikkeld in de VS.

Bron: Wat is democratisch socialisme

Doordat de Nederlandse: Socialistische Partij niet praat over het socialisme als alternatief wordt ze niet gezien als een partij die anders is dan de burgerlijke politieke partij. In 2006 hadden vele nog de oude SP van de jaren 90 in hun hoofd. De activistische partij die stond te demonstreren tegen Paars en het neoliberalisme. Echter na november 2006 ging de partij massaal doen aan ”compromissen”. Ze stapte in lokale overheden en droeg (mede)verantwoordelijkheid voor neoliberaal beleid, omdat hun coalitiepartners nou eenmaal voor bezuinigingen” moesten” zorgen van de landelijke overheid. De SP had NEE moeten zeggen, maar deed dat niet uit angst om neergezet te worden als ”onverantwoordelijk”!

De kapitalistische media had de SP al te schuld gegeven van het feit dat ze niet genoeg ”water bij de wijn” hadden gedaan. Hierdoor kozen PvdA en CDA niet voor de SP toen het kabinet van Balkenende 4 werd gevormd in 2007. De media verspreiden de oude leugen dat de SP geen ”regeringsverantwoordelijkheid” wou en in plaats van duidelijk uit te leggen waarom socialisten niet met neoliberaal rechts konden regeren, deed de SP precies wat ze niet hadden moeten doen: ideologische opvattingen verwateren om deel van de bestaande machtsstructuren te worden. Het is logisch dat de stagnatie en het verlies van zetels/leden begon na 2010, toen duidelijk werd bij vele dat de SP helemaal niet revolutionair van aard was!

Ondertussen zijn de Democratische Socialisten van Amerika van 6.000 leden in 2015, naar 60.000 gegaan in slechts vier jaar tijd. Maar we moeten ook beperkingen constateren aan de DSA. Hoewel ze nu veel meer leden hebben heeft politiek links in Amerika een grote handicap. Dat is namelijk dat ze geloven dat links via de Democratische Partij aan de macht moet komen. Het is alsof de SP via een VVD/D66 partij voor een ”menselijker en socialer” Nederland wil zorgen. Alsof socialisten zouden moeten proberen om een neoliberale partij om te vormen tot een linkse partij. Dat is helaas wat de DSA in Amerika denken. Ze zitten helemaal vast in de gedachten dat men de Democraten nodig heeft!

Dit is natuurlijk ontstaan door het feit dat de VS een tweepartijenstelsel heeft. Dit systeem werkt bijna net zo erg als een eenpartijstelsel, want de Democraten en Republieken zijn beiden kapitalistisch en staan in dienst van de rijken en het bedrijfsleven. Natuurlijk zijn de Republikeinen het meest extreemrechts en ook 100% lakeien van het grote geld. Democraten zijn iets minder rechts, maar toch allemaal neoliberaal. Geen enkele Democratische leider heeft ooit voor linkse politiek gepleit. De DSA heeft in 2019 een historische mogelijkheid om met vakbonden en andere linkse groepen een arbeiderspartij op te bouwen. Met een icoon zoals Bernie Sanders zou de partij zeker een links alternatief kunnen vormen!

Wat je dan wel krijgt is dat de kapitalistische media zal kraaien dat hierdoor de linkse stemmer verdeeld wordt en dat de Republikeinen altijd zullen winnen. Dit is tactiek van het minste kwaad. Het is alsof een VVD/D66 (liberaal-internationalist-seculier) type partij zou zeggen dat iedereen op hun moet stemmen om een PVV/SGP type partij (conservatief-nationalistisch-christelijk) ervan te weerhouden om aan de macht te komen. Dit is wat in Amerika altijd gebeurd, dat linkse stemmers voor Democraten kiezen uit angst om de extreemrechtse Republikeinen aan de macht te zien. Die spelen dan weer op de  Democraten en diens elitaire houding. Republikeinen verzwijgen gewoon dat ze de grootste kontlikkers zijn van kapitalisten zoals Donald Trump. Maar in hun propaganda zijn ze erg populistisch en natuurlijk christelijk ingesteld!

Een andere handicap van de DSA is hun visie op hoe ze het socialisme willen bereiken. Het partijprogramma spreekt terecht over een radicale transformatie. Echter naar buiten toe lijken de Democratische Socialisten van Amerika eerder klassiek sociaal democratisch, dan revolutionair socialistisch. Dit alleen al omdat ze niet pleiten voor een arbeiderspartij, ze willen hervormen. Wel neemt de DSA afstand van het kapitalisme en ze zijn uit de Socialistische Internationale gestapt, die ze terecht afschilderen als kapitalistisch. Ook steunen ze de Palestijnen en roepen op tot een boycot van Israëlische producten uit bezet Palestina. De Nederlandse SP doet dat allemaal niet en blijft stil omtrent de strijd tegen racisme!

Hoe kan de Socialistische Partij in Nederland weer groeien? Alleen als ze stoppen met compromissen en duidelijk stellen dat ze een socialistisch Nederland willen. Dat kan alleen als men bereid is om fel tegen de bestaande machtsstructuren in te gaan. De SP moet dan fel tegen de monarchie zijn, de NAVO en de EU. De SP moet de Europese Unie fel afkeuren en pleiten voor een socialistisch Europa. Maar deed de partij dat? Waren ze internationalisten bij de laatste verkiezingen voor het Europese parlement? NEE, de SP was weer typisch nationalistisch met hun ”laat Nederland niet opslokken”. De neoliberale PvdA won zelfs zetels, terwijl de sociaal democratie staat voor neoliberalisme anno 2019. Ze wisten echter de linkse stemmer te bereiken omdat de SP die had afgeschrikt met dat walgelijke nationalisme van ”eigen land eerst”!

Een socialistische partij moet de strijd tegen racisme steunen, Zwarte Piet afwijzen en pleiten voor erkenning van de koloniale misdaden van het Koninkrijk der Nederlanden. Met name de slavernij en de kolonialistische oorlog om Indonesië onder de duim te houden tussen 1945-1949. Probleem is dat het niet populair is om tegen de witte meerderheid in te gaan. Vooral op het vlak van antiracisme, want wit-Nederland denkt dat dit niet bestaan. De SP weet dat hun electoraat bestaat uit witte mensen, het aantal niet-witte Nederlanders dat SP stemt is veel beperkter. Daarom durft de partij niet fel antiracistisch te zijn, te bang zijn ze om neergezet te worden als ”anti-Nederlands”. Dit terwijl het multiculturele GroenLinks en de PvdA juist gewonnen hebben bij de laatste verkiezingen. Politiek links hoort multicultureel te zijn door hun internationalisme, maar dat mist de SP volledig!

De groei van de Democratische Socialisten van Amerika toont dat er honger is naar een socialistisch alternatief. Echter dat alternatief moet geboden worden door politiek links. In Amerika kan de DSA een stap zetten om een arbeiderspartij op te bouwen. Maar daarvoor is een revolutionaire breuk met de Democratische Partij vereist. Op dit moment heerst nog de gedachten dat de Democraten onder leiding van een links iemand, in staat zijn om een ”volkspartij” te worden. Dit is een foutieve opvatting en kan ook leiden tot desillusie. Want als de Democratische Partij opnieuw voor een neoliberale kandidaat kiest voor 2020 en de DSA weer oproept om op zo iemand te stemmen, dan zal dat een demoraliserend effect hebben. Die 60.000 leden kunnen dan weer hun lidmaatschap opzeggen als de Democratische Socialisten van Amerika niet bereid zijn om te breken met de partij van het neoliberalisme!

 

DSA_Atlas

De Democratische Socialisten van Amerika groeien enorm.

FNV maakt zichzelf niet geloofwaardig

De Federatie Nederlandse Vakbeweging maakt zichzelf niet geloofwaardig nu ze het pensionakkoord volledig geaccepteerd hebben. Er wordt vaak gezegd dat het slecht gaat met de lonen van arbeiders omdat de vakbonden te zwak zijn, logisch ook als vakbondsleiders niet durven knokken en deals sluiten met het kapitalisme die slecht voor arbeiders uitpakken, waarom dan nog lid worden van een vakbond? Ondanks de felle strijd van veel activistische FNV leden heeft toch 75% gestemd VOOR het pensionakkoord. Vermoedelijk omdat vele in de propaganda van de ”linkse” partijen: PvdA/GroenLinks, FNV leiding, overheid en kapitalisten trapte. Die beweerde namelijk dat dit de ”beste deal” was voor werkend Nederland, dat is het niet!!

Het kamp dat tegen het akkoord was had nauwelijks tot geen media aandacht. De NOS, RTL Nieuws, de neoliberale overheid, FNV en de vertegenwoordigers van de kapitalisten was volop te zien. De SP gaf een negatief stemadvies, maar deed er verder niets mee. Ze gaven geen uitleg en kwamen al helemaal niet met een alternatief. Weer een bewijs dat arbeiders niet op de SP kunnen vertrouwen als socialistisch alternatief, er moet vanuit de arbeidersbeweging een nieuwe arbeiderspartij worden opgebouwd. Dit is meer dan ooit nodig omdat er al berichten in de media zijn van lokale SP vertegenwoordigers die overlopen naar de neoliberale PvdA. Deze SP’ers geloven in compromissen zoeken met het kapitalisme en passen inderdaad beter bij de verrechtste sociaal democratie!

Dat het pensionakkoord is aangenomen is een nederlaag. Natuurlijk zal de media, de staat, de FNV en het kapitaal het niet zo brengen. Die noemen het akkoord een ”verbetering”, zeker de staat en de kapitalisten zullen blij zij dat de pensionleeftijd straks naar 67 gaat en elk jaar dat we langer leven verhoogd wordt. Er is genoeg geld om iedereen met 65 jaar te laten stoppen met werk. Maar dat geld zit veilig bij de grote bedrijven en de superrijken. De staat heeft het geld niet en gaat het ook niet halen bij de bezittende klasse. Dus zijn arbeiders overgelaten aan de markt die speculeert met hun pensioenen. Voor veel activistische FNV leden is deze nederlaag zwaar. Zeker omdat vele fel gevochten hebben tegen de aanvallen op hun pensioenen. Toch is het fout om de vakbeweging te verlaten, hoewel we de teleurstelling en woede zeker kunnen begrijpen!

Men verkocht het akkoord alsof er geen alternatief was. Daarom stemde een enorme meerderheid ook ervoor. Men dacht dat dit het beste was dat de FNV kon krijgen. Helaas is dit de mentaliteit die al 30 jaar heerst, accepteren wat het kapitalisme toestaat. Als de vakbondsleiding elke keer met slechte deals komt dan verliezen leden het vertrouwen. Van alle werkende Nederlandse arbeiders zijn maar 1 miljoen lid van de Federatie Nederlandse Vakbeweging. Waarom zijn er zo weinig lid? Omdat vele niet denken dat vakbonden iets voor hun betekenen. Na 1990 heeft de FNV vooral (slechte) ”compromissen” geaccepteerd en dat heeft hun leden gekocht. Onder druk van het kapitalisme en diens regeringen (allemaal neoliberaal) moest de vakbond elke keer ”water bij de wijn” en versoberingen ”accepteren”. Omdat het niet anders kon was de leugen van staat, kapitaal en media!

Ondanks deze nederlaag moet de strijd verdergaan. Arbeiders moeten laten zien dat ze het neoliberale wanbeleid niet pikken. Om de onrechtvaardigheid aan te pakken is naast een activistische vakbeweging echter ook een politiek alternatief nodig. Dat is het grootste probleem in Nederland. Want politiek links is slap en met name parlementair links bestaande uit PvdA, GroenLinks en SP. De sociaal democraten en groenen zouden we niet eens links moeten noemen, met name de Partij van de ”Arbeid” steunt bijna elke aanval op de arbeidersklasse. GroenLinks is ook akkoord met de verhoging van de pensionleeftijd. De SP is dan wel tegen dit pensionakkoord geweest, maar hoe betrouwbaar is deze ”socialistische” partij als ze ooit met kapitalistische partijen in een landelijke (kapitalistische) regering stappen?

De Internationale Socialisten zeggen terecht dat er nood is aan een Nieuw Links. Een links dat echt socialistisch van aard is en het parlement niet ziet als de enigste plek van verandering. Daarnaast moet Nieuw Links bereid zijn om het kapitalisme af te schaffen, het privé bezit van productiemiddelen verbieden en de volledig nationalisatie van de financiële sector nastreven. Natuurlijk moeten deze nationalisaties niet plaats vinden onder de bestaande (kapitalistische) staat. De staat/overheid die we nu hebben is gebaseerd op een instituut in dienst van de kapitalistenklasse. Daarom moet de staat overgenomen worden en in dienst komen van de arbeidersklasse. Arbeiders en consumenten moeten democratische insprak krijgen in het economische proces van planning tot aan productie en distributie. Alleen zo is de eerste stap naar het socialisme mogelijk!

Door het poldermodel hebben arbeiders de laatste 30 jaar veel ingeleverd en de kapitalisten enorm verrijkt. Dat moet ophouden, het wordt tijd dat het grote geld eens gaat betalen, met name belastingen die het bedrijfsleven graag ontwijkt. Het is geen geheim meer dat multinationals nauwelijks tot geen belasting in Nederland betalen. Dat vindt Mark Rutte niet erg. Hij verhoogt gewoon de lasten voor werkend Nederland. Het modale arbeidersgezin kan anno 2019 niet meer rondkomen op één inkomen. Toch weten de neoliberalen van VVD zich neer te zetten als de partij van de ”lastenverlaging”. Echt liegen doen ze natuurlijk niet. Ze verlagen inderdaad de lasten, voor de rijken en de grote bedrijven!

 

pensioenakkoord-anp-1100-400.jpg

Europees links verliest

Europees links heeft zetels verloren bij de verkiezingen voor het Europese parlement. De fractie Europees Verenigd Links/Noord Groen Links verloor 14 zetels en houdt er 38 over. Dit is een flinke nederlaag aangezien de linkse fractie in 2014 nog 17 zetels winst behaalde. Waarom is het links niet gelukt om in tijden van armoede, uitbuiting en ongelijkheid aan steun te winnen? Het antwoord is duidelijk: Links heeft niet het lef om zich in te zetten voor een socialistisch alternatief. Alle linkse partijen in Europa zitten muurvast in sociaal democratische opvattingen, zelfs de communistische partijen. Daarnaast weet extreemrechts goed te scoren door te beweren juist wel een alternatief te zijn!

Grote winnaars bij de EU verkiezingen zijn met name nationalistische partijen en groene partijen. Groen won door zich internationalistisch op te stellen, zij wisten de linkse stemmer te bereiken, terwijl politiek links dat niet lukte. Helaas voor de groene stemmers zullen ze flink teleurgesteld worden. Groene partijen hebben namelijk bewezen dat ze geen alternatief hebben op het kapitalisme. Te vaak hebben groenen deelgenomen aan neoliberale regeringen en hebben daarvoor ook stemmers verloren. In met name Duitsland en Ierland toonde groen zich bereid om de neoliberale politiek van dienst te zijn!

Links van de sociaal democratie in Europa horen voor een socialistisch alternatief te staan. Helaas is dat niet het geval door reformistische en nationalistische opvattingen. Geen enkele partij pleit voor een socialistisch Europa, alleen de Ierse: Socialistische Partij deed dat. Helaas voor de Ierse socialisten wisten ze geen zetel te winnen. Hun kandidaat was onbekend en daarnaast kwam maar 49% stemmen in de Republiek Ierland. In Nederland probeerde de SP een nationalistische campagne te voeren tegen de pro-Europese PvdA. Echter ze sloegen de plak volledig mis, de linkse stemmer moest niets hebben van dat ”laat Nederland niet opslokken” filmpje. De SP komt hierdoor voor het eerst sinds 1999 niet in het Europese parlement!

Ook elders in Europa deed links het slecht. Dit terwijl er zoveel potentiaal is voor politiek links op Europees niveau. Het ligt vooral aan het feit dat politici van partijen die links van de sociaal democratie staan, niet durven te breken met de logica van het kapitalisme. Zo stapt de  Finse: Linkse Alliantie in een kapitalistische regering en zal dus beleid moeten steunen dat de arbeidersklasse niet te goeden komt. Door mee te doen met de neoliberale politiek heeft de ”oude sociaal democratie” (PvdA, SPD, Labour, PSOE en zo verder) juist haar legitimiteit als alternatief op rechts verloren. Compromissen en ”acceptatie van het systeem” leidt tot desillusie bij de arbeidersklasse, die juist zal geloven in rechtse leugens over dat politiek links niets om de werkende man/vrouw geeft!

Het Spaanse Podemos heeft bijna 500.000 leden en is slechts drie jaar oud. Miljoenen Spanjaarden hoopten op een alternatief links van de verrechtste PSOE (sociaal democraten) en het verroeste Verenigd Links (alliantie rond de communistische partij). Helaas kwam Podemos niet met een socialistisch alternatief, ze bleef een populistische partij dat geen duidelijke visie naar buiten bracht. Uiteindelijk gingen diens leiders zelfs pleiten voor samenwerking met de gehate sociaal democraten. Podemos verloor bijna -7% van haar electoraat bij de verkiezingen van april 2019. De rechtse nationalisten van VOX wisten bij deze verkiezingen door te breken. Zij beweren met populisme en nationalisme voor de arbeider op te komen die door links in de steek is gelaten!

Als politiek links geen socialistisch alternatief neerzet, dan zijn arbeiders vatbaar voor extreemrechts. Echter ook de propaganda van sociaal democraten en gematigden slaat aan. We moeten niet vergeten dat de verrechtste sociaal democratie samen met groenen en gematigd-linkse partijen, nog steeds in staat is om te doen alsof ze voor de arbeiders strijden. Hierdoor kunnen arbeiders weer gaan stemmen op de sociaal democratie zoals we dat net in Denemarken gezien hebben. Hier wonnen met name de gematigde socialisten van de Socialistische Volkspartij (SF). Helaas heeft de SF getoond dat ze bereid zijn om in een kapitalistische regering te stappen. Daarom is het goed mogelijk dat over vier jaar de SF weer afgestraft wordt!

De Deense: Rood-Groene Alliantie is linkser dan de SF en pleit ook voor socialisme. Helaas heeft hun steun aan overheidsbudgetten van de vorige sociaal democratische regering ertoe geleid dat de partij haar revolutionair karakter op het spel zetten. Steun geven aan kapitalistische budgetten is door en door fout. Zeker omdat in deze tijden elke regering probeert te bezuinigen op van alles en nog wat. Dat is wat het kapitalisme eist, lage belastingen voor het bedrijfsleven en die weer verhogen bij de arbeiders (bijvoorbeeld via de BTW, wat Mark Rutte deed). De Rood-Groene Alliantie mag niet de fout van de SF volgen, die wil namelijk maar al te graag met de verrechtste sociaal democraten (opnieuw) in een regering stappen!

Revolutionair socialisten zijn tegen linkse regeringsdeelname onder het kapitalisme. Als links geen meerderheid heeft voor een socialistisch alternatief dan moet ze die zoeken en zo niet oppositie voeren. De media eist echter dat politiek links zich ”aanpast” en ”compromissen” maakt met rechts. Van rechts wordt dit niet geëist, dit omdat de media nooit zal eisen dat rechtse partijen instemmen met socialistische opvattingen. Het is altijd links dat water bij de wijn moet doen. Omdat de sociaal democratie en gematigde socialisten het kapitalisme aanvaarden en steunen hoeft rechts maar weinig water bij de wijn te doen. De sociaal democraten, groenen en gematigde socialisten hebben hierdoor veel stemmen van de arbeidersklasse verloren. Die stemmen dan niet of laten zich misleiden door rechtse populisten!

In Italië heeft politiek links de boel echt verziekt. Na de val van de Sovjet-Unie besloot de grote Italiaanse Communistische Partij (PCI) om het socialisme opzij te zetten. Dit terwijl het de grootste communistische partij van Europa was en niet marginaal zoals de Communistische Partij van Nederland. Onder de invloed van TINA (There Is No Alternative) stapte de partij af van het socialistische gedachtegoed. De PCI werd de Democratische Partij van Links en na 1998 een slappe sociaal democratische partij. In 2007 fuseerde de ex-communisten in de huidige Democratische Partij, die het kapitalisme volledig steunt. Toch wordt het communistische verleden van de Democraten nog vaak tegen hun gebruikt. Met name in de rechtse media (eigendom van Silvio Berlusconi)!

Europees links moet begrijpen dat ze altijd marginaal zullen blijven als ze geen socialistisch alternatief op het kapitalisme neerzetten. Dat kan alleen als ze de bestaande machtstructuren verwerpen en pleiten voor een socialistische revolutie in hun land en Europa. De propagandakreet van politiek links bij deze verkiezingen had moeten zijn: ”Voor een socialistisch Europa”. Maar welke linkse partij van de fractie Europees Verenigd Links/Noord Groen Links pleite hiervoor? Bijna allemaal spraken ze over een ”sociaal” Europa of ”eerlijker” Europa. Ze geloven totaal foutief dat ze deze neoliberale Europese Unie kunnen hervormen. Dit terwijl de werkelijke macht niet eens bij het Europese parlement ligt. De Europese Commissie bepaald, niet het parlement!

Je ziet heel duidelijk twee kampen binnen Europees links. Een kamp dat de EU wil hervormen en een kamp dat de EU (terecht) afwijst, maar komt met nationalistische illusies ervoor in plaats. In het nationalistische kamp zitten met name de Fransen en de Nederlanders. Duitse socialisten van DIE LINKE geloven dat ze de EU ”menselijker en socialer” kunnen maken, terwijl de SP in Nederland daar niet over praat. De SP wil meer Den-Haag en minder Brussel, alsof dat een alternatief is. Nederland zit vast in de Europese markt dictatuur en kan niet zomaar als kapitalistisch land losbreken. Griekenland zit in precies zelfde situatie en diens ”linkse” leiders capituleerde mede door hun onvermogen om een socialistische revolutie door te voeren!

In Griekenland waren het de conservatieven van Nieuwe Democratie die wonnen. Zij zullen ook de aankomende landelijke verkiezingen winnen en het neoliberaal wanbeleid dat de EU heeft op gedwongen voorzetten. Alexis Tsipras van de ”Coalitie van Radicaal-Links” (SYRIZA) heeft getoond hoe laf gematigde socialisten zijn als ze niet durven te breken met het kapitalisme. Grieks links heeft de arbeidersklasse verraden en het is heel begrijpbaar dat arbeiders vatbaar zijn voor de propaganda van conservatief rechts. Die kraaien sinds 2015 dat Tsipras er niets van bakt en dat Nieuwe Democratie alles beter zal doen. Niet dat dit gaat gebeuren, want de Griekse conservatieven dienen de kapitalistenklasse en niet de arbeidersklasse!

Revolutionair socialisten zullen doorgaan met het pleiten voor nieuwe arbeiderspartijen. Dat is niet makkelijk in een wereld waarbij politiek rechts heerst en politiek links niet verder durft te kijken dan wat het kapitalisme toestaat. Zelfs al winnen sociaal democraten, groenen of gematigde socialisten verkiezingen, blijft de kans groot dat er niets radicaals veranderd. Het kapitalisme ziet zichzelf als onaantastbaar mede door het onvermogen van politiek links om het socialisme als alternatief te zien. Hoewel het 30 jaar geleden is dat het stalinisme implodeerde, zijn de effecten van de antisocialistische hetze nog steeds voelbaar. Een nieuwe generatie socialisten moet losbreken uit de dogma’s van TINA en openlijk pleiten voor een wereldwijde economie niet onder controle van kapitalisten!

 

1280px-gue-ngl_logo.svg

Zonder een socialistisch alternatief zal links marginaal blijven in het EU parlement!