Weg met de Roemeense sociaal democratie

De Sociaal Democratische Partij in Roemenië maakt er weer een bende van. Sinds 2016 zijn deze (a)sociaal democraten aan de macht samen met de liberaal conservatieven van de Alliantie van Liberalen en Democraten. Roemenië wordt er niet bepaald socialer op. Erger, de sociaal democraten zijn verwikkeld in corruptie schandalen. De vorige minister president moest opstappen nadat hij van corruptie was beschuldigd. Viorica Dăncilă is sinds januari dit jaar de nieuwe premier van het land. Ze is echter geen haar beter dan haar neoliberale voorgangers. Corruptie is een groot probleem en Roemenië lijdt al jaren onder regeringen die niets geven om het welzijn van het proletariaat. Daarom pleiten revolutionair socialisten voor de omverwerping van de Roemeense sociaal democratie en haar corrupte politici!  

Dat de Roemeense sociaal democratische partij (PSD) zo corrupt is komt voort uit het feit dat de meeste politici van de PSD hun wortels hebben in de Roemeense Communistische Partij. Onder het nationaal-stalinistische regime van Nicolae Ceaușescu waren deze bonzen al elitair en behoorlijk corrupt. Toen het icoon van het Roemeense stalinisme in december 1989 op de vlucht sloeg, moest de kaste der stalinisten snel handelen om hun machtspositie veilig te stellen. De Roemeense Communistische Partij implodeerde, terwijl een hervormingsgezinde vleugel besloot om het Nationale Beschermingsfront op te richten. Dit front erfde in feite de gehele infrastructuur van de communistische partij en diens bezit. Topleiders van het Nationale Beschermingsfront waren de ex-stalinisten; Ion Iliescu, Petre Roman en Dumitru Mazilu. De drie waren tot december 89 trouw aan de leer van de Conducător (De Leider), het nationaal-stalinisme. Aan die trouwheid kwam snel een einde. Nicolae Ceaușescu moest uitgeschakeld worden en werd na zijn arrestatie op 25 december 1989 geëxecuteerd, samen met zijn vrouw. Roemenië is het enigste ex-stalinistische land waarin de kaste der stalinisten hun leider liet executeren!

Na 1992 viel het Nationale Beschermingsfront uiteen in drie stromingen. Een liberaal conservatieve, een sociaal democratische en een liberaal nationalistische vleugel. Wel waren ze het allemaal eens dat Roemenië een kapitalistische economie diende aan te nemen. Ion Iliescu leidde de grootste vleugel die uiteindelijk de Sociaal Democratische Partij (PSD) zou vormen in 2001. Iliescu was daarnaast de eerste kapitalistische president van Roemenië van december 1989 tot november 1996. Hij is medeverantwoordelijk voor de enorme privatiseringsgolf en de ongelijkheid die sindsdien heerst. Kapitalistisch Roemenië is zo armoedig dat een meerderheid (53%) al nostalgisch terugdenkt aan het stalinisme van Nicolae Ceaușescu. De corrupte politici van PSD, PNL (liberaal nationalisten) en ALDE (liberaal conservatieven) hebben zichzelf totaal vervreemd van de arbeidersklasse. Het is volkomen begrijpbaar dat bij de laatste verkiezingen in december 2016 slechts 39,44% kwam stemmen, dat zijn 7,2 van de 18,4 miljoen stemgerechtigden!

Bij anti-overheidsprotesten in augustus 2018, trad de nationale politie hard op. Niet sinds de protesten van december 1989 had de politie zo wreed opgetreden tegen mensen die slechts hun mening zeiden. Roemenië is al meer dan een jaar verwikkeld in protesten tegen de politieke elite en hun corruptie. Wat de demonstranten echter missen is een socialistisch bewustzijn. Hun eisen zijn te beperkt en missen de kern van het probleem. Hoewel de PSD regering verantwoordelijk is voor veel ongelijkheid, zijn andere politieke partijen net zo schuldig. De liberaal nationalisten proberen de protesten te kapen door te pleiten voor nieuwe verkiezingen. Dat zou voor hun gunstig uitpakken. Revolutionair socialisten weten echter wel beter, de Nationaal Liberale Partij is net zo rechts en neoliberaal als de PSD en gaat zeker geen beleid voeren dat de arbeidersklasse ten goeden komt. Wat Roemenië mist is een arbeiderspartij op een socialistisch programma. Er is veel woede en een grote meerderheid gelooft al niet meer in de democratie. Daarom is het belangrijk dat de idealen van het socialisme opnieuw ontdekt worden. Het stalinisme heeft ervoor gezorgd dat de kapitalistische media onze leer voortdurend zwart maakt. In Roemenië wijzen onze tegenstanders steeds op Nicolae Ceaușescu als zogenaamd ”bewijs” voor de mislukking van het socialisme. Dit terwijl deze wrede dictator juist steeds positiever herdacht wordt, puur omdat het kapitalisme faalt in dit land!

In de jaren 90 wisselde de erfgenamen van het Nationale Beschermingsfront de macht. De twee grootste afstammelingen van het front zijn de huidige Sociaal Democratische Partij en de Nationaal Liberale Partij. Ion Iliescu is erevoorzitter van de Roemeense sociaal democratie. Deze ex-stalinist die tussen 1953 en 1989 het nationalistische stalinisme de hemel in prees, was tijdens zijn ambtsperiode juist een rechtse politicus. Hij steunde de aanvallen op de arbeidersklasse en de vernietiging van de planeconomie. Iliescu mag terecht een klassenverrader genoemd worden. Juist omdat hij beweerde in december 89 niet het kapitalisme te willen invoeren. De Roemenen die hem steunde hoopte op een socialisme zonder dwang. Vanaf 1990 werd echter duidelijk dat de trojka van het Nationale Beschermingsfront een neoliberale koers ging varen. In mei van dit jaar is Iliescu voor het gerecht gebracht omtrent de moorden die plaats vonden nadat Ceaușescu was afgezet. De meeste slachtoffers van de Roemeense revolutie werden gedood nadat de trojka de macht had overgenomen. Ion Iliescu was leider toen veel demonstranten vermoord werden door de staatsveiligheidsdiensten en het leger!

De massaprotesten tegen de huidige PSD regering moeten gekoppeld worden aan een socialistisch bewustwording. Arbeiders zullen niets winnen als ze geen eigen politieke formatie hebben. Vakbonden hebben de historische taak om een arbeiderspartij op te bouwen. Helaas is ook de vakbeweging in Roemenië zeer zwak en nauwelijks instaat om op te komen voor de rechten van de arbeider. Dit komt omdat klassenstrijd gekoppeld wordt aan het ”totalitaire communisme” en niemand wil op de televisie voor ”communist” uitgemaakt worden. Vakbondsleiders geven liever toe aan de eisen van staat en kapitaal, dan dat ze echt durven te staken. De Nationale Vakbondsfederatie heeft slechts 350.000 leden, wat genoeg zegt over de zwakheid van de arbeidersklasse. Een links alternatief op de PSD bestaat niet. Wil je linkser gaan komt je direct in het kamp van de nationalistische stalinisten van de Roemeense Socialistische Partij. Deze partij steunt de erfenis van Ceaușescu en is trots op Roemenië als land. Het is de taak aan de weinige revolutionair socialisten om toch te pleiten voor een partij van de werkende klasse. Er is strijdvaardigheid en er is de wil om te protesteren. Die wil om te strijden moet nu gekoppeld worden aan het besef dat nieuwe verkiezingen niets oplossen. Alle politieke partijen steunen namelijk het kapitalisme. Er is nood aan een stevig anti-kapitalisme in Roemenië!

 

1516493640-9343

De afkeer van de Roemeense sociaal democratie is meer dan terecht!

Advertenties

Die vreselijke Lenin beelden

In Groningen staat een negen meter hoog Lenin beeld. Een vreselijke constructie uit de Sovjet-Unie, een symbool van de persoonlijkheidscultus van een man die daar niet van gediend was. Vladimir Lenin was tegen het vereren van zijn persoonlijkheid. In Rusland is het echter juist normaal dat de leider vaak vereerd wordt met een persoonlijkheidscultus. Het icoon van de burgeroorlog voor de bolsjewieken werd na zijn overlijden in 1924, een soort revolutionaire Jezus Christus. Lenins opvolgers lieten enorm veel standbeelden van hem maken. Overal was hij te zien als ”Grote Leider” van de Sovjet revolutie. Revolutionair socialisten zijn daar niet positief over en verwerpen deze gruwelijke beelden!

Lenin was nog maar net dood of de stad Petrograd (Saint Peterburg) kreeg de naam Leningrad. In maart 1924 bouwde de arbeiders van Noginsk één van de eerste Lenin beelden. Anders dan latere afbeeldingen is de Sovjet leider in dit beeld, nog niet als een soort goddelijk figuur neergezet. Lenin staat met zijn rechterhand in zijn zak en houdt zijn linkerhand omhoog. Drie jaar later bouwde de Sovjets vlak voor het Smolny Instituut een beeld waarin Lenin met de hand wijst richting de revolutie. Ook hier is hij nog niet krachtig afgebeeld, het beeld is daarnaast ook niet groter gemaakt. Na de stalinistische machtsovername begon Stalin zichzelf naast Lenin af te beelden. Er verschenen standbeelden van beidde mannen!

Stalin had een icoon nodig om zijn totalitaire dictatuur te rechtvaardigen. Al in de jaren 20 was hij een voorstander van de groeiende Lenin cult die zich enorm snel ontwikkelende na de dood van de eerste Sovjet leider. Het woord ”leninisme” verscheen rond 1925. Alles en iedereen binnen de communistische partij moest voldoen aan het leninisme, aldus de partijbonzen. Stalin voegde in 1927 daar het marxisme bij en zo ontstond het marxisme-leninisme als schuilnaam voor het stalinisme. Kritiek op de koers was kritiek op Lenin, kritiek op de partij was kritiek op Lenin, kritiek op de staat was kritiek op Lenin. Zo royeerde de stalinisten veel oude bolsjewieken uit de partij. Het democratische centralisme wat voor een open en democratische partijstructuur had gezorgd werd vervangen door een bureaucratisch centralisme, waarbij de top van de partij alles naar beneden bepaalde. Van democratische debatten was na 1927 geen spraken meer!

In de jaren 30 werd het icoon Lenin meer dan slechts een revolutionaire leider. Hij werd een goddelijk figuur, afgebeeld als almachtig doordat de beelden van hem nu meters groot werden gemaakt. Stalin had het idee om een massief Lenin beeld te plaatsen op de top van het ”Paleis van de Sovjets”. Dit enorme bouwwerk moest de kroon van de stalinistische architectuur worden in de jaren 40. In 1937 (twintig jaar na de revolutie) begon men met de bouw. Alle gebouwen die in de weg stonden werden vernietigd waaronder ook de ”Kathedraal van Jezus de Redder”. Ironisch is wel dat een christelijke kerk werd vernietigd om plaatst te maken voor een nieuw religieus bouwwerk, een tempel ter eren van de stalinistische monstruositeit. De fundamenten waren in 1939 klaar en in juni 1941 hadden arbeiders de fragmenten van staal geplaatst. Echter op 22 juni vielen onverwacht de Duitsers aan. De bouw van het ”Paleis van de Sovjets” werd stil gelegd en het geplaatste staal weer afgebroken, om gebruikt te worden in de productie van kogels!

Na de oorlog werd de bouw niet hervat. Hoewel in 1947 een nieuw ontwerp was goedgekeurd is men nooit meer gaan bouwen. Misschien omdat Stalin zichzelf nu zag als grote overwinnaar van de ”Grote Patriottistische Oorlog”. Het ”Paleis van de Sovjets” was vooral een monument voor Lenin en dat plaste niet (meer) in het plaatje van Stalin. Na 1945 was het zijn eigen persoonlijkheidscultus die meer aandacht kreeg dan die van Lenin. Stalin was nummer 1 geworden en hij was uitgekeken op alle monumenten ter eren van zijn voorganger. Toch bewaakte de Sovjet politie de bouwplaats tot 1958 zeer streng. Uiteindelijk besloot de overheid om op de fundamenten een openzwembad te maken. Met 13.000 m2 was het Moskvazwembad, het grootste van de gehele Sovjet-Unie. Het bad overleefde de ondergang van de USSR met drie jaar. Want in 1994 besloot de neoliberale regering van Boris Yeltsin om de ”Kathedraal van Jezus de Redder” te herbouwen. Dat is de ironie van alles, de christelijk orthodoxe kathedraal staat weer op de plaatst waar het in de jaren 30 door Stalin gesloopt was!

Toen Nikita Khrushchev de misdaden van Stalin openbaar maakte in 1956 was dat het begin van de terugkeer van de Lenin cult. Die van Stalin verdween tussen 1956 en 1961 enorm snel. In de jaren 60 was geen (groot) Stalin beeld meer te zien in Rusland, alleen in zijn geboortestad in Georgië stond tot 2010 nog een metershoog beeld. Nu de partijbureaucratie zich had ontdaan van haar leider, werd Vladimir Lenin weer het centrum van de Sovjet-Unie. In de jaren 60 en 70 werden in bijna alle Sovjet steden grote Lenin beelden gemaakt. Ook in ”volksrepublieken” buiten de USSR kwamen massieve beelden. Zo werd de eerste Sovjet leider het gezicht van het stalinisme na 1956, het gezicht van machtsmisbruik, nepotisme, corruptie en onderdrukking. Lenin zou de elitaire levensstijl van partijbonzen zoals Leonid Brezhnev keihard afgewezen hebben. Helaas hebben de Sovjet arbeiders nooit de echte Lenin leren kennen. Zij kende alleen de Lenin van de partijpropaganda. Een streng kijkende man van steen, die in metershoge standbeelden over hun leek te heersen, symbool van de totalitaire communistische partij. Zo ervoeren met name de arbeiders van Oost-Europe de beelden. Toen de stalinistische kaste haar marxistische façade afdeed was het gedaan met de beelden van de ”Grote Lenin”. In Oost-Europa werden ze één voor één verwijderd. In veel ex-Sovjet republieken zou het echter nog jaren duren!

Oekraïne verbood pas in 2015 alle afbeeldingen en symbolen van de Sovjet-Unie. De Oekraïense oligarchie wil vooral westers lijken en alle herinneringen uit het Sovjet verleden dienen uitgewist te worden. Rechtse nationalisten hadden in december 2013 al verschillende beelden neergehaald. Dit was mogelijk omdat de politie dit keer niet ingreep. Ondanks protest van etnische Russen (die in Lenin een ”Russische” leider zien) zijn bijna alle standbeelden van Lenin verwijderd. Alleen in Oost-Oekraïne waar Russische separatisten hun ”volksrepublieken” hebben opgebouwd, staan nog monumenten ter eren van een man die het Russische chauvinisme van de separatisten verworpen zou hebben. Dat is de rede waarom het lichaam van de eerste Sovjet leider nog bewaard wordt. Vladimir Lenin wordt als ”Russische” leider gezien door de Russen. Voor revolutionair socialisten is hij dat nooit geweest. Lenin gaf niets om één natie, hij was een internationalist en had het liefste gezien dat alle landen verenigde werden tot één grote raden republiek. De stalinisten van 2018 vereren nog het icoon, maar ze slaan de plak volledig mis als ze de ”Grote Maarschalk” naast hem plaatsen. In het Rusland van Vladimir Poetin is Joseph Stalin gerehabiliteerd en dat zie je vooral aan het feit dat zijn gezicht weer acceptabel is voor de machthebbers in het Kremlin!

Van de beelden die er nog zijn buiten Rusland, laat de heersende klasse weten dat Lenin een ”onderdrukker” was. Een naamboordje bij het beeld in Groningen moet mensen duidelijk maken dat Lenin een ”onderdrukker” was, aldus de burgerlijke mentaliteit. Het onderdrukken van de contrarevolutionairen en aanhangers van het tsarisme en kapitalisme in tijden van een burgeroorlog, is in de ogen van de kapitalistische media een ”misdaad”. Dat Lenin twee keer aan een moordpoging is ontsnapt en dat 1 miljoen bolsjewieken vermoord zijn door de vrienden van ”democraat” Winston Churchill zegt genoeg. Bij zijn standbeelden staat geen boordje van ”steunde de antisemitische Witte Legers in Rusland en de terreurbombardementen op Duitsland”.  Nee, Churchill is de ”bevrijder” en Lenin de ”onderdrukker”. Dat westerse arbeiders zo’n negatieve kijk op de eerste Sovjet leider hebben is te begrijpen. Lenin was de schrik van de bourgeoisie tussen 1917-1924. Hij was een reële dreiging voor hun rijkdom, macht en status als heersers van de wereld. Daarom stuurde kapitalisten meer dan 200.000 soldaten naar het oosten om de anticommunisten te helpen. Daarom moet Lenin met de misdaden van Stalin gelijk geschakeld worden. Zodat iedereen die zich verzet tegen het kapitalisme meteen de leugen te horen krijgt, dat verzet tegen de heersende klasse altijd eindigt in een dictatuur!

Revolutionair socialisten zijn tegen het vereren van Lenin. Wij zien het liefste dat al die monumenten die de stalinisten gemaakt hebben direct vernietigd worden. Toen Oekraïense nationalisten de standbeelden omver wierpen waren wij niet woest. Want Vladimir Lenin is voor ons geen man uit steen, geen icoon dat vereerd dient te worden als een soort Grote Leider. Ook zijn vrouw was al in de jaren 20 tegen het bewaren van zijn lichaam. Nadezhda Krupskaya zei terecht dat de Sovjet maatschappij haar man beter kon eren door scholen te bouwen voor kinderen. De stalinisten kozen echter voor symboliek en negeerde de idealen volledig. Vladimir Iljitsj Oeljanov is niet de Lenin van steen, niet de goddelijke leider die boven iedereen stond. De echte Oeljanov leefde voor de bevrijding van de arbeidersklasse, zijn leven stond volledig in dienst van de revolutie. Hij leefde sober, nam geen luxe toe zich en genoot van kleine dingen zoals katten en kinderen. Hoewel de Unie van Socialistische Sovjet Republieken in december 1922 werd opgericht, heeft Lenin (Oeljanov) nooit als leider van dit land kunnen optreden. Hij raakte in maart 1923 verlamd na een derde beroerte. Zijn politiek functies werden overgenomen door een trojka, waar Stalin deel van was. Officieel bleef hij leider van de Sovjet-Unie tot zijn dood, inofficieel was Lenins politieke rol na zijn eerste beroete in mei 1922 uitgespeeld!

In de westerse geschiedenisboeken is Lenin een dictator, omdat hij het Rode Terreur invoerde. Maar Sovjet Rusland moest wel autoritair optreden tijdens de burgeroorlog. Ze stonden met hun rug tegen de muur, omsingeld door 21 vijandige naties (waar onder ”democratische” landen zoals Amerika en Groot Brittannië) die de anticommunistische Witte Legers bewapende en ondersteunde. Het is natuurlijk heel makkelijk om te zeggen dat de bolsjewieken net zo misdadig als de stalinisten waren. Maar we moeten niet vergeten dat onze huidige machthebbers dezelfde machthebbers zijn die in 1917 probeerde de Sovjet revolutie te vernietigen. Liberalen, sociaal democraten en conservatieven wouden Lenin en zijn bolsjewieken uitroeien. Stalins regime kwam als een geschenk uit de hemel. De ondergang van zijn rijk in december 1991 werd in de westerse propaganda neergezet als de ondergang van Lenins rijk, terwijl in feite de USSR van 1927 tot 1991 altijd stalinistisch is gebleven!

 

2013_04_30 Lenin3

De Lenin van steen is niet de man: Vladimir Iljitsj Oeljanov

Tadzjikistan in het nieuws

Het is een land dat zo goed als onbekend is in Nederland. De Republiek Tadzjikistan, tot 1991 bekend onder de naam Tadzjiekse Socialistische Sovjet Republiek. Door de moord op enkele westerse fietsers in dit centraal Aziatische land, heeft de Nederlandse media opeens aandacht voor het koninkrijk van dictator Emomalii Rahmon. Deze president zit al sinds 1993 op de troon en hij tolereert geen critici. Door zijn seculiere dictatuur weet de radicale islam veel aanhang te winnen, onder de islamistische bevolking. Nu hebben aanhangers van IS toegeslagen op een Tadzjiekse autoweg!

Tadzjikistan ontstond in 1925 als autonome regio binnen de Oezbeekse Socialistische Sovjet Republiek. Vier jaar later kreeg het gebied de officiële status van Unie-Republiek der Sovjet-Unie. De Tadzjiekse ex-stalinisten waren niet van plan om hun macht af te staan, nadat de rode vlag werd neergehaald in december 1991 van het Kremlin. Ook al hadden ze de communistische partij verlaten, diens voormalige leden bestuurde in 1992 nog alle lagen van de Tadzjiekse maatschappij. De oppositie weigerde het bewind van ex-stalinist: Rakhmon Nabiyev te erkennen. Gewapende mannen drongen in september 92 het presidentiele paleis binnen en dwongen Nabiyev tot aftreden. Het Sovjet leger dat nog in Tadzjikistan gestationeerd was, kreeg het bevel van Boris Yeltsin om de kaste der ex-stalinisten overeind te houden. De Tadzjiekse burgeroorlog was toen een feit. 40.000 stierven en 1,5 miljoen sloegen op de vlucht. Rakhmon Nabiyev werd door de ex-stalinisten opzij gezet en vervangen door de jongere Emomalii Rahmon. Met de steun van Boris Yeltsin wist deze Rahmon zich te benoemen tot president!

Tijdens de burgeroorlog werden meer dan 40 journalisten vermoord. Dat kwam omdat zowel het regime van de ex-stalinisten als de islamitische oppositie geen kritische journalisten tolereerde. De vrijheid van meningsuiting die even bestond tussen met name 1988 en 1992, verdween met het begin van de oorlog. Nadat het conflict beëindigd was durfde niemand meer kritische vragen te stellen. Met hulp van de Russen had Emomalii Rahmon de kaste van de ex-stalinisten gered. Hij ontpopte zich tot hun leider net als Stalin dat deed in de jaren 20. Daarnaast stichtte de president een nieuwe politieke partij waaronder de staatsbureauraten konden werken. Net als de Communistische Partij van Tadzjikistan is de huidige Volksdemocratische Partij van Tadzjikistan, de partij van de staatsbureaucratie. Om zijn macht te verstevigen heeft de dictator zijn kinderen op belangrijke functies geplaatst. Dochter Ozoda Rahmon is haar vaders stafchef en beheerst de presidentiële staf. Daarnaast is Ozada ook senator en wist ze de grondwet aan te passen waardoor haar vader onbeperkt ”herkozen” kan worden. Dit nepotisme is een normaal verschijnsel binnen ex-Sovjet landen!

Op 29 juli 2018 pleegde radicale moslims een aanslag op vier niet-Tadzjiekse fietsers. De aanslag is opgeëist door de restanten van Islamistische Staat. Onder de dodelijke slachtoffers was een Nederlander, twee Amerikanen en een Zwitser. IS aanhangers vielen de fietsers doelbewust aan door ze van de weg te rijden. Hierna werden ze met vuurwapens en messteken vermoord. Na de aanslag sloegen de terroristen op de vlucht in twee auto’s. Enkele werden later in een vuurgevecht met de Tadzjiekse politie gedood. De media van IS bracht een video uit waarin de aanslagplegers hun daad bekend maakte. Hun motief is zoals altijd de oprichting van een islamistische theocratie. Door de strijd tegen IS en de Taliban in Afghanistan (buurland), heeft het westen de ogen gesloten voor de schending van de mensenrechten door president Rahmon en zijn regime. De Amerikanen trainen zelfs het Tadzjiekse Nationale Leger, dat ze betrouwbaarder achten dan het Afghaanse Nationale Leger. Dit terwijl de politie en het leger verantwoordelijk zijn voor het onderdrukken en martelen van iedereen die de seculiere dictatuur van de Volksdemocratische Partij van Tadzjikistan afwijst!

Drie jaar geleden werd de Islamistische Renaissance Partij van Tadzjikistan (IRPT) verboden. Deze partij was in 1997 gelegaliseerd na het vredesakkoord. De islamieten beweren voor een islamistische democratie op te komen en waren altijd zeer kritisch tegenover het seculiere bewind. In 2015 beweerde de overheid dat de IRPT een terroristisch motief had en verbood de partij. Nu kunnen we inderdaad vragen stellen over de zogenaamde democratische houding van een partij die de Sharia wil invoeren. Maar er is totaal geen bewijs dat de IRPT zich bezig hield met het plegen van aanslagen. Het is eerder de overheid die andersdenkenden laat oppakken onder het mom van dat het allemaal ”terroristen” zijn, zie Erdogan in Turkije als voorbeeld. Want ook liberalen, socialisten en vakbondsmensen worden als ”terroristen” veroordeeld, als ze zich uitspreken tegen de corruptie en het machtsmisbruik van de ex-stalinisten rond Emomalii Rahmon. Iedereen die niet loyaal is aan de president, kan voor jaren in de cel eindigen. Dit is niet ongewoon in centraal Azië. De landen Kazachstan, Turkmenistan, Oezbekistan en Tadzjikistan zijn nooit democratieën geworden na de val van de Sovjet-Unie. Het hypocriete westen heeft echter altijd goede relaties gehad met deze dictaturen. Vooral omdat landen zoals Oezbekistan bereid waren om met de Amerikanen samen te werken tegen de Taliban!

Na de aanslag op de fietsers maakt de Tadzjiekse overheid bekend dat leden van de verboden Islamistische Renaissance Partij van Tadzjikistan achter de aanval zaten. Dit wordt echter weersproken door de propagandavideo van IS. Het is wel logisch dat de overheid probeert om de aanslag in de schoenen van de IRPT te schuiven. Dan hebben ze een mooi propaganda middel om hun dictatoriaal bewind te legitimeren. Ook Oezbekistan gebruikt het islamisme als excuus om critici op te sluiten. In beidde landen ben je namelijk automatisch een ”islamistische terrorist” als je de seculiere leiders verwerpt. Revolutionair socialisten weten precies wie hier de echte boosdoener is. Dat zijn namelijk de ex-stalinisten die van slechts van kleur veranderd zijn, maar niet van houding. Ze hebben hun marxistische façade opzij gezet en gedragen zich nu als trotse burgerlijke nationalisten. Dit terwijl er geen land of natie bestond voordat de Tadzjiekse  Socialistische Sovjet Republiek in 1929 werd opgericht. De huidige Republiek Tadzjikistan heeft haar hele bestaan te danken aan de kaste der Sovjet stalinisten. Als je naar de huidige staatsvlag kijkt, zie je dat ze gewoon de kleuren uit de Sovjet Tadzjiekse vlag van 1953 overgenomen hebben. Het staatsembleem lijkt bijna op die van Sovjet Tadzjikistan, alleen dan zonder rode ster en hamer en sikkel!

Het is niet aan te raden om op vakantie gaan naar het koninkrijk van Emomalii Rahmon. Islamistische Staat heeft aanhangers onder vooral jongeren die veel woede en frustratie ervaren. Zij denken dat secularisme en dictatuur één ding vormen en laten zich misleiden door het islamistische fundamentalisme. Hun ouders hadden in de burgeroorlog gevochten voor de islam, maar werden in 1997 gewoon verraden. President Rahmon heeft de eisen van de Tadzjiekse oppositie compleet genegeerd en onder het mom van ”wij bevechten het terrorisme” een autoritaire dictatuur opgebouwd. Tadzjikistan was al de armste Sovjet republiek, maar de burgeroorlog van de jaren 90 heeft zelfs de laatste positieve elementen uit de Sovjet periode vernietigd. De ex-stalinisten hebben daarnaast ook op sektarisme gespeeld door bepaalde regio’s van het land voor te trekken. Hierdoor kreeg Rahmon steun van enkele door anderen onderdrukken!

De staatsbureaucratie van 2018 bestaat grotendeels nog steeds uit mannen die begonnen in de Communistische Partij van de Sovjet-Unie. Revolutionair socialisten geloven dat alleen een revolutionaire arbeiderspartij op een socialistisch programma de arbeidersklasse kan bevrijden uit hun klauwen. Aangezien het land geen democratie is zal zo’n partij ondergronds moeten worden opgebouwd. Het regime lijkt sterk, maar ook dat is schijn. Het Tadzjiekse leger bestaat uit maar 24.000 actieve soldaten, die bewapend zijn met Sovjet wapens uit de jaren 60. Ze zijn bijzonder slecht uitgerust om de dictatuur te verdedigen. Rahmon speelt op achtergesteldheid, sektarisme en angst voor het islamisme om aan de macht te blijven. Een gedisciplineerde verzetsbeweging zou in theorie het regime omver kunnen werpen. Daarvoor is echter een partij nodig die de werkende klasse kan mobiliseren en leiden tot revolutie!

 

5b5e6170dda4c85b0a8b45f2

De fietsen van de slachtoffers. Alleen omdat het westerlingen waren is Tadzjikistan nu in het nieuws!

Anticommunisme is ondemocratisch

Het anticommunisme beweert op te komen voor de mensenrechten en de democratie. Diens aanhangers zeggen dat hun strijd gericht is tegen het ”totalitaire communisme” en dat hun doel is de ”vrijheid”. Althans dat is de propaganda van de anticommunisten. In werkelijkheid willen ze elke linkse politieke groepering of personen onderdrukken door diens opvattingen op één hoop met het stalinisme te leggen. Voor de tweede wereld oorlog werden joden neergezet als de grootste communisten en was het communisme een joodse uitvinding. Het anticommunisme was na 1990 niet meer nodig na de implosie van de USSR, maar sinds het begin van de 21ste eeuw hebben enkele ”democratische” landen deze lelijke ideologie nieuw leven ingeblazen. Rechtse conservatieven en nationalisten voeren in Oost Europa een streng anticommunistisch beleid dat erop gericht is om linkse meningen te onderdrukken en rechts nationalisme te laten overheersen!

Anticommunisme is nu vooral sterk in ex-stalinistische landen, die waren in de jaren 90 meer democratisch dan dat ze nu zijn. Met name Letland, Litouwen, Hongarije en Oekraïne hebben symbolen van het communisme per wet verboden, zogenaamd omdat ze ”symbolen van het totalitarisme” zouden voorstellen. De Baltische staten beweren glashard dat de rode ster en de hamer en sikkel ”bezettingssymbolen” voorstellen. Hoewel Letland en Litouwen geleden hebben onder het stalinisme, is dat geen rechtvaardiging om alle misdaden van Stalin en zijn opvolgers toe te schrijven aan idealen van Lenin. We gaan toch ook niet de Spaanse of Franse vlaggen verbieden puur omdat Spanje en Frankrijk ooit Nederland bezet hebben. Daarnaast zijn de tsaristische symbolen van de Russische Federatie weer niet verboden, het gaat puur om de symbolen van de Sovjet-Unie (1922-1991). Dit terwijl Letland en Litouwen deel uitmaakte van het Russische Keizerrijk, een reactionaire autocratie die niet bepaald positief stond tegenover niet-Russische volkeren!

Tussen 1917 en 1945 beweerde anticommunisten dat de joden achter het communisme stonden. Met name de fascisten en conservatieven verspreiden deze vorm van antisemitisme. Toen in Frankrijk het Volksfront aan de macht kwam, verschenen anticommunistische posters waarop politiek rechts beweerde dat de jood in Moskou aan de touwtjes van het Volksfront trok. De grootste ster in het verspreiden van het antisemitische anticommunisme was Adolf Hitler. Deze mislukte kunstschilder uit Oostenrijk gaf de joden de schuld aan de nederlaag van Duitsland, na de eerste wereld oorlog. De Sovjet revolutie in Rusland en de Duitse revolutie van november 1918 waren door joden georganiseerd, aldus Hitler. Hij bouwde daarmee op het al bestaande antisemitisme dat onder Duitse katholieken erg sterk was. Fascistische regimes en hun aanhangers zagen het communisme aan voor een joodse uitvinding dat uitgeroeid diende te worden. De vooroorlogse bourgeoisie kon zich wel vinden in de anticommunistische leer van de gewelddadige fascisten. Na de oorlog konden de conservatieven echter hun antisemitisme niet meer verkopen, dus zou politiek rechts afstappen van het idee dat joden achter het communistische ideaal zaten. Ondertussen voert de overheid van Israël anno 2018 juist een anticommunistische hetze tegen linkse Israëliërs. De rechtse zionisten van Benjamin Netanyahu beweren namelijk dat politiek links het Palestijnse terrorisme steunt en een vijand van alle joden zou zijn!

Het ”democratische” Hongarije van 2018 verbood de rode ster en de hamer en sikkel, tien jaar na de ondergang van het stalinisme in dit land. Hierdoor kreeg de staat de bevoegdheid om alle linkse Hongaren te arresteren die een rode ster droegen. Het autoritaire regime van Viktor Orban voert deze anticommunistische lijn trouw door, omdat hij met rechts nationalisme wil proberen zijn neoliberaal wanbeleid te maskeren. Hongaren moeten een vijand hebben zodat ze afgeleid zijn van het feit dat jongeren het land ontvluchten, mede door de enorme ongelijkheid en lage lonen. De vijand is politiek links en daar bedoelt de rechtse leider ook de neoliberale sociaal democratische partij: MSZP mee. De Hongaarse Socialistische Partij (MSZP) was namelijk ooit de heersende staatspartij in de Hongaarse Volksrepulbiek (1949-1989). Daarom schildert de anticommunistische media de MSZP graag af als ”communistisch”. Dit terwijl deze neoliberale partij al sinds 1994 bezuinigingen en privatiseringen steunt. Het waren de Hongaarse ex-stalinisten die juist begonnen met het neoliberalisme en daarom net zo schuldig zijn aan de ongelijkheid. Maar dat wil Viktor Orban natuurlijk niet rondvertellen. De MSZP moet ”communistisch” lijken, zodat geheel politiek links met de misdaden van de stalinisten gelijk geschakeld kan worden. Uiteindelijk besloot het Hongaarse Constitutionele Gerechtshof dat het verbod op Sovjet symbolen ondemocratisch van aard was!

Ondanks de uitsprak van het Hongaarse Constitutionele Gerechtshof, voerde Viktor Orban vorig jaar een wetgeving in die het verkoop van producten met de rode ster verbiedt. Daar valt ook het symbool van de bierbrouwer Heineken onder (moet wel ”communistisch” bier zijn!). Het is duidelijk dat Viktor Orban gewoon doorgaat met zijn ondemocratische politiek. In de anticommunistische wetgeving wordt in dezelfde zin ook vaak het fascisme benoemd. Daarmee wordt bedoeld dat communisme en fascisme op één lijn zitten. Dat is wat de burgerlijke regeringen en diens media maar al te graag beweren. Dat communisten net zo wreed en gewelddadig denken als de aanhangers van Hitler en Mussolini. Dit is een grove leugen en toont hoe misdadig het anticommunisme te werk gaat. Het is correct dat de stalinisten in Rusland en elders voor veel slachtoffers hebben gezorgd, maar je kunt niet zeggen dat het terreur van deze stalinisten tot de kern van de communistische denkwijze behoort. Hoeveel westerse communisten waren niet compleet van slag toen Nikita Khrushchev in 1956 de misdaden van Stalin openbaarde? Geen enkele fascist/nazi was van slag door de Holocaust of de massamoord op andersdenkenden. Leden van communistische partijen idealiseerde een systeem dat niet socialistisch van aard was. Toen dat systeem implodeerde tussen 1989 en 1991 was de desillusie volledig!

De Tsjechische Republiek probeert al jaren om het communisme als ideologie te verbieden. De anticommunisten daar gebruiken de stalinistische periode als excuse om met name de Communistische Partij van Bohemen en Moravië (KSCM) het zwijgen te doen opleggen. Deze gematigde communistische partij is nog populair onder ouderen en geeft de huidige kapitalistische regering zelfs steun. Toch wil het wrede anticommunisme dat deze partij verboden wordt, omdat ze vast houden aan de ideeën van Karl Marx. Daarom moet de KSCM verdwijnen, omdat ze het privé bezit van bedrijven willen vervangen door collectief bezit. De Communistische Jeugd Unie (KSM) van de KSCM werd om precies deze redenen door de Tsjechische staat verboden in 2006. Na vier jaar van juridische strijd won de KSM en moest de staat erkennen dat ze fout waren. Toch blijven de anticommunisten alles in het werk stellen om de enigste (min of meer) linkse partij in de Tsjechische Republiek te verbieden, omdat ze het kapitalisme afwijzen. Revolutionair socialisten hebben genoeg kritiek op de KSCM, met name hun steun voor de huidige kapitalistische regering is onacceptabel voor een revolutionaire partij. Maar we zullen ze (kritisch) steunen, mocht de staat ooit weer ingezet worden om hun vrijheid van meningsuiting te ontnemen!

Oekraïne is het meest recentelijke land dat anticommunistische wreedheid toepast. In 2015 besloot president en oligarch: Petro Poroshenko dat alle herinneringen aan de Oekraïense Socialistische Sovjet Republiek gewist moesten worden. Volgens de huidige geschiedenisschrijvers werd Oekraïne bezet door de Russen in 1919 en was Sovjet Oekraïne vanaf dag één een marionet. De anticommunistische machthebbers beweren dat de Oekraïense Volksrepulbiek (1918-1921) het voorbeeld is van de ”Oekraïense democratie”. Daarin hebben ze gelijk, want deze burgerlijke republiek diende vooral de kapitalistenklasse, net als het huidige Kiev regime van Poroshenko. De volksrepubliek van 1918 was daarnaast een vazalstaat van het Duitse Keizerrijk en kon niet bestaan zonder diens wapens en steun. Na de Duitse revolutie van 1918 viel de steun voor de  Oekraïense anticommunisten weg. Sovjet Oekraïne werd een medeoprichter van de Sovjet-Unie samen met Sovjet Rusland op gelijkwaardige basis. Natuurlijk beweert Kiev tegenwoordig dat de bolsjewieken het ”grootste kwaad” voorstellen, omdat ze de macht van de Oekraïense kapitalisten vernietigde in 1919. De anticommunisten van Poroshenko hebben het communisme daarom per wet verboden en symbolen van Sovjet Oekraïne vernietigd. Extreemrechtse commando’s (Azov Bataljon) maken deel uit van de nieuwe Nationale Garde van Oekraïne waarmee de NAVO graag samenwerkt. Ondertussen wapperen de vlaggen van rechtse nationalisten en fascistische collaborateurs (UPA) vrij rond en worden aanhangers van het marxisme vervolgt!

Tijdens de Koude Oorlog steunde het kapitalistische westen elke groepering of natie die zich anticommunistisch opstelde. Één van de eerste die steun van de Amerikanen ontving was de fascistische dictator van Spanje: Francisco Franco. Tussen 1939 en 1959 stond het Spaanse fascisme geïsoleerd. De Amerikaanse president Eisenhower vond echter dat Franco een bondgenoot van het ”vrije westen” kon worden. Dus bracht de voormalige generaal een bezoek aan het land dat ideologisch gezien aan de kant van Hitler had gestaan. Ondanks veel weerstand van klassieke fascisten besloot Franco om een kapitalistisch bewind te voeren vanaf de jaren 60. Hierdoor viel Spanje in trek bij het buitenlandse kapitalisme. Al snel werden meer markt hervormingen doorgevoerd en veel internationale bedrijven gingen investeren. Ze merkte dat fascistisch Spanje een ideale afzetmarkt was. De lonen werden laag gehouden en stakingen waren verboden. Het zogenaamde Spaanse Wonder was alleen mogelijk door massieve uitbuiting en de fascistische staat, die het buitenlandse kapitaal graag van dienst was. Pas na de dood van Franco kon Spanje zich democratiseren!

In Azië is het anticommunisme bijzonder sterk. Vooral bij de voormalige koloniën van Frankrijk die in de jaren 50 officieel zelfstandig werden. Zuid Vietnam was als anticommunistische staat opgericht met als bedoeling het kapitalisme aan de macht te houden. De koninkrijken Cambodja en Laos moesten ervoor zorgen dat revolutionaire nationalisten onderdrukt werden. Ho Chi Minh van Noord Vietnam kreeg steun van maoïstisch China in zijn strijd, ondanks de historische vijandigheid tussen de twee landen. Zuid Vietnam werd al snel een marionet van het Amerikaanse imperialisme, met name na de moord op president Ngo Dinh Diem in 1963. Meer dan 89.000 Zuid Vietnamezen werden gedood door het anticommunisme. In Noord Vietnam werden meer dan 1,5 miljoen vermoord door terreurbombardementen van de Amerikaanse luchtmacht. De hoofdstad Hanoi werd grotendeels vernietigd. Tijdens de ”Geheime Oorlog” in Laos steunde Washington DC het anticommunistische bewind van Koning Sisavang Vatthana. Hij vocht tegen de linkse nationalisten van de Pathet Lao. In buurland Cambodja greep het anticommunistische militair naar de macht in 1970. In beidde landen zou het anticommunisme verliezen na 1975. Woedend dat met name Vietnam zich had vrijgevochten van het kapitalisme, besloot het imperialistische westen om het land onder een handelsboycot te stellen. Officieel werd dat verkocht onder het mom van ”Vietnam is een communistische dictatuur” en dus is alle handel met zo’n dictatuur verboden. Ondertussen kochten de Chinezen (toen nog maoïsten) westerse verkeersvliegtuigen. Dit kon omdat Beijing en het westen samen optrokken tegen Moskou, de hypocrisie druipt ervan af!

In het Koninkrijk Thailand woede in de jaren 60 een felle burgeroorlog tussen de maoïsten van de Communistische Partij van Thailand en de anticommunistische monarchistische regering. De maoïsten waren sterk, dus steunde het ”democratische” westen de dictatoriale monarchie met wapens. Omdat veel Thaise studenten linkse sympathieën hadden, besloot het Thaise Koninklijke Leger om een massamoord te plegen. Samen met de rechtse militie: Luksuea Chaoban overvielen ze de Thammasat-universiteit in Bangkok. Meer dan 100 studenten werden daarbij koelbloedig vermoord en 200 raakten gewond. Na deze massamoord sloten veel jongeren zich aan bij de communistische partij in jungle. Hun revolutionair idealisme verdween echter snel door het totalitaire sektarisme van de maoïsten. Die waren namelijk in conflict met Hanoi en stelde zich behoorlijk anti-Moskou op. In de jaren 80 waren veel studenten gedesillusioneerd en de meesten besloten een amnestievoorstel van de overheid te accepteren. Tegenwoordig is Thailand (opnieuw) een militaire dictatuur. Sinds 2014 heerst het leger en zijn politieke bijeenkomsten verboden. Nog steeds doet het westen alsof er in Thailand niets aan de hand is!

De grootste anticommunistische moord op aanhangers van een communistische partij vond plaats in Indonesië. Daar zijn tussen 1965/1966 meer dan 500.000 leden en sympathisanten van de Communistische Partij van Indonesië (PKI) vermoord door het leger en diens aanhangers. De PKI was geen revolutionaire partij in de jaren 60. Onder invloed van Stalin’s visie dat een onderontwikkeld land eerst kapitalistisch moest worden, steunde de communistische partij het bewind van de nationalist: Soekarno. Op 1 oktober 1965 werden zes leger generaals ontvoert door een organisatie die zich de ”30 September Beweging” noemde. Legerleider Soeharto (een felle anticommunist) wees de PKI aan als de organisator achter deze ”30 September Beweging”. Duidelijk bewijs is nooit geleverd, maar de lijn van Soeharto is altijd aangezien als de waarheid. De anticommunistische legerleider zette president Soekarno aan de kant en gaf het bevel om de PKI te vernietigen. De zes generaals werden uiteindelijk vermoord terug te gevonden. Ze worden tegenwoordig als helden neergezet, slachtoffer van een ”communistisch complot” aldus de Indonesische staat en diens media. De Verenigde Staten van Amerika waren het helemaal eens met deze ”waarheid”, dat de PKI een staatsgreep wou plegen. Toen het Indonesische leger haar massamoord begon keken de Amerikanen de andere kant op. 500.000 leden en sympathisanten van de Communistische Partij van Indonesië werden door het leger gedood. Nog steeds heerst de leugen van Soeharto, dat de PKI een gevaar voor de staatsveiligheid vormde en daarom uitgemoord diende te worden!

Nu in 2018 is het vooral de Republiek Polen die het Hongaarse voorbeeld wil volgen. Ook in dit land zijn ex-stalinisten medeverantwoordelijk voor het neoliberalisme. Toen de Poolse Volksrepulbiek in 1989 zich hernoemde in de Republiek Polen, ontstond uit de Verenigde Poolse Arbeiders Partij (PZPR) twee sociaal democratische partijen. Deze partijen kwamen bijeen in de Democratische Linkse Alliantie en hadden grote invloed op het democratische Polen. Van 1993 tot 1997 en van 2001 tot 2005 waren de ex-stalinisten deel van de regeringscoalitie met de liberalen. Samen werd een pro-EU beleid gevoerd waarbij privatiseringen en marktwerking overal de norm waren. In 2005 won de Wet en Rechtvaardigheidspartij (PiS) de verkiezingen. Sindsdien domineert deze anticommunistische partij de politiek. Met rechts populisme weten ze de stem van de Poolse arbeider te winnen. Dat wordt makkelijk gemaakt omdat PiS speelt op anti-EU gevoelens, terwijl politiek links (sociaal democraten) juist erg pro-EU is in Polen. Bij de laatste verkiezingen in 2015 werd de Democratische Linkse Alliantie uit het parlement gestemd. Wel was de opkomst historisch laag, slechts 50,92% van alle stemmers kwam stemmen. Ondertussen begint de PiS regering met een heksenjacht op iedereen die de leer van Karl Marx aanhangt. Net als in Hongarije wijst het Poolse anticommunisme op de stalinistische periode als rechtvaardiging voor hun heksenjacht!

Tijdens een academische conferentie over 200 jaar Karl Marx, kwam de Poolse politie binnen. De agenten wouden onderzoeken of de groep die de conferentie had georganiseerd, zich schuldig had gemaakt aan het verspreiden van ”anti-nationale activiteiten”. Het zogenaamde ”democratische” Polen laat politie agenten los op een universiteit om na te gaan om men zich wel aan de nationalistische lijn van de regering houdt. Natuurlijk was er fel protest vanuit de studentenhoek, maar de anticommunistische PiS beweert dat de politie het recht heeft om te onderzoeken of de wet is overtreden. In de Poolse wet staat inderdaad dat politieke partijen die het nazisme, fascisme en communisme steunen verboden zijn. Dat de ideologie van Marx op gelijke hoogte met die van Hitler en Mussolini wordt gezet, bewijst de misdadigheid van het anticommunisme. De wet zegt echter dat je alleen partijen kunt verbieden die een totalitair systeem nastreven. Sinds het communisme geen totalitair systeem voorstelt kun je het niet verbieden in Polen. Maar sinds de opkomst van de PiS als leidende staatspartij is het woord ”communisme” een scheldwoord, waarmee rechts iedereen demoniseert. Wie kritiek heeft op de PiS en het Poolse nationalisme is meteen een ”communist” zo stigmatiseert de regering elke criticus, het lijkt precies op de methodes van de stalinistische PZPR!

Toen Barack Obama president werd van de VS in 2008, begon de extreemrechtse Republikeinse Partij met een heksenjacht. Volgens deze conservatieve anticommunisten was Obama namelijk een ”geheime communist”. Veel conservatieve Amerikanen werden gehersenspoeld met de leugen dat hun president een aanhanger van Karl Marx was. Schuld aan deze Rode Angst was de propagandazender Fox News. Daar werd dag in dag uit beweert dat Obama en de Democratische Partij het ”dictatoriale socialisme” zouden invoeren. Niets daarvan bleek juist, in werkelijkheid was Barack Obama een neoliberale president die juist het grote geld van dienst was. Omdat de vader van Obama een aanhanger was van het Afrikaanse-socialisme, moest Barack wel een ”communist” zijn. De rechtse tv persoonlijkheid Glenn Beck was een vurige aanhanger van deze complottheorie. Hij wist veel Amerikanen te overtuigen in 2008 en beweerde zelfs dat Obama een racist was en een hekel had aan witte mensen!

Sinds het aantreden van Jeremy Corbyn als leider van de Arbeidspartij (Labour) in Groot Brittannië, heeft de Britse media hem als een ”communist” afgeschilderd. Deze linkse sociaal democraat wil van de Arbeidspartij weer een volkspartij maken, zoals Labour vroeger was. Corbyn wordt hierdoor gehaat door de neoliberale vleugel van de partij. Met leugens en onwaarheden wordt Corbyn zwart gemaakt en omdat hij niet daadkrachtig wil optreden tegen deze anticommunistische heksenjacht, is zijn positie niet al te zeker. Zo wordt Jeremy Corbyn een antisemiet genoemd en door de rechtse media met Joseph Stalin op één hoop gegooid. Dat is niet nieuw, omdat zelfs de gematigde sociaal democraat; Emile Roemer van de SP, werd afgebeeld als een maoïst. Zijn voorloper Jan Marijnissen was in de ogen van de anticommunisten een ”gevaarlijke man” die het totalitarisme aanhing. In werkelijkheid was het juist Marijnissen die van het communisme afstapte en de SP sociaal democratiseerde!

Waar het anticommunisme ook toeslaat worden democratische vrijheden voor linkse personen verminderd of vernietigd. Anticommunisten beweren dat elke communist meteen een totalitair systeem nastreeft en daarom monddood gemaakt moet worden. Het is duidelijk dat het anticommunisme een dictatoriale ideologie voorstelt en als wapen gebruikt wordt door de kapitalisten om hun tegenstanders monddood te maken. Het is ironisch dat de laatste officiële ”communistische” landen juist een beleid van anticommunisme voeren. Want wie in China, Vietnam of Laos pleit voor het communisme zal als tegenstander van de staat en partij worden opgepakt. De jacht op kritische Chinese marxisten is onder Xi Jinping al geopend. Zelfs de aanhangers van Mao Zedong worden niet gespaard. Ook al staat de nieuwe Grote Leider naast de voormalige Grote Roerganger, de leer van Mao wil Xi niet accepteren. De teksten van Marx en Lenin zijn goed, zolang ze gebruikt worden binnen de ”Xi Jinping gedachte van het Socialisme met Chinese Karakteristieken voor een Nieuw Tijdperk”. Het communisme wordt door Xi nog steeds misbruikt om zijn neoliberaal staatskapitalisme te rechtvaardigen!

 

Untitled

President Eisenhower van de ”Vrije Wereld” naast dictator Franco in 1959

Stephanus Blok versterkt het neofacisme

Minister Stephanus Abraham Blok van de ”liberale” VVD heeft gezegd dat hij niet gelooft in een maatschappij waarin verschillende culturen in vrede met elkaar kunnen samenleven. Volgens hem is dat nergens mogelijk en zit het in ons DNA om ”buitenlanders” als ongewenst te zien. Deze uitspraken versterken wat extreemrechts al jaren brult, dat culturen niet samen kunnen leven in één gemeenschap. Racistische politici zoals Geert Wilders en Thierry Baudet brullen dit al langer, maar nu praat zelfs de Minister van Buitenlandse Zaken hun taal. Niet dat dit heel onverwacht is. De neoliberale VVD ondersteunt het racistische klimaat en wil niets doen om discriminatie en racisme tegen te gaan. Logisch ook omdat hun kapitalistische meesters het racisme gebruiken, om de arbeidersklasse tegen elkaar op te zetten!

“Ik heb mijn woorden niet goed gekozen en dat betreur ik” aldus de minister nadat hij tot de realisatie kwam dat veel Nederlanders verbijsterd waren over zijn uitspraken dat multiculturalisme niet werkt. De racisten in Nederland moeten natuurlijk zeer blij zijn geweest met de VVD minister. PVV en FvD willen namelijk niets liever dat etnische minderheden (met name moslims) hun culturele vrijheden verliezen. Door te beweren dat samenleven met mensen uit een niet-westerse cultuur niet mogelijk is, heeft de Minister van Buitenlandse Zaken het neofascisme een grote dienst gedaan. De rechtse propaganda zal zijn uitspraken nog vaak herhalen. Een deel is al heilig ervan overtuigd dat anderen culturen niet thuis horen in Nederland. Alsof alleen de Joods-Christelijke cultuur het recht zou mogen hebben om hier te bestaan. Volgens minister Blok was Suriname een voorbeeld van een mislukte staat, juist door hun etnische diversiteit. Vuur op de olie van extreemrechts. Het beste zou zijn als deze VVD’er meteen zou aftreden. Hij toont precies hoe racistisch politiek rechts geworden is!

Wat de VVD politicus lijkt te zeggen is dat racisme nu eenmaal in ons zit. In werkelijkheid is het de kapitalistenklasse die ons verdeeld. ”Wij tegen Hun”, dat begon al tijdens de periode van het grote imperialisme in de 19de eeuw. ”Wij” (witte Europeanen) hadden het recht om over hun (zwarte Afrikanen en gele Aziaten) te heersen. ”Wij” waren verheven boven deze volkeren, omdat wij het beste ”mensenras” zouden zijn. Aldus de racistische mentaliteit die het westen altijd gekend heeft. Doordat politici de laatste 30 jaar enorm veel ongelijkheid veroorzaakt hebben onder witte westerlingen kunnen neofascisten weer strooien met hun haat. Niet-westerlingen zouden verantwoordelijk zijn voor het feit dat witte arbeiders hun banen en zekerheid verliezen. Moslims zouden een geheime agenda hebben om het westen te ”islamiseren”. Daarnaast beweert extreemrechts dat politiek links het grootste gevaar op aarde is, dit terwijl het juist politiek rechts is dat in alle landen aan de macht is. Daar waar rechtse partijen niet direct de lakens uit delen, zorgt het kapitalisme ervoor dat sociaal democratische partijen (officieel omschreven als politiek links) doen wat zij willen. Daarom voelen veel arbeiders dat de politiek hun verraden heeft!

Zijn er spanningen tussen verschillende culturen. Ja, maar die zijn veroorzaakt door rechtse haatzaaiers en neoliberale leiders. Niet-westerse arbeiders ervaren al jaren een groei van racisme, discriminatie en buitensluiting. Dit begon enorm toe te nemen na 11 september 2001 en zeker na de opkomst van Islamistische Staat in 2014. Politiek rechts speelt heel goed op de onzekerheid en angst van witte mensen tegenover die ”vreemde” buitenlanders. Het islamistisch fundamentalisme is gegroeid omdat veel moslims zich vervreemd hebben van de westerse maatschappijen. Deze vervreemding is het gevolg van racisme en dagelijks blootstelling aan verwijten zoals; ”jij bent een terrorist”, ”jouw geloof is het kwaad”, ”moslims horen hier niet!”. Daarnaast is het armoede percentage onder moslim gezinnen veel honger dan onder niet-moslim gezinnen!

De televisie en het internet verspreiden maar al te graag het beeld van de Arabieren als ”kwaadaardig” volk. Wat de kapitalistische media vergeet te vermelden is dat het imperialistische westen verantwoordelijk is voor de woede van veel Arabieren. Irak en Syrië zijn ontstaan als kolonies van Groot Brittannië en Frankrijk, Amerika stond aan de wieg van de totalitaire monarchie in Iran en vernietigde Irak in maart 2003. De diepe minachting voor het westen in de Arabische wereld is volledig te begrijpen, als je eens nagaat hoeveel ellende Europa en Amerika in het midden oosten veroorzaakt hebben sinds 1918!

Dit houdt niet in dat het religieuze extremisme van moslims goed te praten is. De radicale islam is een probleem, maar door te beweren dat we de islam moeten verbieden samen met de Koran en hoofddoeken, versterk je juist de afkeer van moslims. Wilders en Baudet willen het liefste alle moslims uit Europa jagen. Hun racisme is meer dan duidelijk, Wilders is zelfs al veroordeeld wens het aanzetten tot discriminatie. Dat is namelijk precies wat in Nederland helaas een feit is. Witten zullen hier niets van merken. Witte Nederlanders ervaren geen racisme, omdat racisten nooit tegen een witte man of vrouw zal zeggen dat hij/zij moet oprotten. Maar zwarte Nederlanders weten wel beter!

Al in de jaren 70 werden Molukse jongeren voor minder aangezien. Dit zorgde ervoor dat de generatie Molukkers na 1945 zich vervreemde van de Nederlandse maatschappij en uiteindelijk overging tot treinkapingen uit diepe frustratie. Nederland heeft er niet van geleerd en de uitspraken van minister Blok bewijzen dit. Een deel van Nederland zal het met hem eens zijn en vindt inderdaad dat je niet in vrede met andere culturen kunt samenleving. Deze mensen zijn volledig in de ban van de extreemrechtse mentaliteit. Als politiek links geen strijdvaardig alternatief kan worden op de neoliberale ellende dan zal het racisme blijven groeien. Het sociaal-chauvinisme van de ”Sociaaldemocratische” Partij (SP) in zaken migratie is erg kwalijk. Want als zelfs de meest linkse partij in de Tweede Kamer vindt dat migranten ”onze banen” inpikken, zegt dat genoeg over hoe sterkt de minachting voor niet-westerlingen is!

Het zijn de kapitalisten die migranten uitbuiten en inheemse arbeiders massaal ontslaan. Extreemrechts steunt de uitbuiting van niet-westerse arbeiders door de schuld bij de migrant te leggen en niet bij de kapitalist die hem/haar uitbuit!

Untitled

Amerikanen kiezen sociaal democraten

Het begint langzaam te komen. Sociaal democratische politici die in de VS gekozen worden. Met sociaal democraten moeten een duidelijk onderscheid maken tussen dat neoliberale tuig in Europa (PvdA, SPD en PSOE) en politiek links in Amerika. In de Verenigde Staten zijn vooral veel jongeren in de ban van het ”democratische socialisme”, wat wij de klassieke sociaal democratie zullen noemen. Hoewel types zoals Bernie Sanders en Alexandria Ocasio-Cortez zich socialisten noemen, plaatst Revolutionair Socialistische Media hun in het sociaal democratische kamp, dit omdat ze niet de afschaffing van het kapitalisme nastreven. Met de nominatie van Ocasio-Cortez in New York’s 14th Congressional District, is het mogelijk dat naast Sanders nu een jonge vrouw van 28 in de Senaat van de VS komt.

Alexandria Ocasio-Cortez is lid van de Democratische Socialisten van Amerika en wist gekozen te worden als kandidaat voor de Democratische Partij in het 14th Congressional District van New York. De favoriet van de neoliberalen verloor van een 28 jarige jonge vrouw, die tien keer minder geld had ontvangen dan hij. Kapitalisten en neoliberalen hadden vurig gehoopt dat Joe Crowley zou winnen, hij was rijker en bekender dan Ocasio-Cortez. Echter de jonge vrouw had een ideologie en die wist het te winnen van het grote geld. Ocasio-Cortez is een klassieke sociaal democraat en wil de macht van het kapitalisme beperken, daar houden neoliberale types zoals Nancy Pelosi niet van. De leidster van de minderheid in het Huis van Afvaardigen doet de overwinning van Alexandria Ocasio-Cortez af als eenmalig. De rechtse Pelosi behoort tot het kamp van Hillary Clinton en is niet blij met het feit dat de linkse vleugel van de Democratische Partij aan invloed wint!

Toch zijn revolutionair socialisten er niet van overtuigd dat de Democraten ooit een sociaal democratische partij zullen worden. De Democratische Partij wordt gesteund door linkse Amerikanen omdat die geen keus hebben (denken ze). Al jaren is het zo dat rechts op de Republikeinse Partij stemt en links op de Democratische Partij. Alsof je in Nederland alleen maar de keus hebt tussen de D66/VVD op links (????) en SGP/PVV op rechts. In Amerika ben je echter al meteen links als je liberaal ingesteld bent op persoonlijke vrijheden zoals abortus, scheiding van kerk en staat, homorechten en vrijheid van meningsuiting. Conservatieven (Republikeinen) zijn juist tegen al deze liberale waarden. Daarom ben je al snel links door slechts liberaal ingesteld te zijn. Economisch echter moet iedereen voor het kapitalisme zijn, want anders ben je meteen heel verdacht. Sociaal democraten worden al meteen communisten genoemd als ze slechts de scherpen kanten van het kapitalisme willen verwijderen. Wie aan de almacht van het bedrijfsleven wil komen moet wel een communist zijn, aldus de heersende klasse die de politiek, media en Amerikaanse samenleving bestuurt!

Het is natuurlijk positief dat er meer steun komt voor linkse opvattingen. Belangrijk blijft dat Amerikaanse arbeiders een eigen politieke partij nodig zullen hebben om die linkse idealen tot uitvoer te brengen. De neoliberale Democratische Partij is niet geschikt daarvoor. De top van de Democraten heeft een enorme minachting voor linkse personen en heeft via achterkamertjespolitiek ervoor gezorgd dat de neoliberaal Clinton in 2016 de nominatie kreeg. Hoewel enkele linkse sociaal democraten gekozen zijn tot kandidaten hebben andere weer verloren van rechtse liberalen. In het algemeen blijft de Democratische Partij een soort D66/VVD partij. Revolutionair socialisten denken niet dat personen zoals Bernie Sanders en Alexandria Ocasio-Cortez in staat zullen zijn om de Democraten om te vormen tot sociaal democraten. Diens senatoren en volksvertegenwoordigers zien zich als liberale aanhangers van het kapitalisme. Politiek links in Amerika moet breken met het idee dat je veranderingen alleen kunt afdwingen via de Democratische Partij. Hoewel het tweepartijenstelsel ondemocratisch van aard is moet dat niet betekenen dat linkse Amerikanen steeds voor de minst kwade optie moeten kiezen. Zo gaat het namelijk al jaren!

Bij de laatste presidentiële verkiezingen in november 2016 won Hillary Clinton meer stemmen dan Donald Trump. Ze kreeg 48,2% tegen 46,1% van de Republikeinse kandidaat. Volgens Europese normen zou Clinton nu president van de VS geweest zijn. Echter in Amerika draait het niet om het aantal stemmen, maar om het aantal kiesmannen. Trump kreeg meer dan 300 achter zich, terwijl Clinton niet verder kwam dan 230. Dit stelsel van kiesmannen is niet correct. Revolutionair socialisten wijzen het daarom ook af. Als een sociaal democraat zoals Bernie Sanders in 2020 het opneemt tegen Donald Trump dan wint hij. Want Hillary Clinton verloor omdat Trump de populist speelde, zij was het gezicht van de politieke elite. Een vrouw die al veel macht in Washington DC had. Daarnaast was haar imago al aangetast door Clinton’s steun aan imperialistische oorlogen en neoliberale politiek. Veel Obama stemmers weigerde om op haar te stemmen. Een groot deel van de witte arbeidersklasse vertrouwde liever de (leugenachtige) populist Trump, die beweerde het voor de arbeider op te nemen. We weten allemaal dat dit niet waar was. Trump is een kapitalist en zijn politiek heeft vooral de rijken weer rijker gemaakt!

De Amerikaanse sociaal democratie verschilt enorm van de wereldwijde sociaal democratie. Dit komt omdat de sociaal democraten in de VS nog echt links zijn en het willen opnemen voor de werkende man/vrouw (en niet de 1%). Terwijl in Europa en elders, sociaal democratische partijen zich schuldig maken aan rechts beleid, knokken Amerikaanse sociaal democraten tegen de almacht van het Amerikaanse kapitalisme. In de kapitalistische media van de VS worden ze daarom ”extreem-links” genoemd. Zelfs in Europa ben je al een ”extremist” als je de almacht van het kapitalisme slechts wilt beperken. Terwijl de sociaal democratie van oorsprong juist een gereguleerde markt economie nastreefde. Het punt is dat de meeste sociaal democraten dit ideaal hebben opgegeven en nu neoliberale politiek aanhangen. Van de PvdA in Nederland tot aan de Duitse SPD, Franse PS en Spaanse PSOE, allemaal hebben ze rechtse politiek ondersteunt. Na massieve verkiezingsnederlagen komt opeens dat oude links taalgebruik weer boven water, opeens willen de heren en dames van de sociaal democratie zich weer links opstellen. Probleem is dat de werkende klasse dit niet meer gelooft en heil zoekt bij rechtse populisten die met rassenhaat en nationalisme de massa’s willen vergiften!

In de VS is veel potentiaal om een arbeiderspartij op te zetten. De Democratische Socialisten van Amerika (DSA) hadden in 2015 nog maar 6.000 aanhangers, nu zijn dat er 45.000. Bedenk dat een linkse organisatie die altijd werd aangezien als klein en zwak opeens 39.000 leden erbij kreeg in slechts drie jaar. De DSA heeft meer mensen dan de Nederlandse SP, wiens ledenaantal gezakt is naar 36.400. Daarom is er potentiaal als de DSA zich zou losrukken van de Democratische Partij en met andere socialistische organisaties zou pleiten voor een partij van de arbeidersklasse. Hoewel het ”democratische socialisme” aan populariteit wint zit de DSA nog vast in haar reformistische beperkingen, vooral het idee dat je alleen een links beleid via de neoliberale Democraten kunt bereiken. Tijdens de presidentiële verkiezingen in 2016 capituleerde Bernie Sanders de DSA leiding voor de neoliberaal Clinton. Weer riep politiek links op om de Democratische kandidaat te steunen tegen de Republikeinse Partij. Dit terwijl er een links alternatief was, Bernie Sanders en de Democratische Socialisten van Amerika hadden Jill Stein moeten steunen. Zij was de kandidaat van de Groene Partij en had een goed links programma tegen de neoliberale Clinton en extreem-rechtse Donald Trump!

Dat een paar linkse Democraten zoals Alexandria Ocasio-Cortez gekozen worden is mooi. Maar het merendeel van de Democratische Partij blijft rechts en neoliberaal denken. Nancy Pelosi zal alles in het werk stellen om de linkse vleugel te isoleren en zwak te houden. Als Bernie Sanders in 2020 wil strijden voor het presidentschap moet hij dat buiten de Democratische Partij doen. De Amerikanen weten wie hij is en ook Republikeinse stemmers kan Sanders bereiken. Dit is gebleken toen hij naar staten trok die bekend staan als ”Red” (conservatief). Sanders snapt waarom veel witte arbeiders op Trump gestemd hebben. Het probleem is dat de achterban van de Republikeinse Partij geen flauw benul heeft van politiek links. Ze zijn gehersenspoeld met de leugen dat socialisme staat voor ”BIG GOVERNMENT” en dat de overheid hun leven zou willen controleren. Conservatieve arbeiders stemmen rechts omdat hun altijd verteld is dat de Democraten slecht zijn en de Republikeinen goed. Bernie Sanders weet precies hoe je linkse politiek kunt verkopen, door gewoon eerlijk te zeggen dat wat de Democraten en Republikeinen doen alleen goed is voor de 1%. Sanders is geen socialist, hij wil geen socialistisch Amerika. Zijn ideale samenleving is de klassieke sociaal democratie, gezien de enorme ongelijkheid zou zo’n maatschappij al een enorme stap in de juiste richting zijn!

 

zl6n3dffgs701

Bernie Sanders is een icoon voor de Democratische Socialisten van Amerika. Helaas blijft hij pleiten voor de neoliberale Democraten!

1621-1863 (1873)

Vreemde titel van een artikel zul je denken. Wat hebben de cijfers 1621-1863 (1873) te betekenen? De meeste witte Nederlanders zullen zich dat inderdaad afvragen. Het toont vooral hoe beperkt het vak geschiedenis wordt gegeven op scholen. Eigenlijk zouden deze cijfers net zo belangrijk moeten zijn als de cijfers 1940-1945. Maar ze zijn het niet, want 1940-1945 is belangrijker voor de Nederlandse geschiedenis dan 1621-1863 (1873). Waarom? Omdat Nederland zich niet wil verdiepen in de grootste misdaad die plaats vond in de periode 1621-1863 (1873). Miljoenen zwarte slaven weten wel beter. Met de oprichting van de West-Indische Compagnie begint de handel in mensen met een zwarte huidskleur. Als één van de laatste Europese landen schaft het Koninkrijk der Nederlanden het bezit van slaven af. Dit is pas in 1873 voltooid!

Officieel werd de slavernij verboden op 1 juli 1863. Maar de overheid laat het in stappen uitvoeren. Dus wordt niet elke slaaf direct vrij gelaten. De heersende klasse is namelijk woest dat zwarte slaven opeens vrije mensen zijn. Volgens hun racistische leer zijn het ”domme negers” en vooral ”hun bezit”. De diepe minachting van witte mensen tegenover zwarten is zelfs na 155 jaar nog niet uitgeroeid. Europeanen hebben zichzelf wijs gemaakt dat ze het verheven volk waren/zijn. De witte cultuur is verheven brulde koningen, keizers, de adel (na 1800 de kapitalisten) en kerken. Als we de witte Europanen hadden gevraagd welke huiskleur verheven was rond 1863, dan zouden de meesten zeggen dat de witte huiskleur dat is. Dit racistische beeld is eigenlijk nooit helemaal verdwenen uit de westerse cultuur!

In Nederland begint de handel in slaven in het jaar 1621 met de oprichting van de West-Indische Compagnie (WIC). Het is vooral deze WIC die participeert in de trans-Atlantische slavenhandel. Op het Afrikaanse continent is slavenhandel al duizenden jaren een norm. In Afrika kopen de Nederlanders hun slaven van zwarte krijgsheren. Die zijn best bereid om mannen, vrouwen en kinderen van hun verslagen vijanden voor een goed bedrag te verkopen aan de witte mensen. De slaven moeten gaan werken op de plantages van de Republiek der Verenigde Nederlanden in de nieuwe wereld (Amerika). In 1667 krijgt Nederland de kolonie Suriname van de Engelsen, in ruil voor Nieuw Amsterdam (New York). Om hun nieuwe kolonie massief uit te buiten zijn arbeidskrachten nodig, slaven dus. Eigenlijk was de kolonie Suriname geen onderdeel van de republiek, maar het privé bezit van een sociëteit genaamd: Sociëteit van Suriname. Deze kapitalistische onderneming bestond uit die aandeelhouders: de West-Indische Compagnie, de familie van Aerssen van Sommelsdijck en de stad Amsterdam!

Je kunt wel nagaan dat de WIC, de familie van Aerssen van Sommelsdijck en de stad Amsterdam erg rijk werden met het uitbuiten van zwarte arbeidskrachten. Het is niets voor niets dat Amsterdam de hoofdstad was van de republiek en een stad van de ”Gouden Eeuw”. Dit is de term waaronder de slavernijperiode bekend staat in de Nederlandse schoolboeken. Een periode van bloei voor de Republiek der Verenigde Nederlanden door ”slechts” handel. Het is alsof je de periode 1940-1945 simpel samenvat als een wereldoorlog waarbij Nederland werd bezet en weer werd bevrijd vijf jaar later. Correct natuurlijk, maar zeer beperkt. De ”Gouden Eeuw” was alleen goed voor de top van de republiek. Het was een tijdperk van racisme, slavernij en uitbuiting van de gewone man. Aan het einde van de 18de eeuw groeide de macht van de bourgeoisie, de klasse die door bezit rijk was. Tot dan toe was het de adel die status, macht en privileges bezit. Echter door nieuwe uitvinden en groeide ondernemingen, wist de klasse der kapitalisten uit te groeien tot de groep die onze wereldeconomie beheerst. Al in het jaar 1900 had de adel haar status grotendeels verloren aan de kapitalisten!

Over de wreedheid van de witte plantage kapitalisten kunnen we duidelijk zijn. De witte man zag zichzelf verheven boven de zwarte slaaf. Net als de wrede SS van Hitler konden de witten zich extreem wreed gedragen. Mannelijke slaven die niet hard genoeg werkte werden met een zweep gestraft. Verkrachting van een zwarte vrouw was normaal en werd zelfs geaccepteerd door witte mensen. Al dat leed moesten de zwarte slaven over zich heen laten komen. Dit betekend niet dat op alle plantage het leven een hel was. Maar de witte eigenaren hadden totale controle over het leven van de slaven, ze waren ”hun bezit” en mochten daarmee doen wat ze wouden. Soms lukte het enkelen om te vluchten. Deze slaven werden uiteindelijk ”bosnegers” genoemd omdat ze afstammelingen zijn van zwarte slaven die wisten te ontsnappen van hun plantage. Sommige besloten een guerrilla oorlog te voeren tegen de plantage-eigenaren. Bij overvallen werden dan slaven bevrijd, soms werden daarbij ook witten gedood. In 1760 sloot de Sociëteit van Suriname een vredesverdrag met enkele guerrilla groepen. Hierdoor konden zelfstandige zwarte gemeenschappen ontstaan in de jungle, ver weg van de racistische witte beschaving!

35 jaar later besloot de Bataafse Republiek om de Sociëteit van Suriname te nationaliseren. Vanaf 1795 was Suriname in bezit van de republiek. 15 jaar later stichtte de Fransen de eerste monarchie, genaamd het Koninkrijk Holland. Na de val van Napoléon Bonaparte werd Nederland een parlementaire monarchie, onder Willem de eerste. Hij wou van Nederland een machtige natie maken, zeker op koloniaal gebied. In 1816 werd daarom uit de restanten van de VOC en verschillende Indonesische koninkrijken, de kolonie Nederlands Indië gesticht. Dat gebeurde natuurlijk niet zonder slag of stoot. De witte Nederlanders moesten al in de ”Gouden Eeuw” brut geweld gebruiken om de Indonesische eilanden te veroveren. Vooral de eerste baas van de VOC was een wrede massamoordenaar. Jan Pieterszoon Coen liet tijdens de verovering van de Banda eilanden in 1621, meer dan 14.000 inheemse bewoners executeren. 1.000 mochten in leven blijven om de belangen van de VOC te dienen. Nederlands-Indië was tot 1799 privé bezit van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Nadat het bedrijf failliet ging nam de staat het bestuur over!

In 1807 wordt de slavenhandel afgeschaft in het Britse Imperium. Nederland denkt er niet aan om te stoppen met het vervoeren van zwarte slaven naar kolonies. De koloniale economie in Suriname is afhankelijk van slavenarbeid en dus blijven de transporten met nieuwe slaven gewoon aankomen. Op politiek gebied zijn het vooral de conservatieven en liberalen die de belangen van de witte kapitalisten verdedigen. De conservatieven willen alles bij het oude laten en de liberalen hameren enorm op het privé bezit van de katoen kapitalisten. Protestantse kerken bieden een religieus motief om de slavenhandel voort te zetten. Volgens hun racistische kijk zijn zwarte mensen namelijk gestraft door de christelijke god. Hij zou hun huid zwart gemaakt hebben omdat ze volgelingen van Kain zouden zijn. Zwarte mensen zouden vervloekt zijn, dus hebben witte christenen het recht om ze als slaven te (mis)gebruiken, aldus veel protestantse kerken in de ”Gouden Eeuw”.  Als de Engelsen uiteindelijk ook de slavernij afschaven in 1833 neemt de druk toe. Met de verschijning van het Amerikaanse boek: ”Uncle Tom’s Cabin” groeit de afkeer van de slavernij. Tot 1848 kreeg het publiek geen inzicht in koloniale zaken, dat is iets dat alleen de koning mocht inzien. Toen de liberalen uiteindelijk aan de macht kwamen begon de staat openheid van zaken te geven!

Ondanks dat de liberalen zich langzaam tegen de slavernij gaan uitspreken doen ze dit voorzichtig. De oude liberalen hadden altijd gepleit voor het privé bezit van slaven. Maar de nieuwe generatie is kritischer, echter ook voorzichtig. Ze willen niet radicaal overkomen en hun kapitalistische donors kwijt raken. Koning Willem 1 verbood de handel in slaven in 1814 en vier jaar later komt er een wet die slavenhandel binnen het Nederlandse rijk verbiedt. Echter het hebben van slaven is niet verboden. Het zou nog tot 1863 duren voordat de overheid besluit om in stappen de slavernij af te schaven. Ondertussen is het beeld dat witte Europeanen van een zwarte man hebben, enorm misvormd door bijna 200 jaar van racisme. De typische ”neger” hij heeft dikke rode lippen, zwart krullend haar en wordt met gouden oorbellen afgebeeld. In de VS is ”Black Face” een populaire komedie die vanaf 1828 in theaters wordt opgevoerd. Witte toneelspelers verven hun gezicht zwart en doen alsof ze ”domme negers” zijn. Het witte publiek geniet enorm van de zwarte pieten. Het is zo populair dat het stereotyperende beeld van een zwarte man onderdeel wordt van het sinterklaasfeest in 1850!

De groep die fel pleit tegen de afschaffing van de slavernij bestaat voornamelijk uit racisten en kapitalisten. De kapitalisten verzetten zich omdat ze hun bezit niet kwijt willen en de racisten vinden dat zwarte mensen niet in staat zich om zich ”beschaafd” te gedragen. ”Negers” zijn namelijk net apen, kraaien deze racisten. Zij vinden dat de witte man het recht moet blijven hebben om over de zwarten te heersen. Op 1 juli 1863 besluit de overheid om de slavernij in stappen af te schaffen. In Suriname leidt dat tot woede onder de bezittende klasse. Witte eigenaren vloeken er hard op los en zwarte slaven krijgen te horen dat ze nog lang niet vrij zijn. Inderdaad, want het zal meer dan tien jaar duren voordat echt alle slaven kunnen weglopen. Vele doen dat echter niet, want ze kunnen ergens naartoe. Het loon dat ze ontvangen is zo laag dat slavenarbeid in feite doorgaat, nu onder de naam loonslavernij. Daarnaast zijn de meeste ex-slaven onder ontwikkeld en hebben slechts geleerd om te gehoorzamen. Het zal nog 100 jaar duren voordat ze in Amerika gaan strijden tegen de ongelijkheid en het racisme van de witte mensen!

In Nederland is dit allemaal ver weg. Witte Nederlanders hebben nooit slaven gezien en alle wreedheden blijven onbekend. In tegenstelling tot de misdaden van de nazi’s tussen 1940-1945, weten maar heel weinig Nederlanders hoe het eraan toeging op de plantages. Er is meer belangstelling voor de bezetting in de tweede wereld oorlog dan voor de slavernij in Nederland. Logisch ook, omdat het koninkrijk geen slachtoffer was maar dader. Zowel de Republiek der Verenigde Nederlanden als het Koninkrijk der Nederlanden zijn schuldig. Een officieel excuus wil nog geen enkele overheid geven, want dat betekent namelijk schuld erkennen. Met de groei van populistisch rechts is het nationalisme weer terug. Politiek rechts doet er alles aan om de ”Gouden Eeuw” vooral positief te houden en de slavernij te reduceren tot een detail. Voor de afstammelingen van de slaven is het echter geen simpel detail van de geschiedenis. Zij weten hoe het is om als minder aangezien te worden. Zelfs in 2018 blijft racisme een probleem in Nederland. Zolang de witte meerderheid dit niet erkend zal het spook van de slavernij blijven rond spoken!

 

01-13196-2501110755-DSCF0870 (1)

Vrijheid in 1863 was nog geen gelijkheid.

OV stakingen noodzakelijk

De kapitalistische media is tegen elke staking. Werkonderbreking is namelijk een grote zonde binnen het neoliberale systeem. Stakingen zorgen voor overlast (voor de kapitalistenklasse) en dus zal onze ”vrije media” het nooit opnemen voor de arbeidersklasse die staakt. Met name in het Openbaar Vervoer wordt nu al enige tijd gestaakt voor een betere CAO. Buschauffeurs willen meer rust en een beter salaris. Hun beroep is best stressvol. Ze moeten veel rijden en krijgen weinig tijd om te rusten. Daarnaast is agressie tegen buschauffeurs enorm toegenomen, wat het werk weer riskanter maakt. Revolutionair socialisten staan 100% achter de arbeiders van OV bedrijven die knokken voor betere arbeidsvoorwaarden. Stakingen hebben ertoe geleid dat de kapitalistenklasse verplicht werd om rekening te houden met hun personeel. Echter in deze tijden van neoliberaal wanbeleid, grijpen de directeurs van OV bedrijven de kans om in naam van ”noodzakelijke reorganisaties” de druk op te voeren. In feite komt het erop neer dat ze de CAO’s willen versoberen, zodat de eigenaren van bedrijven zoals Arriva, Syntus, Breng en co meer winsten overhouden!

”Beter een dag geen vervoer dan het OV naar de mallemoer” dat was een leus tijdens een eerdere staking in 2011. Ook toen was de ”vrije media” niet bepaald positief. Rechtse kranten beweerde dat de reiziger in de kou werd gezet. Wat de kapitalistische media dan weer verzwijgt is dat het OV door marktwerking vooral duurder en zwaarder is geworden. Om de vijf jaar bekijkt onze overheid welk Openbaar Vervoer bedrijf op welke route mag rijden. De OV bedrijven geven hun prijzen door en de provincies maken dan een keus. Natuurlijk krijgt de goedkoopste vaak de meeste routes, want een neoliberale staat wil het liefste zo min mogelijk geld uitgeven aan dingen waar mensen iets aan hebben. Voor arbeiders die rijden voor OV bedrijven is het geen prettige periode als men weer gaat concurreren om de routes. Elk jaar wordt het Openbaar Vervoer weer duurder. Dit terwijl neoliberalen steeds brullen dat door marktwerking alles goedkoper wordt door ”keus”. In Groot Brittannië hebben ze daar al bijna 40 jaar ervaring mee. Want daar is de Britse Spoorwegen geprivatiseerd en vervangen door 24 treinondernemingen die de prijs van een treinkaartje juist duurder gemaakt hebben!

Miljoenen Nederlanders zijn afhankelijk van het OV. Niet iedereen bezit namelijk een auto. Ondanks kritiek doet de NS het relatief goed, toch pleiten wij voor de volledige hernationalisatie van de Nationale Spoorwegen. Echter om onze socialistische nationalisaties te onderscheiden van kapitalistische nationalisaties maken we een duidelijk verschil. Wij willen niet dat de NS (of enig ander nutsbedrijf) onder controle komt van een staat in dienst van het kapitalisme. Socialisten hebben in het verleden vaak gepleit voor staatsmacht om zo de kapitalistenklasse te beperken. De staat is echter altijd een instrument van de kapitalisten geweest, Nederland is geen socialistisch land. Daarom is pleiten voor de nationalisaties alleen mogelijk als dat gebeurd onder het socialisme. De staat is grootaandeelhouder van NS, maar het bedrijf werkt kapitalistisch. Dat is wat revolutionair socialisten niet willen. De NS moet een bedrijf worden dat werkt in dienst van de werkende klasse op socialistische principes!

Doordat Mark Rutte liever geld uitgeeft aan dure rechtse producten (JSF, NAVO en EU) lijdt het Openbaar Vervoer. De neoliberalen bij de overheid zeggen al jaren dat het OV ”efficiënter” moet worden. Dat is een ander woord voor het doen met minder geld. Geld is er genoeg, alleen het komt niet bij het OV. De kapitalistische staat haalt het ook niet waar het ligt. Miljarden liggen veilig opgeborgen en worden niet gebruikt. De heersende klasse bezit meer geld dan 50% van de totale planeet. Als we het bezit van slechts 42 superrijken zouden onteigenen, kan er meteen een einde gemaakt worden aan absolute armoede, honger en veel ellende. 42 personen bezitten namelijk meer geld dan miljarden mensen. Ook in Nederland is genoeg geld voor het OV, de zorg en tal van andere sociale diensten. Het Koninkrijk der Nederlanden loopt elk jaar miljarden mis, omdat grote bedrijven heel makkelijk de belastingen weten te ontwijken. Als een arbeider dat waagt is de staat er direct bij om zo’n figuur te straffen. Een groot bedrijf echter komt altijd ermee weg!

Wat veel Nederlanders ook niet weten is dat buitenlandse kapitalisten al controle hebben over het Nederlandse OV. Maar laten we eerlijk zijn, ook de overheid van Rutte doet hieraan mee. Want in Duitsland, Tsjechië en het Verenigd Koninkrijk rijdt een OV bedrijf dat door de Nationale Spoorwegen is opgezet. Dat begon in 2001 onder de naam NedRailWays en vanaf 2008 heet het bedrijf; Abellio, vernoemd naar een Duits OV bedrijf dat door de NS was gekocht. Abellio Transport Holding BV is de officiële naam van de onderneming en is op haar beurt weer onderdeel is van de Nationale Spoorwegen. De Duitse spoorwegen (Deutsche Bahn) is ook in Nederland actief onder de naam: Arriva. Van oorsprong Brits werd Arriva in 2010 gekocht door DB voor 2,7 miljard euro. De Arriva groep beheerd bussen, treinen en vervoer over het water. Franse kapitalisten waren tot 2016 actief op de OV markt in Nederland. Van oorsprong was dit Franse bedrijf actief in waterverwerking, maar men koos ervoor om ook een transport onderneming op te zetten. In Nederland nam Veolia enkele busbedrijven over zoals de Brabantsche Buurtspoorwegen en Autodiensten. In 2016 besloot de eigenaar van Veolia (Transdev) dat het transportbedrijf op zou gaan in Connexxion (ook gekocht door Franse kapitalisten)!

Samengevat: De markt voor het Openbaar Vervoer wordt beheerst door grote bedrijven uit het buitenland. Nederlanders hebben daar geen controle nog invloed daarop. Natuurlijk kijkt de overheid elk jaar welk bedrijf het goedkoopste uit de bus komt, maar daar blijft het bij. Revolutionair socialisten pleiten voor één nationale busmaatschappij, onder controle van arbeiders en reizigers. Natuurlijk zal de neoliberale EU dat nooit toestaan. Want volgens het Verdrag van Maastricht mogen buitenlandse kapitalisten participeren in alle markten van de EU. Wij zijn echter geen nationalisten die roepen ”eigen OV kapitalisten eerst”. Nee, wij willen niet dat ons OV beheerst wordt door zowel kapitalisten uit eigen land nog die uit het buitenland. Onder het socialisme zal het Openbaar Verover in dienst staan van de gemeenschap. Daarvoor zijn al die verschillende bedrijven niet nodig. Het is al erg genoeg dat de NS bepaalde treinroutes afgestoten heeft aan de OV bedrijven. De aanhangers van de EU en het kapitalisme vinden het allemaal wel goed gaan. Echter de mensen die bij de NS werken en bij OV bedrijven weten wel beter. Door marktwerking is de druk om goedkoop te presteren toegenomen, het trein/bus kaartje wordt ondertussen steeds  duurder voor reizigers!

 

_mg_7332

Wilders steunt een neo-nazi

Onze ”Blonde Leider” (niet Donald Trump) was recentelijk in het Verenigd Koninkrijk. Waarom was de alleenheerser van de ”Partij voor Vreemdelingenhaat en Vrijemarktpolitiek” daar? Omdat Geert Wilders steun wou geven aan Tommy Robinson, voormalig leider van de extreemrechtse: Engelse Verdedigingsliga (EDL). Deze gewelddadige club van racisten is er heilig van overtuigd dat Britse moslims eropuit zijn om Groot Brittannië te veroveren. Helemaal in de style van het nazisme organiseert de EDL anti-moslim demonstraties en roept op tot het verbieden van de islam. Wilders is daar natuurlijk enorm positief over. Want ook hij wil moslims hun democratische rechten ontnemen en hun gebedshuizen laten sluiten!

Stephen Christopher Yaxley-Lennon (bekender onder de naam Tommy Robinson) verliet de Engelse Verdedigingsliga (EDL) in 2013. Hij beweert geen gewelddadige neonazi meer te zijn. Daarom ontvangt hij nu steun van Wilders die zich opeens kan vinden in de ”bekeerde” Robinson, antifascisten weten wel beter. Ondanks dat Tommy Robinson geen voorzitter meer is van de EDL, steunt hij nog wel extreemrechtse opvattingen. Robinson was al eens eerder opgepakt geweest en vervroegd vrijgelaten onder voorwaarden. Die voorwaarden had hij geschonden door stiekem filmopnames te maken van beklaagde mannen die ervan verdacht worden jonge meisjes te dwingen tot prostitutie. Als de verdachten witte Britten waren geweest dan had Tommy Robinson zijn vrijheid niet gewaagd om dit tuig te ontmaskeren. Maar de mannen in kwestie zijn van Pakistaanse afkomst en dus trok de ex-EDL leider zijn camera om de beklaagden te filmen. Zijn doel was om mannen met een islamitische achtergrond zwart te maken. Dit doet extreemrechts altijd wanneer een moslim zich schuldig maakt aan een misdaad. Het is bij hun altijd opvallend stil wanneer joodse Israëliërs vijftig moslims afslachten of wanneer de christenen van VS, verantwoordelijk zijn voor 200.000 doden in Irak sinds 2003!

Geert Wilders noemt de arrestatie van de ex-voorzitter een ”moslim complot”. Net als extreemrechts in de jaren 30, beweren hedendaagse racisten dat criminele moslims door de Britse overheid gesteund worden. Onder het motto van ”Make Britain Great Again” (een verwijzing naar Trump’s ”Make America Great Again”) kwamen 20.000 aanhangers van Tommy Robinson bijeen, om te protesteren tegen zijn celstraf. De hypocrisie druipt van deze ”bezorgde” witte Britten af. Ze geven geen moer om de slachtoffers van de zedenzaak. Het gaat de EDL puur om het verspreiden van moslimhaat. Dat is te zien op hun posters waarin de verdachten als ”moslimtuig” worden omschreven. In de jaren 30 deed Hitler precies hetzelfde, alleen hij noemde de Duitse joden het ”tuig van Europa”!

Rechtse mediagroepen omschrijven Robinson als een ”man van het vrije woord”. Dat is de omgekeerde wereld. Niet alleen is hij medeoprichter van een gewelddadige knokploeg geweest, Robinson was ook onder zijn eigen naam (Stephen Christopher Yaxley-Lennon) lid van de fascistische: Britse Nationale Partij in 2004. Hij merkte echter dat hij meer steun kon krijgen voor zijn anti-moslim opvattingen door afstand te nemen van het officiële neonazisme. Om in de smaak van populistisch rechts te vallen is Tommy Robinson een vurige aanhanger van het zionisme en de terreurstaat Israël geworden. Officieel is de ex-leider van de EDL nu een ”brave democraat” en ”tegen het fascisme en nazisme”. In werkelijkheid steunt Stephen Christopher Yaxley-Lennon nog steeds fascistische opvattingen, door van Engeland een natie te willen maken voor enkele en alleen witte christelijke Britten. Moslims hebben geen plek in de racistische natie die types zoals Wilders en Robinson voor ogen hebben!

Niet alleen Wilders is komen opdagen bij de demonstratie van de EDL. Ook Filip Dewinter was er. Deze fascistische Vlaamse nationalist is geen onbekende. In het Belgische parlement gaf hij de Hitler groet en kwam als jonge man op herdenkingsbijeenkomsten voor de Vlaamse Waffen SS. Daarnaast is hij een vriend van de Griekse; Gouden Dageraad, een extreemrechtse partij die openlijk pleit voor een zuiver Griekenland zonder moslims en vluchtelingen. Dat de Dewinter een bondgenoot is van de Gouden Dageraad verbaast revolutionair socialisten niets. Hij en Wilders behoren samen met Therry Baudet tot het neofascisme. Hoewel Nikolaos Michaloliakos van de Gouden Dageraad iets klassieker te werk gaat dan Dewinter, Wilders en Baudet. Want de Griekse fascisten doen aan openbare geweldpleging en hebben al een linkse rapper moedwillig vermoord!

Dat extreemrechts in staat is om 20.000 mensen te mobiliseren toont dat verzet nodig is. Want een onderzoek heeft al laten zien dat moslimhaat in het Verenigd Koninkrijk enorm is gegroeid. 50% van alle witte Britten heeft een minachtende houding tegenover mensen van het islamistische geloof. Ze beweren dat dit komt door het groeide islamisme. Probleem is dat het fundamentalisme aanhangers wint juist door het racisme van de Britse gemeenschap. Moslims krijgen net als in Nederland dagelijks te maken met afkeuringen en afwijzingen op grond van hun huidskleur en religie. Jongeren voelen zich hierdoor niet deel van de samenleving en worden makkelijk beïnvloed door de radicale islam. In Groot Brittannië komt daar nog eens bij dat van alle arbeiders die in armoede leven, 50% bestaat uit moslims. Bij de brand in de arbeidersflat Grenfell op 14 juni 2017 kwamen juist veel Britse moslims om het leven. Grenfell was in 2016 gerenoveerd met brandgevaarlijke gevelbekleding. De nieuwe bekleding was aangebracht zodat het gebouw er modern uitzag en niet leek op een flat voor laagloon arbeiders!

Ondertussen heeft die andere blonde leider zijn land terug getrokken uit de VN mensenrechtenraad. Dit komt niet als een verassing. De hypocriete Amerikanen onder de leiding van de seksistische Donald Trump staan niet bepaald bekend om hun steun voor de mensenrechten. Helaas is een te groot deel van de westerse wereld in de ban van de propaganda die Washington DC al sinds 1945 verspreidt, dat Amerikanen juist voor de mensenrechten zouden staan. Hun gedrag tijdens de Koude Oorlog en daarna toont echter iets heel anders. Want waarom heeft Trump de VN mensenrechtenraad verlaten? Vanwege landen zoals China en Rusland? Nee, omdat de raad heeft ingestemd met een onderzoek naar de massamoord op vijftig Palestijnen, die door het Israëlische leger vermoord werden. Amerika steunt Israël in alles en alleen al daarom geeft Washington DC niets om de mensenrechten. Tommy Robinson en Geert Wilders zijn beidde vurige aanhangers van de terreurstaat Israël, omdat ze een diepe minachting hebben tegenover de islamitische Palestijnen. Wat de twee racisten ook steunen is het wrede deporatie beleid van de VS, waarbij kinderen van hun ouders gescheiden worden en als criminelen in de cel belanden. Het is nu wel duidelijk dat de Amerikanen niets geven om de mensenrechten en Wilders & Robinson al helemaal niet!

 

Wilders

Wilders steunt openlijk de oprichter van de extreemrechtse EDL. Links naast hem zie je Filip Dewinter, leider van het racistische Vlaams Belang!

De Amerikaanse droom is een leugen

Het is de grootste leugen van de VS. Dat je financieel rijk kunt worden door slechts hard te werken. Sinds de oprichting van de Verenigde Staten van Amerika is dit plaatje rond gepropagandeerd door de bezittende klasse. Niet zeuren, maar hard werken en je wordt vanzelf rijk. De Amerikaanse droom is echter een leugen, altijd al geweest. Amerika is rijk, maar die rijkdom is extreem ongelijk verdeeld. Het is de kapitalistenklasse gelukt om de arbeidersklasse te vergiften met de leugen dat ze rijk kunnen worden door in het systeem te geloven. Tegenwoordig prediken met name neoconservatieve politici nog de illusie van de Amerikaanse droom. De Republikeinse Partij beweert nog glashard dat iedereen een Donald Trump kan worden. Diezelfde Trump is echter alleen rijk door zijn vader Fred, die het fortuin van de Trump familie heeft opgebouwd!

Veel Amerikanen weten de waarheid al veel langer. Maar nu hebben ook de Verenigde Naties in een onderzoek duidelijk gemaakt dat de VS een groot probleem heeft en dat heet: armoede. Volgens de onderzoekers van de VN kun je de Verenigde Staten van Amerika anno 2018 het: ”Land van de Enorme Tegenstellingen” noemen. Van de 325 miljoen Amerikanen leven zeker 40.000.000 in relatieve armoede, dat houdt in dat ze niet genoeg geld overhouden om van rond te komen elke maand. 5.000.000 Amerikanen leven in absolute armoede (geen toegang tot basis levensbehoeftes). Deze groep is afhankelijk van overheidssteun, steun die door Republikeinse politici de laatste jaren dramatisch verminderd is. Dankzij Donald Trump zitten markt fundamentalisten op belangrijkste posten. Die willen keihard snijden in de sociale wetgeving. Mensen die al van een laag inkomen moeten leven zullen nog minder van de overheid krijgen. Want volgens de Republikeinse visie ben je zelf verantwoordelijk voor het feit dat je laagloon verdient. Laten we even duidelijk maken dat de politici van de Republikeinse Partij die willen snijden in sociale programma’s zoals de Food Stamps, leven op een elitair salaris dat al boven de 100.000 dollars per jaar uitsteekt!

Dat de rechtse neoconservatieven (die neoliberale politiek nastreven) zoveel kapot maken is mogelijk omdat veel Amerikaanse arbeiders opgegroeid zijn met het idee dat de overheid slecht is. Zo min mogelijk overheidsregels zou het beste voor iedereen zijn. Dat is de conservatieve visie waar helaas veel Amerikaanse arbeiders in geloven. Het is een visie die door de Republikeinse Partij, het kapitalisme en diens media wordt verspreid. Daarnaast hebben ze ook geen socialistisch weerwoord, want echte socialisten hebben niet toegang tot de massamedia. CNN, MSNBC en zeker het rechtse Fox News, gaan natuurlijk geen propaganda verspreiden tegen het almachtige kapitalistische systeem. Echter de generatie die na 1990 is geboren neemt niet alles meer klakkeloos over. De opkomst van het internet heeft de jeugd toegang gegeven tot alternatieve mediabronnen. De kapitalistische media (die in bezit is van de kranten, radio en televisie stations) is daar natuurlijk niet blij mee. Zeker omdat de rechtse dogma’s van de laatste 30 jaar flink onderuit gehaald worden door de nieuwe media op het internet!

Op You-Tube zijn drie links-progressieve kanalen die zich duidelijk afzetten tegen het neoconservatisme en ook neoliberalisme. De eerste is The Young Turks, een You-Tube kanaal dat al miljoenen jonge Amerikanen weet te bereiken. Secular Talk is deel van TYT en wordt gerund door Kyle Kulinski, een jonge sociaal democraat en een felle criticus van zowel de neoconservatieve Republikeinen als de neoliberale Democraten. Als laatste is er nog The Humanist Report dat door Mike Figueredo is opgezet. Zowel TYT, Secular Talk en The Humanist Report zijn sociaal democratisch van aard en willen niet echt breken met het kapitalisme. Ze willen slechts het neoconservatisme en neoliberalisme vervangen door de klassieke sociaal democratie. Zowel Kyle Kulinski als Mike Figueredo zien heil in het Scandinavische model, waarbij de staat veel progressieve regels oplegt aan het kapitaal. Probleem is dat dit model al jaren uitgehold wordt. Neoliberale politiek heeft ook in Scandinavië ervoor gezorgd dat de kloof tussen rijk en arm is gaan groeien. Ongelijkheid neemt toe namatte de overheid meer macht afstond aan de markt. De sociaal democratie is hier medeverantwoordelijk voor, want het waren juist Scandinavische sociaal democraten die samen met neoliberalen voor privatiseringen gingen zorgen na 1990. De markt was God, concurrentie was Koning!

Niet alleen Amerikanen geloofden heilig in het fabeltje van de Amerikaanse droom. Ook veel migranten waren ervan overtuigd dat je in de VS snel rijk kon worden. Tussen 1836 en 1914 maakt meer dan 30 miljoen Europeanen de overtocht naar de ”nieuwe wereld”. Dat waren vooral arme mensen die niets bezaten en hun geluk probeerde. Vele kwamen er achter dat de VS toch niet helemaal zo tolerant bleek. Immigranten hadden dan wel de religieuze vrijheid, maar met name katholieken werden vreselijk gediscrimineerd. De extreemrechtse Ku Klux Klan in de zuidelijke staten was openlijk anti-katholiek, op haar hoogtepunt in 1924 waren meer dan 4.000.000 protestantse Amerikanen lid. Ook veel politici stonden de KKK sympathiek tegenover. Katholieke immigranten werden gezien als vuil en de KKK riep de protestantse Amerikanen op om de VS zuiver te houden van niet-protestantse groepen!

Het idee van snel rijk worden bleek voor de meerderheid een illusie. Wie echter een kapitalistische mentaliteit bezat, kon het in de VS verder schoppen dan in de ”oude wereld”. In Europa werd je vaak nog tegengehouden door de monarchistische bureaucratieën, die de adel en leden van de heersende dynastieën in alles voortrok. In Amerika had je meer de vrijheid om je als ”ondernemer” te ontplooien. Politieke vrijheid had je als witte man ook, vrouwen en zwarten weer niet. Zwarte mannen hadden officieel natuurlijk wel stemrecht, maar witte racistische ambtenaren zorgde er voor dat het stemmen onmogelijk werd gemaakt via rassendiscriminatie. Pas in 1965 werd het officieel verboden om te discrimineren tijdens het stemmen, wat in de zuidelijke staten eigenlijk heel normaal was!

Dat de Verenigde Naties erkennen dat Amerika een armoedeprobleem heeft komt niet goed aan bij de neoconservatieven. Vooral omdat de VN duidelijk maakt dat de rechtse politiek van de Republikeinen daarvoor verantwoordelijk is. Het rechtse Fox News staat weer klaar om de ”Grand Old Party” te verdedigen en trekt alles in twijfel wat het onderzoek aantoont. Net als de Russen ontkent politiek rechts in de VS dat ze verantwoordelijk zijn voor het feit dat 40 miljoen Amerikanen in armoede leven. Dat past ook niet bij het plaatje van de VS als het ”rijkste en beste land” van de wereld. Tussen 1968 en 1979 was het armoedecijfer het laagst, 25 miljoen waren toen arm. Maar na het invoeren van het neoliberalisme als standaard economisch model, begon het aantal armen explosief te groeien. Vooral na het jaar 2000 steeg het aantal met meer dan 10 miljoen. Hoofdschuldigen zijn de Republikeinen, die onder George W. Bush een klimaat creëerde dat resulteerde in een economische crisis vanaf 2008. Ook Barack Obama heeft hier niets aan veranderd. Ondanks zijn ”Change” retoriek is het aantal armen ook onder de Democraten toegenomen!

Revolutionair socialisten erkennen dat de GOP (Grand Old Party) verantwoordelijk is voor de grootste ellende. Maar de neoliberalen van de Democratische Partij spelen het spel mee. Ook Democratische presidenten stellen zich in dienst van het bedrijfsleven en voeren diens beleid uit. Amerika is alleen nog een democratie op papier. De Republikeinse Partij en Democratische Partij geven om de vier jaar ongeveer 1 miljard dollars uit aan verkiezingspropaganda. Televisiezenders en kranten houden zich alleen maar bezig met wat de kandidaten van deze twee rechtse partijen beweren. Andere politieke partijen krijgen geen media aandacht, hun opvattingen zijn niet relevant voor het kapitaal. Daarom moeten Amerikaanse arbeiders in opstand komen. Helaas heeft politiek links in de VS al jaren de foutieve opvattingen dat ze via de Democratische Partij moeten werken. Alsof de SP in Nederland via de VVD wil proberen de PVV te bevechten!

De linkse sociaal democraat: Bernie Sanders heeft de mogelijkheid om een nieuwe arbeiderspartij op te bouwen. Alleen al het feit dat 29.000 Amerikanen lid zijn geworden van de Democratische Socialisten van Amerika (DSA) in slechts twee jaar, toont dat men snakt naar een alternatief. Probleem blijft dat zowel de DSA als Sanders willen blijven opereren via de neoliberale structuren van de Democratische Partij. Revolutionair socialisten hebben Bernie Sanders al gewaarschuwd dat de Democraten hem niet willen. Wij kregen gelijk toen duidelijk werd dat het Democratische Nationale Comité (partijleiding) ervoor had gezorgd dat Hillary Clinton de nominatie kreeg in 2016!

Op 12 juni 2018 heeft Trump toch nog een ontmoeting gehad met de Noord Koreaanse monarch: Kim Jong Un. Hoewel de bejaarde nep-miljardair eerder beweerde niet met de Noord Koreaan te willen praten is het toch tot een ontmoeting gekomen. Kim Jong Un wil het liefste dat Amerikaanse kapitalisten gaan investeren in Noord Korea. Hij ziet hoeveel rijkdom dat opleverde aan de heersende bureaucratieën van China en Vietnam. Nu is dikke Kim al rijk genoeg, maar hij moet alles via een omweg kopen. Als de sancties worden afgeschaft dan kunnen Amerikaanse goederen direct naar Pyongyang. Dat de Kim dynastie weinig waarde hecht aan het socialisme is al sinds 1948 een feit. Kim Il Sung eiste al in zijn eerste jaar dat hij afgebeeld diende te worden als ”Grote Leider”. Het stalinisme in het noorden van Korea is echter getransformeerd in een vreselijke mix van extreem nationalisme met een monarchistisch stelsel, waarbij de mannelijke erfgenamen van Kim Il Sung alle macht toegediend krijgen. Toen de stalinistische bureaucraten in China en Vietnam afstapte van het economische stalinisme, probeerde ze hun eigen versie van de Amerikaanse droom op te bouwen. De Chinese propaganda verspreid het idee dat rijk worden juist heel goed samengaat met het socialisme. Miljonairs en miljardairs mogen zelfs lid van de communistische partij worden. Ze hoeven alleen maar trouwheid te zweren aan Xi Jinping en zich patriottisch opstellen!

 

Zwarte mensen hadden tot 1965 geen kans om te stemmen, in veel zuidelijke staten van Amerika.